Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2016

Ανίερα

Κώστα Δημ. Χρονόπουλου
(Αρθρογράφου -Σχολιογράφου)

 Ακούμε για .... "Ιερούς Πολέμους". Στα χαρακώματα -ζωσμένοι άρματα και άμφια - Ιεράρχες και η Κυβέρνηση ....
 Θα παραθέσω μια διαφορετική (Σ.Σ Παλιά μου τέχνη κόσκινο) προσέγγιση - ανάλυση του ζητήματος. Παραδοχή/ Διαπίστωση πρώτη: Ατυχής ο όρος "Ιερός Πόλεμος" ("Ι.Π"). "Ι.Π" σημαίνει πόλεμος ανάμεσα σε αντιμαχόμενες διαφορετικού θρησκεύματος (ή και δογμάτων του ιδίου θρησκεύματος) καθώς και αυτός που γίνεται -στο όνομα της Θρησκείας - εναντίον των Απίστων. Η ορθόδοξη Θρησκεία μας δεν κήρυξε κανένα "πόλεμο Ιερό" εναντίον οιουδήποτε απίστου ή αθέου πολιτικoκομματικού στελέχους ή σχηματισμού. Αιφνιδίως (Αναμενόμενο, θέμα χρόνου ήταν να εκδηλωθεί ) βρίσκονται αντιμέτωποι: Η Κυβέρνηση και η Ιεραρχία, σε ..... "πόλεμο" (;).
 Μόνο που αυτός ο πόλεμος , μόνο ως "Ιερός" δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Α ν ί ε ρ ο ς / Α ν ό σ ι 0 ς ναι! Πάμε στο δεύτερο: Ποιός είπε στο ΣΥΡΙΖΑ , κατά κύριο λόγο, και στην Ιεραρχία, κατά δεύτερο, ότι είναι δικιά τους αποκλειστική υπόθεση η επιλογή - ή μη - του μαθήματος θρησκειολογίας αντί των θρησκευτικών; Ο ελληνικός λαός δεν (θα πρέπει να )έχει λόγο; Δεν θα ερωτηθεί; Μπορεί να είναι λωτοφάγος, εύπιστος , παρασυρμένος, εξαπατημένος, συν-υπεύθυνος (για πολλά), αλλά είναι υπαρκτός. Κατά τεράστιο ποσοστό (άνω των 90 - 95%) είναι βαφτισμένος, αλλά και συνειδητοποιημένος χριστιανός Ορθόδοξος εδώ και αιώνες.
 Και αυτό δεν έχει αλλάξει. Με ποιό δικαίωμα τον αγνοούν οι Θεσμοί; και δη οι Κυβερνώντες; Ποιοί θα πρέπει να αποφασίσουν; Ο κος Πρωθυπουργός και ο Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος - για να πάρω τους δύο κορυφαίους - κατέχουν πληρεξούσιο αποκλειστικών αποφάσεων; Φοβούμαι πως βαδίζουμε σε λάθος δρόμο. Χωρίς επιστροφή.
Ο λαός - με Δ η μ ο ψ ή φ ι σ μ α - πρέπει να αποφασίσει. Και μόνον αυτός, επειδή απλούστατα τον αφορά. Τον ίδιο , τα παιδιά του, τον Ελληνισμό. Θέματα υψίστης εθνικής σημασίας / ελληνισμού (όπως η διδασκαλία ή όχι του μαθήματος των θρησκευτικών , αλλά και της συνολικής εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης) είναι ασύνετο, αλλά και εθνικά επιζήμιο να τα χειρίζονται μεμονωμένα πρόσωπα ή -και - θεσμοί ερήμην του λαού. Απορία: Γιατί το νέο μάθημα της Θρησκειολογίας, να αντικαταστήσει (περί αυτού πρόκειται) το μάθημα των Θρησκευτικών; Δεν είναι ορθότερο να διδάσκονται - τα βασικά - των άλλων Θρησκειών χωρίς να υποβαθμίζεται / απαξιώνεται το μάθημα των Θρησκευτικών; Πολλοί υποψιάζονται πως η επιλογή του μαθήματος της Θρησκειολογίας στοχεύει στην θρησκευτικότητα, την Ορθοδοξία , μέσω του εξοβελισμού του μαθήματος των Θρησκευτικών (!).

 ΥΓ Θεωρώ ότι το πρόβλημα δεν είναι το μάθημα της Θρησκειολογίας (Συμφωνώ να διδάσκεται) αλλά η ιδεοληψία η οποία φαίνεται πως εισάγεται ως πρακτική αλλά και ως .... μάθημα εκλογής /επιλογής (κομματικών σκοπιμοτήτων).

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου