Όταν η Αμερική…πεθαίνει!

Αυτά που υφίστανται οι ΗΠΑ τους τελευταίους μήνες, δεν είναι απλά και μόνο πρωτοφανή… Είναι η εκδίκηση του πνευματικού νόμου, ο οποίος βιάζεται και εξευτελίζεται εδώ και χρόνια!

Γράφει ο Πύρινος Λόγιος

Αυτά που όλοι είδαμε και ακούσαμε τις τελευταίες μέρες και που αφορούν όχι μόνο την Αμερική, αλλά και την Δύση γενικότερα, είναι όντως πρωτοφανή στην ιστορία της Ανθρωπότητας. Αυτές οι γελοιότητες, αυτά τα – επιεικώς χαρακτηριζόμενα – καραγκιοζιλίκια, δεν τα έχει ματαδεί η παγκόσμια κοινωνία. Κι όμως, υπάρχει πολύς κόσμος στη Δύση που όχι μόνο δεν εκπλήσσεται για το μιαρό αυτό φαινόμενο, αλλά και αδιαφορεί συνάμα για το κατάντημα ενός πολιτισμού, του οποίου η μήτρα βρίσκεται στην ελληνοχριστιανική Ρωμανία.

Ιστορικά να το θέσει κανείς, ανά τους αιώνες ο κάθε ηγέτης μιας μεγάλης δύναμης, ήταν κατά μεγάλο ποσοστό άνδρας με κύρος, σεβάσμιος και προπαντός υγειής και ευθυτενής. Αν δεν ήταν κάτι από όλα αυτά, ο λαός του τον καθαιρούσε. Είτε με επανάσταση, είτε με καθαίρεση μέσω των άλλων “δελφίνων” που εποφθαλμιούσαν τον θρόνο του.

Από τον 19ο αιώνα και μετά, όπου καθιερώθηκε η κοινοβουλευτική δημοκρατία στις περισσότερες χώρες, οι λαοί της Ευρώπης και της Αμερικής, απλά περίμεναν την ώρα των εκλογών όπου “εξοστράκιζαν” τον ανίκανο και τον αντικαθιστούσαν με άλλον, περισσότερο ικανό.

Στους καιρούς που ζούμε, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο, λόγω του ότι τον δυτικό κόσμο πλέον τον ελέγχουν οι πολιτικοοικονομικοί συμμορίτες του WEF, με αποτέλεσμα οι εκλογές σχεδόν παντού να είναι “στημένες”, οι εκλεγμένοι να είναι “καλπονοθευτές” και οι λαοί απλά να ζούν με την απορία και το ερώτημα “μα ποιοί τον ψήφισαν αυτόν;” να τριβελίζει το μυαλό τους.

Ο αργός και βασανιστικός θάνατος των ΗΠΑ

Ο τελευταίος μεγάλος ηγέτης των ΗΠΑ και που έγραψε την δική του ιστορία, ήταν ο…κάουμπόι τεξανός, αλλά και δευτεροκλασάτος ηθοποιός, Ρόναλτν Ρέϊγκαν. Ήταν ο ηγέτης που “νίκησε” την Σοβιετία και την ανάγκασε σε δραματική συνθηκολόγηση. Ο Ρέϊγκαν είχε τον απόλυτο σεβασμό όλων των δυτικών και μη ηγετών, οι στρατηγικές του τόσο στην οικονομία, όσο και στην εξωτερική πολιτική αποτέλεσαν “μαθήματα” σε μεγάλα πανεπιστήμια και κατά τεκμήριο, ήταν αυτός που εδραίωσε την κοσμοκρατορία της Αμερικής.

Εξ όσων είδαμε όσοι ζούσαμε εκείνες τις εποχές, η διακυβέρνηση υπό την ηγεσία του Ρέϊγκαν υπήρξε και το αποκορύφωμα της αμερικανικής “αυτοκρατορίας”. Μετά την πτώση του το 1989, αρχίζει και η κατιούσα. O Bush Sr. που τον διαδέχθηκε, προσπάθησε μεν να πατήσει στα βήματα του προκατόχου του αλλά δεν τα κατάφερε. Ο Πόλεμος του Κόλπου και η αδυναμία του στο να στηρίξει αποτελεσματικά την μεσαία τάξη, τον εξώθησαν από τον Λευκό Οίκο και τον διαδέχθηκε ο Κλίντον, ένας από τους πλέον διεφθαρμένους πολιτικούς στον κόσμο. Στην ουσία η θητεία του δεν ήταν τίποτε περισσότερο παρά μια ελεεινή παραφωνία και αν η Αμερική κρατήθηκε τότε, ήταν διότι η μεν χώρα είχε γερές βάσεις λόγω της πολιτικής Ρέϊγκαν, η δε Νέα Τάξη Πραγμάτων των ελίτ μόλις είχε εγκαθιδρυθεί και κρατούσε γερά τα γκέμια. Εξ άλλου, ο Κλίντον επί της ουσίας ήταν ο πρώτος “εκλεκτός” των Νεοταξιτών, είχε τη δική της υποστήριξη και ήταν απολύτως ελεγχόμενος από αυτήν. Από τον Κλίντον και μετά, οι δύο πρόεδροι που “βασίλευσαν” το διάστημα 2001-2015 ήταν απόλυτα διεφθαρμένοι και ελεγχόμενοι από την Ελίτ και η χλεύη του κόσμου ως προς τα πρόσωπα τους ήταν διάχυτη. Από τις κοτσάνες που εκστόμιζε ο Μπούς μέχρι την πλήρη αμφισβήτηση του φύλου της συζύγου του Ομπάμα, οι συνεχείς δημόσιες διαπομπεύσεις μέσω των social media δεν σταμάτησαν ούτε κι όταν αυτοί εγκατέλειψαν τον Λευκό Οίκο.

Την κατρακύλα έσωσε προσωρινά, η διακυβέρνηση από τον Donald Trump, ο οποίος εξελέγει από….σπόντα που λέμε, ο οποίος σημειωτέον, είχε ως αντίπαλο την…ιέρεια του Νεοταξισμού, Χίλαρυ Κλίντον. Απλά οι Νεοταξίτες της Ελίτ πιάστηκαν στον ύπνο κυριολεκτικά, επειδή αφ’ ενός είχαν υποτιμήσει στο έπακρο τον αμερικανό επιχειρηματία και αφ’ ετέρου, ο ίδιος ο αμερικανικός λαός ξεγέλασε άνετα τα δημοσκοπικά εργαλεία τα οποία εμφάνιζαν την πλήρη επικράτηση της Χίλαρυ και την νίκη της ως άνετη. Το βράδυ των αποτελεσμάτων των εκλογών, πιστεύω πως ήταν ένας μεγάλος εφιάλτης για τους Νεοταξίτες, που δεν πίστευαν αυτά που έβλεπαν.

Ο Trump σχεδόν άλλαξε τα πάντα στις ΗΠΑ. Εφάρμοσε μια πολιτική στην οικονομία πρωτόγνωρη για τους αμερικανούς του 21ου αιώνα, μείωσε τα επιτόκια, ενίσχυσε τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, εκμηδένισε τη διαφθορά, κύρηξε σχεδόν οικονομικό πόλεμο στην γερμανική ΕΕ με τους δασμούς που επέβαλε στα προιόντα της, τα βρήκε με τους Ρώσους και τον Πούτιν προσπαθώντας να αποκαταστήσει τις σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας που είχαν αρχίσει να εκτραχύνονται λόγω της Ουκρανίας και της Συρίας, απέσυρε τα αμερικανικά στρατεύματα από το Ιράκ και τη Συρία εξοικονομώντας τεράστιους πόρους και σε γενικές γραμμές, έσωσε το γόητρο της υπερδύναμης, η οποία όδευε προς την καταστροφή.

Σημειωτέον, η κυβέρνηση Trump, έδωσε την χρυσή ανάσα στη Ρωσία η οποία είχε στριμωχτεί άγρια από την νεοταξική λαίλαπα, κέρδισε υπερπολύτιμο χρόνο για να ανασυνταχθεί και να αναπτυχθεί σε μεγάλο βαθμό, αναβαθμίζοντας την στρατιωτική βιομηχανία της και υπερισχύοντας ενεργειακά στην Ευρώπη μέσω του εκτοπισμού μεγάλων εταιριών της Δύσης.

Η ελίτ της συμμορίας του WEF παρά το μεγάλο σοκ που είχε υποστεί, ανασυντάχθηκε γρήγορα και είτε μέσω του Τύπου που ήλεγχε σε μεγάλο βαθμό, είτε με – αποδεδειγμένη – νοθεία στις εκλογές του 2020, κατόρθωσε και έφραξε τον δρόμο προς την δεύτερη τετραετία του Tramp, έχοντας ώς …εκλεκτό, τον πλήρως ανίκανο, άκρως διεφθαρμένο, υπέργηρο και με συμπτώματα προχωρημένης άνοιας Joe Biden, πρώην αντιπρόεδρο επί διακυβέρνησης Ομπάμα.

Από τότε και μέχρι σήμερα, η Αμερική αργοπεθαίνει με…αφόρητους πόνους. Η διαφθορά είναι διάσπαρτη παντού, τα σύνορα των ΗΠΑ είναι διάτρητα, η εγκληματικότητα έχει χτυπήσει βαθύ κόκκινο, φτώχεια και μιζέρια παντού, η άλλοτε κραταιά βιομηχανία της σε τέλμα, το 40% και πλέον του λαού της κάτω από τα όρια της φτώχειας, το χρήμα που τυπώνεται αφειδώς δεν έχει πλέον αντίκρυσμα σε κάποια αξία, ήδη το δολλάριο χτυπέται βάναυσα από τους BRICS υπό την ηγεσία της Ρωσίας και συν τοις άλλοις, κινδυνεύει να χάσει – αν δεν έχει ήδη χάσει – σχεδόν τέσσερις πολέμους ταυτόχρονα (οικονομικό (στο εμπόριο και το χρέος), νομισματικό (αποδολλαριοποίηση και διεθνή συστήματα πληρωμών), στρατιωτικό (στην Ουκρανία στη μάχη και σε σύγκριση οπλικών συστημάτων) και γεωπολιτικό με τεράστια απώλεια επιρροή σε όλο τον κόσμο), μέσω του πολέμου Ρωσίας – Ουκρανίας που η ίδια η Αμερική στοιχειοθέτησε και εκτέλεσε.

Η πραγματική εικόνα της σημερινής Αμερικής, αντικατοπτρίζεται στη μορφή του – φερόμενου ως – ηγέτη της, του Joe Biden, ο οποίος στην πιο πρόσφατη δημόσια εμφάνιση του κατά την διάρκεια της επίσημης τελετής του D-Day (ημέρα της απόβασης των Αμερικανών και Βρετανών στην Νορμανδία της Γαλλίας κατά τη διάρκεια του Β’ΠΠ) όχι μόνο βάδιζε σαν …υπνωτισμένος, αλλά και παρατρίχα να γίνει διεθνώς περίγελως, όταν πήγε να καθίσει σε μια…ανύπαρκτη καρέκλα και τον…έσωσε η γοητευτική σύζυγος του από το απόλυτο ρεζιλίκι ψιθυρίζοντας του “Κάτσε όρθιος δεν υπάρχει …καρέκλα”!

Ο Joe Biden, είναι η επ’ ακριβώς εικόνα της σημερινής Αμερικής, που τρικλίζει με ασταθή βηματισμό ανάμεσα στην ήδη ανεπτυγμένη “πολυπολικότητα” που εφαρμόζει η ομάδα των BRICS με επικεφαλής την Ρωσία του Πούτιν.

Εάν αυτή η πορεία συνεχιστεί με τον ίδιο ρυθμό, δηλαδή εάν “κερδίσει” εκ νέου τις εκλογές ο Joe Biden – μ’ άλλα λόγια αν η καλπονοθεία υπερισχύσει που πολύ το φοβάμαι, επειδή τίποτε δεν έχει βγεί στους συμμορίτες όσα κόλπα κι αν έχουν μεταχειριστεί για να ανακόψουν την πορεία του Tramp – ή απλά αν στο μεταξύ δεν έχει ξεσπάσει ο Γ’ Παγκόσμιος με χρήση πυρηνικών, η Αμερική είναι νομοτελειακά καταδικασμένη να πεθάνει εξ ολοκλήρου.

Οι Ελίτ της “Εγκληματικής Συμμορίας του WEF”, φαινομενικά φαίνονται να ανησυχούν για την πορεία που έχουν πάρει τα πράγματα, αλλά είναι όμως έτσι στην πραγματικότητα;

Ο Ρόλος της Λέσχης “Μπίλντερμπεργκ”

Τον περασμένο Μάιο, η περίφημη και η πλέον ύποπτη για τον υπόγειο και συνομωτικό της ρόλο “λέσχη” ή καλύτερα…αδελφότητα των ελίτ του πλανήτη, γιόρταζε τα 70 της χρόνια από την ίδρυση της στο Λέιντεν της Ολλανδίας και προσκεκλημένοι ήταν πάνω από 180 προσωπικότητες του πλανήτη. Εντύπωση μάλιστα προκάλεσε η πρόσκληση ενός…υποτιθέμενου “εχθρου”, του Ρώσου Αλεξάντρ Γκάμπουεφ, διευθυντού του Προγράμματος Ρωσίας και Ασίας-Ειρηνικού στο Carnegie Moscow Center, καθώς και η παρουσία του Ουκρανού υπουργού Εξωτερικών Ντμίτρι Κουλέμπα. Η Κίνα για τρίτη φορά δεν είχε εκπρόσωπο.

Μήπως μας ξεφεύγει κάτι;

Η Ελλάδα πάντως εκπροσωπήθηκε από την – συνήθη ύποπτη – Νίκη Κεραμέως.

Επίσης, σε αυτή τη μεγάλη συγκέντρωση συμμετείχαν εκτός του…πολιτικού “ανθού” της Δύσεως και οι διευθύνοντες σύμβουλοι των μεγαλυτέρων πολυεθνικών του πλανήτη, συμπεριλαμβανομένων και κινηματογραφικών κολοσσών, όπως η Warner Bros και η Comcast.

Εκεί, εκτός των εορταστικών εκδηλώσεων για τα γενέθλια της “Λέσχης”, συζητήθηκαν κυρίως τα θέματα του πολέμου Ρωσίας – Ουκρανίας και Ισραήλ – Χαμάς και το ζήτημα της ανόδου της πατριωτικής Δεξιάς σε Ευρώπη και Αμερική. Τα άλλα θέματα, όπως η κλιματική αλλαγή, οι οικονομικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν η Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες κλπ πέρασαν σε δεύτερη μοίρα. Κι αυτό είναι το πλέον ανησυχητικό.

Εκτός κι αν η ατζέντα άλλαξε την τελευταία στιγμή και δεν βγήκε τίποτε προς τα έξω, όπως γίνεται συνήθως. Εξ άλλου, κανείς δεν μπορεί να έχει εμπιστοσύνη στα προς τα έξω λεγόμενα όσων συμμετείχαν εκεί, λόγω του απόρρητου που ισχύει αυστηρά όσον αφορά τα συζητηθέντα. Αυτό όμως που ξέρουμε σίγουρα, ήταν ότι ο μεγάλος πόλεμος που απειλεί όλη την ανθρωπότητα, ήταν σε πρώτη προτεραιότητα.

Επίσης, άλλο χαρακτηριστικό της συναντήσεως ήταν η πλήρης απουσία της Ιταλίας, της Σλοβακίας, της Ουγγαρίας αλλά και της Γαλλίας, αν εξαιρέσει κανείς τον Σάρλ Μισέλ, ο οποίος είναι πρόεδρος του Ευρωπαικού Συμβουλίου και του Eurogroup. Και είναι φυσικό αυτό, διότι τόσο οι κυβερνήσεις της Ιταλίας, της Σλοβακίαςκαι της Ουγγαρίας αποτελούνται από πολιτικούς της παραδοσιακής Δεξιάς, ενώ στη Γαλλία ελοχεύει ο κίνδυνος του να “καταληφθεί” από την δεξιά της Λεπέν και κάθε υπόνοια ότι η τωρινή κυβέρνηση Μακρόν συμμετείχε με εκπροσωπο της, θα ενίσχυε το ήδη βεβαρυμένο πολιτικό κλίμα κατά του σημερινού της προέδρου.

Άρα λοιπόν, θα μπορούσε κάποιος να πει ότι τις ΗΠΑ, δεν τις κυβερνούν πλέον οι εκλεγμένοι της εκρόσωποι, αλλά…διορισμένα στελέχη όπως επι παραδείγματι ο στρατηγός Κρίστοφερ Καβόλι, ο Διευθυντής Τεχνολογίας και Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, Ταρούν Σάμπρα και ο ΓΓ του ΝΑΤΟ Γιένς Στολτεμπεργκ ή οι…CEO των μεγάλων πολυεθνικών, που στην πλειοψηφία τους είναι αμερικανοί πολίτες και που φυσικά, ανήκουν στην “ελίτ” του WEF.

Aν λοιπόν αθροίσει κάποιος τα δεδομένα, αμέσως θα καταλάβει ότι για τον κατήφορο που έχει πάρει η Αμερική, δεν οφείλεται στον τάδε ή δείνα πολιτικό, αλλά είναι συλλογικό προϊόν των…διορισμένων υποχειρίων των Εγκληματιών της Συμμορίας του WEF και ότι η “Λέσχη” αυτή δεν ανησυχεί για το αν θα καταστραφούν οι ΗΠΑ και η Ευρώπη μέσω των αλλοπρόσαλλων πολιτικών επιλογών των ηγετών τους, αλλά επειδή…εξυπηρετούνται έτσι τα συμφέροντα μιας βδελυρής κάστας διορισμένων μαριονετών. Αλλιώς, τι νόημα έχει ας πούμε, για παράδειγμα η παρουσία της…Warner Bros ή της Comcast, ή ακόμη και της Pfizer μέσω Αλμπέρτ Μπουρλά; Έχουν αυτές καμμιά σχέση με την…παγκόσμια πολιτική; Ή μήπως η πολτική πλέον, περνάει μέσα από τα γραφεία των κινηματογραφικών στούντιο ή των φαρμακευτικών εταιριών;

Ο Γ’ Παγκόσμιος και τι διακυβεύεται μέσω αυτού

Δεν θα ήταν καθόλου υπερβολή το να συμπεράνουμε ότι ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος, εξυπηρετεί όχι την ασφάλεια των λαών, αλλά την τελική επικράτηση του Παγκοσμιοποιητισμού από πλευράς της “Εγκληματικής Συμμορίας του WEF. Εκτός της Νίκης Κεραμέως, κανείς άλλος από όλο αυτό το συνοθύλευμα που συμμετέχει σε “Λέσχες” ή άλλες “αδελφότητες”, δεν έχει εκλεγεί ποτέ σε καμμιά πολιτική θέση. Η Αμερική, όπως και η ίδια η Ευρώπη, βρίσκονται όχι σε χέρια εκλεγμένα, αλλά σε χέρια υποχείρων άλλων, “μεγάλων καρχαριών” που βρίσκονται πίσω από αυτές τις μαριονέτες.

Το κατάντημα μιας άλλοτε “αυτοκρατορίας”, δεν είναι αποτέλεσμα κακής πολιτικής κάποιων εκλεγμένων, αλλά αποτέλεσμα εκβιασμού από τα υποχείρια των “πραγματικών ηγετών” που κρύβονται πίσω τους.

Ο Biden, είναι ξεκάθαρο ότι όχι μόνο δεν ηγείται μιας – άλλοτε κραταιάς – χώρας, αλλά ούτε καν του ιδίου του εαυτού του. Ολές οι αποτυχημένες “πολιτικές” του, δεν μπορεί να είναι εκ των πραγμάτων δικές του. Είναι πολιτικές υπαγορευμένες από άλλους. Είναι πολιτικές που χαράσσονται μέσα στην Μπίλντερμπεργκ ή σε άλλες, ακόμη πιο μυστικές “αδελφότητες”. Επομένως, οποιαδήποτε σκέψη για τελική επικράτηση Trump, είναι απαγορευτική για την κάστα του σκότους. Και για να εμποδιστεί πάση θυσία η άνοδος των πατριωτικών κομμάτων τόσο στην Αμερική, όσο και στην Ευρώπη, μόνο ένας τρόπος υπάρχει: ΝΑ ΚΑΕΙ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ.

Όπως έχω γράψει στα προηγούμενα άρθρα μου ΕΔΩ και ΕΔΩ, ο Πόλεμος αυτός δεν θα μπορεί να είναι πυρηνικός, διότι αυτό δεν εξυπηρετεί, όχι μόνο τις Ελίτ της Συμμορίας, αλλά κανέναν απολύτως. Δεν συμφέρει σε κανέναν το να αχριστευτεί όλος ο πλανήτης όχι για καμμιά δεκαριά ή εικοσαριά χρόνια, αλλά αιώνες! Κι αν πούμε ότι οι ελίτ και οι λοιποί διεθνείς συνομώτες βρούν τον τρόπο να επιζήσουν σε κάποια καταφύγια, αυτό δεν θα τους σώσει τη ζωή. Κάποτε θα πεθάνουν εκεί μέσα. Η ανθρωπότητα δεν θα μειωθεί απλά, όπως είναι στα σχέδια τους, αλλά θα καταστραφεί ολοσχερώς. Η δυναμικότητα των νέων πυρηνικών όπλων, όπως αυτά της Ρωσίας επί παραδείγματι, είναι τεράστια. Κάποια στιγμή ειπώθηκε πως η νέα βόμβα, αυτή που ονομάζουν οι Ρώσοι Satan III, είναι δέκα φορές πιο ισχυρή από αυτές της Χιροσίμα! Δέκα τέτοιες να πέσουν, αρκούν για να μολύνουν τον πλανήτη για 200 ή 300 χρόνια σε πρόχειρους υπολογισμούς!

Και δεν θα πέσουν δέκα μόνο, αλλά πενταπλάσιες, ίσως και δεκαπλάσιες.

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, ρωσικά υποβρύχια και πλοία έχουν περικυκλώσει τις ΗΠΑ από Ατλαντικό και Ειρηνικό. Στην Κούβα μάλιστα προχτές αγκυροβόλησαν δύο ρωσικά πολεμικά πλοία, φορτωμένα με βόμβες, όχι και τόσο ελαφρές. Ή μάλλον, το πόσο ελαφρές ή…βαριές είναι, μόνο όταν πέσουν θα το μάθουμε.

Οι συμμορίτες λοιπόν δεν είναι ούτε ηλίθιοι, ούτε και ερασιτέχνες. Παρανοϊκοί ναί, αλλά όχι τόσο ώστε να υπογράψουν και τη δική τους καταδίκη.

Ο πόλεμος θα είναι με συμβατικά όπλα, αλλά πολύ μεγάλης δυναμικότητας. Οι ρωσικές FAB ας πούμε, μπορούν να διαλύσουν τη μισή Νέα Υόρκη και να καταστήσουν ερείπια την άλλη μισή. Δεν θα έχουν όμως το δηλητήριο της ραδιενέργειας. Θα προσεξήνουν ζημιές αλλά δεν θα καταστρέψουν εντελώς το οικοσύστημα.

Εν κατακλείδι και για να μη ξεφύγουμε εντελώς από το θέμα μας, η Αμερική σύντομα θα είναι μια χώρα “νεκρή”. Ακόμη κι αν ο Τράμπ κατορθώσει να ηγηθεί και πάλι, δεν νομίζω ότι θα μπορέσει να καταφέρει πολλά. Η καταστροφή που έχει συντελεστεί από το 2020 ως σήμερα, είναι πολύ μεγάλη για να τη διαχειριστεί ένας ηγέτης σε ορίζοντα τετραετίας. Άσε που με κάποιον τρόπο οι Συμμορίτες θα τον εμποδίσουν πάση θυσία.

Στην Ατζέντα των Συμμοριτών, δεν υπάρχουν πλέον υπερδυνάμεις. Η μόνη Αρχή θα είναι μια Παγκόσμια Κυβέρνηση για περίπου ένα δις ανθρώπινου πληθυσμού, απολύτως ελεγχόμενου. Και ο πόλεμος αυτός που έρχεται με γοργά βήματα, θα είναι πόλεμος καταστροφικός για όλους.

Το τι αποτελέσματα θα φέρει, είναι άγνωστο βεβαίως, εκτός κι αν λάβουμε σοβαρά υπ’ όψη τα λεγόμενα των Αγίων γερόντων που δεν μιλούν για πυρηνική καταστροφή, αλλά απλά για…καταστροφή και γρήγορη ανάνηψη. Κι αυτή δεν είναι δυνατή αν στην ατμόσφαιρα επικρατεί η ραδιενέργεια.

Η Αμερική μια φορά, είναι καταδικασμένη, όπως και η Ευρώπη. Απο εκεί και πέρα, ο Θεός έχει τον λόγο.

Πύρινος Λόγιος

loading...