Η δύναμη της πίστης και της θέλησης στα αθλητικά και τα πατριωτικά ιδεώδη.

Γράφει η Kelly-Eri Parisi.

Ο αθλητισμός από τα πανάρχαια χρόνια αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της Ελληνικής κοινωνίας. Όλοι οι μεγάλοι αρχαίοι Σοφοί ζητούσαν παράλληλα την καλλιέργεια ψυχής-πνεύματος και σώματος. Η Κορωνίδα των αθλημάτων ήταν το Παγκράτιο. Το εν Ολυμπία Κάλλιστον. Για αυτό από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα η σημασία του αθλητισμού είναι τεράστια. Η άθληση στοχεύει στην σωματική και την ηθική-πνευματική ανάπτυξη αλλά και στην κοινωνικοποίηση των αθλητών.

Τα αθλήματα συμβάλλουν στην κοινωνικοποίηση των ατόμων καθώς επικρατεί ομαδικότητα, συνεργασία  για την επίτευξη κοινών στόχων. Αυτό σημαίνει ότι τα οφέλη που προκύπτουν από την άθληση είναι ανεκτίμητα. Οι άνθρωποι που αθλούνται αποκτούν υγεία, δημιουργικότητα, θετική ενέργεια και ευεξία.

Τονώνεται η αυτοπεποίθησή και αποκτούν θετική εικόνα για την ζωή. Για αυτό είναι σε θέση να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στις απαιτήσεις της καθημερινότητας και να αντιμετωπίσουν με ψυχικό σθένος τις δυσκολίες που προκύπτουν. Παράλληλα με την ψυχική αυτή ανάταση συντελείται και η αναζωογόνηση του πνεύματος. Ικανότητες όπως η αντίληψη, η προσοχή, η αυτοσυγκέντρωση και η μνήμη καλλιεργούνται με τον αθλητισμό. 

 
Το άρθρο μου αυτό είναι για να τιμήσω όλους τους αφανείς Ήρωες του στίβου στην Ελληνική επαρχία, οι οποίοι κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες,  δεν εγκαταλείπουν και έχουν να παρουσιάσουν και πολλές διακρίσεις.

Την δεκαετία του 1980-1990 σε ηλικία δέκα ετών η μητέρα μου  ξεκίνησε να ασχολείται με το άθλημα του Στίβου. Στο χωριό το οποίο έμενε το στάδιο δεν είχε ταρτάν αλλά χώμα. Αυτό ήταν το καθεστώς εκείνα τα χρόνια με τα περισσότερα χωριά της επικράτειας. Για όσους γνωρίζουν στα στάδια χωρίς ταρτάν, είναι δύσκολο, να γίνουν σωστά οι προπονήσεις.

Κυριολεκτικά είναι τριτοκοσμικές οι συνθήκες αθλήσεως, και πολύ αντίξοες, Επίσης στο γήπεδο δεν υπήρχαν σύγχρονα όργανα γυμναστικής. Το μόνο το οποίο είχαν στην διάθεση τους οι αθλητές ήταν ένα μηχάνημα παλαιού τύπου από την δεκαετία του 1980 για τετρακέφαλο, δικέφαλο και δυο αλτήρες. Για να κάνουν αντιστάσεις έδεναν σχοινιά και τραβούσανε παλαιά λάστιχα αυτοκινήτου !!! Για να καλύψουνε όλες τις υπόλοιπες ανάγκες πήγαιναν στο δάσος και στην παραλία για τρέξιμο, καθώς και σε μικρά εκκλησάκια έξω από το χωριό με πολλά σκαλοπάτια, τα οποία ανέβαιναν και κατέβαιναν αρκετές φορές.

Με αυτούς τους τρόπους προσπαθούσαν να καλύψουν την έλλειψη μηχανημάτων εκγύμνασης και σύγχρονων υποδομών. Το μεγαλύτερο κίνητρο για να αντέξουν και να είναι σε θέση, να ανταπεξέλθουν με επιτυχία σε κάθε δυσκολία, ήταν η αγάπη για τον στίβο, οι ηθικές και οι σωματικές ανταμοιβές.

Η μητέρα μου θυμάμαι τους πρώτους μου αγώνες έξω από τον Νομό. Ήταν οι Αιγαιοπελαγίτικοι αγώνες, οι οποίοι εκείνη την σεζόν γινόταν στην Ρόδο. Δεν θα ξεχάσει ποτέ τον μεγάλο ενθουσιασμό όταν μπήκε για πρώτη φορά στο στάδιο της Ρόδου για να συμμετέχει μαζί με όλη την ομάδα στους αγώνες εκείνης της χρονιάς. Κυριολεκτικά πετούσε δεν “βρισκόταν” στην γη. Μοναδικές στιγμές ζωής, ανεπανάληπτα συναισθήματα, τα οποία εύχεται να ζήσουν όλα τα παιδιά.

Ένας μαγικός κόσμος ανοιγόταν μπροστά της. Ήταν η πρώτη φορά που θα αγωνιζόταν σε στάδιο με ταρτάν. Αν και ήταν η πρώτη φορά σε αγώνες έξω από τον νομό μας επέτυχε να ανέβει στον βάθρο των νικητών. Η χαρά της ήταν απερίγραπτη. Όταν αγαπάς κάτι πραγματικά δεν υπολογίζεις δυσκολίες και εμπόδια. Ακόμη και με βροχές κρύο, χιόνια, έκαναν προπονήσεις και φυσικά ο μεγαλύτερος αντίπαλος τους ήταν το χωμάτινο τερέν. Όλα τα παιδιά της ομάδας έκαναν κατάθεση ψυχής. 

 
Έμαθαν από πολύ μικρή ηλικία να έχουν υπομονή, επιμονή, πειθαρχία και στόχους. Ούτε οι τραυματισμοί στάθηκαν εμπόδιο, στο να συνεχίσουν και να εξελιχθούν. Ένα από τα αθλητικά πρότυπα της μητέρας μου, το πιο σημαντικό για να αντέξει τις δύσκολες αθλητικές συνθήκες ήταν ο Αλέξης Αλεξανδρής. Τα σημαντικά επιτεύγματα του μας τα έδειχνε σε βίντεο από το you tube. Η μητέρα μου θεωρούσε τον Αλέξη Αλεξανδρή την μεγαλύτερη ποδοσφαιρική προσωπικότητα που πέρασε από το Ελληνικό ποδόσφαιρο. 

Είναι γνωστό ότι κάθε επώνυμος έχει φανατικούς φίλους και εχθρούς. Πολλοί είναι αυτοί οι οποίοι τον κατηγορούν, ως προκλητικό, και “βουτηχτή” των πέναλτι. Στο χθεσινό μου άρθρο, μεταξύ άλλων έγραφα, για τις δυσκολίες του αθλητισμού στην επαρχία και ειδικά για το άθλημα του στίβου.

Ο Αλέξης έκανε μια πολύ σημαντική αθλητική καριέρα. Όμως το πιο σημαντικό που επέδειξε ήταν η ψυχική δύναμη, η τεράστια υπομονή, το πάθος, η πίστη, η αγάπη σε αυτό το οποίο έκανε. Κάποια στιγμή και έπειτα από τόσα χρόνια που ήταν καταξιωμένος στο ποδοσφαιρικό στερέωμα, βρέθηκε να είναι για αρκετό χρόνο στους αναπληρωματικούς του Ολυμπιακού.
 
Εν τούτοις δεν έχασε την πίστη, το πάθος και το θάρρος του. Για αυτό όλες τις φορές που πέρασε στους αγώνες ως αλλαγή από τον πάγκο των αναπληρωματικών, επέτυχε πολλά και σημαντικά-συγκλονιστικά τέρματα στην Ευρώπη και στο Ελληνικό πρωτάθλημα.

Πραγματικά ήταν σαν να έπαιζε από την αρχή των αγώνων ως βασικός και όχι ως αλλαγή !!! Αυτό έγινε για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Νομίζω ότι η η ψυχολογία, η προσωπικότητα, η δύναμη, το πάθος, η πίστη, η επιμονή και το πείσμα που επέδειξε ο Αλέξης Αλεξανδρής, εκείνα τα χρόνια που αγωνιζόταν ως αλλαγή, θα πρέπει να αποτελούν παράδειγμα για κάθε αθλητή.

Ο Αλέξης Αλεξανδρής ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Πέλοπα Κιάτου και το 1986, σε ηλικία 18 ετών, πήγε στη Βέροια. Έδωσε τα πρώτα του διαπιστευτήρια στη μεγάλη κατηγορία σημειώνοντας συνολικά 10 γκολ με τη φανέλα της Βέροιας μέχρι τον Μάιο του 1988, όταν η “Βασίλισσα της Ημαθίας” υποβιβάστηκε στη Β’ Εθνική. Συνέχισε να αγωνίζεται με τη φανέλα της Βέροιας για τα επόμενα τρία χρόνια στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής, στο οποίο αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ την περίοδο 1989-90.

Το 1991 έκανε το μεγάλο άλμα στην καριέρα του παίρνοντας μεταγραφή για την ΑΕΚ, όπου την περίοδο εκείνη με προπονητή τον Ντούσαν Μπάγεβιτς, κατέκτησε 3 πρωταθλήματα και αναδείχθηκε μία φορά πρώτος σκόρερ. Το 1994 ολοκληρώθηκε το συμβόλαιο του στην ΑΕΚ και ο Αλεξανδρής αποδεχόμενος την πρόταση του Ολυμπιακού αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στην ομάδα του Πειραιά.

Στον Ολυμπιακό πήγε στα λεγόμενα “πέτρινα χρόνια”, σε μια περίοδο που είχε να κατακτήσει το πρωτάθλημα 9 χρόνια και συνέβαλε στην αναγέννησή του. Την περίοδο 1996-97 αναδείχθηκε και πάλι πρώτος σκόρερ. Αξιομνημόνευτο έχει μείνει το τέρμα που σημείωσε εναντίον του Άγιαξ στις 23 Οκτωβρίου 1998 στην φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ (1998-99). Χαρακτηριστικά έχουν μείνει επίσης τα τέρματα του με ανάποδο ψαλίδι.[

Το 2006 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, έχοντας συνολικά 504 συμμετοχές πρωταθλήματος και 249 τέρματα, καθώς και 48 συμμετοχές στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις με 10 τέρματα. Επίσης, μαζί με τους Γιώργο Ανατολάκη και Μίμη Δομάζο είναι οι τρεις ποδοσφαιριστές που έχουν κατακτήσει 10 πρωταθλήματα Ελλάδας. Τους ξεπερνούν μόνο οι Αντώνης Νικοπολίδης (11 πρωταθλήματα) και Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς (12 πρωταθλήματα). Στις εθνικές ομάδες. Με την Ελλάδα αγωνίστηκε 42 φορές, έχοντας σημειώσει 10 τέρματα. Το ντεμπούτο του με τη γαλανόλευκη φανέλα πραγματοποιήθηκε στις 27 Μαρτίου 1991, στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση με το Μαρόκο (0–0). Συμμετείχε στην αποστολή της Ελλάδας που έλαβε μέρος στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου των ΗΠΑ το 1994, αγωνιζόμενος σε έναν αγώνα.

Υπήρξε βασικό στέλεχος της εθνικής Ελπίδων που έλαβε μέρος στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ελπίδων (Κ-21) το 1988, εναντίον της Γαλλίας. Το προηγούμενο έτος (2019), ο Αλέκος Αλεξανδρής σκόραρε για μια ακόμη φορά. Πέτυχε ένα πάρα πολύ σημαντικό “τέρμα”, αλλά αυτή την φορά εκτός γηπέδων. 

 
Φαίνεται, ότι μεταξύ άλλων, ο Α. Αλεξανδρής εμφορείται και από πατριωτικές αξίες. Ενδεικτική ήταν παλιότερη ανάρτηση του σχετικά με το μεταναστευτικό. Σάλος έχει προκληθεί στα social media με την ανάρτηση που έκανε στον προσωπικό λογαριασμό του στο Facebook για τους πρόσφυγες ο πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής Αλέκος Αλεξανδρής. «Σε ενοχλεί που τρώω χοιρινό εισβολέα;», αναφέρει αρχικά ο Αλέκος Αλεξανδρής και στη συνέχεια σημειώνει μεταξύ άλλων «Με ενοχλεί που εισβάλλεις στη χώρα μου, με ενοχλεί που απαιτείς σπίτι, ενώ εγώ κινδυνεύω να μου πάρει η τράπεζα το δικό μου».

Ενδεικτικές είναι και οι δηλώσεις του : “Επειδή δεν έχω σάιτ ούτε πληρώνομαι και από κανένα για να του κάνω χατίρια, θα σας πω κάτι χωρίς να σας κουράσω. Όσον αφορά το ποστ που με τόσο ζήλο και υποκρισία αναλύσατε θα σας διευκρινίσω ότι δεν είναι δικό μου, όπως θα δείτε στο τέλος του, δηλαδή δεν το έγραψα εγώ. Απ’ όλο το κείμενο σαφώς και δεν με ενδιαφέρει ούτε τι κρέας τρώει ο κάθε άνθρωπος, ούτε αν μυρίζει κρεμμύδι. Για τα υπόλοιπα όμως, όπως βιασμούς, κλεψιές, απαξίωση των ηθών και αξιών της πατρίδας μου και της βεβήλωσης της πίστης μου στα ιδανικά της πατρίδας μου με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.

Αν αυτό το θεωρεί κάποιος ρατσιστικό είναι δικαίωμά του. Η ανησυχία μου δεν είναι για τους μετανάστες, αλλά γι’ αυτούς που εισβάλουν στην χώρα μου τόσο εύκολα με εγκληματικές τάσεις που ουδείς γνωρίζει από πού προέρχονται και όχι για τους πρόσφυγες πολέμου. Για μια ακόμη φορά διαπιστώνω την υποκρισία και τον φαρισαϊσμό που έχει καταβάλει την χώρα μου απ’ τους ίδιους τους Έλληνες, που όπως πάντα στην ιστορία μας σαν λαός την έφερε στην σημερινή κατάντια. Ουδείς μπορεί να φιμώσει τα πιστεύω μου, τις αξίες και τις σκέψεις μου όπως και κανενός συνανθρώπου μου.

Εύχομαι σε λίγα χρόνια να μην συμφωνείτε με τα λεγόμενα μου γιατί αν συμφωνήσετε τότε θα έχει χαθεί η πατρίδα. Στοπ στους ανεξέλεγκτους μετανάστες λοιπόν και όχι σ’ αυτούς που αναζητούν στην χώρα μου μια ευκαιρία ζωής.

Ελπίζω στα όσα κακά έρθουν να δείξετε τον ίδιο ζήλο προβολής όπως κάνατε σήμερα. Υ.Γ.1 Μην μπερδεύεται τα λόγια μου με τον αθλητισμό! Υ.Γ.2 Και ξέρω ότι δεν θα δημοσιευθεί, γιατί ο καθένας επιλέγει να πλασάρει αυτό που του συμφέρει”. Μέσα από τις αξίες που μου έδωσαν οι γονείς μου και ειδικά η μητέρα μου, εγώ και οι αδελφές μου είμασταν αθλήτριες στα σχολικά-φοιτητικά χρόνια. Αυτή την εποχή έχουμε το https://redfoxmag.blogspot.com/. Η θεματολογία της ιστοσελίδας είναι το ποδόσφαιρο και ειδικά η Liverpool, το WRC Rally Finland-Acropolis και παράλληλα στηρίζουμε ένα πρότυπο project με παγκόσμιες καινοτομίες σχετικά με τα τροχαία ατυχήματα. Αναζητούμε  συνεργάτες για την στελέχωση του περιοδικού μας. Τα σοβαρά τροχαία ατυχήματα είναι υπόθεση όλων μας. https://redfoxmag.blogspot.com/

εικόνα.png
loading...