ΠΟΙΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΤΟΝ ΟΜΗΡΟΝ;


Ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙ

Τά θαύματα τοῦ κόσμου εἶναι ἑπτά καί εἶναι τά ἑξῆς, ἀλλά τό θαῦμα τῶν θαυμάτων εἶναι ἕνα καί μοναδικόν, ἡ Ἑλληνική γλῶσσα.


1) Ὁ κολοσσός τῆς Ρόδου

2) Ὁ φάρος τῆς Ἀλεξανδρείας

3) Τό ἄγαλμα τοῦ Διός εἰς Ὀλυμπίαν

4) Ὁ ναός τῆς Ἀρτέμιδος εἰς Ἔφεσον

5) Τό Μαυσολεῖον τῆς Ἀλικαρνασσοῦ

6) Ἡ πυραμίς τοῦ Χέοπος

7) Οἱ κρεμαστοί κῆποι τῆς Βαβυλῶνος


1) Κολοσσός τῆς Ρόδου.

Ἄγαλμα τεραστίων διαστάσεων, ἀπαραμμίλου τέχνης καί αἰσθητικῆς. Ἀρχιτέκτων ἦτο ὁ Χάρητος, μαθητής τοῦ Λυσσίπου. Ἄρχισεν τήν κατασκευήν τό 304 Π.Χ καί ἐχρειάσθησαν 12 ἔτη διά τήν ὁλοκλήρωσιν του. Τό ὕψος του ἦτο 32 μέτρα. Ἀπεικονίζει τόν θεόν ἥλιον, πρός τιμήν τοῦ ὁποίου οἱ Ρόδιοι τό κατασκεύασαν. Μέχρις τό 224 Π.Χ ἴστατο εἰς τήν θέσιν του, ὅτε τότε ἐγένετο σεισμός καί κατέρευσεν. Ἄν καί κείμενον ἐπί τοῦ ἐδάφους ἦτο μεγαλοπρεπές καί τό ἐθαύμαζον ἕως τό ἔτος 653 Μ.Χ. Τότε εἰσέβαλον ἰσλαμικά στρατεύματα τό κουβάλησαν σέ 900 καμῆλες τό μετέφεραν εἰς τήν ἔρημον, τό ἔλυωσαν καί τό ἔκαναν ὅπλα




2)Ὀ φάρος τῆς Ἀλεξανδρείας.

Ἄρχισεν νά οἰκοδομῆτε τό 282 Π.Χ. ἐπί Πτολεμαίου Α! καί ὁλολκληρώθηκεν μετά 12ετίαν τό 270 Π.Χ. Ἀρχιτέκτων ἦτο ὁ Σώστρατος ὁ Κνίδιος. Ἐκτίσθει ἐπί τῆς νήσου Φάρου, ἔξ΄ οὐ καί τό ὄνομα του κειμένης πρό τῆς Ἀλεξανδρείας, τήν πόλιν τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου. Εἶχεν τεράστιον ὕψος 140 μέτρων, ἦτο ὁρατός ἀπό ἀπόστασιν 50 χιλιομέτρων, κατηύθυνεν καί καθοδηγοῦσεν τούς ναυτικούς. Διά πολλά χρόνια ἐδόσποζεν πρό τῆς πόλεως τοῦ Ἀλεξάνδρου. Τρεῖς σεισμοί τό γκρέμισαν, τό 796 Μ.Χ, τό 1303 Μ.Χ, καί τό 1323 Μ.Χ. Τό ἔτος 1480 ὁ Σουλτάνος τῆς Αἰγύπτου Καϊρ Μπέης ἐχρησιμοποίσεν τά ὑλικά διά τήν ἀνέγερσιν κάστρου.

3)Τό χρυσολεφάντινον ἄγαλμα τοῦ Διός.

Φιλοτεχνήθηκεν ἀπό τόν διάσημον γλύπτην τῆς ἐποχῆς Φειδία περί τό 430 π.Χ. καί ἐτοποθετήθη ὡς λατρευτικόν ἄγαλμα εἰς τόν ναόν τοῦ Διός εἰς Ὀλυμπίαν. Ἡ κατασκευή τοῦ ἔργου διήρκεσεν δύο Ὀλυμπιακάς περιόδους, δηλαδή ὀκτώ χρόνια. Ὁ καθήμενος Δίας, ἐξεχώριζεν ἐντός τοῦ ναοῦ ἐπάνω σέ τρία σκαλιά καί σύμφωνα μέ ἐκτιμήσεις εἶχεν 12 μέτρα ὕψος. Ἐπί αἰώνας ἦταν ἕνα ἀπό τά θεάματα πού ὁ κάθε θνητός ὄφειλεν νά δεῖ πρίν πεθάνει. Ο Καλιγούλας εἶχεν διατάξει τήν μεταφοράν του εἰς Ρώμην διά νά τοῦ ἀλλάξουν τό πρόσωπον δίδοντας του τήν μορφήν τοῦ Αὐτοκράτορος, πράγμα πού ὅμως δέν ἐγένετο. Σύμφωνα δέ μέ μίαν ἐκδοχήν ὁ Θεοδόσιος τό 390 μ.Χ. τό μετέφερεν εἰς τήν Κωνσταντινούπολιν ὅπου καταστράφηκεν ἀπό φωτιά τό 416 Μ.Χ. Ὁ ναός λεηλατήθηκε ἀπό τούς Γότθους.

4) Ναός τῆς Ἀρτέμιδος εἰς Ἔφεσον

Ἀνηγέρθη περί τό 440 Π.Χ. Ἦτο μεγαλοπρεπής καί κάλλιστος. Εἶχεν μῆκος 131μέτρα καί πλάτος 79 μέτρα. Περίπου 120 μαρμάρινοι κίονες ὑποστήριζαν τό κύριον τμήμα τοῦ ναοῦ. Ἔκαστος κίων εἶχεν ὕψος 20 μέτρα. Τό 356 Π.Χ κάποιος ἀσήμαντος ὀνόματι Ἡρόστρατος προκειμένου νά μείνη ὡς διάσημος εἰς τήν ἱστορίαν, ἔβαλεν φωτιά καί τόν ἐπυρπόλυσεν.









5)Μαυσωλεῖον Ἀλικαρνασοῦ

Εἶναι ἕνας καταπληκτικός τάφος πού ἐκτίσθει ἀπό τόν ἴδιο τόν Μαύσωλον, ἡ δέ κατασκευή του ὁλοκληρώθηκε τό 351 Π.Χ. Τό ὕψος του ἦτο 42 μέτρων καί ἡ περίμετρος 134 μέτρα, ἦτο ποικηλόχρωμον καί ἐμπλουτισμένον μέ ὡραία γλυπτά. Εἰς τήν κορυφή ὑπῆρχαν τέσσερα μαρμάρινα ἄλογα, ἔργον τοῦ Πυθίου.





Ὡς ἐλέχθει τά θαύματα τοῦ κόσμου εἶναι ἑπτά, καί ἀπό αὐτά τά πλείστα εἶναι Ἑλληνικά καί εἰς αὐτά δέν συμπεριλαμβάνεται κατά τήν figaro ἀλλά ἕνα θαῦμα τῶν θαυμάτων, ἥ Ἀκρόπολις .

Ἀλλά τό θαῦμα τῶν θαυμάτων εἶναι ἕνα καί μοναδικόν Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ.

Αὔτη εἶναι προϊόν προερχόμενον, ἀπό ἕναν λαόν τόν Ἑλληνικόν πού ἔχει καταγράψει τόν λογιότερον, τόν πλουσιότερον τόν συνθετότερον καί λαμπρότερον πολιτισμόν τοῦ πλανήτη Γῆ, εἰς τήν ὡραιοτέραν γλῶσσαν τοῦ κόσμου. Ἡ γλῶσσα αὐτή εἶναι προϊόν προερχόμενον ἀπό ἕναν λαόν μέ ἰδιαιτέρας καί ὑψηλοῦ ἐπιπέδου νοητικάς, πνευματικάς καί ψυχικάς λειτουργίας. Ἄλλωστε οἱ ἐπί Γῆς πολιτισμοί εἶναι οἱ ἐξεῖς, ὁ Ἑλληνικός. Τοῦτο δέ τό ἐρμηνεύομεν ὡς ἐξῆς, ὁ ἄνθρωπος παρατηρεῖ τά φαινόμενα, τήν παρατήρησιν τήν κάμει γνῶσιν, τήν γνῶσιν τήν κάμει ἐπιστήμην, ἐπιστήμη συμαίνει ὁρισμός. Ὁρισμούς εἰς τάς ἐπιστήμας ἔχει δώσει μόνον ὁ Ἕλλην.

Εἶναι ἡ γλῶσσα πού μέχρις τό ἔτος 1975 τό ἀλφάβητον της εἶχεν 24 γράμματα, ἐξ αὐτῶν 7 φωνήεντα καί 17 σύμφωνα καί 11 διφθόγγους. Εἶναι ἡ γλῶσσα πού εἶχεν δύο πνεύματα τήν ψιλήν καί τήν δασεῖαν, καί εἶχεν τρεῖς τόνους τήν ὀξείαν τήν βαρεῖαν καί τήν περισπωμένην. Εἶχεν τρία ἄρθρα ὁ, ἡ, τό, καί τρία γένη: ἀρσενικόν, θηλυκόν καί οὐδέτερον εἶχεν καί πέντε πτώσεις, καί τρεῖς κλίσεις, εἶχεν τά ρήματα, ὁμαλά καί ἀνώμαλα. Εἶναι ἡ γλῶσσα μέ τό πλουσιότερον λεξιλόγιον εἰς τόν κόσμον. Τήν γραμματικήν αὐτήν ἐδιδάσκοντο οἱ Ἑλληνόπαιδες ἕως τό 1975, ἦτο ἡ γραμματική τοῦ σοφοῦ ἀνδρός Ἀχιλλέως Α. Τζαρτζάνου. Αὐτή ἦτο ἡ γλῶσσα πού ὁμιλοῦσαν ἀκαταλύπτως οἱ πρόγονοι μας καί εἶναι ἡλικίας 11.500 ἐτῶν. Αὐτήν τήν γλῶσσαν ἐπέλεξεν καί ὁ Κ.Η.Ι.Χ, διότι εἶναι ἡ Δική του γλῶσσα διά νά εἴπη, ὅταν τόν ἐπλησίαν οἱ Ἕλληνες νά ἀκούσουν τόν Θεϊκόν του λόγον:«Ἐλήλυθεν ἡ ὤρα ἴνα δοξασθῇ ὁ υἱός τοῦ Ἀνθρώπου»

Μετά τό 1975 εἰς τήν Ἑλλάδα ἔχομεν τήν κυριαρχίαν μιᾶς μικρῆς ὁμάδος <ἀνθρώπων> μέ περιορισμένας πνευματικάς ἰκανότητας τῶν αὐτοαποκαλούμενων προοδευτικῶν καί τήν ἀντικατάστασιν τῆς γραμματικῆς τοῦ Κου Τζαρτζάνου μέ αὐτήν τοῦ τριανταφυλίδη, μιά γραμματική προερχομένη ἀπό ἄτομα περιορισμένων πνευματικῶν ἰκανοτήτων ἤ καί ἀτόμων μέ στοιχεία ἀνθελληνισμοῦ, μιά γραμματική φτιαγμένη ἀπό ἀδυνάτους καί ἀσημάντους, διά νά κατασκευάση μαθητάς ἀδυνάτους καί ἀσημάντους, ὁμοίους μέ αὐτούς. Καί οἱ κότες ἔχουν τό δικό τους λεξιλόγιον, τόν ἰδικόν τους κώδικα ἐπικοινωνίας. Καί ὅπως λέγει καί ὁ Πλάτων εἰς τήν πολιτείαν του ''ἤ οὐκ ἀεί τό ὅμοιον ὄν ὅμοιον παρακαλεῖ.'' Σέ αὐτήν κουρεύτικαν καί κλαδεύτικαν πολλά. Κλάδεψαν τά πνεύματα, κούρεψαν τούς τόνους, δολοφόνησαν τάς κλίσεις, στραγγάλισαν τάς καταλήξεις. Οὕτως οἱ Ἑλληνόπαιδες μαθαίνουν λιγότερα.

Ὡς γνωστόν ὁ Ὅμηρος εἶναι ὁ μεγαλύτερος ποιητής ὅλων τῶν αἰώνων καί ὅλων τῶν ἐποχῶν. Ἡ Ἰλιάδα καί ἡ Ὁδύσσια γραμμένα περίπου τό 800 Π.Χ, εἶναι τά βιβλία πού ἔχουν διαβαστεῖ περισσότερον, ἀπό ἄλλα βιβλία παγκοσμίως, ἔχουν γυριστεῖ ὡς ὑπερπαραγωγές εἰς τόν κινηματογράφον. Τά ποιήματα του εἶναι γραμμένα εἰς τήν Ἑλληνικήν, τό θαῦμα τῶν θαυμάτων. Αὐτῆς τῆς γλώσσης ἐμεῖς εἴμαστε οἱ κληρονόμοι καί οἱ φυσικοί διάδοχοι. Αὐτήν μιλούσαμε μέχρις τό 1975. Ἡ παγκόσμιος σημερινή φιλοσοφία εἶναι γραμμένη εἰς τά Ἑλληνικά ἀπό τόν Πλάτωνα, Σωκράτη, Ἀριστοτέλη, καί ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος ἐδιδάχθει τήν Ἰλιάδα καί τήν Ὁδύσεια ἀπό τόν διδάσκαλον του τόν Ἀριστοτέλην.

Εἰς οὐδένα ἄνθρωπον παγκοσμίως περνᾶ ἀπό τό μυαλό του νά ἀλλάξη ἔστω καί ἕνα γράμμα ἀπό τόν Ὅμηρον. Εἰς Ἰαπωνίαν ὑπάρχουν Ἰάπωνες, πού φέρουν μίαν κονκάρδα εἰς τό πέτον, δηλωτικόν ὅτι γνωρίζουν τόν Ὅμηρον ἀπ΄ἔξω. Εἰς τά δημοτικά σχολεία τῆς Ἀγγλίας εἰσάγονται τά Ἑλληνικά καί οἱ Ἄγγλοι δηλώνουν ὑπερήφανοι πού θά μάθουν τήν γλῶσσαω τοῦ Πλάτωνα τοῦ Σωκράτη τοῦ Ἀριστοτέλη. Εἰς τά μεγάλα Πανεπιστήμια παγκοσμίως ὑπάρχει ἕδρα Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν. Οἱ ξένοι σέβονται τήν Ἑλληνικήν γραμματείαν, δέν τήν σέβονται ὁρισμένοι φερόμενοι ὡς (ἕλληνες).

Εὐρωπαῖοι ἔχουν προτείνει τήν καθιέρωσιν τῆς Ἑλληνικῆς, ὡς μητρικῆς γλώσσης καί ξένοι εἰς τό διαδύκτιον γράφουν εἰδήσεις είς τά ἀρχαία Ἑλληνικά. Εἰδήμονες ἐπί τῶν ἡλεκτρονικῶν ὑπολογιστῶν δηλώνουν ὁτι εἰς τό μέλλον οἱ Η/Υ ὑπολογιστές θά διαβάζουν μόνον Ἑλληνικά. Ὁ Μπίλ Γκέιτς (Bill Gates) εἰς τό πρόσφατον παρελθόν (πρό 7-8 μηνῶν) ἀναζήτησεν 100 γνῶστες τῶν ἀρχαίων Ἑλληνικῶν. Φυσικόν ἦτο νά τούς ἀναζητήση εἰς τήν Ἑλλάδα. Τό πλέον θλιβερόν καί στενάχωρον ὅμως εἶναι ὅτι τούς βρῆκεν εἰς τήν Ἰαπωνίαν καί ὅχι εἰς τήν γενεσιουργόν χῶρα, δηλ. τήν Πατρίδα μας τήν Ἑλλάδα.

Ὁ Ἀδαμάντιος Κοραής 1748-1833, εἶναι ὁ Μέγας Ἑλλην, ὁ καλλιεργημένος καί Πνευματικός ἄνθρωπος, ὁ γνώστης τῆς ἀρχαίας Ἑλληνικῆς φιλοσοφίας, ὀ ὁποῖος εἴθελεν καί ἐπεδίωξεν τό αὐτονόητον, τήν κάθαρσιν τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης ἀπό τάς ξένας προσμίξεις, Τουρκικῶν καί Βενετσιάνικων λέξεων. Οὕτως προέκυψεν ἡ καθαρεύουσα καί οἱ καθαρευουσιάνοι. Σέ ἀντίθεσιν αὐτοῦ, καί κακῶς κάκιστα ἤσαν οἱ δημοτικισταί πού δέν ἐπιθυμούσαν τήν κάθαρσιν. Μέ τήν παροδον τοῦ χρόνου ὁ διαχωρισμός ἔλαβεν πολιτικήν χροιάν, μέ τούς κουμουνιστές νά ταυτίζονται μέ τήν δημοτικήν καί νά αὐτοπροσδιορίζονται ὠς προοδευτικοί, καί τούς Ἐθνικόφρωνας μέ τήν καθαρεύουσαν. Σέ γενικές γραμμές θά λέγαμεν ὅτι ὁ πυρήνας τῆς ἀριστερᾶς, καί αὐτό εἶναι τό 0,5%, ὄχι μόνον δέν σκέπτεται Ἑλληνικά, ἀλλά σκέπτεται καί πράττει φιλολαθρομουσουλμανικά ὠς κατάλοιπον τῆς Τουρκιάς.

Ἡ διεθνοποιημένη Ἀγγλική γλῶσσα εἶναι περιορισμένων δυνατοτήτων, κάθ’ὅτι τό λεξιλόγιον της εἶναι πτωχόν, εἶναι ἀπλοϊκόν. Τά Ἀγγλικά δέν ἔχουν ἀρσενικόν, θηλυκόν καί οὐδέτερον, καί ὄχι μόνον.

Καί ἐπειδή τά <ἀγαθά κόποις κτῶνται> ἡ γνῶσις εἶναι ἕνα πολίτιμον ἀγαθόν, τό ὁποῖον ἱκανοποιεῖ καί ἐμᾶς τούς ἰδίους, ἀλλά ἔχει καί τήν θετικήν του εὐεργεσίαν πρός τό κοινωνικόν σύνολον. Ἡ δέ γνῶσις δέν ἀποκτάται μέ τήν χαλαρότητα τῆς εὐκολίας ἀλλά μέ τήν ἀρετήν τοῦ κόπου καί τῆς ἐπιμελείας.

Διά τοῦτο ἐπιστρέφομεν εἰς τό μεγαλεῖον, τήν λαμπρότητα καί τήν δόξαν.

Ἐπιστροφή εἰς τήν γραμματικήν Ἀχιλλέως Α. Τζαρτζάνου.



loading...

Δεν υπάρχουν σχόλια :