Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016

ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΛΕΝΕ ΟΧΙ ΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΑ ΠΥΡΟΤΕΧΝΗΜΑΤΑ

Χρήστος Κ. Μακρίδης

Λίγες ημέρες μετά την «αιφνιδιαστική» κίνηση του Πρωθυπουργού, να προχωρήσει σε ανασχηματισμό των μελών της κυβέρνησής του, η ελληνική κοινωνία, φαίνεται να ξεπερνά το «σοκ» των πρώτων εντυπώσεων που
πληκτικά και απαράλλακτα, μέχρι σήμερα, με προεξάρχουσα την σε διατεταγμένη υπηρεσία ΕΡΤ, αναπαράγουν τα Μ.Μ.Ε της χώρας. Είναι βέβαιο ότι ο συντελούμενος κυβερνητικός ανασχηματισμός, σε συνδυασμό με την ηχηρή απομάκρυνση τινών προσώπων με χρόνια, ηγετική παρουσία και συμμετοχή στο κομματικό-πολιτικό γίγνεσθαι, αποτελεί μείζον γεγονός που προδιαγράφει βέβαιες εξελίξεις στην πορεία του ΣΥΡΙΖΑ με ποικίλες αλλαγές στο εσωτερικό του. Συνδέεται με τη συνοχή, τη συνέχεια και την ισχύ των υφιστάμενων ιδεολογικοπολιτικών ρευμάτων μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ, δεδομένου ότι ο ως άνω ανασχηματισμός, αναντίρρητα, επικυρώνει ένα νέο καθεστώς σχέσεων, ισορροπιών στην κυβέρνηση και στο κόμμα που θα αποκρυσταλλωθούν στο εγγύς μέλλον. Γιατί, ανεξάρτητα από τις εκτιμήσεις των ειδικών και τις εικοτολογίες του μέσου πολίτη, η ίδια η διαδικασία του ανασχηματισμού, ακύρωσε την ισχύ κάθε άλλου κέντρου δύναμης και εξουσίας στους κόλπους του ΣΥΡΙΖΑ….

Ασφαλώς δε μας αφορά η εσωκομματική δομή, λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ, παρά στο μέτρο της αναπόφευκτης επίδρασης που έχουν οι διεργασίες του κυβερνώντος κόμματος στη δημόσια ζωή της χώρας. Για τούτο λοιπόν η διαδικασία απομάκρυνσης και διαδοχής στο κυβερνητικό πεδίο, γεννά πράγματι πολλά ερωτηματικά, αν όχι θυμηδία, δεδομένης της αναβίωσης παλαιών μεθόδων μιας αλήστου μνήμης πολιτικής εποχής, ήτοι τότε που ο πολιτικός λαϊκισμός συναγωνιζόταν τον πολιτικό λόγο με την κυριαρχία ενός πρωτόγονου μεσσιανισμού, σύμφωνα με τον οποίο ο προεδρικός λόγος είχε αναχθεί σε πεμπτουσία της πολιτικής σκέψης και σε συνώνυμο της πολιτικής πρότασης. Υπ’ αυτή την έννοια, φρονώ, ότι η απομάκρυνση τινών πολιτικών προσώπων από την κυβέρνηση, συνιστά αρνητικό στίγμα στην πολιτική παράδοση της χώρας. Αποτελεί μια πράξη αποποίησης των ευθυνών του νυν Πρωθυπουργού, πολλώ μάλλον, της καταρρέουσας (αν δεχτεί κανείς ότι τα δημοσκοπικά ευρήματα των ημερών, απηχούν στην αντικειμενική πραγματικότητα, δεδομένου ότι αγνοούμε τις ακριβείς κυλιόμενες δημοσκοπήσεις!!!) χωρίς εσωτερική συνοχή και πνοή κυβέρνησης του, υπό το βάρος των παραλείψεων, της αναβλητικότητας, των δολιχοδρομιών, των ιδεοληψιών και των ποικίλλων αντιφάσεων της. Για το λόγο αυτό, αποτελεί πράξη εθελοτυφλίας η ανακήρυξη του κυβερνητικού ανασχηματισμού σε εσωτερική υπόθεσή του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς ιδιαίτερη σημασία για την περαιτέρω πορεία της πολιτικής ζωής της χώρας….

Σε κάθε περίπτωση, η επιχείρηση αναπαλαίωσης κι όχι ανανέωσης ή διεύρυνσης, με ταυτόσημα υλικά διαφορετικού χρώματος και κοινή προσέγγιση το γκρίζο που επιχείρησε, ανεπιτυχώς, ο Πρωθυπουργός, εγγράφεται στη λογική μιας κυνικής πολιτικής συναλλαγής. Συνιστά το ασφαλέστερο τεκμήριο ενός προσωπικού κυβερνητικού αδιεξόδου, που βλέπει τις όποιες επιλογές να ρευστοποιούνται χωρίς πολιτική κεφαλαιοποίηση και τη δυναμική των εσωτερικών μετώπων, (υπουργικά καπετανάτα, διαφοροποιήσεις και διακριτές αποστάσεις στελεχών!!!) να πολλαπλασιάζονται με γεωμετρική πρόοδο ενόψει της Β΄ αξιολόγησης και της ολοκλήρωσης (94) προαπαιτούμενων κυβερνητικών δράσεων, κατ’ επιταγή των μνημονιακών υποχρεώσεων-δεσμεύσεων της χώρας….

Σε αυτήν την αλγεινή πολιτική ατμόσφαιρα των ημερών, με το κενό να κυριαρχεί στο επίπεδο του πολιτικού λόγου από πλευράς επιχειρημάτων, ιδεών και συλλογικού οράματος, η τηλεοπτική ευτέλεια ενός ήδη απαξιωμένου πολιτικού προϊόντος, (τι άλλο μαρτυρούν τα επιμέρους στοιχεία (και) των πρόσφατων δημοσκοπήσεων με το εκκωφαντικό, υψηλό, αρνητικό ποσοστό των πολιτών, ήτοι 39o/o αυτών, περί ΜΗ καταλληλότητας των δύο «μονομάχων» της κεντρικής πολιτικής σκηνής να ηγηθούν της χώρας αύριο??? και το αντίστοιχο υψηλό ποσοστό αποχής, ήτοι 25o/o του λευκού και του ΔΞ/ΔΑ???) αναγορεύεται σε πολιτική πρόταση μακράς προοπτικής. Δυστυχώς όμως για τους εμπνευστές της νέας επικοινωνιακής τηλεοπτικής καταιγίδας, που μετ’ επιτάσεως επιζητούν, μεθοδεύουν να νεκραναστήσουν τον ξεπερασμένο από την ίδια την πολιτική ζωή της χώρας, πάλαι ποτέ δικομματισμό, τα οξυμένα καθημερινά κοινωνικοοικονομικά προβλήματα του πολίτη, (οικονομία, ανεργία, παιδεία, υγεία, ασφάλεια, περιβάλλον..) θέτουν σε δεύτερη θέση τον επιχειρούμενο πολιτικό εκβιασμό των ημερών….

Η ελληνική κοινωνία ωρίμασε πολιτικά. Έπαψε να αποτελεί οργανισμό ευάλωτο σε διακηρύξεις-πυροτεχνήματα, πολλώ μάλλον, να δίδει άλλοθι σε ιδεολογικοπολιτικές πομφόλυγες και να πιστώνει πολιτικά οφέλη σε νεόκοπους πολιτικούς, που προσωποποιούν, σήμερα, αναντίστοιχα με την εποχή και τα πολιτικά μεγέθη, χαρακτηριστικά και ηγετικά τους προσόντα, ένα τάχα νέο πολιτικό μύθο. Σε αυτό το ασταθές, διεθνές περιβάλλον, έχει ανάγκη από σαφή πολιτική πρόταση και βηματισμό αντίστοιχο των υψηλών πολιτικών και εθνικών της προσδοκιών. Έχει ανάγκη από κυβέρνηση με προοπτική στο μέλλον κι όχι τηλεοπτικούς πολιτικούς λαοσωτήρες. Θέλει κυβέρνηση με σαφή πολιτική στρατηγική, απόρροια, προϊόν θεωρητικής επεξεργασίας κι όχι απλού εμπειρισμού. Θέλει κυβέρνηση με τολμηρό και ρηξικέλευθο πολιτικό λόγο για την αντιμετώπιση και όχι απλά τη διαχείριση των εγγενών, διαρθρωτικών της προβλημάτων. Πρωτίστως, θέλει σοβαρότητα και υπευθυνότητα, ειλικρίνεια προθέσεων και σαφήνεια λόγων, καθαρότητα διακηρύξεων, διαφάνεια και συνεπή διαχείριση!!! Θέλει στιβαρή πολιτική ηγεσία!!! Η χώρα, ήταν και είναι πάνω από την προσωπική αγωνία, τις φιλοδοξίες, τους τακτικισμούς και την στρατηγική των προσώπων....
 
Χρήστος Κ. Μακρίδης
Εκπαιδευτικός - Καθηγητής Μ.Ε.
Πολιτικός Επιστήμων - Τεχ. Γεωπόνος - Παιδαγωγός            

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου