Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2016

Ο ΦΑΝΑΤΙΚΟΣ

της Φωτεινής Μαστρογιάννη

Καθημερινά ακούμε για σκηνές φανατισμού κυρίως θρησκευτικού αλλά και πολιτικού. Πώς γίνεται όμως κάποιος φανατικός;


Οι παράγοντες που συντελούν στη δημιουργία ενός φανατικού είναι τόσο τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του ίδιου του ατόμου όσο και η προπαγάνδα που έχει υποστεί. Πέραν αυτών όμως υπάρχουν και άλλοι παράγοντες όπως θα δούμε παρακάτω.

Ο Calhoun (2004) αναφέρει ότι ένας παράγοντας δημιουργίας φανατικών είναι οι κοινωνικές αλλαγές που έχουν συντελεστεί. Οι παλιές αξίες έχουν χάσει το νόημά τους και δεν έχουν δημιουργηθεί ακόμα νέες. Σε τέτοιες περιόδους, οι άνθρωποι αναζητούν θεωρίες και κινήματα τα οποία θα τους βοηθήσουν να ξανααποκτήσουν την απολεσθείσα αίσθηση ασφάλειας. Η περίοδος που διανύουμε τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, αυτή η περίοδος της παγκοσμιοποίησης και του κοσμικού ανθρωπισμού προκαλεί αβεβαιότητα στους ανθρώπους και συνεπώς οι φανατικοί μπορούν εύκολα να «ευδοκιμήσουν» μαζί με τους «σωτήρες/μεσσίες» αρχηγούς τους.


Ο Hoffer στο βιβλίο του «The True Believer» ήδη από το 1951 υποστήριξε ότι η δημοκρατία της Δύσης παρακμάζει και ότι οι άνθρωποι γίνονται μαλθακοί, εγωϊστές και ηδονιστές. Λόγω της μαλθακότητας και του εγωϊσμού οι άνθρωποι δεν είναι διατεθειμένοι να αγωνιστούν για οτιδήποτε και έτσι δημιουργείται μία ηθική παρακμή. Κατ’άλλους (Permetti, 2015), οι άνθρωποι στη δύση χειραγωγούνται συνέχεια από τις ελίτ και δεν επιδιώκουν μία συστημική αλλαγή γιατί απλά έχουν «εκπαιδευθεί» να μην σκέφτονται άλλο θεσμικό πλαίσιο π.χ. κάποια άλλη μορφή διακυβέρνησης, ρύθμισης της οικονομίας, των εργασιακών σχέσεων κτλ. Έχουν μάθει να σκέφτονται μόνο το τρίπτυχο: κέρδος, ανταγωνισμός και κατανάλωση και τίποτε άλλο. Κατά συνέπεια, δεν υφίσταται ελευθερία του Τύπου ούτε ελευθερία της έκφρασης αφού οι πολίτες δεν διανοούνται κάποιο άλλο θεσμικό πλαίσιο πέραν του υφιστάμενου και όλα (τα ΜΜΕ, το πολιτικό σύστημα κτλ.) χειραγωγούνται από τις ελίτ μέσω της προπαγάνδας.


Σύμφωνα πάλι με τον Hoffer, η κενότητα που νοιώθουν τα άτομα τους προκαλεί το αίσθημα της αποτυχίας το οποίο προκειμένου να ξεπεράσουν αρχίζουν να πιστεύουν σε έναν οποιοδήποτε «ιερό σκοπό». Ένα μαζικό κίνημα θα πρέπει να παρέχει στα άτομα αυτά όχι μόνο την αίσθηση της δύναμης αλλά και πίστη για το μέλλον. Το μαζικό κίνημα θα πρέπει επίσης να τους παρέχει την αίσθηση του ανήκειν ("εμείς και οι άλλοι" ή σε ακραίες μορφές "όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας"), κάτι που το ανασφαλές άτομο χρειάζεται περισσότερο απ΄ ότι η πίστη σε μία ιδεολογία.


Ο φανατικός είναι διατεθειμένος να πεθάνει για ότι θεωρεί ιερό, συνεπώς φθάνει στο σημείο να απαρνιέται τον εαυτό του. Η άρνηση αυτή του εαυτού τον κάνει δεκτικό στο να πραγματοποιήσει διάφορες πράξεις ακραίας βίας, πράξεις που το μαζικό κίνημα και ο σωτήρας/μεσσίας αρχηγός θα του «υποδείξουν».


Όπως προαναφέρθηκε, ο φανατικός δεν επιθυμεί ιδιαίτερες αναλύσεις του αρκούν γρήγορες και εύκολες απαντήσεις. Η Nystrom (2002) υποστηρίζει ότι τον ρόλο αυτό, δηλαδή της παροχής γρήγορων και εύκολων απαντήσεων, παρέχει η τηλεόραση.


Ενδιαφέρουσα είναι η παρατήρηση του Perkinson (2002) σύμφωνα με την οποία το εκπαιδευτικό σύστημα μπορεί να λειτουργήσει ως μηχανή μαζικής παραγωγής φανατικών. Αυτό το κάνει με την κατάργηση της κριτικής σκέψης και με την παροχή προτυποποιημένων, αυταρχικού και δογματικού τύπου απαντήσεων σε ερωτήματα που άπτονται των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα. Η απώλεια κριτικής σκέψης συμβαδίζει με τη χειραγώγηση των σύγχρονων μαζών από τις ελίτ όπως υποστηρίζει ο Perretti (2015).


Οι σύγχρονοι φανατικοί είναι είτε αυτοί που πιστεύουν σε κάποιες θρησκευτικές αρχές βλ. ισλαμιστές είτε αυτοί που υποστηρίζουν το υπάρχον σύστημα με πάθος βλ. οπαδοί πολιτικών κομμάτων και όχι μόνο.


Εάν μία χώρα θέλει να θεωρείται δημοκρατική (και όχι να ισχυρίζεται ψευδώς ότι είναι) πρέπει να βοηθά τους πολίτες της να σκέφτονται εναλλακτικές προτάσεις για το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο και έτσι να αποφεύγεται ο φανατισμός. Πρέπει να ενθαρρύνει τον διάλογο για θέματα όπως είναι ο τύπος διακυβέρνησης, η οικονομία κτλ. και όχι να προάγει μονοσήμαντες πολιτικές περί μονόδρομων κτλ. Στην Ελλάδα, ο διάλογος, και όχι οι κραυγές των φανατικών οπαδών των κομμάτων, είναι επιτακτικός γιατί πλέον το οικονομικό πρόβλημα μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά εθνικά προβλήματα θέτοντας έτσι ζήτημα ύπαρξης της ίδιας της χώρας.


Ενδεικτική βιβλιογραφία


Calhoun, L.2004. An Anatomy of Fanaticism. .– Peace Review, 16(3), σελ. 349.–356.


Hoffer, E. 1951.The True Believer: Thoughts on the Nature of Mass Movements. NewYork: Harper Perennial Modern Classics.


Nystrom, C. L.2002. Immediate Man: The Symbolic Environment of Fanaticism. .– ETC:A Review of General Semantics, 59(2), σελ. 175–191.


Perkinson, H. J. 2002.Fanaticism: Flight from Fallibility. .– ETC: A Review of General Semantics, 59 (2), σελ. 170.–174.

Perretti, Y. 2015 The rise of instinctive believers and fanatics in modernity. Διαθέσιμο στον Παγκόσμιο Ιστό:<http://www.pravdareport.com/society/stories/22-01-2015/129586-believers_fanatics-0/>


πηγή

3 σχόλια :

  1. φανατικος ειναι κανεις που υποστηριζει μια ουτοπια ενα ψεμα και για οποιο αλλα συγκεκριμμενο θεμα τοσο πολυ σαν να ειναι αληθεια αυτο το ψεμα αυτη η ουτοπια για αυτο το οποιο συγκεκριμμενο θεμα (παρατηρηται ο φανατισμος στην ψευδεπιστημη κυριως της πολιτικης και στις θρησκειες).στο συστημα των 6000 χρονων που ζει η ανθρωποτητα (εσκεμενως) πλειστες οι ψευδεπιστημες,πλειστες οι ουτοπιες,κ.τ.λ. ,αλλοστε δεν μπορει ουδεις να αμφισβητησει αυτην την αληθεια απο την κεφαλη διοικησης της ανθρωποτητος (6000 χρονια) που επικυρωνει κιολας με τις δηλωσεις του και το συστημα διοικησεως μας 6000 χρονια τωρα (το "κοσμο" μας),δηλ. τα πρωτοκολλα της σιων
    http://www.zachariasandfriends.com/με-λενε-jacob-rothchild-και-ειμαι/
    http://www.kalami.net/2005/cosmos/prwtokolla_siwn.html
    οταν ομως κανεις και για οποιο αλλα συγκεκριμμενο θεμα υποστηριζει τη μια και μονη αληθεια περι αυτου του οποιου αλλα συγκεκριμμενου θεματος δεν λεγεται φανατικος διοτι αν αλλαξει αυτην την αληθεια που υποστηριζει η αληθεια περι αυτου του οποιου αλλα συγκεκριμμενου θεματος γινεται παλι ενα ακομα ψεμα,αν δεν υποστηριξεις και μεχρι θανατου κιολας την αληθεια για καποιο θεμα (που ειναι παντοτε μια) τοτε γινεσαι ενας ψευτης-ψευτικος δηλαδη ενας κλοουν στην ουσια.
    π.χ. μια περιπολος δικαιοσυνης σε μια δικαιη πολιτεια (αλλα αν ειναι μια τετοια πολιτεια υπαρκτη) που αποτελειται απο εναν-μια εισαγγελεα,απο εναν-μια δικαστη και απο τρεις ενοπλους φυλακες της πολιτειας βρισκεται μπροστα σε ενα συμβαν που ας πουμε χτυπιουντε ενας καταστηματαρχης με καποιον αλλον ανθρωπο και συναμα αλληλοβριζοντε.οι ενοπλοι φυλακες σταματανε με τη ρωμη τους η' δια της απειλης των οπλων τους τον τσακωμο και ακινητοποιουν και περιοριζουν τους δυο καυγατζηδες.επειτα ακινητοποιουν (διοτι ετσι ειναι ο νομος φεριπην) και ολους τους ανθρωπους γυρω γυρω απο το συμβαν που τυχων να γνωριζουν πως ξεκινησε ,για ποιον λογο ξεκινησε (αυτοπτες μαρτυρες) το συμβαν ,καθως επειτα παλι ειδοποιουν και τους ανθρωπους των οικογενειων των δυο καυγατζηδων να ερθουν στο σημειο προκειμενου για να ξεκινησει μια δημοσια δικη που σιγουρα θα μπορεσει να αποδωσει την τελεια δικαιοσυνη περι του συγκεκριμμενου συμβαντος δια των ερωτησεων των νομικων επιστημονων της περιπολου φυλαξης της πολιτειας.
    δεν κοιτανε (μεχρι π.χ. και αν ειναι χαρακτηρισμενοι ολοι οι μαρτυρες στη δικη αυτη σε δεξιους αλλοι και αλλοι σε αριστερους κ.τ.λ. αλλα ολα παραμυθια)οι νομικοι επιστημονες τι ειναι ο καθενας μαρτυρας και τι ειναι οι καυγατζηδες ,αν ειναι αλλοι κακουργοι για αλλα θεματα ,αλλοι δεξιοι ,αλλοι αριστεροι,αλλοι ισλαμιστες αλλοι χριστιανοι,κτ.λ.,κ.τ.λ. αλλα κοιτανε δια των ερωτησεων τους προς ολους να συνταξουν την μια και μονη ολοκληρωμενη αληθεια περι του θεματος συμβαντος που εκτιλυχθηκε και μπροστα τους καποιο τουλαχιστον μερος του,μπροστα στα ματια τους.τι σημασια εχει αν ερθει μια αληθεια δηλαδη απο εναν αριστερων φρονηματων ,αν ερθει απο αλλην δεξιων φρονηματων ,αν ερθει απο εναν ισλαμιστη η' αν ερθει απο μια χριστιανη κ.τ.λ.,κ.τ.λ..
    τελος οσο αναφορα τις θρησκειες δυστυχως η' ευτυχως μιλαει η μια και μονη αληθεια περι της μιας και μονης πραγματικοτητας,τι ισχυει αληθινα.στα πρωτοκολλα της σιων (στο συστημα μας 6000 χρονων) και στο τεταρτο πρωτοκολλο μισει η διοικηση 6000 χρονων της γης μας εναν τρισυποστατο θεο και συγκεκριμμενα χριστιανους-χριστο δηλ. ενσαρκωμενο θεο και την αρχη της θεοτητος (πατερα θεο δηλ.) και του αγιου του πνευματος αυτου του πατερα θεου.προσδιοριζει δε εκει οτι το αγιο πνευμα μπορει να εκπορευεται μονον απο τον πατερα θεο και μιλαει εκει στα πρωτοκολλα της η διοικηση 6000 χρονων της γης μας και για εναν αλλον παλι (αλλα εναν) δικο της θεο που δεν ειναι αλλος απο τον διαολο http://www.triklopodia.gr/europi-epitaxinontas-pros-skoteino-tounel/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. οποιοι δηλαδη αλλοι "θεοι" περα των δυο αναφερομενων στο συστημα ειναι ουτοπικοι (ετσι εχει η αληθεια περι του θεματος) δηλ. και στην ουσια αν δεν ειναι ο τρισυποστατος και αληθινος θεος και δημιουργος και ιδιοκτητης των παντων ορατων και αορατων (μεχρι και του αλλου θεου δημιουργος και πλαστης, της διοικησεως,δηλ. του σατανα) συγκλινουν ολοι οι αλλοι η' αλλες "θεοι" στο προσωπο του σατανα.
      η αληθεια δε αποτυπωνεται και σε αυτον τον χαρτη εδω εκατονταδων χρονων διοτι η ανθρωποτης δεν μπορει να απολεσει τον δημιουργον της,οτι και αν γινει
      https://www.youtube.com/watch?v=N-PnOFPBleg

      Διαγραφή
  2. ΑΝΤΕ ΤΩΡΑ ΝΑ ΣΥΝΕΝΟΗΘΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΙΣΛΑΜΟΚΟΠΡΑΝΑ ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΤΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ.
    Η ΜΑΛΑΚΙΑ ΗΤΑΝ ΠΟΥ ΜΑΖΕΨΑΝΕ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΓΑΙΔΟΥΡΑΚΙΑ ΤΟΤΕ ΟΤΑΝ ΚΑΝΑΝΕ ΤΗΝ ΑΤΟΜΙΚΗ ΒΟΜΒΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΚΑΣΑΝΕ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΗΣ ΝΕΒΑΔΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΖΩΝΤΑΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΣΕ ΖΩΝΤΕΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ. ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΔΕΝ ΒΡΕΘΗΚΕ ΕΝΑ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΝΑ ΠΕΙ ΤΙ ΦΤΑΙΝΕ ΤΑ ΓΑΙΔΟΥΡΑΚΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΑΝΕ ΝΑ ΕΚΑΝΑΝ ΤΙΣ ΔΟΚΙΜΕΣ ΣΤΗΝ Σ.ΑΡΑΒΙΑΣ ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΕΠΑΝΩ ΣΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΚΟΠΡΑΝΑ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΘΑ ΒΛΕΠΑΝΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΘΑ ΕΙΧΑΜΕ ΞΕΒΡΩΜΙΣΕΙ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΑ ΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ. ΑΧΧ ΤΑ ΚΑΥΜΕΝΑ ΤΑ ΓΑΙΔΟΥΡΑΚΙΑ ΤΖΑΜΠΑ ΠΗΓΑΝ ΚΑΙ ΣΩΘΗΚΑΝ ΟΙ ΚΑΟΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ ΑΡΑΠΑΔΕΣ ΠΑΝΑΘΕΜΑ ΤΟΥΣ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή