Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

ΠΕΡΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ ΒΛΑΚΕΙΑΣ...

Ο ΧΟΥΛΙΓΚΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣ ΝΕΑΤΕΡΝΤΑΛΕΙΟ ΑΝΑΚΛΑΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΝΕΟΤΑΞΙΚΟΥ ΒΛΑΚΑ


Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός

Διαβάζω τις τελευταίες αθλητικές ειδήσεις:
"Μια μαύρη σελίδα για το ελληνικό ποδόσφαιρο γράφτηκε σήμερα στο Βόλο, με τα έκτροπα...
μεταξύ έξαλλων χούλιγκαν της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ στις κερκίδες του Πανθεσσαλικού Σταδίου λίγο πριν αρχίσει ο τελικός του κυπέλλου.

 Τραυματίστηκαν συνολικά 70 άτομα, στα οποία παρασχέθηκαν πρώτες βοήθειες, ενώ 15 εξ αυτών νοσηλεύονται σε σοβαρή κατάσταση στο Νοσοκομείο Βόλου". Αυτά πριν από 15 μέρες.

"Η Λεωφόρος της ντροπής σε εικόνες: Ξύλο μεταξύ παικτών, ύβρεις και τραυματισμός του προπονητή του ΠΑΟΚ". Αυτά χτες.

Έχουμε συνηθίσει πια. Κάθε βδομάδα, μετά από τα "ντέρμπι" των "μεγάλων" ομάδων, θα ακούσουμε, πλην των άλλων εξοργιστικών και τρομακτικών, τις εξής κοινότοπες – αλλοίμονο – φράσεις: «Μαύρη μέρα για τον ελληνικό αθλητισμό», «φοβερά επεισόδια στο τάδε γήπεδο», «διεθνής διασυρμός της Ελλάδας», «ανεγκέφαλοι οπαδοί έκαψαν…».

 Τις προσπερνούμε αδιάφοροι, σαν να πρόκειται για παιδικές, αθώες σκανταλιές. Θεωρούμε αυτό που ονομάζουμε χουλιγκανισμό, μέρος της παιδαγωγίας των νέων. Το προστάδιο, ο προθάλαμος πριν από την ενηλικίωση είναι η μαθητεία στην κερκίδα.

 Κουκούλα, μολότωφ και κουκουλοφορία: ιδού τα υλικά της σύγχρονης εκπαίδευσης. (Μάλλον... κουκουλοφλώροι και όχι κουκουλοφόροι, οι πλείστοι εξ αυτών των ατίθασων νέων, είναι βαριεστημένοι γόνοι βορειοαθηναίων).Το γήπεδο, είναι η νέα Μεγάλη του Γένους Σχολή. Ας μη λησμονούμε και ότι το ποδόσφαιρο υπάγεται στο Υπουργείο Πολιτισμού….

Ένας από τους τελευταίους Δασκάλους του λαού μας, ο Φώτης Κόντογλου, έγραφε πριν από 40 περίπου χρόνια: «…αλλά και τι άλλο από αδιαντροπιά φανερώνουν και τα ματς με τη θεά μπάλα, που την κλωτσάνε ένα σωρό χασομέρηδες για να διασκεδάσουνε τις μυριάδες φιλάθλους, που δεν ευρήκαν άλλο τίποτε για να νιώσουν αγωνία και χτυποκάρδι, αλλά μόνο για την μπάλα;

 Και γίνονται σοβαρά συνέδρια για την μπάλα, με αντιπροσωπείες, με συζητήσεις, με ανακοινωθέντα, με δημοσιογράφους. Σε τέτοιο δυσθεώρητο ύψος δεν έφτασε ποτέ η ανοησία». (Μυστικά Άνθη, εκδ. «Αστήρ», σελ. 15).

Ο Κόντογλου στηλίτευε τότε το ποδόσφαιρο, γιατί λειτουργούσε ως παραισθησιογόνο, ως λυτρωτική εκτόνωση. Όπως σημειώνει λίγο παρακάτω: «οι άνθρωποι καταντήσανε σαν άδεια κανάτια και προσπαθούν να γεμίσουν τον εαυτό τους, ρίχνοντας μέσα ένα σωρό σκουπίδια, μπάλες, εκθέσεις με τερατουργήματα, ομιλίες και αερολογίες, καλλιστεία που μετριέται η εμορφιά με τη μεζούρα, καρνάβαλους ηλίθιους…».




ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΟΙΜΟΣ-ΑΘΗΝΑ




Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου