Η κοινή πορεία Ναζισμού-Σιωνισμού και η συμφωνία της Haavara Abkommen (Επιβίωση από την υβριδική απειλή).

????????????????????????????

Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός αναλυτής.

Οι γνωρίζοντες καλά την ιστορία αναφέρουν ότι ο Χίτλερ είχε δώσει εντολές στον μεγάλο ναζί Αδόλφο Άιχμαν, να συνεργαστεί με τους Σιωνιστές από το 1936 για την οικοδόμηση ενός Γερμανο-Εβραϊκού κράτους στην Παλαιστίνη με πρόσχημα την Βρετανική απειλή !!!

 

 

 

 

 

Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος γεωστρατηγικός-γεωπολιτικός αναλυτής και αρχισυντάκτης του Mytilenepress. Contact : survivorellas@gmail-6945294197Οι τρεις παγκόσμιες καινοτομίες μου-Project Manager.

Για αυτό εκτιμούν ότι έπρεπε να φιμωθεί ο Άιχμαν ώστε να μην αποκαλυφθεί η ιδεολογική συγγένεια Ναζισμού και Σιωνισμού. Ειδήμονες αναφέρουν ότι το 1933 ο Χίτλερ βρισκόταν φαινομενικά σε αντίθεση με τους Εβραίους και τους Σλάβους της Ανατολικής Ευρώπης. Εν τούτοις ήταν ανεκτικός προς τους Εβραίους και τους Σλάβους γιατί υποστήριζαν τον ίδιο στόχο με αυτόν. Επιθυμούσε να εγκαταλείψουν οι Ισραηλίτες την Γερμανία για να εγκατασταθούν στην Παλαιστίνη !!! Προφανώς όλα αυτά θα τελειώσουν το 1939 με την Kristallnacht.

Το Kristallnacht ήταν ένα πογκρόμ εναντίον Εβραίων που διεξήχθη από τις παραστρατιωτικές δυνάμεις Sturmabteilung (SA) και Schutzstaffel (SS) του Ναζιστικού Κόμματος. με κάποια συμμετοχή της Χιτλερικής Νεολαίας-Γερμανών πολιτών σε όλη την Ναζιστική Γερμανία στις 9 και 10 Νοεμβρίου 1938.

Ορισμένοι Σιωνιστές αποκαλούσαν τον Χίτλερ: «πατέρα του Ισραήλ». Στα πλαίσια επισπεύσεως της εβραϊκής μετανάστευσης ο Χίτλερ υπέγραψε μια συμφωνία με Γερμανούς-Σιωνιστές, που ονομαζόταν «Συμφωνία Χαβάρα» στα εβραϊκά και «Συμφωνία Μεταβίβασης» στα Αγγλικά.  Ήταν ένα εξαιρετικό σχέδιο από το οποίο ιδρύθηκε το σύγχρονο κράτος του Ισραήλ με την ευλογία του Χίτλερ !!! Όταν ο Χίτλερ ανέλαβε την εξουσία απαγόρευσε όλες τις μασονικές στοές και τις εβραϊκές κοινωνικές οργανώσεις εκτός από τους Σιωνιστές !!!

Μέσω της Συμφωνίας Haavara (ή Συμφωνίας Μεταβίβασης), ο Χίτλερ και οι Ναζί επέτρεψαν σε όλους τους Γερμανούς Εβραίους που επιθυμούσαν να μεταναστεύσουν στην Παλαιστίνη να το πράξουν ελεύθερα, με την προϋπόθεση ότι δεν θα πάρουν τις περιουσία τους. Στους Εβραίους μετανάστες έδωσε κουπόνια για την περιουσία τους, τα οποία μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν στην Παλαιστίνη ως χρήματα,  μόνο για να αγοράσουν γερμανικά προϊόντα. Με αυτόν τον τρόπο ενίσχυσε και την Γερμανική οικονομία.

Ταυτόχρονα επέτυχε να απαλλαγεί από τους Εβραίους της Γερμανίας, τους οποίους θεωρούσε ως ξένο σώμα. Σύμφωνα με τον Φύρερ ήταν αδύνατο να ενσωματωθούν στην ιδεολογία του τρίτου ράιχ. Όλα ξεκίνησαν με την συμφωνία της 25ης Αυγούστου 1933. Ο Χίτλερ χρησιμοποίησε το εμπόριο με τα σιωνιστικά στρατόπεδα (κιμπούτζ) που δημιούργησαν στην Παλαιστίνη για να αμβλύνει τον αντίκτυπο του παγκόσμιου μποϊκοτάζ που είχε επιβάλει η «παγκόσμια εβραϊκή κοινότητα» ενάντια στα γερμανικά προϊόντα από το 1933.

Γιατί στην πραγματικότητα οι Εβραίοι δεν ήταν μια παράταξη καθώς ήταν διχασμένοι. Δίπλα στη Σιωνιστική παράταξη, υπήρχε μια φατρία ιδίως στην Πολωνία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία αντιτάχθηκε σε αυτό το σχέδιο προωθώντας το μποϊκοτάζ της ναζιστικής Γερμανίας. Στις 20 Μαρτίου 1933 ξεκίνησαν οι προσπάθειες στην Πολωνία και τις Ηνωμένες Πολιτείες για την έναρξη οικονομικού μποϊκοτάζ της ναζιστικής Γερμανίας. Με τα χρόνια οι εβραϊκές κοινότητες έχουν ξεκινήσει κινήματα μποϊκοτάζ σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο. Η βία κατά των Γερμανών Εβραίων ξεκίνησε αμέσως μετά.

Σύμφωνα με τον Avraham Stern (ιδρυτή της Leumi και αρχηγό της  Stern), οι Σιωνιστές ήταν ορκισμένοι αριστεροί σοσιαλιστές και οι ηγέτες τους ήθελαν να σχηματίσουν, ένα κράτος βασισμένο σε εθνικιστικές-ολοκληρωτικές αρχές συνδεδεμένο με το Γερμανικό Ράιχ μέσω συμμαχίας για να αντιμετωπίσουν τον Βρετανικό επεκτατισμό στην Παλαιστίνη. Ο Avraham Stern ήταν ο ιδρυτής της Lehi  η οποία λειτουργούσε ως τρομοκρατικός πυρήνας κατά την διάρκεια των Βρετανικών αξιώσεων στην Παλαιστίνη. Το Lehi χωρίστηκε από την μαχητική ομάδα Irgun το 1940 για να συνεχίσει να πολεμά τους Βρετανούς στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αρχικά επιδίωξε μια συμμαχία με την φασιστική Ιταλία και την ναζιστική Γερμανία καθώς πίστευαν ότι η ναζιστική Γερμανία ήταν μικρότερος εχθρός από την Βρετανία. Η οργάνωση Lehi προσπάθησε δύο φορές να συμμαχία με τους Ναζί. Μετά το θάνατο του Στερν το 1942, η νέα ηγεσία του Lehi άρχισε να υποστηρίζει τον Ιωσήφ Στάλιν και την ιδεολογία του μπολσεβικισμού, που θεωρείται ένα κράμα αριστεράς και δεξιάς.

Είναι κοινώς παραδεκτό ότι οι Σιωνιστές και Ναζί υποστήριζαν το ίδιο πολιτικό σύστημα τον «εθνικοσοσιαλισμό. Η Συμφωνία της Χαβάρα ήταν μια συμφωνία μεταξύ της Ναζιστικής Γερμανίας και των Σιωνιστών Γερμανοεβραίων που υπογράφηκε στις 25 Αυγούστου 1933. Η συμφωνία οριστικοποιήθηκε μετά από τρεις μήνες διαπραγματεύσεων ανάμεσα σε ναζί-σιωνιστές, της Αγγλο-Παλαιστινιακής Τράπεζας (υπό την ηγεσία της Εβραϊκής Υπηρεσίας) και των οικονομικών αρχών της ναζιστικής Γερμανίας.

Η «Συμφωνία της Μεταφοράς» ή «Συμφωνία Χααβαρά» (αγγλικά:Haavara Agreement), στα Γερμανικά Haavara Abkommen, είναι γνωστή ως Hoofien-Abkommen από τον Sigmund Hoofien, κύριο διαπραγματευτή και Πρόεδρο της Αγγλικής-Παλαιστινιακής τράπεζας) (εβραϊκά: הסכם העברה: Ha’avarah heskem).

Ήταν μια συμφωνία μεταφοράς-μετανάστευσης του εβραϊκού πληθυσμού της Γερμανίας στην Παλαιστίνη. Η συμφωνία υπογράφηκε στις 25 Αυγούστου 1933 από το Υπουργείο Οικονομίας του Τρίτου Ράιχ από την μία πλευρά και της «Σιωνιστικής Ομοσπονδίας της Γερμανίας» (die Zionistische Vereinigung für Deutschland) και της «Αγγλικής-Παλαιστινιακής Τράπεζας» (Anglo-Palestine Bank), με τις εντολές της «Εβραϊκής Υπηρεσίας» (Jewish Agency).

Η Συμφωνία χρησίμευσε ως ένας τρόπος να μην χαθεί η κινητή περιουσία κεφάλαια-αποταμιεύσεις των Εβραίων της Γερμανίας που ήθελαν να μεταναστεύσουν στην Παλαιστίνη, αλλά και να τονωθεί η γερμανική οικονομία. Από αυτή τη συμφωνία επωφελήθηκαν οι γερμανοεβραίοι που κατόρθωσαν να μεταναστεύσουν χωρίς να απωλέσουν τις καταθέσεις τους,  καθώς οι Εβραίοι αγόραζαν και μετέφεραν γερμανικά προϊόντα και αγαθά στην νέα τους πατρίδα. Υπολογίζεται ότι το χρηματικό ποσό που διακινήθηκε ανέρχεται στα 100.000.000 δολάρια.

Η ιστορική σπουδαιότητα της Συμφωνίας έγκειται στο γεγονός ότι αποδεικνύει την αγαστή συνεργασία του εθνικοσοσιαλιστικού καθεστώτος με τους σιωνιστές ηγέτες της εποχής, συνεργασία η οποία κρατήθηκε μυστική για πολλά χρόνια από τους ιθύνοντες στο Ισραήλ. Όταν τελικά ήρθε στο φως, στις αρχές της δεκαετίας του 1960 ξεκίνησε μια σφοδρή αντιπαράθεση στον δημόσιο λόγο της χώρας. Σύμφωνα με τον έγκριτο ιστορικό Έντουιν Μπλακ, αυτή η συνεργασία ήταν ένας σημαντικός παράγοντας στη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ.

Η συμφωνία αυτή έκανε εφικτή την μετανάστευση Γερμανών Εβραίων στην Παλαιστίνη μεταξύ 1933 και 1939. Επέτρεψε στους Εβραίους που διέφυγαν από τις διώξεις των ναζί να μεταφέρουν μέρος της περιουσίας τους στη Βρετανική Εντολή της Παλαιστίνης. Οι μετανάστες πούλησαν τα υπάρχοντά τους στη Γερμανία για να πληρώσουν τα βασικά αγαθά (κατασκευασμένα στη Γερμανία) που θα αποσταλούν στην Παλαιστίνη. Η συμφωνία ήταν αμφιλεγόμενη και επικρίθηκε από πολλούς Εβραίους ηγέτες τόσο εντός του Σιωνιστικού κινήματος (όπως ο Ρεβιζιονιστής Σιωνιστής ηγέτης Ze’ev Zhabotinsky) όσο και εκτός, καθώς και από μέλη του NSDAP (Ναζιστικό Κόμμα) και της γερμανικής κοινής γνώμης.

Για τους Γερμανούς Εβραίους η συμφωνία πρόσφερε μια διέξοδο από ένα εχθρικό περιβάλλον στην ναζιστική Γερμανία. Για το Yishuv, την εβραϊκή κοινότητα της Παλαιστίνης, παρείχε πρόσβαση τόσο στην εργασία των μεταναστών όσο και στην οικονομική υποστήριξη. Παράλληλα οι Γερμανοί επέτυχαν να ανατρέψουν το μποϊκοτάζ του 1933, το οποίο απολάμβανε μαζικής υποστήριξης μεταξύ των Ευρωπαίων και Αμερικανών Εβραίων και θεωρήθηκε από το γερμανικό κράτος ως απειλή για τη γερμανική οικονομία.

Αν και το Ναζιστικό Κόμμα κέρδισε την πλειοψηφία των λαϊκών ψήφων στις δύο γενικές εκλογές του Ράιχσταγκ του 1932, δεν είχε απόλυτη πλειοψηφία, με συνέπεια ο Χίτλερ να ηγηθεί μιας βραχύβιας κυβέρνησης συνασπισμού αποτελούμενη από το NSDAP και το Γερμανικό Εθνικό Λαϊκό Κόμμα. Υπό την πίεση πολιτικών, βιομηχάνων και άλλων, ο Πρόεδρος Paul von Hindenburg διόρισε τον Χίτλερ Καγκελάριο της Γερμανίας στις 30 Ιανουαρίου 1933. Αυτό το γεγονός είναι γνωστό ως Machtergreifung (κατάληψη της εξουσίας). Τους επόμενους μήνες το NSDAP χρησιμοποίησε μια διαδικασία που ονομάζεται Gleichschaltung (συντονισμός) για να εδραιώσει την εξουσία. Μέχρι τον Ιούνιο του 1933 οι μόνες οργανώσεις εκτός του ελέγχου του NSDAP ήταν ο στρατός και οι εκκλησίες.

Μέσα στο ναζιστικό κίνημα πριν και μετά την έλευση του NSDAP στην κυβέρνηση, προτάθηκαν διάφορες (ολοένα και πιο ριζοσπαστικές) «λύσεις» στο «εβραϊκό ζήτημα» , συμπεριλαμβανομένης της απέλασης και της ενθάρρυνσης της εθελοντικής μετανάστευσης. Η εκτεταμένη πολιτική δίωξη κατά των Γερμανών Εβραίων ξεκίνησε μόλις το NSDAP ανέλαβε την εξουσία. Την 1η Απριλίου το NSDAP οργάνωσε ένα πανεθνικό μποϊκοτάζ των εβραϊκών επιχειρήσεων στη Γερμανία. Βάσει νόμου οι Εβραίοι αποκλείστηκαν από της δημόσιες υπηρεσία. στις 25 Απριλίου και επιβλήθηκαν ποσοστώσεις στον αριθμό των Εβραίων σε σχολεία και πανεπιστήμια. Οι Εβραίοι εκτός Γερμανίας απάντησαν σε αυτές τις διώξεις με μποϊκοτάζ των γερμανικών προϊόντων. Παράλληλα στην  Παλαιστίνη, ένας αυξανόμενος εβραϊκός πληθυσμός αποκτούσε γη και ανέπτυξε τις δομές ενός μελλοντικού εβραϊκού κράτους παρά την αντίθεση των Αραβικών πληθυσμών-κρατών.

Η υποστήριξη του Χίτλερ για τη Συμφωνία της Haavara ήταν ασαφής αλλά διστακτική και μεταβλητή κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930. Ο Χίτλερ αρχικά φαινόταν αδιάφορος για τις οικονομικές λεπτομέρειες του σχεδίου, αλλά το υποστήριξε μεταξύ Σεπτεμβρίου 1937 και 1939. Μετά τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία τον Σεπτέμβριο του 1939, το πρόγραμμα έληξε. Η συμφωνία ήταν αμφιλεγόμενη τόσο στο NSDAP όσο και στο σιωνιστικό κίνημα. Όπως είπε ο ιστορικός Έντουιν Μπλακ: « Η συμφωνία παράδοσης διέλυσε τον παγκόσμιο Εβραϊσμό, φέρνοντας τους ηγέτες ο ένας εναντίον του άλλου, απειλώντας με εξέγερση και ακόμη και με δολοφονίες».

Η αντίθεση προήλθε κυρίως από τους κορυφαίους Αμερικανούς ηγέτες του Παγκόσμιου Σιωνιστικού Κογκρέσου, ιδίως τον Abba Hillel Silver, και τον πρόεδρο του Αμερικανοεβραϊκού Κογκρέσου, Ραβίνο Stephen Wise, καθώς και από άλλους ηγέτες του αντιναζιστικού μποϊκοτάζ του 1933, που αντιτάχθηκαν στη συμφωνία. αποτυγχάνοντας να πείσει το 19ο Σιωνιστικό Συνέδριο. Οι δεξιοί Ρεβιζιονιστές Σιωνιστές και ο ηγέτης τους Βλαντιμίρ Τζαμποτίνσκι έχουν εκφράσει την αντίθεσή τους ακόμη πιο ξεκάθαρα. Η ρεβιζιονιστική παλαιστινιακή εφημερίδα Hazit Haam κατήγγειλε έντονα τους εμπλεκόμενους στη συμφωνία ως «προδότες» και λίγο αργότερα ένας από τους διαπραγματευτές, ο Haim Arlosoroff, δολοφονήθηκε.

Από την ημέρα που ξεκίνησα την στήλη Γεωστρατηγικής-παιδείας και επιβιώσεως από τον υβριδικό πόλεμο το 2006 με την ονομασία Επικρατέειν η Απόλλυσθαι-Ισχύς Διά της Γνώσεως, αναφέρω συχνά ότι όλα τα έθνη που ασπάζονται τον Διονυσιακό πολιτισμό έχουν κοινές πολιτιστικές, πολιτικές-οικονομικές, κοινωνικές και ερωτικές ιδεολογίες. Δεν ήταν τυχαίο ότι οι ναζί του τρίτου ράιχ ήταν φανατικοί μέτοχοι της Διονυσιακής κουλτούρας.

ΘΕΟΣΟΦΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΘΟΥΛΗ ΚΑΙ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.

Η Εταιρεία της Θούλης συνδέεται άμεσα με την προέλευση του Ναζιστικού κόμματος της Γερμανίας. Ήταν μια από τις θεοσοφικές ομάδες  των τελών της δεκαετίας του 1910. Η Θούλη ήταν αρχικά το όνομα του παραρτήματος του Γερμανικού Τάγματος Άγιο Δισκοπότηρο μιας οργάνωσης με βάση την στοά η οποία ιδρύθηκε από τον Rudolf von Sebottendorf το 1917. Δεδομένου ότι οι τελετουργικές δραστηριότητες της στοάς συνοδεύονταν από φασιστικές συναντήσεις, το όνομα Thule Gesellschaft υιοθετήθηκε για να αποσπάσει την προσοχή των δημοκρατικών.

Η Θούλη πήρε το όνομα της από μια υποτιθέμενη χαμένη γη. Ο Σεμπότεντορφ ταύτισε την Θούλη που επισκέφθηκε ο Αρχαίος Έλληνας εξερευνητής Πυθέας με την Ισλανδία !!! Στον Αρμανισμό του Γκουίντο φον Λιστ, ο Σεμπότεντορφ έκανε ξεχωριστές αναφορές καθώς πιστεύεται ότι η  Άρια φυλή προέρχεται από την μυθική χαμένη ήπειρο της Ατλαντίδας και κατέφυγε στην Θούλη-Ισλανδία, γιατί είχε βυθιστεί κάτω από θάλασσα. Η Υπερβορεία αναφέρθηκε επίσης από τον Γκουίντο φον Λιστ, με άμεσες αναφορές στον θεοσοφιστή συγγραφέα William Scott-Elliot.

Στον «Μύθο του Εικοστού Αιώνα», που αποτελεί το δεύτερο καλύτερο βιβλίο του ναζισμού, ο Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ αναφέρεται στην Ατλαντίδα ως ένα πολιτιστικό κέντρο της ανώτερης λευκής φυλής. Ο Ρόζενμπεργκ ήταν εξοικειωμένος με τις αποκρυφιστικές εικασίες σχετικά με τις χαμένες χώρες που διδασκόταν στην Θούλη.

Ο Σεμπότεντορφ προσπάθησε να επεκτείνει την εθνικιστική-φασιστική ιδεολογία της θεοσοφικής Εταιρείας σε κατώτερες κοινωνικές τάξεις. Το ναζιστικό κόμμα της Γερμανίας ήταν η φανερή συνέχεια της Εταιρείας Θούλη. Η χρήση της σβάστικας από το κόμμα του Χίτλερ ήταν μια απόδειξη αυτής της σχέσης. Ο Friedrich Krohn ήταν υπεύθυνος για το έγχρωμο σχέδιο της Ναζιστικής σημαίας, ήταν μέλος της Θούλης του Γερμανικού Τάγματος Germanenorden από το 1913.

Αναμφισβήτητα το στέλεχος των Ναζί που είχε το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τον αποκρυφισμό-παγανισμό και την μεταφυσική ήταν ο Αρχηγός των SS Χάινριχ Χίμλερ. Ο Χίμλερ ήταν υπέρμαχος του Διονυσιακού πολιτισμού για αυτό και καταδίκαζε την Χριστιανική-σεξουαλική ηθική και την «αρχή του ελέους». Θεωρούσε αυτές τις δύο αξίες ως τις πιο επικίνδυνες  για την εξάπλωση του τρίτου ράιχ. Το 1937, δήλωσε ότι το κίνημα του ναζισμού βρισκόταν στην εποχή της «τελικής σύγκρουσης με τον Χριστιανισμό» και ότι ήταν μέρος της αποστολής των SS να διδάξουν στον Γερμανικό λαό τον επόμενο μισό αιώνα την Διονυσιακή Κουλτούρα.

Σύμφωνα με τον Χίμλερ : «Πιστεύουμε σε έναν Παντοδύναμο Θεό που βρίσκεται πάνω από εμας, δημιούργησε την γη, την Πατρίδα και το Λαό (Volk) και μας έστειλε τον Φύρερ-Χίτλερ !!! Οποιοδήποτε ανθρώπινο ον που δεν πιστεύει στο Θεό πρέπει να θεωρείται αλαζονικό-μεγαλομανές  και ως εκ τούτου ακατάλληλο για τα SS» Εδώ βλέπουμε την αντιγραφή από την Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και τους Ελέω Θεού Έλληνες Βασιλείς. Η πίστη στο Θεό μεταξύ των SS δεν συνιστούσε προσχώρηση στο παραδοσιακό Χριστιανικό δόγμα ούτε τα μέλη του ήταν άριστοι θεολόγοι, καθώς τα SS απαγόρευαν ρητά ορισμένους Χριστιανικούς οργανισμούς όπως η Διεθνής Οργάνωση Έρευνας της Βίβλου, μια ομάδα της οποίας την φιλειρηνικότητα απέρριπταν τα SS.

Πολλές από τις έννοιες που προωθήθηκαν από τα SS παραβίαζαν τις Χριστιανικές δοξασίες.  Οι Ναζί υποστήριζαν τις αμβλώσεις, την αντισύλληψη, την στείρωση των αδύναμων οικονομικά-κοινωνικά και των αναπήρων-ασθενών, ενώ παράλληλα ήταν υπέρμαχοι της πολυγαμίας για χάρη της φυλετικής διάδοσης (παγανισμός).

Επίσης ο Χίμλερ έδειχνε ενδιαφέρον και για την αστρολογία. Συμβουλεύτηκε τον αστρολόγο Wilhelm Wulff κατά τις τελευταίες εβδομάδες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. [Μια λεπτομερής αλλά δύσκολη πηγή για αυτό είναι ένα βιβλίο που γράφτηκε από τον ίδιο τον Wulff, το “Tierkreis und Hakenkreuz”, που δημοσιεύθηκε στη Γερμανία το 1968.

Ο Walter Schellenberg επικεφαλής του τμήματος Amt VI της RSHA και της εξωτερικής κατασκοπείας από το 1944, είχε ανακαλύψει έναν αστρολόγο ονόματι Wulf ο οποίος αναφέρεται στις «Τελευταίες Ημέρες του Χίτλερ» του Hugh Trevor-Roper].

Ως τάγμα τα SS χρειάζονταν ένα συνεκτικό δόγμα που θα το ξεχώριζε. Ο Χίμλερ προσπάθησε να οικοδομήσει αυτή την  ιδεολογία και για τον σκοπό αυτό χρησιμοποίησε μια Γερμανική παράδοση» από την ιστορία. Σε ένα υπόμνημα του 1936, παρουσίασε έναν κατάλογο εγκεκριμένων αργιών βασισμένων σε παγανιστικές και πολιτικές παραδόσεις και είχε ως σκοπό να αποκόψει τα μέλη των SS από την εξάρτησή τους από τις Χριστιανικές εορταστικές εκδηλώσεις. Το Χειμερινό Ηλιοστάσιο, ή Yuletide, ήταν η κορύφωση του χρόνου. Έφερνε τους ανθρώπους των SS μαζί σε τραπέζια δεξιώσεων και γύρω από μανιασμένες φωτιές που ανάγονταν στις Γερμανικές φυλετικές τελετές.

Το Allach Julleuchter κατασκευάστηκε ως ένα μέρος παρουσίασης των αξιωματικών των SS, για να γιορτάσουν το χειμερινό ηλιοστάσιο. Κατασκευασμένο από πηλό χωρίς σμάλτο, το Julleuchter ήταν διακοσμημένο με παγανιστικά Γερμανικά σύμβολα. Το 1935 ο Χίμλερ μαζί με τον Νταρέ ίδρυσαν την Ahnenerbe («Εταιρεία Κληρονομιάς των Προπατόρων»). Αρχικά υπήρξε ανεξάρτητη και έγινε το τμήμα πατρογονικής κληρονομιάς των SS. Με επικεφαλής τον  Hermann Wirth ήταν αφιερωμένη κυρίως στην αρχαιολογική έρευνα και συμμετείχε σε αποκρυφιστικές πρακτικές.

Πολύς χρόνος και πολλοί πόροι δαπανήθηκαν για την έρευνα ή την δημιουργία ενός δημοφιλούς ιστορικού-πολιτιστικού και «επιστημονικού» υπόβαθρου τοου ναζισμού,  ώστε οι ιδέες για μια «ανώτερη» Άρια φυλή να γίνουν αποδεκτές από τον λαό.

Υπάρχουν μερικές αναφορές αξιωματικών των SS που γιόρταζαν τα ηλιοστάσια,  προσπαθώντας να αναπαραστήσουν ένα παγανιστικό τελετουργικό. Στο βιβλίο του “El Cuarto Lado del Triangulo, ο καθηγητής Ρόναλντ Νιούτον περιγράφει πολλές περιπτώσεις που πραγματοποιήθηκε ένα Sonnenwendfeier στην Αργεντινή.

Όταν Sturmbannführer (Ταγματάρχης των SS) Baron von Thermann, ως νέος επικεφαλής της Γερμανικής διπλωματικής αποστολής έφθασε τον Δεκέμβριο του 1933, μία από τις πρώτες δημόσιες εμφανίσεις του ήταν να παρευρεθεί στο Sonnenwendfeier του Ναζιστικού κόμματος στο σπίτι του Vicente Lopez στα προάστια του Μπουένος Άιρες, «μια νεο-παγανιστική γιορτή με πυρσούς στους οποίους οι Ναζί της Αργεντινής υποδέχονταν τα χειμερινά και θερινά ηλιοστάσια».

Ο Χίμλερ μεταξύ άλλων αγόρασε το κάστρο  Βέβελσμπουργκ.

Στο κάστρο του Βέβελσμπουργκ γινόταν οι μυστικές παγανιστικές τελετές σχετικά με την μύηση των SS. Ταυτόχρονα ήταν το κέντρο των αρχαιολογικών ερευνών της περιοχής. Γερμανοί Ναζί ήταν υπέρμαχοι ενός είδους εσωτερικισμού των SS που περιελάμβανε τον Γερμανικό μυστικισμό, την λατρεία των προγόνων, την λατρεία των ρούνων και τις φυλετικές δοξασίες. Ο Χίμλερ προσάρμοσε την ιδέα του Δισκοπότηρου για να δημιουργήσει ένα παγανιστικό δρώμενο για τα SS. Ο Χίμλερ οραματιζόταν το κάστρο ως το επίκεντρο της αναγέννησης των Ιπποτών της Στρογγυλής Τραπέζης και όρισε δώδεκα αξιωματικούς των SS σαν ακολούθους του, οι οποίοι συγκεντρώνονταν σε διάφορα δωμάτια σ’ όλο το κάστρο και έκαναν τελετές. Τα SS είχαν δώδεκα κύρια τμήματα (SS-Hauptämter) με δώδεκα ηγέτες.

Ο αριθμός δώδεκα παίζει σημαντικό ρόλο στο σχέδιο του Βόρειου Πύργου: δώδεκα βάθρα στην κρύπτη, δώδεκα κολώνες και κόγχες στην “Obergruppenführersaal” (Αίθουσα των αρχηγών των SS) και δώδεκα ακτίνες του ηλιακού τροχού. Στην μελέτη των αρχαίων εννοιών κατά την διάρκεια του Τρίτου Ράιχ, ο ήλιος γενικά ερμηνεύτηκε ως «η ισχυρότερη και πιο ορατή έκφραση του Θεού» και ο αριθμός δώδεκα δηλώνει τα «πράγματα του στόχου και την ολοκλήρωση».

Αναφορικά με τον αριθμό 12 στις μελέτες για την Γερμανική μυθολογία, αναφέρθηκε μια σχέση με «τις δώδεκα κύριες θεότητες της Σκανδιναβικής μυθολογίας, οι οποίες που έχουν  δώδεκα κατοικίες και δώδεκα επιβήτορες. Επίσης έχουν  δώδεκα ποτάμια που πηγάζουν από το σιντριβάνι Hwergelmir στο Niflheim –βασίλειο του πάγου και του κρύου.

Μέσα στον Βόρειο Πύργο του κάστρου σχεδιάστηκαν δύο δωμάτια ) επηρεασμένα από την μυθολογία:

Το Obergruppenführersaal (Αίθουσα Στρατηγών των SS) και το Gruft (κρύπτη). Ο άξονας αυτού του πύργου ήταν να αποτελέσει το πραγματικό «Κέντρο του Κόσμου» (Mittelpunkt der Welt). Η ακριβής σημασία της κρύπτης είναι άγνωστη. Παρόλα αυτά, το δωμάτιο είναι σημαντικό για τις θρησκευτικές πλευρές του Ναζισμού και ειδικά για την προγονική λατρεία. Στην κρύπτη υπήρχε ένας βωμός με άσβεστη φλόγα και στο ψηλότερο σημείο ήταν διακοσμημένη μια σβάστικα. Το σύμβολο της άσβεστης φλόγας σήμαινε την επιδίωξη της προγονικής ψυχής από την οποία εγείρεται ο άνθρωπος κατά τη γέννησή του και στην οποία επανέρχεται κατά το θάνατό του.

Στο ισόγειο η Αίθουσα των Ανώτερων Ηγετών αναφέρεται στους δώδεκα αρχικούς κορυφαίους στρατηγούς των SS, που ονομάζονται Obergruppenführer. Μια αίθουσα με δώδεκα κολώνες ενωμένες με σταυροθόλιο, δώδεκα παράθυρα και κόγχες πόρτας με οκτώ διαμήκη παράθυρα. Ο Χίμλερ προωθούσε την σεξουαλική μαγεία-Διονυσιακή κουλτούρα την οποία είχε επαναφέρει ο Βρετανός μάγος-εωσφοριστής  Άλιστερ Κρόουλι Ο.Τ.Ο Λονδίνου, Θούλη και η Ερμητική Χρυσή Αυγή ήταν θεοσοφικά τάγματα τα οποία προωθούσαν τον σεξουαλικό σατανισμό.

ΠΡΩΤΟ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚ-ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΡΑΙΧ ΚΑΙ ΟΙ ΕΙΣΒΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Το μαντείο των Δελφών διοικούν διαδοχικά οι δύο αρχιδαίμονες των καταστροφών. Οι Δελφοί ήταν το μεγαλύτερο μαντείο της αρχαιότητας. Εκεί όλοι οι λαοί της Ανατολικής Μεσογείου όπως οι Έλληνες, οι Αιγύπτιοι, οι Φρύγες, οι Λυδοι και οι Πέρσες, αναζητούσαν την πρόβλεψη των Φοινικικών ιερατείων για πάσης φύσεως ζητήματα.

Όλοι οι αξιωματούχοι και οι θεσμικοί παράγοντες της Ανατολής κατέφευγαν στην θεϊκή ετυμηγορία. Μέσα από τους αιματηρούς εμφύλιους πολέμους και την Δελφική Αμφικτυονία, το Φοινικικό μαντείο υπήρξε παγκόσμιο πνευματικό, πολιτικό, οικονομικό και γεωστρατηγικό-γεωπολιτικό κέντρο κατά τους αρχαίους αιώνες. Εκείνη την εποχή το μαντείο υπήρξε η ανώτατη πολιτική-στρατιωτική και οικονομική εξουσία των εθνών της Ανατολικής Μεσογείου. Οι σκοτεινοί παράγοντες της αρχαίας θρησκείας καθόριζαν τις τύχες των κρατών της ανατολής.

Εκείνοι αποφάσιζαν για την οικονομία, την πολιτική, τους πολέμους και τις κοινωνικές εξελίξεις. Δεν είναι σχήμα λόγου είτε υπερβολή καθώς το μαντείο αποτελούσε το διεθνές νομισματικό ταμείο του αρχαίου κόσμου !!! Πολλές Ελληνικές πόλεις κράτη καθώς και ξένα, διατηρούσαν στους Δελφούς θησαυροφυλάκια για την φύλαξη των προσφορών και των πολύτιμων αντικειμένων τους. Κανένας πόλεμος, καμία πολιτική-οικονομική, κοινωνική και πνευματική δραστηριότητα δεν γινόταν χωρίς την έγκριση του μαντείου. Οι Δελφοί απέκτησαν τεράστια δύναμη μέσα από τους πολέμους που υποκίνησαν και την ομοσπονδιακή ένωση δώδεκα φυλών Στερεάς και Θεσσαλίας (Δελφική Αμφικτυονία). Όλοι οι  “ιεροί” πόλεμοι προκλήθηκαν από τους ιερείς-θεουργούς του Φοίβου και του Savaziou.

Η πολιτική σημασία των Δελφών ήταν τεράστια καθώς υποκινούσαν όλους τους πολέμους που έλαβαν χώρα κατά την αρχαιότητα. Ενδεικτικό ήταν ότι ο δεύτερος Ιερός πόλεμος, έγινε για τον έλεγχο του μαντείου-χρυσωρυχείου πάντα. Οι Αθηναίοι με παρότρυνση του Δελφικού ιερατείου βοήθησαν τους Φωκείς να εντάξουν το ιερό στην ομοσπονδία τους, προκαλώντας την οργή των Σπαρτιατών, οι οποίοι επανέφεραν προσωρινά τους Δελφούς στην πρότερη κατάστασή τους, αλλά οι Αθηναίοι αντεπιτέθηκαν και η πόλη αποδόθηκε τελικά στους Φωκείς.

Μέχρι τον τρίτο Ιερό Πόλεμο όλα αυτά, όταν με παρέμβαση του Φιλίππου οι Δελφοί επέστρεψαν στη Δελφική Αμφικτυονία, η οποία ελεγχόταν ωστόσο πια από τους πανίσχυρους Μακεδόνες. Ένας Δ’ Ιερός Πόλεμος θα ξεσπούσε λίγο αργότερα, καθώς το μαντείο παραήταν πλούσιο και σημαντικό για να μένει ανεξάρτητο.

Οι Φοίνικες ίδρυσαν το μαντείο των Δελφών. Από την Θήβα και τους Δελφούς προερχόταν όλα τα δεινά του Ελληνικού έθνους. Στην μυθολογία-ιστορία, αναφέρονται πολλοί χρησμοί του Φοινικικού μαντείου, για χιλιάδες-φοβερές θυσίες, στους «θεούς»-δαίμονες, της αρχαίας θρησκείας. Αμέτρητα ήταν τα αθώα θύματα, κυρίως αγνοί νέοι. Τα άτυχα παιδιά, θυσιάστηκαν από τους αιμοσταγείς-αλλοδαπούς ιερείς του παγανισμού, με εντολή του Δελφικού ιερού. Ο σκοτεινός παγανισμός ήταν η θανατηφόρα μάστιγα του Ελληνισμού.

Η αρχαία θρησκεία κατέστρεψε τον Ελληνισμό και παράλληλα  κατέρρευσε κάτω από το βάρος των γενοκτονιών και των αισχρών εγκλημάτων της. Το απόγειον της κακουργίας και του ανθελληνισμού των σκοτεινών παραγόντων της αρχαίας Θρησκείας, ήταν οι τρομερές διώξεις των σοφών επιστημόνων στην Αθήνα, με δίκες-καταδίκες “περί αθεΐας” και την θανάτωση πολλών φιλοσόφων, επιστημόνων, πολιτικών, ποιητών, σοφιστών, ρητόρων κλπ.

Οι Φοινικικές ορδές κατέκτησαν τους Έλληνες με άγριες σφαγές και οργανωμένες γενοκτονίες. Απέσπασαν τις περιουσίες των αρχαίων Ελλήνων και τους έκαναν είλωτες όπως στην Σπάρτη. Τους επέβαλαν την θρησκεία τους, το δωδεκάθεο και χρησιμοποίησαν ακόμη και τα ιερά για την νέα θρησκεία. Εμφύλιοι πόλεμοι. Η επίκληση λόγων για τις άγριες εμφύλιες πολεμικές συρράξεις στην αρχαία Ελλάδα, είναι εφικτό να διαπιστωθούν με βάση τον Πελοποννησιακό Πόλεμο και τους κίβδηλους χρησμούς τους οποίους έδινε το Φοινικικό μαντείο των Δελφών.

Ο Θουκυδίδης αφιέρωσε ένα σημαντικό μέρος της ιστορίας του, στις αιτίες του εμφυλίου ανάμεσα στην Αθήνα και την Σπάρτη. Ο Πελοποννησιακός πόλεμος ήταν ο τρομερότερος εμφύλιος της αρχαίας Ελλάδος, ευθύνεται σε σημαντικό βαθμό για την παρακμή στην αρχαία εποχή, είχε και αυτός όπως όλοι οι εμφύλιοι θρησκευτικά κίνητρα. Πίσω από αυτή την τρομερή γενοκτονία βρισκόταν για πολλοστή φορά το Δελφικό μαντείο και με τις Φοινικικής καταγωγής Πυθίες παρακινούσε τους Σπαρτιάτες και τους Αθηναίους σε φονικότατες συγκρούσεις και απίστευτες θηριωδίες, μέσα από τους εκατέρωθεν κίβδηλους χρησμούς τους οποίους έδινε σκόπιμα (Θουκιδiδης Ιστορία. Α-4).

Οι σκοτεινοί παράγοντες της αρχαίας θρησκείας υποκίνησαν τον Πελοποννησιακό πόλεμο για να τιμωρήσουν-πλήξουν και να απομακρύνουν από την εξουσία της Αθηναϊκής πολιτείας τον Περικλή και τους σοφούς φίλους του  Αναξαγόρα, Ιπποκράτη, Ηρόδοτο, Φειδία οι οποίοι αμφισβητούσαν την ύπαρξη των Ολύμπιων Θεών και με τις διδασκαλίες τους αποδομούσαν την ξενόφερτη θρησκεία από την Αίγυπτο. Ενδεικτικά αναφέρει ο Ευριπίδης : ” Αν οι θεοί κάνουν αισχρές πράξεις δεν είναι θεοί¨ (Martin Nilson, “Η ιστορία της αρχαίας Ελληνικής θρησκείας”, σελίδα 287). Είναι γνωστό σε όλους ότι οι Ολύμπιοι δαίμονες διακατεχόταν από τις πιο ανώμαλες και παρά φύσιν σεξουαλικές επιθυμίες. Η Επιρροή του Αναξαγόρα, του Ιπποκράτη και των άλλων σοφών-φίλων του Περικλή στους Αθηναίους πολίτες ήταν πολύ μεγάλη και η Ολύμπια θρησκεία κινδύνευε με κατάρρευση. Για αυτό οι σατανικοί ιερείς υποκίνησαν τον Πελοποννησιακό πόλεμο, με στόχο την ανατροπή του Περικλή, την απομάκρυνση των “άθεων” φίλων του και τον περιορισμό της Ελληνικής φιλοσοφίας που άνθιζε στην Αθήνα.

Στον αντίποδα στην Σπάρτη εκείνη την εποχή δεν υπήρχε τόσο υψηλό φιλοσοφικό επίπεδο. Οι Μεσσηνιακοί πόλεμοι που κατέστρεψαν την Πελοπόννησο, είχαν θρησκευτικό-πνευματικό κίνητρο. Εκεί έγιναν τρομερές ανθρωποθυσίες, όπως στα εκατομφόνια, από τους Σπαρτιάτες και τους Μεσσήνιους. Ακόμη γινόταν αμέτρητες θυσίες αιχμαλώτων στον Δία. Όμως μετά από τριακόσια χρόνια αγρίων πολέμων, απίστευτης γενοκτονίας, οι Σπαρτιάτες επικράτησαν και έκαναν τους Μεσσήνιους  είλωτες.  Το 660 π.Χ. οι Κορίνθιοι με αρχηγό τον τύραννο Κύψελο, έσφαξαν τους Κερκυραίους.

Το απόγειον του ανθελληνισμού και του εωσφορισμού, ήταν η αποστολή 300 αιχμαλώτων αγοριών, στις Σάρδεις για να ευνουχιστούν προς τιμήν της Κυβέλης !!! Ο Σπαρτιάτης Κλεομένης το 505 π.Χ. σε μια από τις εκστρατείες του εναντίον των Αργείων, ανάγκασε τον άμαχο πληθυσμό, να καταφύγει στο “ιερό” άλσος. Στην συνέχεια έβαλε φωτιά και έκαψε πέντε χιλιάδες άμαχους. Απανθρακώθηκε-αφανίστηκε το άνθος των νέων του Άργους. Η ιδιότητά τους ως ικέτες των κοινών «θεών», δεν έπαιξε κανέναν απολύτως ρόλο.

Μια ακόμη γενοκτονία προκάλεσαν οι τέσσερις φοβεροί ιεροί πόλεμοι, (595-332 π. Χ.), οι οποίοι για τριακόσια περίπου χρόνια αποδεκάτισαν την Ελλάδα. Ονομάστηκαν ιεροί, διότι έγιναν με υποδείξεις του μαντείου των Δελφών (Θουκιδίδης, Ιστορία Α΄3). Οι πόλεμοι έγιναν για να έχει την πολιτική-στρατιωτική και την οικονομική ηγεμονία όλων των Ελλήνων. Υπεύθυνοι για μια ακόμη φορά τα αδίστακτα Δελφικά Ιερατεία.  Ενδεικτικό της τρομερής γενοκτονίας, ήταν ότι το 219 π. Χ., ο επικεφαλής της Αιτωλικής Συμπολιτείας, ο στρατηγός Σκόπας κυριεύει το Δίον, την ιερή πόλη των Μακεδόνων και καταστρέφει τα πάντα. Γκρεμίζει όλα τα κτίσματα, και στην συνέχεια, πυρπολεί ακόμη και τους χώρους λατρείας.

Οι ίδιες βαρβαρότητες έγιναν, και στο ιερό της Δωδώνης, από τον στρατηγό των Αιτωλών Δωρίμαχο. Στην συνέχεια, ο Φίλιππος με τους Μακεδόνες, πέρασαν σε αντίποινα, «πυρπόλησαν και κατεδάφισαν τα ιερά και ανέτρεψαν η κατέστρεψαν 2.000 ανδριάντες». Όμως δεν περιορίστηκαν στην Αιτωλία, αλλά εισέβαλαν και στην Αττική, το 200 π. Χ., όπως εξιστορεί ο Λίβιος, όπου ισοπέδωσαν, και τα μνημεία και ανέσκαψαν τους τάφους, διασκορπίζοντας τα οστά των νεκρών !!!

Από κάθε πόλεμο οι αλλοδαπό ιερείς των Δελφών απαιτούσαν ως θέληση του Ιουδαίου Απόλλωνα και του Φρυγικού Διόνυσου-Savaziou την δεκάτη από τα αιματοβαμμένα λάφυρα. Χαρακτηριστικό ήταν ότι είχαν την αναίδεια και την ανεντιμότητα να ζητούν από τις πόλεις ποσοστά ακόμη και από τους Περσικούς πολέμους, κατά τους οποίους το Δελφικό ιερό, ήταν με την πλευρά των ηττημένων και ομόθρησκων Περσών, καθώς έδινε αποτρεπτικούς χρησμούς, για να μην πολεμήσουν οι Έλληνες. Επίσης οι Φοίνικες ιερείς έδιναν χρησμούς παγίδες και υποδαύλιζαν τα μίση μεταξύ των αρχαίων πόλεων.

Οι Έλληνες που επισκεπτόταν το Φοινικικό μαντείο, έβλεπαν κάθε φορά τα αιματοβαμμένα λάφυρα των εμφυλίων πολέμων. Το αποτέλεσμα ήταν φρικτό-οδυνηρό και δυσβάσταχτο, καθώς ενθυμούμενοι τι έγινε στο πρόσφατο παρελθόν, οδηγήθηκαν σε νέους εμφύλιες διαμάχες. Αρκετούς χρησμούς για τους Ελληνικούς εμφυλίους πολέμους τους είχε δώσει ο Φρυγικός “θεός” Savazios μαζί με τον Ιουδαϊκής καταγωγής Απόλλων.

Την εποχή των Περσικών πολέμων το μαντείο των Δελφών ήταν μονίμως με το μέρος των Περσών, και καλούσαν τους Έλληνες, μέσω ψευδοχρησμών να μην πολεμήσουν. Η Ελλάδα ήταν το κέντρο του πολιτισμού, εντούτοις όλοι οι σημαντικοί αρχαίοι Φιλόσοφοι διώχθηκαν, φονεύθηκαν και δημεύτηκαν οι περιουσίες τους. Σε κάθε πόλεμο που γινόταν με τους Πέρσες, οι Φοίνικες ιερείς έδιναν αποτρεπτικούς χρησμούς στους Έλληνες να μην πολεμήσουν, διότι οι Μηδοι ήταν ομόθρησκοι τους. Ενδεικτικός είναι ο χρησμός της Αριστονίκης η οποία προδοτικά είπε στους Έλληνες : “Τι κάθεσθε ταλαίπωροι, φύγετε στα πέρατα της γης, εγκαταλείψτε τις οικίες σας και την ακρόπολη σας. Ο ερχόμενος από την Ασία Άρης θα καταστρέψει τα πάντα, και όχι μόνον τα δικά σας τείχη, αλλά και τα τείχη των άλλων πόλεων θα απολεσθούν. Φύγετε λοιπόν από το οχυρό σας, έστω και αν αυτό γεμίζει θλίψη τις ψυχές σας. ” (Κ. Παπαρηγόπουλου Ιστορια Γ΄, σελίδα 94 και Ηρόδοτος-VII,140). Τους ίδιους χρησμούς έδωσε η Αριστονίκη και σε άλλες πόλεις όπως στους Αργείους και στους Κρήτες.

Σε όλες αυτές τις πόλεις η Αριστονίκη είπε να τηρήσουν ουδετερότητα απέναντι στον πόλεμο Περσών–Ελλήνων και να υποταχθούν στους σατανιστές, βάρβαρους Ασιάτες εισβολείς (Ηρόδοτος .VII,148-169). Όταν οι Έλληνες αρχηγοί δεν δεχόταν αυτούς τους χρησμούς, γιατί ήθελαν να πολεμήσουν, τότε έδιναν νέους χρησμούς παγίδες.

Στις Πλαταιές οι θρησκευτικοί παράγοντες των Δελφών απαγόρευαν μέσω των χρησμών στους Έλληνες να πολεμήσουν. Ούτε να αμυνθούν δεν τους επέτρεπαν για να μην προσβληθεί ο δαίμονας Απόλλων. Είχαν περάσει πλέον αρκετές ημέρες όπου οι Έλληνες παρέμειναν παθητικοί-θεατές στον ίδιο τους τον θάνατο.

Οι Έλληνες στρατιώτες τραυματιζόταν από τους Πέρσες χωρίς να έχουν το δικαίωμα να αμυνθούν, ενώ ταυτόχρονα εξαιτίας της παρατεταμένης απραξίας τελείωναν τα τρόφιμα και το νερό. Εκείνη ακριβώς την χρονική στιγμή έρχεται το τελειωτικό χτύπημα στους Έλληνες με έναν ακόμη “χρησμό” από την σφηκοφωλιά των Δελφών. Ο νέος κίβδηλος χρησμός έλεγε ότι εάν θέλουν οι Αθηναίοι να νικήσουν τους Πέρσες, θα πρέπει να εγκαταλείψουν της Πλαταιές και να πολεμήσουν στην Αττική, διότι εκεί υπάρχει ναός της Ίσιδας-Δήμητρας της εωσφορικής θεάς από την Αίγυπτο.

Ο Έλληνας στρατηγός Παυσανίας με το επιτελείο του είδε τον θανάσιμο κίνδυνο και την ολοκληρωτική καταστροφή. Για αυτό σκέφτηκε όπως ο Παυσανίας και σε συνεννόηση με το επιτελείο του, έβαλαν τους Πλαταιείς να παραχωρήσουν τα εδάφη τους, στους Αθηναίους, ώστε να πολεμήσουν σε δικό τους έδαφος, με βάση τον ψευδοχρησμό. Το άριστο αυτό Ελληνικό σχέδιο ευνοούσε και το γεγονός ότι υπήρχε στις Πλαταιές, δαιμονικός ναός της Αιγύπτιας Ίσιδας-Δήμητρας, για αυτό θα ήταν σε θέση να κάμψουν αντιρρήσεις των Αθηναίων. Μετά από αυτό το πολύ ευφυέστατο τρόπο δεν χρειάστηκε να φύγουν καθόλου οι Αθηναίοι, διότι ήταν πλέον Αθηναϊκό έδαφος οι Πλαταιές, υπό την Αθηναϊκή εξουσία.

Όμως για να είναι απολύτως σίγουρος ο Μέγας Παυσανίας και το επιτελείο του, έβαλαν τον στρατηγό Αρίμνηστο να πει στους Αθηναίους ότι είχε δεί “όνειρο”. Στο “όνειρο” εκείνο τον διέταζε ο αρχηγός των των θεών ο Δίας, να “μεταφέρει” στους Αθηναίους την εντολή του, να πολεμήσουν στις Πλαταιές, μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες. Οι αφελείς Αθηναίοι μετά από όλα όσα τους είπε, ο στρατηγός Αρίμνηστος, ήταν πλέον πεποισμένοι ότι έπρεπε να πολεμήσουν στις Πλαταιές, διότι αυτή ήταν η “εντολή” του Δια. Για αυτό οι Αθηναίοι έκαναν αμέσως ολόκληρο το Αιγυπτιακό τελετουργικό προς τιμήν της Δήμητρας.

Με αυτόν τον τρόπο απέφυγαν οι πολυμήχανοι Έλληνες την θανάσιμη Φοινικική παγίδα από τους Δελφούς. Με αυτόν τον τρόπο έμειναν οι Αθηναίοι στις Πλαταιές, και όλοι μαζί οι Έλληνες πολέμησαν ενάντια στους Πέρσες με αποτέλεσμα μια ακόμη νίκη, η οποία τους εξασφάλιζε πλέον την πολυπόθητη ελευθερία. Μετά το τέλος της μάχης των Πλαταιών, ο στρατηγός Παυσανίας, κατευθύνθηκε στην Φοινικική Θήβα. Ο Έλληνας στρατηγός Παυσανίας απαίτησε να του παραδώσουν τους προδότες, οι οποίοι ήταν αρχηγοί των Φοινίκων της Θήβας και πολέμησαν με τους ομόθρησκους τους Πέρσες, ενάντια στους Έλληνες. Οι αρχηγοί των Φοινίκων ήταν ο Τιμηγενίδης και ο Ατταγίνης.

Όμως οι υπόλοιποι Φοίνικες της Θήβας αρνήθηκαν στον Παυσανία, την παράδοση των ομοεθνών τους. Μάλιστα οι δολοπλόκοι Φοίνικες χρησιμοποίησαν και την προσφιλή τους διαχρονική τακτική, σε μια απέλπιδα προσπάθεια τους να αποφύγουν την παράδοση των αρχηγών τους. Για αυτό πρότειναν στον Σπαρτιάτη Παυσανία, ένα πολύ υψηλό χρηματικό ποσό, με σκοπό να τον εξαγοράσουν, ώστε να μην εκτελέσει τους προδότες.

Όπως ήταν φυσικό ο στρατηγός Παυσανίας διότι ήταν γνήσιος Έλληνας αρνήθηκε την πρόταση των Φοινίκων- δωδεκαθειστών για δωροδοκία. Τότε αναγκάστηκαν να παραδώσουν στον Ήρωα Σπαρτιάτη Στρατηγό, τους Σημίτες αρχηγούς. Ένας εκ των αρχηγών ο Ατταγίνης ο οποίος πολέμησε μαζί με τους Πέρσες ενάντια στους Έλληνες, επέτυχε να διαφύγει κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων του Παυσανία με τους Φοίνικες-παγανιστές της Θήβας. Ο Έλληνας Παυσανίας οδήγησε τους προδότες Φοίνικες παγανιστές στην Κόρινθο, όπου τους εκτέλεσε για εσχάτη Προδοσία.

Αυτός ήταν ένας ακόμη πολύ σοβαρός λόγος για τον οποίο τον είχαν κατηγορήσει άνανδρα-προδοτικά και θανατώθηκε, ως κοινός εγκληματίας, ο Παυσανίας από το Φοινικικό ιερατείο. Εάν ο Ήρωας-Σπαρτιάτης Στρατηγός Παυσανίας ήταν προδότης-Ιουδαίος και χρηματιζόταν, τότε θα αποδεχόταν την πρόταση να πάρει το υψηλό χρηματικό ποσό που του πρότειναν οι Σημίτες της Θήβας ώστε να μην εκτελέσει τους προδότες αρχηγούς τους.

Ο μεγάλος Παυσανίας σε σχέση με τους άλλους δύο Έλληνες αρχηγούς των Περσικών πολέμων, είχε κάνει ένα ακόμη μεγάλο επίτευγμα. Αυτό ήταν η θανάτωση των αρχηγών της Θήβας οι οποίοι πολέμησαν μαζί με τους υπόλοιπους Φοίνικες της Θήβας ενάντια στους Έλληνες κατά την μάχη των Πλαταιών. Επίσης εάν οι αρχαίοι Σπαρτιάτες και o Παυσανίας ήταν “Ιουδαίοι” θα πολεμούσαν στο πλευρό των Περσών και των Σημιτών της Θήβας στην μάχη των Πλαταιών.

Ακόμη ο Εθνικός Ήρωας Λεωνίδας και οι 300 Σπαρτιάτες δεν θα έπεφταν στις Θερμοπύλες και οι Δωριείς Σπαρτιάτες-Λάκωνες δεν θα είχαν εκδιωχθεί από την Πελοπόννησο, δεν θα συμμετείχαν στην κάθοδο των Δωριέων και δεν θα έπαιρναν στον Τρωικό πόλεμο εάν ήταν Ιουδαϊκής καταγωγής. Συνεπώς οι αρχαίοι Σπαρτιάτες δεν ήταν Ιουδαϊκής καταγωγής όπως ψευδώς αναφέρεται σε διάφορα ιστορικά άρθρα και εργασίες.

Με την κατάκτηση της παγκόσμιας Περσικής Αυτοκρατορίας από τον Αλέξανδρο οι παράγοντες της Διονυσιακής κουλτούρας συνέλαβαν έναν ασύλληπτο-δαιμονικό Γεωστρατηγικό-Γεωπολιτικό σχέδιο. Αποφάσισαν την δημιουργία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας με στόχους να κερδίσουν χρόνο για την ανασύσταση του Περσικού κράτους και την κατάκτηση του Ελληνισμού από τους Ρωμαίους. Το γεωστρατηγικό σχέδιο τους ήταν να βρίσκονται οι Έλληνες εγκλωβισμένοι ανάμεσα σε δύο υπερδυνάμεις. Η Αυτοκρατορία των Σασσανιδών λειτουργούσε ως μια δικλείδα ασφαλείας σε περίπτωση απελευθερώσεως του Ελληνισμού από τον Ρωμαϊκό ζυγό.  Οι αρχαίοι Σιωνιστές ως γνήσιοι συνεχιστές των παραδόσεων τους ήταν παγανιστές και πίστευαν στον θεό Savazio, για αυτό έφεραν την Ολύμπια θρησκεία στην Ελλάδα

Στην Ελληνική μυθολογία-ιστορία με το όνομα Σαβάζιος είναι γνωστή μία αρχαία θεότητα. Ετυμολογικά το δεύτερο συνθετικό του ονόματος (-ζιος) προέρχεται από την ρίζα Dyeus. Aπό εκεί βγαίνουν και οι λέξεις Δίας και θεός, (Λατινικά deus). Στην κλασική Ελλάδα τον ονόμασαν Διόνυσο. Ο “θεός” Σαβάζιος είναι ο Διόνυσος (Λεξικό Σούδα). Ο Σαβάζιος αποτελεί τον βασικότερο και σημαντικότερο “θεό” του Ιουδαϊκού έθνους. Ο βιογράφος, φιλόσοφος, ιστορικός, θεουργός και αρχιερέας του μαντείου των Δελφών Πλούταρχος γράφει στα Συμποσιακά του (ΙV 6) ,ότι οι Εβραίοι λάτρευαν τον Διόνυσο, και ότι η ημέρα των Σαββάτων ήταν εορτή του Σαβαζίου !!! Ένας μύστης αναφέρει την πραγματική θρησκεία των Ισραηλιτών. Διαβάστε σχετικά το αρχαίο κείμενο των Συμποσιακών. (1) O Φρυγικός Savazios είναι ο “θεός” των αχαλίνωτων ερωτικών οργίων-σεξουαλική μαγεία και των καταστροφών. Για αυτό μοιραζόταν την διοίκηση του Φοινικικού μαντείου των Δελφών με τον έτερο “θεό” των καταστροφών, τον Ιουδαϊκής καταγωγής Απόλλων.

Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία με πρωτεύουσα την αρχαία Ρώμη, ήταν δημιούργημα των Σιωνιστών-παγανιστών. Οι ίδιοι οι Ρωμαίοι συγκλητικοί δημοσίως με μεγάλη υπερηφάνεια έλεγαν ότι η αρχαία Ρώμη ήταν η νέα πόρνη Βαβυλώνα (G Beck-Η Bυζαντινή χιλιετία). Για όσους δεν γνωρίζουν η Βαβυλώνα ήταν πριν από την Ρώμη το παγκόσμιο κέντρο της αρχαίας θρησκείας. Οι Ιουδαίοι προσπάθησαν με κάθε τρόπο, να πάρουν πίσω την αυτοκρατορία τους, από την ημέρα, που ανέλαβαν, την διοίκηση του Ρωμαϊκού κράτους, οι Έλληνες. Δεν μπορούσαν να δεχτούν ότι το κράτος των σιωνιστών και του Εωσφόρου, έγινε η Αυτοκρατορία του Χριστού και των Ελλήνων.

Δεν ήταν τυχαία ιστορικά γεγονότα ότι ο Τίμιος Σταυρός βρέθηκε για πρώτη φορά επί βασιλείας του Αγίου Κωνσταντίνου, όταν παραχωρήθηκε η Ρωμαϊκή εξουσία στους Έλληνες και επέστρεψε στα Ιεροσόλυμα από τον πρώτο Έλληνα αυτοκράτορα που ανέβηκε στον Ρωμαϊκό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως. Τα δύο αυτά μεγίστης-παγκόσμιας σημασίας γεγονότα δείχνουν ότι οι αναγεννημένοι από την Ορθοδοξία Έλληνες, είχαν την ευλογία και την απόλυτη στήριξη του Σωτήρα Χριστού να διοικήσουν την παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία για να διδάξουν τον Θεό-Δημιουργό του Μέγα Αριστοκλή και τον Ελληνικό πολιτισμό στα έθνη κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους. Όταν αρνήθηκαν οι Ισραηλίτες τον  Χριστό, τον αποδέχτηκαν οι Έλληνες των πρωτοχριστιανικών αιώνων και του μεσαίωνα, οι οποίοι έκαναν τον Ιουδαϊκό Χριστιανισμό Ελληνικό.

Για αυτό οι πρόγονοι μας από σκλάβοι έγιναν διοικητές του Ρωμαϊκού κράτους. Η ίδρυση της παγκόσμιας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας από τους Ιουδαίους ένωσε όλη την οικουμένη. Αυτό έφερε την υποταγή των εθνών, κατάργησε τα σύνορα στην Μεσόγειο, Ευρώπη, Μικρά Ασία. Βόρεια Αφρική, Συρία, Ισραήλ σχημάτισε την πατρίδα που γεννήθηκε η Ελληνορθοδοξία και δημιούργησε τις προυποθέσεις για την απελευθέρωση του Ελληνικού έθνους, το οποίο έφτασε στο απόγειο του, με την ανάληψη διοικήσεως του Ρωμαϊκού κράτους. Οι Έλληνες των μεσαιωνικών αιώνων μέσα από την ηθική, την πίστη και την παιδεία έγιναν κληρονόμοι μιας παγκόσμιας αυτοκρατορίας (Ρωμαϊκή) και μια παγκόσμιας θρησκείας (Χριστιανισμός).

Ο Χριστιανισμός αναδύθηκε και έγινε παγκόσμια θρησκεία με την εισαγωγή των Πλατωνικών διδασκαλιών από τους τρεις ιεράρχες και η αρχαία Ελληνική σοφία διασώθηκε και διατηρήθηκε στους αιώνες μέσα από την ενσωμάτωση της στην Ορθόδοξη-Χριστιανική πίστη. Κυριολεκτικά ο Ελληνισμός αναστήθηκε από την Ορθοδοξία. Ο Ελληνικός πολιτισμός δεν ήταν αρκετός από μόνος του για να φτάσει στην κορυφή του κόσμου το έθνος.

Για αυτό και έπρεπε να ενωθεί ο Ελληνικός πολιτισμός με τον χριστιανισμό, για να φτάσει ο Ελληνισμός στο απόγειον της δυνάμεως του. Η πολιτιστική διαδρομή του αρχαίου Ελληνικού κόσμου ενώθηκε με την Ορθοδοξία, ως σώμα Χριστού, όταν οι Έλληνες θα αναλάβουν την ηγεσία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και της Αγίας Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ο μέγιστος εκφραστής της Αρχαιότητας ο Αριστοκλής μαζί με τους τρεις Ιεράρχες θα δημιουργήσουν της βάσεις για την οικουμενικότητα, την διαχρονικότητα του Ελληνισμού και της Χριστιανικής, Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

Όταν ο Άγιος Κωνσταντίνος πήρε την ιστορική απόφαση να κάνει διοικητές της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας τους Έλληνες, οι οποίοι ήταν προηγουμένως σκλάβοι του Ρωμαϊκού κράτους, οι παράγοντες της Διονυσιακής κουλτούρας αποφάσισαν την δημιουργία του πρώτου ράιχ. Τότε για πρώτη φορά εμφανίζονται στο προσκήνιο οι Γερμανοί. Οι Γερμανοί είχαν την εντολή από τους παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού, να πάρουν πίσω με κάθε μέσο την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία από τους Έλληνες.

Με την μεταφορά της πρωτεύουσας του Ρωμαϊκού κράτους, από την αρχαία Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη, ξεκινά μια ακόμη θανάσιμη περιπέτεια για το Ελληνικό έθνος. Οι Γερμανοί εγκαταστάθηκαν στον Δούναβη και την σημερινή Βουλγαρία μόνιμα. Με ορμητήριο αυτές τις δύο περιοχές, άρχισαν να προκαλούν τρομερές καταστροφές, με συνεχόμενες φοβερές επιδρομές μέχρι την Πελοπόννησο.

Κυριολεκτικά ήταν έρμαιο οι Έλληνες όλους εκείνους τους αιώνες, στους Γερμανούς, Ούννους-Γότθους, Βησιγότθους, Οστρογότθους, Βανδάλους κλπ. Στις 9 Αυγούστου του 378 μ.Χ., η κρίση έφτασε στο απόγειο της, όταν οι Γερμανοί-Βησιγότθοι σκότωσαν τα δυο τρίτα του Ελληνορωμαϊκού στρατού, μαζί με τους στρατηγούς Τραϊανό, Σεβαστιανό, με αποκορύφωμα την δολοφονία του αλλοδαπού αυτοκράτορα Φλάβιου-Ιούλιου Ουάλη. Μετά από όλα αυτά ο πατριώτης αλλοδαπός αρχιστράτηγος magister militum per orientem  Ioύλιος, διέταξε να σφαχτούν όλοι οι Γερμανοί στρατιώτες του Ελληνικού-Ρωμαϊκού στρατού.

Οι ορδές των βαρβάρων Γερμανών ήταν αδύνατον να αντιμετωπισθούν με τα όπλα, εξαιτίας της πολιτικής των αλλοδαπών αυτοκρατόρων της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Ήταν η εποχή που αυτοκράτορας των Ελλήνων, ήταν ο Θεοδόσιος ο Α. Ο Θεοδόσιος έκρινε ότι η μοναδική λύση για να σταματήσουν οι Γερμανοί τις καταστροφές ήταν να προσληφθούν μαζικά, ως μισθοφόροι στον Ρωμαϊκό στρατό.

Με την άνοδο του στον Ρωμαϊκό θρόνο ξεκινά η ενδυνάμωση των Γερμανών, οι οποίοι προσλαμβάνονται κατά χιλιάδες στον Ελληνικό-Ρωμαϊκό στρατό. Αυτή ήταν η “λύση” που έδωσε ο Θεοδόσιος ο Α΄, ώστε να σταματήσουν επιτέλους οι Γερμανοί μετά από δυο αιώνες, να γενοκτονούν τον Ελληνικό λαό.  Δυστυχώς ο τρόπος που αντιμετώπισε το πρόβλημα ο Θεοδόσιος ήταν λανθασμένος, απαράδεκτος και καταστροφικός. Μετά τον θάνατο του Θεοδοσίου τα επόμενα χρόνια, την πραγματική εξουσία στο Ρωμαϊκό κράτος, την ασκούν οι Γότθοι στρατηγοί, οι οποίοι ανεβοκατεβάζουν αυτοκράτορες ως μαριονέτες ανάλογα με τα συμφέροντα τους. Οι Γερμανοί ήταν οι πιο ακριβοπληρωμένοι μισθοφόροι αξιωματικοί και στρατιώτες. Είχαν πλήρη φοροαπαλλαγή, ενώ είχαν το δικαίωμα να κάνουν γάμους με Ελληνίδες.

Όμως εκείνοι αντί να προστατεύουν τα Ελληνικά-Ρωμαϊκά σύνορα, τα παραβίαζαν οι ίδιοι συνεχίζοντας κανονικά τις επιδρομές μέχρι την Πελοπόννησο. Οι Γερμανοί στρατηγοί έγιναν η απόλυτη εξουσία στην Ελληνική- Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, και αποφάσιζαν για το ποιος θα γίνει αυτοκράτορας. Τότε οι γενναίοι Έλληνες αξιωματικοί του Ελληνικού-Ρωμαϊκού στρατού, πήραν την κατάσταση στα χέρια τους. Στις 12 Ιουλίου του 400 μ.Χ., οι Ήρωες Έλληνες αξιωματικοί και στρατιώτες, έσφαξαν μερικές χιλιάδες Γερμανών ανωτάτων αξιωματικών και στρατιωτών στην Κωνσταντινούπολη.

Με τον τρόπο αυτό ματαίωσαν την τελευταία στιγμή την άνοδο μιας Γερμανικής δυναστείας στον Ελληνικό-Ρωμαϊκό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως. Ενδεικτικό είναι ότι μετά την μεγάλη νίκη, οι Έλληνες Χριστιανοί, τέλεσαν μεγαλειώδη Θεία λειτουργία στην Αγία Σοφία, για να ευχαριστήσουν την Υπεραγία Θεοτόκο που βοήθησε για πολλοστή φορά το έθνος μας.

Οι Γερμανοί μέχρι και την εποχή του Ιουστινιανού προσπάθησαν με τα όπλα, να αφαιρέσουν από τους Έλληνες, την διοίκηση της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Όταν διαπίστωσαν μετά από δύο αιώνες, γενοκτονιών και πολέμων, ότι δεν ήταν εφικτό, να κατακτηθεί το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος, τότε αποσύρθηκαν στην δύση, και προσπαθούσαν, μόνον με διπλωματικά μέσα, να κατακτήσουν την αυτοκρατορία, μέχρι και την εποχές των εωσφορικών-γερμανικών σταυροφοριών. Επίσης παρακινούσαν άλλους λαούς, να κινηθούν  ενάντια στο Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος. Όταν διαπίστωσαν μετά από δύο αιώνες γενοκτονιών και πολέμων, ότι δεν ήταν εφικτό να κατακτηθεί το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος αποσύρθηκαν στην δύση, και προσπαθούσαν μόνον με διπλωματικά μέσα να κατακτήσουν την αυτοκρατορία, μέχρι και την εποχές των εωσφορικών-γερμανικών σταυροφοριών.

Επίσης παρακινούσαν άλλους λαούς να κινηθούν ενάντια στο Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος. Συνεπώς δεν ευσταθούν οι ιστορικές παρατηρήσεις του Πανεπιστημίου του Καίμπριτζ ότι οι αιρετικοί εικονομάχοι αυτοκράτορες και η άρνηση στρατιωτικής βοήθειας, ήταν οι αιτίες για την απομάκρυνση της Ρώμης από την Ελληνική Κωνσταντινούπολη. Για αυτό  προσχώρησαν στην Γερμανική αυτοκρατορία. Ανέκαθεν τα Γερμανικά φύλα μισούν θανάσιμα το Ελληνικό έθνος, γιατί είναι πιστά εδώ και αιώνες στον Διονυσιακό πολιτισμό. Για αυτό και όλες αυτές οι φοβερές γενοκτονίες και οι πόλεμοι εναντίον μας. Οι ενέργειες των Ισαύρων δεν μπορούν να αποτελούν ούτε μια αφορμή για τις σχέσεις του Ελληνικού έθνους και των Γερμανικών φυλών.

Οι Άραβες έτρεμαν τον Άγιο Pallida Mors Saracenorum. Όμως δεν τον υπολόγιζαν οι Γερμανοί και οι Βούλγαροι.Το ίδιο ισχύει και για τον μεγαλύτερο στρατηλάτη όλων των εποχών τον Μέγα Ηράκλειο τον οποίο δεν υπολόγιζαν οι Πέρσες, οι Άβαροι, οι Φράγκοι, οι Ιουδαίοι και οι Άραβες.

Την περίοδο που ήταν αυτοκράτορας ο Άγιος Νικηφόρος, ο Γερμανός Όθων είχε υποτάξει σχεδόν ολόκληρη την Ιταλία και ζήτησε διακανονισμό σχετικά με τις περιοχές που δεν είχε ακόμα καταλάβει. Ο απεσταλμένος του στην Κωνσταντινούπολη, επίσκοπος Λιουτπράνδος της Κρεμόνας, διαβίβασε μια πρόταση γάμου ανάμεσα στον γιο του Όθωνα και σε μια κόρη πορφυρογέννητη. Σαν προίκα θα εκχωρούνταν οι κτήσεις των Βυζαντινών στη νότια Ιταλία! Αυτό θεωρήθηκε εμπαιγμός από τους Έλληνες και το απέρριψαν.

Οι ενέργειες του Όθωνα να λάβει το στέμμα από τον Πάπα και ανακηρυχθεί “αυτοκράτορας” του Imperioum Romanoum  και η επίθεση ενάντια στο Μπάρι εξαγρίωσαν τον Νικηφόρο Β, ο οποίος είχε πολύ υψηλή ιδέα για το αυτοκρατορικό αξίωμα. Στον Λιουτπράνδο οι ‘Έλληνες-Ρωμαίοι φέρθηκαν σαν αιχμάλωτο και τον ανάγκασαν να μάθει πως ο Γερμανός Όθων δεν ήταν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας αλλά ηγεμόνας βαρβάρων. Συνεπώς ήταν ηθικά, πολιτικά, κοινωνικά και πολιτιστικά αδύνατον ένας βάρβαρος να νυμφευθεί μια πορφυρογέννητη.

Η αποτυχία των Γερμανών να κατακτήσουν  το Μπάρι οδήγησε σε υποχώρηση, και ο Όθων έστειλε νέα πρεσβεία στην Βασιλεύουσα, υπό τον Λιουτπράνδο, τον επίσκοπο της Κρεμόνας. Ο Νικηφόρος όμως ήταν ήδη έξαλλος.

Ο Λιουτπράνδος φθάνοντας στην Βασιλεύουσα δικαίως έτυχε κακής υποδοχής. Όπως καταγγέλλει ο ίδιος σε γράμμα προς τον ‘Οθων, οι Έλληνες αξιωματούχοι τον υπέβαλαν σε κάθε είδους ταπείνωση και δοκιμασία, αφήνοντας τον να περιμένει ώρες στην βροχή, στεγάζοντας τον σε ακατάλληλα καταλύματα όπου πάγωνε τα βράδια και ζεσταινόταν την ημέρα. Επίσης όταν μετά από μήνες έγινε δεκτός στα ανάκτορα, στην αίθουσα δεξιώσεων τον έβαλαν να καθίσει στο τελευταίο τραπέζι. Ο Γερμανός κληρικός αναφέρει με αποτροπιασμό το πώς είχε τοποθετηθεί σε καλύτερη θέση ο πρέσβης της Βουλγαρίας, ο οποίος που ήταν “άπλυτος με κοντά μαλλιά”. Εν τούτοις ο Εωσφοριστής επίσκοπος αναφέρει την διακοπή της Θείας Λειτουργίας στην Αγία Σοφία και την προσφώνηση του  Αγίου Νικηφόρου ως Αργαλέου θανάτου των Σαρακηνών.

Όταν τελικά ο καθολικός επίσκοπος επέτυχε να συνομιλήσει με τους βασιλικούς αξιωματούχους επανέφερε την πρόταση του βασιλικού γάμου, ζητώντας ως προίκα την νότια Ιταλία. Η Ελληνική-Ρωμαϊκή πλευρά θεώρησε απαράδεκτο μία πορφυρογέννητη πριγκίπισσα να δοθεί ως νύφη στους βαρβάρους. Ιδιαίτερα έντονη ήταν η λογομαχία μεταξύ του επισκόπου και του ίδιου του Αγίου Νικηφόρου, ο οποίος έδειξε την περιφρόνηση του προς την στρατιωτική δύναμη των Γερμανών.

Την κατάσταση επιδείνωσε η άφιξη μίας παπικής πρεσβείας στην Πόλη, μεταφέροντας γράμμα για τον αυτοκράτορα. Ο  νεοταξίτης πάπας Ιωάννης ΙΓ’ προσφωνούσε τον Νικηφόρο ως βασιλέα των Ελλήνων και όχι των Ρωμαίων !!! Ζητούσε να έρθει σε συμφωνία με το αγαπητό πνευματικό του τέκνο, τον Όθωνα, στον οποίο απένειμε τον τίτλο του “Ρωμαίου αυτοκράτορα”.

Οργισμένοι οι Έλληνες-Ρωμαίοι φυλάκισαν τους απεσταλμένους του πάπα και τον επίσκοπο. Εν συνεχεία  άφησαν τον Λιουτπράνδο να φύγει μόνον ‘όταν υποσχέθηκε πως σε κάθε μελλοντική αλληλογραφία, ο Νικηφόρος θα αναφερόταν ως Αύγουστος και Αυτοκράτορας Ρωμαίων”.

ΕΠΙ ΒΑΣΙΛΕΩΣ-ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ.

Την εποχή του πρώτου Έλληνα αυτοκράτορα του Imperium Romanum, στο πλευρό των Περσών και ενάντια στον Ηράκλειο και τον Ελληνικό-Ρωμαϊκό στρατό πολέμησαν Ιουδαίοι και Γερμανοί (Φράγκοι). Οι Ιουδαίοι συνέχισαν την παράδοση του μεγάλου προγόνου τους Φοίνικα Κάδμου, και των Φοινίκων της Θήβας, οι οποίοι πολέμησαν στις Πλαταιές και όχι μόνον, εναντια στους Έλληνες. Είναι γνωστό ότι αρχαιοελληνική πόλη, η Σημιτική Θήβα, πολέμησε στο πλευρό των Μήδων κατά τους Περσικούς πολέμους.

Το πιο καθοριστικό γεγονός στην Ελληνική ιστορία ήταν ο θάνατος του Έλληνας που αναπαύεται στο Έβδομον. Το μέγιστον ιστορικό γεγονός καθόρισε την τύχη του Imperium Romanum και του Ελληνικού έθνους μέχρι και σήμερα.

Όσα χρόνια κυβέρνησε οι Αυτοκρατορικοί Αετοί πετούσαν νικηφόρα από την Κάτω Ιταλία μέχρι την Αρμενία, και από την Μακεδονία μέχρι την Συρία. Κατά την διάρκεια της Βασιλείας του, οι αιώνιοι και μεγαλύτεροι εχθροί του Ελληνικού έθνους, οι Γερμανοί από τα Δυτικά και οι Σελτζούκοι από τα Ανατολικά ζούσαν υπό το καθεστώς του απόλυτου τρόμου. Έτρεμαν ακόμη και στο άκουσμα του αυτοκράτορα Βουλγαροκτόνου, για αυτό και ανέμεναν να αποβιώσει για να επιτεθούν στην Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.

Δυστυχώς τον πρόλαβε ο θάνατος. Σχεδίαζε να επιτεθεί στην υπό Γερμανική κατοχή Ιταλία. Είχε ήδη στείλει στρατιωτική προπομπή με επικεφαλής τον Ορέστη. Όσο ζούσε οι Γερμανοί (Φράγκοι-Νορμανδοί, Λογγοβάρδοι) και οι Σελτζούκοι δεν τολμούσαν ούτε να αναπνεύσουν.

Έντρομοι περίμεναν να πεθάνει για να ολοκληρώσουν τα ανθελληνικά σχέδια τους. Γνώριζαν πολύ καλά ότι αν τολμούσαν να επιτεθούν στην αυτοκρατορία θα είχαν την ίδια τύχη με τους Βούλγαρους και τους Άραβες. Οι ανθέλληνες Γερμανοί επί της Βασιλείας του Βουλγαροκτόνου γνώρισαν τον απόλυτο τρόμο.

Για αυτό και κατά την τέταρτη-εωσφορική Σταυροφορία, όταν κατέκτησαν την αυτοκρατορία και την πρωτεύουσα της, άνοιξαν τον τάφο του Βουλγαροκτόνου, τοποθέτησαν τον σκελετό επάνω σε ένα δέντρο και έβαλαν στο στόμα του μια φλογέρα. Ουδέποτε το έκαναν αυτό σε άλλο αυτοκράτορα. Τόσο μεγάλο ήταν το μίσος των Γερμανών για τον Βασίλειο, ο οποίος ελάχιστα έλειψε να ματαιώσει τα εθνοκτόνα σχέδια τους. Με βάση αυτήν την εωσφορική ενέργεια των Γερμανών, ο μεγάλος Κωστής Παλαμάς έγραψε την “Φλογέρα του Βασιλιά”.

Είναι βέβαιον ότι σε περίπτωση που είχε παραμείνει στην ζωή ο Μέγας Βουλγαροκτόνος ότι οι Γερμανοί και οι Σελτζούκοι θα είχαν την ίδια τύχη με τους Βούλγαρους και δεν θα ήταν σε θέση να κατακτήσουν διαδοχικά την αυτοκρατορία. Κανένας άλλος βασιλιάς σε ολόκληρη την παγκόσμια ιστορία δεν πήγε να πολεμήσει σε ηλικία 69 ετών, παρά μόνον ο Βασίλειος Β. Η ενέργεια αυτή μας δείχνει το πόσο επικίνδυνη ήταν η Γερμανική αυτοκρατορία και οι συν αυτώ (Σελτζούκοι). Μετά από τόσες δεκαετίες με νίκες-δόξες και κακουχίες, ο ακαταπόνητος Έλληνας μονάρχης ετοιμαζόταν για μια ακόμη εκστρατεία, σε τόσο μεγάλη ηλικία. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι είχε αντιληφθεί τα ανθελληνικά σχέδια των Γερμανών.

Εκτός από τους Γερμανούς και οι Σελτζούκοι ανέμεναν τον θάνατο του Βουλγαροκτόνου, για να επιτεθούν στο Ρωμαϊκό κράτος. Αυτοί ήταν οι “ατρόμητοι” πρόγονοι του Ρετζέπ-Ταγίπ Ερτνογάν τους οποίους τιμά με την εορτή του Μαντζικέρτ.

Όλες οι αυτοκρατορίες έχουν ακμή και παρακμή. Για αυτό θα ήταν αδύνατον, να υπήρχε αιωνίως η Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Όμως εάν δεν πέθαινε ο Βασίλειος και κατακτούσε τους Γερμανούς, η τύχη της αυτοκρατορίας και ολόκληρου του Ελληνισμού, μέχρι και της ημέρες μας, θα ήταν πάρα πολύ διαφορετική. Μεταξύ πολλών άλλων δεν θα είχαμε γνωρίσει ούτε την Οθωμανική κατοχή των 400 και περισσότερων ετών. Με τον θάνατο, του κορυφαίου Έλληνα αυτοκράτορα όλων των εποχών, οι Φράγκοι-Λογγοβάρδοι πήραν ανάσα ζωής και έδρασαν αμέσως. Οι Γερμανοί σε 75 χρόνια από την κοίμηση του Βασίλειου, έκαναν την πρώτη εωσφορική σταυροφορία και μέσα σε 179 χρόνια είχαν κατακτήσει ολόκληρη την αυτοκρατορία.

Οι ένδοξες νίκες της περιόδου που βρισκόταν στον Ρωμαϊκό θρόνο η θρυλική τριανδρία των Pallida Mors Saracenorum, Ι. Τσιμισκής και Βουλγαροκτόνος με τον Ελληνισμό να φτάνει στο απόγειον της πολιτικής-στρατιωτικής και οικονομικής του δυνάμεως είχαν δημιουργήσει μια εντύπωση αιωνίου παντοδυναμίας με συνέπεια οι επόμενοι αυτοκράτορες να επαναπαυτούν στις δάφνες των τριών προαναφερθέντων.

Ενδεικτικό γεγονός είναι ότι 42 χρόνια πριν από τον θάνατο του Βασίλειου Β, η Ελλάδα είχε φτάσει στο απόγειον της δυνάμεως της, σε ηθικό, πολιτικό, κοινωνικό και στρατιωτικό επίπεδο παράλληλα, από την ημέρα που είχε δημιουργηθεί το έθνος των Ελλήνων. Όμως δυστυχώς εκείνα τα χρόνια, η πολιτική “αριστοκρατία, είχε διαλύσει ολοσχερώς τον Ελληνικό στρατό. Είχαν αφαιρέσει την ανωτάτη πολιτική-στρατιωτική εξουσία από της Ελληνικές στρατιωτικές οικογένειες της Μ. Ασίας. Κατέστρεψαν όλες της υποδομές του στρατού και του κράτους.

Επέτυχαν μέχρι να βάλουν στον αυτοκρατορικό θρόνο έναν δικό τους, τον Κωνσταντίνο Δούκα. Όταν ανέλαβε εκ νέου αυτοκράτορας ένας εκ των Ελληνικών στρατιωτικών οικογενειών της Μ. Ασίας, ο Ρωμανός ο Δ Διογένης βρήκε εντελώς διαλυμένο τον Ελληνικό στρατό. Οι στρατιώτες χωρίς ασπίδες, σπαθιά, και άλογα, ήταν απλήρωτοι, με σκισμένες σημαίες, με κουρελιασμένες στολές. Έκτοτε είχαν εδραιωθεί οριστικά και αμετάκλητα, οι αλλοδαποί πολιτικοί στην διοίκηση του Ελληνικού-Ρωμαϊκού αυτοκρατορικού κράτους. Συνδιοικούν πλέον μαζί με τους Έλληνες στρατιωτικούς. Η συνδιοίκηση της αυτοκρατορίας, μεταξύ Ελλήνων και αλλοδαπών, επισφραγίστηκε με τον γάμο, ανάμεσα σε ένα πολύ επιφανές μέλος της Ελληνικής στρατιωτικής αριστοκρατίας τον Ρωμανό Διογένη και την χήρα του Κωνσταντίνου Δούκα, την Αυγούστα Ευδοκία την Μακρεμβολίτισσα.

Πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά έχουμε έναν τέτοιο γάμο ανάμεσα στις δύο πλευρές. Όλους τους προηγούμενους αιώνες, οι Ήρωες, Έλληνες στρατιωτικοί παντρευόταν μόνον με μέλη της στρατιωτικής αριστοκρατίας. Όμως ήταν τόσο κρίσιμη η κατάσταση του Ρωμαϊκού κράτους, ώστε οι πρόγονοί μας να μην έχουν το χρονικό περιθώριο να εκτοπίσουν τους πολιτικούς-προδότες από την εξουσία. Η οριστική επισφράγιση της συνεργασίας μεταξύ των δύο πλευρών, έγινε μερικά χρόνια αργότερα, με τον γάμο τους Αλέξιου Κομνηνού (Ελληνική ηρωική, στρατιωτική αριστοκρατία της Μικράς Ασίας, και της Ειρήνης Δούκα (πολιτική, Σημιτική αριστοκρατία). Χωρίς αυτούς τους δύο γάμους, δεν θα μπορούσαν να επιστρέψουν, οι Έλληνες στρατιωτικοί στην διοίκηση του Ρωμαϊκού κράτους.

Τριάντα χρόνια μετά τον θάνατο του Βουλγαροκτόνου οι Ανατολικές επαρχίες ήταν στο έλεος των Σελτζούκων, τους οποίους παραδόξως αποκαλεί Ούννους ένας αξιόλογος ιστορικός της εποχής.

Η δυναστεία των Κομνηνών κράτησε αξιόμαχο τον αυτοκρατορικό στρατό, όμως δυστυχώς συνέχισε την εγκληματική πολιτική των Εβραίων αξιωματούχων σε όλους τους τομείς. Όλες αυτές οι ενέργειες ήταν μόνιμα εις βάρος της αυτοκρατορίας, με αποτέλεσμα να συμβάλλουν στην κατάρρευση του Ελληνικού-Ρωμαϊκού κράτους. Όταν ανέβηκε στον θρόνο ο Αλέξιος ο Α Κομνηνός, η Ελληνική αυτοκρατορία, βρισκόταν πλέον στο τελικό στάδιο κατάρρευσης της. Αυτό διότι από την ενθρόνιση του Αλέξιου, είχαν ξεκινήσει οι εωσφορικές σταυροφορίες. Κατά την διάρκεια της βασιλείας του Μανουήλ είχαμε μια ακόμη σταυροφορία από τους Γερμανούς.

Η ενέργεια των Kομνηνών να παραχωρήσουν με την άνοδο του Αλέξιου του Α, όλο το εμπόριο και όλη την οικονομία στα χέρια των Λατίνων-Γερμανών είναι προδοτική και εγκληματική. Αυτό διότι το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος χάνει σταδιακά όλη του οικονομική δύναμη. Οι Έλληνες αρχίζουν να αντιδρούν πάρα πολύ έντονα σε αυτήν την σκληρή-άδικη πολιτική των Κομνηνών. Ήδη από τον 12 αιώνα πολλές χιλιάδες Λατίνοι υπήρχαν στην Κωνσταντινούπολη. Οι Λατίνοι (Γερμανοί) απολάμβαναν προνόμια και ήταν προκλητικοί προς τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης.

Τα αδικαιολόγητα προνόμια τα οποία έδωσε ο Αλέξιος ο Α Κομνηνός στους Βενετούς και στους υπόλοιπους, επιχείρησε να τα αφαιρέσει ο γιος του, ο Ιωάννης ο Β. Ο Ιωάννης έκανε ενέργειες ώστε να βάλει τέλος στα προνόμια των δυτικών. Όμως η ενέργεια του Ιωάννη του Β, είχε ως αποτέλεσμα να ξεκινήσουν νέες εχθροπραξίες από την πλευρά τους στο Αιγαίο, στο Ιόνιο και την Αδριατική. Για αυτό αναγκάστηκε, ο Ιωάννης Β Κομνηνός, να ξαναδώσει πίσω τα προνόμια, όταν ο στόλος των Βενετών κινήθηκε εχθρικά προς τα εδάφη της αυτοκρατορίας. Οι Λατίνοι-Γερμανοί είχαν αλλοιώσει πολλές πλευρές της δημόσιας ζωής, και απέκτησαν τον έλεγχο στο εμπόριο-οικονομία συμβάλλοντας στην παρακμή της αυτοκρατορίας.

Η Ρωμαϊκή οικονομία ήταν έρμαιο της δύσης της Βενετίας, της Γένουας, και των άλλων Γερμανικών πόλεων. Οι Έλληνες αντιστάθηκαν στις προκλήσεις τους, με μεγάλες εξεγέρσεις, οι οποίες βάφτηκαν με αίμα. Τον Μάιο του 1182, έγινε η πρώτη εξέγερση κατά των Λατίνων. Μια επανάσταση που σημαδεύτηκε από σφαγές και εξανδραποδισμούς. Οι Λατίνοι-Γερμανοί αντέδρασαν κατά των Ελλήνων. Η επεκτατική πολιτική τους εκφράστηκε με την επίθεση των Ούγγρων στην Βαλκανική το 1183,καθώς και με την επίθεση των Νορμανδών κατά των Ρωμαϊκών εδαφών το 1185, με αποτέλεσμα την άλωση της Θεσσαλονίκης.

Ακολούθησε νέα επανάσταση του δυσαρεστημένου από τα γεγονότα λαού κατά την οποία σφαγιάστηκε ο Ανδρόνικος ο Α Κομνηνός. Την εποχή των Κομνηνών, μια νέα νεοταξική δύναμη έχει ανατείλει. Αυτή είναι οι Σελτζούκοι Τούρκοι. Τους Σελτζούκους τους έφεραν στην θέση των Αράβων, οι οποίοι είχαν εξασθενίσει οριστικά σαν στρατιωτική δύναμη, εξαιτίας των τριών κορυφαίων Ελλήνων αυτοκρατόρων, οι οποίοι βασίλεψαν κατά σειρά στον Ελληνικό-Ρωμαϊκό θρόνο. Αυτοί ήταν ο Άγιος Νικηφόρος ο Β Φωκάς, ο ανηψιός του Αγίου ο Ιωάννης ο Α, και ο κορυφαίος των Ελλήνων ο ιερός Βασίλειος ο β. Για να είμαστε συνέχεια, εμπλεκόμενοι σε αμυντικούς πολέμους, από το Ανατολικό μέτωπο, αμέσως οι εωσφοριστές από την νέα τάξη, στην θέση των Αράβων, έστειλαν εναντίον των Ελλήνων, τους Σελτζούκους.

Την εποχή των Κομνηνών με την συνδιοίκηση της αυτοκρατορίας (πολιτική-Ιουδαϊκή αριστοκρατία), και την προδοτική παραχώρηση της οικονομίας-εμπορίου, και του ναυτικού, στους Λατίνους, άρχισαν παράλληλα, οι Εωσφορικές σταυροφορίες από τους Γερμανούς. Εξασθένησαν το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος στρατιωτικά, πολιτικά, οικονομικά, και ταυτόχρονα, μας πολεμούσαν, στα πεδία των μαχών. Ενδεικτικό ήταν ότι την μάχη και την φοβερή ήττα στο Μυριοκέφαλο, το Σεπτέμβριο του 1176 μ.Χ., που έκρινε κατ ουσίαν, την τύχη της Ελληνικής-Ρωμαϊκή; αυτοκρατορίας, την υποκίνησε, ο βάρβαρος Γερμανός, ο Φρειδερίκος Βαρβαρόσα.

Κατά την τέταρτη εωσφορική σταυροφορία, ανάμεσα στους κατακτητές, βρισκόταν ο Ροβέρτος Ντε Κλαρί, και ο Βιλλαρδουίνος οι οποίοι κατέγραφαν, όλα τα αίσχη των Γερμανών, εις βάρος των Ελλήνων. Δημιουργός της Δ εωσφορικής σταυροφορίας, ήταν ο Ιννοκέντιος ο Γ. Αυτός ο πάπας σε συνέχεια της πολιτικής των προκατόχων του οι οποίοι διοργάνωσαν τις πρώτες τρεις εωσφορικές σταυροφορίες , συγκέντρωσε στρατό δήθεν για την απελευθέρωση των αγίων τόπων. Η λεηλασία και η καταστροφή της ένδοξης Βασιλεύουσας- Κωνσταντινουπόλεως, από όλα της τα πλούτη, δεν είχε όμοιό της. Όσοι τολμούσαν να αντισταθούν σφάζονταν επί τόπου. Δεν έμεινε παλάτι, αρχοντικό εκκλησία μεγάλη η μικρή, μοναστήρι,, που να μην υποστεί φρικώδης λεηλασία.

“ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ”- ΠΙΣΤΟΙ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ.

Όπως ήταν φυσικό, τους Δυτικούς ληστές, τους προσέλκυσε ο μυθικός πλούτος της Αγίας Σοφίας. Εισήλθαν μέσα στον Ιερό Ναό με άλογα και μουλάρια, τα οποία λέρωναν με τις κοπριές τους το μαρμάρινο δάπεδο. Μετά άρχισαν με μισός να καταστρέφουν και να παίρνουν τα πάντα. Από άγια δισκοπότηρα, ευαγγέλια, ιερά άμφια, άγιες εικόνες, την Αγία Τράπεζα, ακόμη και το ασημένιο εικονοστάσιο του τέμπλου, ενώ προηγουμένως το έκαναν κομμάτια, μανουάλια, πολυκάντηλα, μέχρι και κουρτίνες. Ενδεικτικά κατά την διάρκεια της λεηλασίας,  μια Γαλλίδα πόρνη ανεβασμένη στον πατριαρχικό θρόνο η οποία χόρευε άσεμνα γυμνή, και τραγουδούσε. Ο ναός των Αγίων αποστόλων λεηλατήθηκε με την σειρά του, από τους Γερμανούς. Λειψανοθήκες, χρυσά-αργυρά σκεύη με  πολύτιμους λίθους, εικόνες, πολυτελή άμφια και άλλοι ανεκτίμητοι θησαυροί του ναού εξαφανίστηκαν.

Μεταξύ άλλων οι τάφοι των αυτοκρατόρων συλλήθηκαν και αφαιρέθηκε οτιδήποτε πολύτιμο περιείχαν. Επίσης συλλήθηκαν όλοι, ενώ τα λείψανα πετάχτηκαν.

Ανοίχθηκε ακόμη και ο τάφος του Ιουστινιανού, ενώ από τον  τάφο του αυτοκράτορα Ηρακλείου  αφαιρέθηκε το χρυσό του διάδημα.

Οι περισσότεροι από αυτούς τους θησαυρούς μεταφέρθηκαν στην Ρώμη ενώ και οι πιο πολλοί βρίσκονται στην Βενετία ενώ είναι σήμερα σε κοινή θέα στην εκκλησία του Αγίου Μάρκου.Κυρίως, όμως, καταστράφηκαν αναρίθμητα έργα τέχνης. Της κλασσικής αρχαιότητας (π.χ. αγάλματα του Δία, του Απόλλωνα, των Διοσκούρων, το χάλκινο άγαλμα του Ηρακλή από τον Λύσσιπο τον Σικυώνιο, της Άρτεμης, της Ήρας, της Ελένης του Μενελάου κ.ά. Αυτά τα αγάλματα στόλιζαν τους δρόμους, τις πλατείες και τα παλάτια της Βασιλεύουσας.

Δυστυχώς οι βάρβαροι Γερμανοί τα κομμάτιασαν για να αφαιρέσουν το χρυσό, το ασήμι και τους πολύτιμους λίθους, ενώ τα κατασκευασμένα από χαλκό τα έλιωναν για να κόψουν νόμισμα. Τα αρχαία Ελληνικά χειρόγραφααπό τους “σταυροφόρους”, για να ψήσουν τα φαγητά τους και να ζεσταθούν. Οι πιο φοβεροί από όλους ήταν οι Γάλλοι-Φράγκοι (Γερμανοί).  Αντίθετα οι Βενετοί, που ήταν εξοικειωμένοι με το Ρωμαϊκό πολιτισμό, ήταν  πιο ‘φιλεύσπλαχνοι έναντι των ηττημένων. Ήταν τόσο μεγάλη η έκταση της καταστροφείς που στο τέλος η Βασιλίδα των πόλεων της οικουμένης, που επί 9 αιώνες είχε συγκεντρώσει αμύθητα πλούτη,  πλέον κατάντησε ένα ασήμαντο χωριό της επαρχίας. Εκστασιασμένοι από την νίκη τους οι βάρβαροι και απολίτιστοι Γερμανοί περιγελούσαν τους Έλληνες τους νικημένους και φορούσαν με γελοίο τρόπο τα ρούχα που τους έκλεψαν, τοποθετούσαν στα κεφάλια των αλόγων τους τις καλύπτρες και τα κοσμήματα των Ελλήνων-Ρωμαίων. Άλλοι Γερμανοί κρατούσαν αντί για σπαθί χαρτιά, μελανοδοχεία, και βιβλία, και περιφερόταν στους δρόμους της Πόλης, παριστάνοντας τους λογίους.

ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΙ ΓΡΑΦΩ ΑΥΤΈΣ ΤΗΣ ΠΟΛΥΣΕΛΙΔΕΣ-ΚΑΙΝΟΤΟΜΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ-ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ME ΣΟΒΑΡΗ ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ-ΑΝΑΠΗΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΑ ΑΚΡΟ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΩ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΠΙΑΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ. ΕΙΜΑΙ ΑΣΤΕΓΟΣ-ΑΚΛΗΡΟΣ, ΧΩΡΙΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ-ΕΣΟΔΑ. ΤΑ ΝΑΖΙΣΤΙΚΆ ΚΑΘΕΣΤΩΣΤΑ ΜΟΥ ΑΦΑΙΡΕΣΑΝ ΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΤΑΔΙΩΞΑΝ ΑΝΕΛΕΗΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΕΣ ΜΟΥ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. ΑΝ ΕΠΙΘΜΥΕΙΤΕ ΝΑ ΜΕ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕΤΕ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΩ ΣΤΗΝ  ΖΩΗ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΟΥ ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ (ΕΛΤΑ ΙΒΑΝ GR : 10010439601). ΟΠΩΣ ΑΝΑΦΕΡΩ ΔΗΜΟΣΙΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΤΟΣ 2012 ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΜΥΡΤΟΥΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΕΥΡΩ ΝΑ ΒΑΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΒΑΡΥ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟΣΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΣΥΝΈΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ ΖΩΗ.

 

ΘΑ ΚΑΝΕΤΕ ΤΗΝ ΧΑΡΗ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΤΑΞΙΤΕΣ-ΝΑΖΙΣΤΕΣ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΟ ΜΥTILENEPRESS ; 

ΕΓΚΛΗΜΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ. ΚΛΙΚ ΕΠΑΝΩ ΣΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ. 

imesofvoulgaroktonos.blogspot.com/2024/05/blog-post_22.html

ΕΙΜΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ-ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΑΙ ΔΙΝΩ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ. ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ. ΔΙΝΩ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΜΕΣΟ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΘΡΑΚΗ. ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΕΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΔΟΧΗ. ΣΕ ΜΕΡΙΚΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΒΡΊΣΚΟΜΑΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΚΛΙΚ ΕΠΑΝΩ ΣΤΑ ΓΑΛΑΖΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ. 

https://timesofvoulgaroktonos.blogspot.com/2023/05/blog-post_10.html

XΡΗΣΤΟΣ Α. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗΣ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ME ΤΟΝ ΤΕΩΣ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ-ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΕΘΝΙΚΙΣΤΉ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ Ζ ΕΔΩ 

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΜΟΛΥΝΑΝ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ. Το πιο τραγικό από όλα ήταν, όμως,  ότι ολόκληρος ο γυναικείος πληθυσμός της Κωνσταντινουπόλεως, αδιακρίτως  ηλικίας ή ιδιότητας (μοναχές), υποβλήθηκε στην τρομερή διαδικασία του βιασμού. Τότε εσφάγησαν οι περισσότεροι από τους άρρενες κατοίκους, διότι στην προσπάθειά τους οι πατεράδες και οι σύζυγοι να διαφυλάξουν την τιμή των θυγατέρων και των συζύγων, έπεσαν θύματα των αποχαλινωμένων Δυτικών.

Αναστέναξε η Κωνσταντινούπολη από τους ατελείωτους βιασμούς. Δεν περιγράφονται τα μαρτύρια που υπέστησαν οι Έλληνες επί τρεις συνεχείς ημέρες. Τους βασάνιζαν οι γερμανοί απάνθρωπα για να τους αποκαλύψουν τα μέρη όπου είχαν κρύψει χρυσά και αργυρά νομίσματα και τιμαλφή. Οι Σαρακηνοί δεν έκαναν τέτοιες βιαιότητες, για αυτό φέρθηκαν πάρα πολύ φιλάνθρωπα και ευγενικά όταν κυρίευσαν την Ιερουσαλήμ.

Δεν πείραξαν τις γυναίκες των Λατίνων, ούτε τον κενό τάφο του Χριστού τον έκαναν ομαδικό τάφο, ενώ τους άφηναν όλους να φύγουν με ένα ορισμένο αριθμό χρυσών νομισμάτων  και από τον καθένα έπαιρναν ορισμένα  πράγματα, αφήνοντας τα υπόλοιπα στους κατόχους τους, ακόμα και αν αυτά ήταν πολλά. Επίσης ούτε οι Οθωμανοί δεν έβαλαν ποτέ πόρνες να γδυθούν, να χορέψουν και να κάνουν έρωτα ομαδικά με στρατιώτες, επάνω στην Αγία Τράπεζα της μεγαλύτερης εκκλησίας του κόσμου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΥ ΑΝΑΛΥΤΗ ΑΓΓΕΛΟΥ-ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ Φ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ THE TIMES OF VOULGAROKTONOS 

loading...