H ειδεχθής δολοφονία του Αισώπου από το Φοινικικό-Παγανιστικό μαντείο των Δελφών.











Ο αρχαιότερος εχθρός του Ελληνικού έθνους. ήταν και είναι ο παγανισμός.

Σύμφωνα με τον πατέρα της ιστορίας τον Ηρόδοτο, (Β Βιβλίο, Ευτέρπη), οι Φοίνικες ήρθαν από την Αίγυπτο, από το 1519 π.Χ. και μετά. Εκείνοι κατέκτησαν δια της βίας Στερεά Ελλάδα, και Πελοπόνησο και επέβαλαν το εωσφορικό δωδεκάθεο. 

Η βίαιη επιβολή του δωδεκαθέου, άγγιξε τα όρια γενοκτονίας στην Ελληνική επικράτεια.  

Τα αρχαία χρόνια, μεταξύ άλλων έλαβαν χώρα, φοβεροί εμφύλιοι πόλεμοι, τους οποίους πάντοτε υποκινούσε το Φοινικικό ιερατείο των Δελφών. Κατά την εποχή των Περσικών πολέμων το εωσφορικό Φοινικικό μαντείο των Δελφών, ήταν μονίμως με το μέρος των Περσών και καλούσαν τους Έλληνες, μέσω ψευδοχρησμών να μην πολεμήσουν !!!


Η Ελλάδα ήταν το κέντρο του πολιτισμού, εντούτοις όλοι οι σημαντικοί αρχαίοι Φιλόσοφοι διώχθηκαν, φονεύθηκαν εξορίσθηκαν και δημεύτηκαν οι περιουσίες τους. 

Η φιλοσοφία άνθιζε και μοίραζε παντού το πνεύμα της. Δύο από τις μεγάλες μορφές ήταν ο Φιλόσοφος Σωκράτης και ο Σοφιστής Πρωταγόρας. Ο μεγάλος σοφιστής Πρωταγόρας, ήταν ξακουστός για την φιλοσοφική και την ρητορική του δεινότητα, αλλά και για τα υψηλό κόστος των διδάκτρων, που χρέωνε στους μαθητές του, καταφτάνει στην Αθήνα.

Στο έργο "Πρωταγόρας" του Πλάτωνος βλέπουμε αυτές τις δύο τεράστιες μορφές να συναντιούνται, να συγκρούονται σε φιλοσοφικό επίπεδο, μέχρις εσχάτων. Είναι ξεκάθαρο ότι η φιλοσοφία στην Αθήνα ακμάζει, και αποκτάει όλο και περισσότερους φίλους. Ο Σωκράτης αποκτάει ένα μεγάλο μαθητή, τον  Πλάτωνα ο οποίος αργότερα αναπτύσσει την Φιλοσοφία του, μέσα από την Ακαδημία Πλάτωνος. Εκεί επιδιώκει να περάσει την γνώση του. Αντίστοιχα ο Πρωταγόρας έχει ως μαθητή, τον Πρόδικο τον Κείο, γνωστό για τη ρητορική και σοφιστική του ικανότητα. Εξαιτίας της δήλωσης του Πρωταγόρα ότι δεν ξέρει στο εαν υπάρχουν θεοί, οι Αθηναίοι τον έδιωξαν από την πόλη και έκαψαν τα βιβλία του στην Αγορά, όλα τα αντίτυπα (Φιλόστρατος, Βίοι Σοφιστών, I 10, 3.) 

Δυστυχώς μέσα σε αυτή την μεγάλη φιλοσοφική άνθιση συμβαίνουν μία σειρά από αλλεπάλληλα γεγονότα που καταδεικνύουν την τραγική πνευματική και ηθική κατάσταση των Αθηναίων, μπροστά στο ανάστημα των μεγάλων φιλοσόφων και Σοφιστών. Ο Πυθόδωρος κατηγορεί τον Πρωταγόρα για αθεΐα και η Αθηναϊκή πολιτεία καταδικάζει το βιβλίο του "Περί Θεών" ως αιρετικό κυνηγώντας τον μεγάλο σοφιστή ως κοινό κακοποιό από την πόλη, ενώ όλα τα αντίγραφα του βιβλίου καίγονται δημοσίως στην πυρά. 

Η επικρατούσα θρησκεία ήταν τόσο σκοτεινή και ανθελληνική που δεν θα επέτρεπε σε καμία περίπτωση ένα βιβλίο που αμφισβητούσε τους "θεούς". Λίγα χρόνια αργότερα η Αθηναϊκή πολιτεία δικάζει τον Σωκράτη και τον οδηγεί στο θάνατο για τους ίδιους λόγους . 

Δυστυχώς η καταστροφή είναι ανεπανόρθωτη. Ο μεγάλος φιλόσοφος Σωκράτης οδηγείται στον θάνατο με κώνειο και ασκείται μεγάλος πόλεμος στην φιλοσοφία, από τους Φοίνικες ιερείς του Εωσφορικού δωδεκαθεου. Οι μεγάλοι σοφοί, όπως ο Πλάτωνας και ο Πρόδικος κλπ. αντιλαμβάνονται πλέον ότι το περιβάλλον της Αθήνας αντιτίθεται στο θείο δώρο της φιλοσοφίας. Ο Πλάτωνας αποτυγχάνει να εφαρμόσει το όραμα της ιδανικής πολιτείας στην Αθήνα και προσπαθεί να γίνει δεκτός στην Ιταλία, όμως διώκεται και από εκεί. Ο Πρόδικος κατηγορείτε ότι "διαφθείρει" τους νέους και καταδικάζεται σε θάνατο με κώνειο όπως ο Σωκράτης !!! 

Αυτοί δεν ήταν οι μόνοι που πέθαναν στην απομόνωση ή εκδιώχθηκαν για χάρη της φιλοσοφίας. Ο Αναξαγόρας μηνύθηκε για ασέβεια επειδή διακήρυσσε ότι ο ήλιος είναι μια διάπυρη μεταλλική μάζα, και καταδικάστηκε σε πρόστιμο 35 ταλάντων και εξορία, και εν συνεχεία καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο. Ο Θεόδωρος ο Κυρηναίος, ο επονομαζόμενος Άθεος, που έζησε στο α΄ μισό του 3ου π.Χ. αι. κατά τον Διογένη Λαέρτη (2, 101-102) αφού εξορίστηκε για τη διδασκαλία του από την Αθήνα, κατέφυγε στην αυλή του Πτολεμαίου, και έπειτα στην Κυρήνη, όπου επίσης εξορίστηκε, για να καταφύγει ξανά στην Ελλάδα. Ο Διαγόρας ο Μήλιος εξορίστηκε από τους Αθηναίους επειδή έλεγε πως οι θεότητες του Ολύμπου είναι ανύπαρκτες-φαιδρές, και επειδή διακωμωδούσε τα απόκρυφα των μυστηρίων, τον καταδίκασαν σε θάνατο, επικηρύσσοντας το κεφάλι του με ανταμοιβή ένα τάλαντο. Ο Στίλπων ο Μεγαρεύς δικάστηκε και καταδικάστηκε για ασέβεια προς τα μνημεία των θεών, και η ποινή ήταν εξορία. 

Βλέπουμε λοιπόν ότι στο όνομα της φιλοσοφίας υπήρξαν Ήρωες, Έλληνες μάρτυρες, άνθρωποι που διώχθηκαν, χωρίς οίκτο, από την επικρατούσα θρησκεία, το Φοινικικό δωδεκάθεο και το κράτος, για λόγους θρησκευτικούς. 

Η εξουσία καταδίκασε την φιλοσοφία και την οδήγησε σε αφανισμό και μαρασμό, Ο Διοπείθης (5ος αι. π.Χ.) ηταν Αθηναίος χρησμολόγος. Υπήρξε αντίπαλος του Περικλή και των μεταρρυθμιστών που επέβαλε στην αρχαία Αθήνα και επέτυχε την ψήφιση νόμου εναντίον όποιου θα επιχειρούσε μεταβολές στη θρησκεία. 

Με βάση αυτό τον νόμο μηνύθηκε και εξορίστηκε ο Αναξαγόρας. 

Μεταξύ άλλων, εγκρίθηκε η πρόταση του μάντη Διοπείθη από τους Παγανιστές και έγινε νόμος στην Αρχαία Αθήνα κατά των φιλοσόφων που δεν πίστευαν στους Αιγύπτιους δαίμονες, και διέδιδαν θεωρίες για τα ουράνια φαινόμενα (Πλουτάρχου Περικλής, 32) με ποινές την εξορία, τον θάνατο και το κάψιμο των συγγραμμάτων, και κλείσιμο των Φιλοσοφικών τους σχολών. 



Ο πιό αγαπημένος φιλοσόφος των τριών Ιεραρχών υπήρξε ο Πλάτωνας-Αριστοκλής.



ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ-ΕΛΕΝΗΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ 


















    
                 ΜΕΝΕΞΕΝΟΣ, ΑΡΙΣΤΟΚΛΗΣ (ΠΛΑΤΩΝ)





ΒΙΒΛΙΟ Β: ΕΥΤΕΡΠΗ












ΠΛΑΤΩΝ - Μενέξενος


Γράψτε το Σχόλιο σας
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

26 σχόλια :


Loading...