Οι Π…..δες των Δυτικών “Ανακτόρων”

Όλες οι μάσκες πλέον έπεσαν! Όλα τα Δυτικά “Ανάκτορα”, έχουν αποκτήσει τους “δικούς” τους! Δεν συζητάμε πλέον για…παράνοια. Το ζήτημα έχει ανέβει επίπεδο. Και αγγίζει το μοντέλο του Μετά-Ανθρώπου, όπως τον φαντάστηκε ο Άγγλος διανοητής Άλντους Χέξλεϋ
Γράφει ο Πύρινος Λόγιος

Αν ζούσαν σήμερα οι μακαριστοί Άγιος Παΐσιος και Όσιος Μητροπολίτης Αυγουστίνος Καντιώτης, θα είχαν ξεσηκώσει όλη την Ελλάδα σε επανάσταση. Χώρια που δεν θα περνούσε όχι νόμος για γάμο ομοφυλοφίλων, αλλά ούτε καν οποιοσδήποτε νόμος που να περιείχε αλλαγές σε ζητήματα ηθικής και θρησκείας.

Ο μεν Άγιος Παΐσιος θα κατακεραύνωνε τους πάντες με τα κηρύγματα του, ενώ ο Καντιώτης θα περιόδευε όλη την Ελλάδα απ’ ακρη σ’ άκρη και θα ξεσήκωνε τον λαό με τους φλογερούς του λόγους.

Μ’ άλλα λόγια, δεν θα τολμούσε ούτε καν να πλησιάσει έστω στο ένα μίλι το ξένο μίασμα. Θα εύρισκε τοίχο μπετόν αδιαπέραστο.

Σήμερα όμως, δεν υπάρχει Προεδρικό ή Πρωθυπουργικό ανάκτορο σε όλη την Δυτική Ευρώπη, που να μην έχει τους…σύγχρονους “ευνούχους” του, οι οποίοι με τις ευλογίες των Καμπαλιστών της Εγκληματικής Συμμορίας του WEF, φροντίζουν με κάθε τρόπο στο να επιβάλλουν μια ισχνή μειοψηφία, πολύ μικρή σε αριθμούς – αλλά πολύ μεγάλη σε χρηματοδότες. Με το πρόσχημα βεβαίως του αιτήματος της …ισότητας, αυτοί οι ελεεινοί να κατέχουν υψηλά κυβερνητικά αξιώματα και να διαδαλούν με τον τρόπο τους – ως δημόσια πρόσωπα πλέον – την ανωμαλία ως …ανθρώπινο δικαίωμα και τις προσωπικές τους προτιμήσεις στην κρεββατοκάμαρα τους, ως …κατάκτηση και πρόοδο!

Τόσο η ελληνική Βουλή, όσο και η ίδια η ελληνική κυβέρνηση με επικεφαλής τον Μητσοτάκη, θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι το…άντρο των “τοιούτων”. Σκέρτσος, Πατέλης, Καιρίδης (από τους γνωστούς και μη…εξαιρετέους), Κασσελάκης (ΣΥΡΙΖΑ) και άλλοι βουλευτές και φυντάνια του αριστερισμού που βρήκαν τον…καλό τρόπο στο να κατακτήσουν θέσεις και αξιώματα, φυσικά “προωθούμενοι” μέσω της ΛΟΑΤΚΙ και της Woke ατζέντας, προκειμένου να ωθήσουν κι αυτοί με τη σειρά τους, όσους μπορούν – άντρες περισσότερο ασφαλώς – προς τον δρόμο της αρσενοκοιτίας, ούτως ώστε οι επόμενες γενιές να πλειοψηφούν σε gay σάψαλα και οι …streight άνθρωποι να βρίσκονται σε μια θλιβερή – ή ακόμη χειρότερα, διωκούμενη – μειοψηφία.

Η μήτρα όλων αυτών των ξεπεσμών και των βδελυγμάτων, ήταν ανέκαθεν η – όχι και τόσο πλέον μακρυνή – Αμερική. Θυμάμαι ένα γλυκύτατο τραγουδάκι που είχε γράψει ο “φιρμάτος” των ’70s τραγουδιστής Γιώργος Κοινούσης για την Αμερική και τα …καζάντια της στα πλαίσια μιας περιοδείας στις μητροπολεις της ομογένειας Αστόρια και Μασσαχουσέτη. Ένα τραγούδι τόσο αληθινό και τόσο προφητικό, που ακούγοντας το σήμερα κάποιος, νοιώθει ανατριχίλες σε όλο του το κορμί.

Σημειωτέον, ο Γιώργος ο Κοινούσης λίγα χρόνια μετά από αυτή την εμπειρία, παράτησε όχι μόνο το τραγούδι και τη νύχτα, αλλά αφιέρωσε κυριολεκτικά τον εαυτό του και την οικογένεια του στον Θεό.

Μετά από αυτή την …εισαγωγή, μπαίνω στο θέμα μου που είναι πράγματι εξ ίσου σοβαρό. Σήμερα, τις πρώτες πρωινές κι όλας ώρες, έμαθα μέσα από το δίκτυο των Free Podcasters ότι ο…Πρόεδρος – καλά, λέμε τώρα – των ΗΠΑ Τζό Μπάϊντεν, αναβάθμισε τον πρώην διευθυντή επικοινωνίας του Υπουργείου Εσωτερικών, γνωστό τραβεστί στους πολιτικούς κύκλους και προπαγανδιστή της Woke agenta Tyler Cherry, στη θέση του νέου  Αναπληρωτή Διευθυντή Επικοινωνίας που θα ρυθμίζει εφ’ εξής τα ζητήματα επικοινωνίας του Μπάϊντεν!

Ο Cherry, ουσιαστικά, δεν έχει κανένα απολύτως προσόν για τη θέση αυτή, παρά το γεγονός ότι υπήρχε πριν σε θέση κυβερνητική. Αν δει κάποιος το βιογραφικό του, θα διαπιστώσει δύο πράγματα: Ότι προωθήθηκε τόσο εξόφθαλμα σε θέσεις πραγματικά νευραλγικές και πάντα στην δοικήση Μπάϊντεν και ότι οι…σπουδές του είναι πραγματικά “φτωχές”, σε ένα πανεπιστήμιο “λαϊκό” του Λος Άντζελες, όπως είναι το University of California και περιορίζονται σε αυτές των Arts (δηλαδή πολύ γενικές), Political Studies (ένα γενικό μοτίβο διετούς φοιτήσεως πάνω στην οικονομική γεωργαφία και την πολιτική στρατηγική) και ασφαλώς τις ΛΟΑΤΚΙκές σχολές των Gender Studies, όπου ο φοιτητής “σπουδάζει” την ΛΟΑΤΚΙκή φιλοσοφία, την προπαγάνδα ενημέρωσης περί των πολλών φύλων και οπωσδήποτε την τεχνική της πειθούς σχετικά με την στρατηγική ενημέρωσης της Woke ατζεντας.

Μ’ άλλα λόγια, ο Cherry δεν είναι τίποτε άλλο από ένας σύγχρονος “ευνούχος” που τοποθετήθηκε εκεί ακριβώς γι’ αυτήν την ιδιότητα του και αυτοί που τον τοποθέτησαν εκεί, ποντάρουν στα…προσόντα που πρέπει να έχει ένας καλός “ευνούχος”. Δηλαδή να είναι αυτό που εμείς αποκαλούμε: “Πούστης” με όλη τη συνάφεια των κακών ενστίκτων που περιέχει η έννοια αυτή!

Ο Tyler Cherry (αριστερά) ποζάρει με τον…σύζυγό του την ημέρα του γάμου τους. Ο Cherry, ντυμένος γυναικεία, προφανώς έχει αναλάβει τον…ρόλο της γυναίκας στην αήθη αυτή συζυγία

O Christopher Wiggings των Free Podcasters ανεβάζει ένα tweet με τον Cherry σε πρώτο πλάνο, διακωμωδώντας τον στην ουσία.

Σας φαίνονται τραγικά όλα αυτά; Δίκιο έχετε! Όσο και να μας έρχεται η επιθυμία να γελάσουμε με αυτούς τους καραγκιόζηδες, η κατάσταση είναι τόσο δραματικά σοβαρή, όσο δεν μπορεί να φανταστεί ο νούς του ανθρώπου.

Το γελοίο που γίνεται…δραματικός και επικίνδυνος τραγέλαφος

Πρώτα – πρώτα, ας δούμε τι ήταν οι ευνούχοι, τόσο της αρχαιότητας και του μεσαίωνα, όσο και του σήμερα.

Οι ευνούχοι του…χτές, ήσαν άτομα που δέχονταν να ακρωτηριασθούν για να αποτελέσουν τους πιστότερους και καλύτερους υπηρέτες των αρχόντων, κυρίως των βασιλέων. Ευνούχοι στην αρχαία Ελλάδα δεν υπήρχαν ή όσοι υπήρχαν, ήταν ελάχιστοι και κυρίως βρισκόταν στις αποικίες της Μ. Ασίας.

Τον όρο “ευνούχος”, τον συναντάμε σε απόσπασμα ενός ποιητικού έργου του Ιππώνακτος του Εφέσιου (6ος π.Χ. αι.), περιγράφοντας ένα τύπο,,,καλοφαγά σαν να ήταν ευνούχος της Λαμψάκου, αυτής της πλούσιας πόλεως-αποικίας του Ελλησπόντου, που είχε επιρρεαστεί πάρα πολύ από την περσική κουλτούρα.

Οι ευνούχοι όμως είχαν μεγάλη πέραση τόσο στην αρχαία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, όσο και στο μεσαιωνικό κόμματι της, δηλαδή την Ανατολική Ρωμαική Αυτοκρατορία των Ελλήνων, παρά το γεγονός ότι βρισκόταν υπό καθεστώς υποτίμησης και ντροπής. Όπως μας πληροφορεί ο ιστορικός του 12ου αι. Ιωάννης Ζωναράς, “Οι Ρωμαίοι βασιλείς μας ήταν πάντοτε παθιασμένα ενθουσιώδεις με τους ευνούχους”

Μ’ άλλα λόγια, ήταν κυρίως τα…πονηρά μυαλά των – διεφθαρμένων επί το πλείστον – αυτοκρατόρων και που αποτελούσαν την…κατάλληλη πηγή για τις απαραίτητες γι’ αυτούς κολακίες, αλλά συνάμα και συμβουλάτορες στις ραδιουργίες τους. Οι Ευνούχοι έτσι αποκτούσαν μεγάλη δύναμη και προσωπικό πλούτο – εφ’ όσον επιρρέαζαν τα μάλα τους άρχοντες και βασιλείς που υπηρετούσαν, πράγμα που τους έδινε υπόσταση και κύρος στα μάτια του λαού.

Ο ονομαζόμενος “Βυζαντινισμός”, όρος που για πρώτη φορά συναντήθηκε σε έργα του Βολταίρου (Byzantinismus) είναι προιόν της φατριάς των ευνούχων της Ανατολικής Ρωμαικής Αυτοκρατορίας της Κων/πολης, πολλοί εκ των οποίων ήταν εντελώς ασύδοτοι και έφταναν ακόμη και στην προδοσία.

Οι περισσότεροι κρατικοί ευνούχοι επίσης, ήταν κατά τεκμήριο και ομοφυλόφιλοι και αυτό το συναντάμε κυρίως στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι σουλτάνοι, όταν τους…έπιανε η “λαχτάρα”, καλούσαν έναν ευνούχο του σαραγιού, το πλείστον νέο και καλαίσθητης εμφάνισης για να περάσουν τη νύχτα μαζί τους, ενώ οι ίδιοι οι ευνούχοι των Οθωμανών, χρησιμοποιούσαν την “εξουσία” που είχαν ως φύλακες του χαρεμιού, για να …βρίσκουν κι αυτοί αρσενική ερωτική συντροφιά μέσω του εκβιασμού “αν περάσεις πρώτα απ’ τον οντά μου, τότε η μελαχροινή είναι δική σου”.

Τα νεότερα χρόνια στην Ευρώπη, αλλά και στις Νέες Χώρες, ευνούχοι δεν υπήρχαν και ο ευνουχισμός από τη μία μεν αποτελούσε ποινικό αδίκημα (αν κάποιος το έκανε στον εαυτό του), από την άλλη όμως μπορούσε να επιβληθεί ως ποινή σε κάποιον βιαστή ή σε κάποιον που εξανάγκασε τη γυναίκα του στο να υποστεί σοδομισμό. Οι ευνούχοι όμως, αντικαταστάθηκαν για τους άρχοντες από άτομα αμφιβόλου “ανδρισμού”, με τη διαφορά ότι δεν γνώριζε κανείς άλλος το…κουσούρι τους αυτό παρά μόνο οι άρχοντες ή οι βασιλείς που τους είχαν υπό τις διαταγές τους. Ο Μαρκήσιος Ντε Σαντ μαλιστα, στο βλάσφημο έργο του “120 μέρες στα Σόδομα”, περιγράφει την περίπτωση του Βαρώνου Ντε Μονέ, όπου είχε μυστικό εραστή τον Ιπποκόμο του, καθώς και του τρομερού καρδιναλίου Ρισελιέ που τον χαρακτήριζε ως …κομμωτή ανδρικών γεννητικών οργάνων, υπονοώντας ότι αυτό το είδος…κουρέματος, ήταν το μυστικό του τρωτό σημείο.

Σε γενικές γραμμές δηλαδή, ο ευνουχισμός αντικαταστάθηκε κατά έναν τρόπο από την ομοφυλοφιλία, επειδή οι ισχυροί της εποχής πόνταραν πάνω στα…ποταπά ελαττώματα που είχαν αυτοί οι άνθρωποι και που αυτά πήγαζαν κυρίως μέσα από την ίδια αυτή αδυναμία που είχαν και τον κομπλεξισμό που συνόδευε αυτό τους το κουσούρι.

Σήμερα, που οι καιροί έχουν…ξεφύγει εντελώς και που η ομοφυλοφιλία πλέον είναι παντελώς νόμιμη, τα άτομα αυτά δείχνουν ευθέως με τις πράξεις τους (τα gay pride, οι αισχρές επιδείξεις κλπ) ότι όχι μόνο δεν έχουν περάσει το στάδιο του κομπλεξισμού, αλλά τείνουν να τον …επιβάλλουν κι όλας μέσω της απάνθρωπης και ελεεινής (και καλοπληρωμένης φυσικά) προπαγάνδα τους.

Σε αυτού του είδους όμως τους ανθρώπους, οι οποίοι λαμβάνουν και επισήμως θέσεις εξουσίας (όπως πχ. τα δικά μας κυβερνητικά φυντάνια), ο κομπλεξισμός τους διογκώνεται αυτομάτως και η κακία που κουβαλούν μέσα τους, μεταφράζεται σε …πολιτική στρατηγική!

Είναι σε όλους μας γνωστό πλέον, πως πάρα πολλά πολιτικά στελέχη στη Δύση, είναι ομοφυλόφιλοι. Και η κακία και ο κομπλεξισμός τους, είναι – πιστεύω εγώ – ένα από τα κίνητρα των πολιτικών τους επιλογών που βρίθουν από αντιλαϊκά μέτρα (πρόσφατο παράδειγμα ο εφιάλτης που πέρασε η μισή ανθρωπότητα από τις φασιστικές μεθόδους που χρησιμοποίησαν αυτοί οι ίδιοι στο να επιβάλλουν τον παρανοϊσμό τους με τα εμβόλια και τις απάνθρωπες καραντίνες), από άκρατη πολεμοκαπηλεία (σχεδόν όλες οι κυβερνησεις πλήν λίγων εξαιρέσεων βρίθουν κατά της Ρωσίας εντελώς αναίτια) και φυσικά από οφθαλμοφανή βουλιμία για εξουσία.

Μ’ άλλα λόγια, η π…τιά μας κυβερνάει όλους αυτή τη στιγμή. Θα θυμάστε προφανώς μια παλαιότερη δήλωση του ίδιου του Πατέλη να λέει “υπερηφάνως” σε καποιους που τον έκραζαν ότι “Ναί, είμαι π..στης”! Το αυτό έπραξε και ο “δημοφιλής” ηθοποιός Γιώργος Καπουτζίδης σε κάποια άλλη φάση, όταν του έπαιρναν συνέντευξη.

Ο θυμόσοφος λαός μας όμως λέει πως “Κακός, π..στης κι άσχημος”, που σημαίνει σε απλά ελληνικά, πως ο χαρακτήρας αυτών των ανθρώπων, δεν εμπνέει εμπιστοσύνη σε κανέναν και ότι η πονηρία, η κακία και αφιλία τους είναι παροιμιώδης.

Πιθανότατα, αυτά τα …προσόντα να εκτίμησε και ο γερό-Μπάϊντεν με την επιλογή του για σύμβουλο του τον Tyler Cherry. Για να τον βοηθήσει μέσω των μεθόδων που “έμαθε” στο πανεπιστημιο και συγκεκριμένα στη σχολή των Gender Studies, μπαςκαι μπορέσει να αρθρώσει λόγο απέναντι στον Τράμπ, που τον περιμένει με…άγριες διαθέσεις στο περίφημο Debate. Ή ακόμη περισσότερο, στην γενικότερη προεκλογική του εκστρατεία, στην οποία παρευρίσκονται και καμμιά δεκαριά νοσοκόμες, γιατροί και κάθε είδους νοσηλευτικό προσωπικό υπό τη σκιά του φόβου μήπως και σωριαστεί ή …”παγώσει” ξαφνικά και δεν ξέρει που βρίσκεται.

Αν όλο αυτό δεν λέγεται κατάντια, τότε τι στο διάτανο είναι;

Αν όλο αυτό το – επιεικώς χαρακτηριζόμενο – καραγκιοζιλίκι, δεν είναι η αποθέωση της γελοιότητας, τότε τι θα μπορούσε να είναι; Φαντάζεστε να του έρθει κάποια στιγμή του Cherry να…εμφανιστεί με γυναικεία αποκαλυπτικά φουστάνια δίπλα στον Μπάϊντεν το τι χαμός θα γίνει; Το τι ρεζιλίκι θα πέσει; Το τι κράξιμο;

Κι όμως, ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΕΡΑ η εικόνα μιας…πάλαι ποτέ σοβαρής και καθ’ όλα σεβάσμιας Υπερδύναμης. Μιας υπερδύναμης, που – κάποτε επίσης – αποκαλούσαμε τον Πρόεδρο της “Πλανητάρχη”!…

Τι να γράψω άλλο… Δε ξέρω… Εύχομαι μόνο ο Θεός να μας λυπηθεί, εμάς κυρίως που…κρατάμε όπως μπορούμε ακόμα το λάβαρο της ανθρώπινης υπόστασης. Κι αν είναι γραμμένο να καούν όλοι αυτοί σε κάποιο παρανάλωμα του πυρηνικού πυρός, ας είναι να καούν μόνο αυτοί και τα αφεντικά τους…

pirinoslogios.com
loading...