ΤΗΝ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑ ΤΟΥ ΘΩΜΑ ΟΔΗΓΗΣΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΕ ΔΥΝΑΤΗ ΠΙΣΤΗ !!! (Ιωάν. 20, 19-31)

 

του Μιχαήλ Χούλη, Θεολόγου*

 

ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ:

Ο απ. Πέτρος λέγει: «ΤΟ ΣΏΜΑ ΤΟΥ (ΧΡΙΣΤΟΥ) ΔΕΝ ΕΊΔΕ ΦΘΟΡΆ, ΔΙΌΤΙ Ο ΘΕΌΣ ΤΟΝ ΑΝΈΣΤΗΣΕ ΔΙΑΛΎΣΑΣ ΤΟΥΣ ΠΌΝΟΥΣ ΤΟΥ ΘΑΝΆΤΟΥ» (Πράξ. 2,24).

«ΟΙ ΜΑΘΗΤΈΣ ΧΆΡΗΚΑΝ ΠΟΥ ΕΊΔΑΝ ΤΟΝ ΚΎΡΙΟ (ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟ)». ΑΥΤΉ ΕΊΝΑΙ Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΧΑΡΑ ΠΟΥ ΧΟΡΗΓΕΙ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΣΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ.

Ο Χριστός φύσηξε στα πρόσωπα των Αποστόλων και μετέδωσε και πάλι τα θεία χαρίσματα, που είχαν χάσει αρχικά οι πρωτόπλαστοι. Τους είπε ακόμη: «ΛΆΒΕΤΕ ΠΝΕΎΜΑ ΑΓΙΟ, ΣΕ ΌΠΟΙΟΥΣ ΣΥΓΧΩΡΉΣΕΤΕ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΊΕΣ, ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΊΝΑΙ ΣΥΓΧΩΡΗΜΈΝΕΣ. ΣΕ ΌΠΟΙΟΥΣ ΤΙΣ ΚΡΑΤΉΣΕΤΕ ΑΣΥΓΧΏΡΗΤΕΣ, ΘΑ ΚΡΑΤΗΘΟΎΝ ΈΤΣΙ». Πρόκειται για την θεία εξουσία που έχει πλέον η Εκκλησία Του να σώζει ψυχές, δια της μετανοίας, στο όνομα της Αγίας Τριάδος.

Ο δύσπιστος απόστολος Θωμάς, που δεν ήταν ανάμεσα στους Αποστόλους στην πρώτη εμφάνιση του αναστημένου Χριστού, τούς είπε: «ΕΓΏ ΑΝ ΔΕΝ ΔΩ ΣΤΑ ΧΈΡΙΑ ΤΟΥ ΤΑ ΣΗΜΆΔΙΑ ΑΠΌ ΤΑ ΚΑΡΦΙΆ ….. ΚΑΙ ΔΕ ΒΆΛΩ ΤΟ ΧΈΡΙ ΜΟΥ ΣΤΗ ΛΟΓΧΙΣΜΈΝΗ ΠΛΕΥΡΆ ΤΟΥ, ΔΕΝ ΘΑ ΠΙΣΤΈΨΩ». Τον έσωσε όμως η παραμονή του στην ομάδα των Αποστόλων και μαθητών του Κυρίου. Η ΠΑΡΑΜΟΝΉ ΚΑΙ ΕΜΜΟΝΉ, ΘΑ ΛΈΓΑΜΕ ΣΉΜΕΡΑ, ΣΤΗΝ ΑΛΉΘΕΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΊΑΣ. Διότι η θεία υπομονή, η ελπίδα και η προσευχή σώζει. Η εγωιστική απομάκρυνση και ατομιστική ζωή καταστρέφει.

Οκτώ ημέρες αργότερα, πάλι Κυριακή, οι μαθητές ήσαν πάλι μέσα στο σπίτι, μαζί τους αυτή τη φορά κι ο Θωμάς. Έρχεται λοιπόν ο Ιησούς, ενώ οι πόρτες ήταν κλειστές, και στάθηκε στη μέση. Λέγει στον Θωμά: «Φέρε το δάχτυλό σου εδώ και δες τα χέρια μου, φέρε και το χέρι σου και βάλ’ το στην πλευρά μου. ΜΗΝ ΑΜΦΙΒΆΛΕΙΣ ΚΑΙ ΠΊΣΤΕΨΕ». Ο Θωμάς τότε αποκρίθηκε: «ΕΊΣΑΙ Ο ΚΎΡΙΌΣ ΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΘΕΌΣ ΜΟΥ». ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΔΗΛΑΔΗ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ (ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΛΗ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ), ΩΣ ΘΕΟ ΕΠΙ ΓΗΣ.

Λέγει στον Θωμά κατόπιν ο Ιησούς: «Πείστηκες πλέον επειδή με είδες; ΕΥΤΥΧΙΣΜΈΝΟΙ ΑΓΙΟΠΝΕΥΜΑΤΙΚΆ ΕΊΝΑΙ ΕΚΕΊΝΟΙ ΠΟΥ (ΚΑΘ’ ΌΛΗ ΤΗ ΔΙΆΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΊΑΣ) ΘΑ ΠΙΣΤΕΎΟΥΝ ΧΩΡΊΣ ΝΑ Μ’ ΈΧΟΥΝ ΔΕΙ (ΣΩΜΑΤΙΚΆ)». Θα πιστεύουν και ακολουθούν δηλαδή τη διδασκαλία της Εκκλησίας, που είναι το σώμα Του και η πληρότητα Εκείνου.

Ο ευαγγελιστής Ιωάννης εξηγεί: «Ο Ιησούς έκανε βέβαια και πολλά άλλα θαύματα μπροστά στους μαθητές Του (που αποδεικνύουν τη θεότητά Του), τα οποία δεν είναι γραμμένα σ’ αυτό εδώ το βιβλίο». «ΑΥΤΆ ΌΜΩΣ ΓΡΆΦΤΗΚΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΙΣΤΈΨΕΤΕ ΠΩΣ Ο ΙΗΣΟΎΣ ΕΊΝΑΙ Ο (ΥΠΕΣΧΗΜΈΝΟΣ ΜΕΣΣΊΑΣ) ΧΡΙΣΤΌΣ, Ο (ΈΝΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΌΣ) ΥΙΌΣ ΤΟΥ ΘΕΟΎ, ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΎΟΝΤΑΣ ΝΑ ΈΧΕΤΕ ΔΙ’ ΑΥΤΟΎ ΤΗΝ (ΑΛΗΘΙΝΉ) ΖΩΉ», την χαρισματική, ουράνια και αιώνια.

Δεν είναι επομένως τα ευαγγέλια φιλοσοφίες και αναζήτηση γνώσεων, αλλά κατάθεση συνάντησης και βίωσης της Αλήθειας και της πνευματικής Ζωής, στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού, τις οποίες ουράνιες δωρεές και ευλογίες πλουσιοπάροχα αποκαλύπτει και χορηγεί σε όλους τούς εν μετανοία, εν αγάπη και εν ταπεινώσει ζώντες πιστούς.

Εικόνα από: pixabay

 

loading...