ΕΞΗΓΩΝΤΑΣ ΤΟΝ «ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΜΕΡΩΝ» ΣΤΟΥΣ ΗΛΙΘΙΟΥΣ

ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΑΚΡΩΝ ΣΤΗ ΓΑΙΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΑΚΙΕΡΑ

ΒΙΝΤΕΟ

Η βολική ετικέτα του «φασισμού» είναι ένας όρος που εκτοξεύεται απερίσκεπτα σε όποιον τολμά να αμφισβητήσει την αφήγηση, χωρίς τόσο πολύ μια βιαστική κατανόηση του πραγματικού νοήματός της.

Ο Giovanni Gentile, ο Ιταλός φιλόσοφος, όρισε τον φασισμό ως «κορπορατισμό», μια συγχώνευση κρατικής και εταιρικής εξουσίας.

Ο Μπενίτο Μουσολίνι αργότερα θα ισχυριζόταν ότι το απόσπασμα ήταν δικό του, αλλά η σημασία έγκειται στην αποκάλυψη του πραγματικού σκοπού του φασισμού: μια συμβιωτική σχέση μεταξύ του κράτους και των εταιρικών συμφερόντων.

Εν τω μεταξύ, η αριστερά, με την αυτοεπιβαλλόμενη άπειρη σοφία της, θεωρεί σκόπιμο να στιγματίσει τους συντηρητικούς και τους ελευθεριακούς ως «φασίστες» για τις υποτιθέμενες παραβάσεις τους ενάντια στις ιερές αγελάδες της υπερβολικής κυβέρνησης.

Η ειρωνεία, φυσικά, είναι ότι οι ρίζες του φασισμού είναι βαθιά ριζωμένες σε αριστερές ιδεολογίες και στοχαστές.

Ο Μουσολίνι, ο πρώην σοσιαλιστής, ήταν μέλος του κόμματος, ερωτευμένος με τα έργα του Καρλ Μαρξ. Η απόκλισή του από τον σοσιαλισμό προήλθε από τη διαφωνία του σχετικά με την ουδετερότητα κατά τη διάρκεια του Α ‘Παγκοσμίου Πολέμου, οδηγώντας τον να υπερασπιστεί ένα τοξικό μείγμα σοσιαλισμού και εθνικισμού – την ίδια την ουσία του φασισμού.

Και ας μην ξεχνάμε τον Αδόλφο Χίτλερ, έναν άλλο σοσιαλιστή και θαυμαστή του Μαρξ, ο οποίος ομοίως ενστερνίστηκε μια εθνικιστική παραλλαγή του σοσιαλισμού.

ΔEΙΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ KAI TO BINTEO ΣΤΟ ΟΙΜΟΣ-ΑΘΗΝΑ    

loading...