ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ  ΣΠΥΡΟΥ  ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Την Κυριακή 25 / 2 /2024, οι Τσάμηδες στην Αλβανία «γιόρτασαν» την 33η επέτειο από την ίδρυση του Συλλόγου τους με το όνομα: Πατριωτικός Σύλλογος « Çamëria» – 33 χρόνια προσπάθειας για το θέμα cham». Και παρακάτω προσθέτουν.

«Υπάρχουμε, η ύλη του χαμαιλέοντα υπάρχει και θα είναι πάντα ζωντανή.

Για περισσότερα από 10 χρόνια σε κάθε συγκέντρωση ή διαμαρτυρία, ΕΜΕΙΣ απαιτούμε με δύναμη την κατάργηση του Νόμου του Πολέμου». Και έτσι πετάνε και το τελευταίο φύλλο συκής, ότι, τάχα μου – τάχα μου, θέλουν την κατάργηση του ‘’εμπολέμου’’ γιατί μπαίνει εμπόδιο στην ….ελληνοαλβανική φιλία. ΨΕΜΜΑΤΑ !!! Επιθυμούν διακαώς την κατάργηση αυτού του νόμου γιατί υπολογίζουν ότι έτσι θα πάρουν πίσω την ελληνική ιθαγένεια, θα ‘’μπουκάρουν’’ στην Ελλάδα και θα μας ζητάνε το … μαλλιοκέφαλά τους, σέρνοντάς  μας, μάλιστα, και στα διεθνή φόρα.

Ευτυχώς για εμάς, υπάρχει και ο πατριώτης ιστορικός, κ. ΣΠΥΡΟΣ  ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ, που, όπως λέει ο ίδιος, ασχολείται μόνον με το να σηκώσει το εθνικό και ηθικό φρόνημα των Ελλήνων, αναλύοντας  και ερμηνεύοντας την Ελληνική Ιστορία, χωρίς την γνώση της όποιας δεν μπορεί να υπάρξει εθνικόν φρόνημα.

 

Ο κ. ΣΠΥΡΟΣ  ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ, σε πολύ τρυφερή ηλικία, έζησε στην Θεσπρωτία των Αλβανοτσάμηδων και της Ιταλογερμανικής Κατοχής, αλλά και των γεγονότων που ακολούθησαν αμέσως μετά από αυτήν, είχε δε την καλοσύνη να μοιραστεί μαζί μας αυτές τις αναμνήσεις, σε συνδυασμό με  τις ιστορικές του γνώσεις, στην ακόλουθη συνέντευξη, για την οποίαν τον ευχαριστούμε θερμά.. Όπως καταλαβαίνετε, το γεγονός ότι έζησε και μας διηγείται τα ιστορικά γεγονότα και τις προσωπικές του εμπειρίες της εποχής εκείνης καθιστά αυτήν την συνέντευξη ΜΟΝΑΔΙΚΗ.

————————

 

-ΕΡΩΤΗΣΗ : Πείτε μας, κ. Σταυρόπουλε, πως εσείς και η οικογένειά σας βρεθήκατε στην Ήπειρο εκείνα τα τραγικά χρόνια ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ονομάζομαι ΣΠΥΡΟΣ  ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ,  γεννήθηκα στην Αθήνα και ο πατέρας μου Χρήστος Σταυρόπουλος, ήταν νομικός και καταγόταν από ένα χωριό των Καλαβρύτων, την σημερινή ΠΑΟ. Η μητέρα μου καταγόταν από την Σμύρνη και ήταν γλωσσομαθής, πράγμα που, όπως θα δείτε στην συνέχεια, υπήρξε σωτήριο για μας. Βρεθήκαμε στην Ήπειρο, επειδή ο πατέρας μου ήταν Βασιλικός και το 1916   είχε λάβει μέρος στην Επανάσταση των Επιστράτων, και όταν ήρθε ο Βενιζέλος στα πράγματα, τον έστειλε, με δυσμενή μετάθεση στην Ήπειρο. Εκεί ζήσαμε σε Παραμυθιά , Ηγουμενίτσα, Ιωάννινα.  Ο πατέρας μου, αριστούχος της Νομικής Σχολής, έγινε Ιδρυτής και  Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσπρωτίας. Εγώ πήγα σχολείο στα Ιωάννινα, όπου τέλειωσα τα Πρότυπα του Δημοτικού και, εν συνεχεία, φοίτησα στην Ζωσιμαία Σχολή.

Την  δεκαετία του 1930, ο πατέρας μου αγόρασε στην Παραμυθιά ένα κτήμα από κάποιους μπέηδες Αλβανοτσάμηδες που ήθελαν να φύγουν στο εξωτερικό. Προφανώς, ήθελαν να φύγουν και να πάνε στην Ιταλία, για να οργανωθούνε ως κατάσκοποι και ως μεθαυριανοί διεκδικητές ολοκλήρου της Ελλάδος. Η αγοραπωλησία του οικοπέδου έγινε κανονικά με συμβόλαια, κατατεθειμένα από τον Κατή,  στο Πρωτοδικείο των Ιωαννίνων.

 

ΕΡΩΤΗΣΗ :Τους θυμάστε τους Αλβανοτσάμηδες στην Παραμυθιά, αν και είσαστε τόσο μικρός ;; . Πως φέρονταν αυτοί στο ελληνικό στοιχείο?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Και βέβαια τους θυμάμαι. Πριν την Κατοχή δεν μιλούσε κανένας από αυτούς και η ηγεσία τους ήταν εκτός Ελλάδος, τότε. Είχαν οργανωθεί από τους Ιταλούς και τους Γερμανούς για να δράσουν κατά του ελληνικού στοιχείου και  δεν ήταν τυχαίοι.  Η ηγεσία τους ήτανε γνωστή στο Μαργαρίτι. Ο πατέρας μου είχε όλα τα ονόματα των αρχηγών τους, οι οποίοι απεργάζονταν από πριν, την εξόντωση των Ελλήνων. Κατά την διάρκεια της Κατοχής  εκδηλώθηκαν όλοι αυτοί ενάντια στο ελληνικό στοιχείο. . Επειδή ο πατέρας μου ήταν από τους Προκρίτους της Παραμυθιάς, και μεγάλος πατριώτης, πρώτο και καλύτερο  ήθελαν να τον ξεκάνουν οι Αλβανοτσάμηδες.. Έτσι, λοιπόν, στην λίστα με τα ονόματα για την εκκαθάριση των προκρίτων, ήταν πρώτο αυτό του πατέρα μου. Ευτυχώς, δεν τον πρόλαβαν, πρόλαβε αυτός και έφυγε στο βουνό και ανέβηκε στις ανταρτικές ομάδες ΕΟΕΑ – ΕΔΕΣ του Ναπολέοντος Ζέρβα.

Στο δικό μας σπίτι, όπου έμενα εγώ με την μητέρα μου, ήλθαν Αλβανοτσάμηδες και απαιτούσαν  να τους δώσουμε τα συμβόλαια αγοραπωλησίας για το οικόπεδο που μας είχαν πουλήσει για να τα καταστρέψουν και να το πάρουν πίσω. Η μητέρα μου δεν γνώριζε τίποτα, και  αυτοί την μαστίγωσαν και πήραν εμένα όμηρο , σε ηλικία 6 ετών. Η μάνα μου όμως, αλαφιασμένη και δαρμένη, έτρεξε και πήγε μέσα στο Διοικητήριο, όπου συνεδρίαζαν οι Ιταλοί με τους Γερμανούς και, επειδή ήξερε ξένες γλώσσες, από την Σμύρνη [ιταλικά, γαλλικά , τουρκικά και λίγα γερμανικά], άρχισε να φωνάζει:

«Με δείρανε, με κάνανε , με δείξανε και επειδή δεν βρίσκουν τον άντρα μου και επειδή εγώ δεν έχω αυτά τα χαρτιά που ζητάνε, πήραν το παιδί μου όμηρο και το έχουν ανεβάσει επάνω στα καμιόνια».  Η συνεννόηση γινόταν απευθείας, χωρίς διερμηνέα, Αλβανοτσάμη ή  κάποιον άλλον να αλλοιώνει τα λεγόμενά της. Οι ξένοι διοικητές τα έχασαν, διότι δεν είχαν δώσει καμία τέτοια εντολή και οι Αλβανοτσάμηδες είχαν ενεργήσει από μόνοι τους.  . Και έτσι, τους έδωσαν εντολή και με ξανάδωσαν στην μάνα μου.

 

-ΕΡΩΤΗΣΗ : Πως σας φέρθηκαν οι Αλβανοτσάμηδες, κατά την διάρκεια στης ομηρίας σας στα χέρια τους;;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ :

Ήταν βράδυ και ήμουν μαζί με κάποιους άλλους που θα τους μετέφεραν στα Γιάννενα. Εμένα δεν με πείραξαν, ενόσω ήμουν στα χέρια τους και τελικά με άφησαν. Αυτούς που τους μετέφεραν στα Γιάννενα, τους είχαν συλλάβει Γερμανοί, χωρίς την έγκριση των Ιταλών, που ήταν ακόμη στα πράγματα, Επενέβη και ο Δεσπότης των Ιωαννίνων και η Ιταλική Διοίκηση και τους  άφησαν ελεύθερους και γύρισαν πίσω στην Παραμυθιά.

Ο Ζέρβας τους έλεγε «Φύγετε, μην εμπιστεύεστε κανέναν και ελάτε επάνω (στο Βουνό)». Όμως, αυτοί παρέμειναν στην Παραμυθιά και ξανασυνελήφθησαν μετά από έναν μήνα, όταν είχε πέσει πια η Ιταλία και η Παραμυθιά κατελήφθη από τους Γερμανούς, Εκεί οργίασαν οι αλβανοτσάμηδες, οι οποίοι άλλαξαν στολές και από ιταλικές φόρεσαν αμέσως γερμανικές.

Εγώ με την μητέρα μου είχαμε ήδη φύγει κρυφά στα Γιάννενα και κρυβόμασταν από σπίτι σε σπίτι και από σοφίτα σε σοφίτα, διότι δεν φοβόμαστε τους Γερμανούς, που δεν μας ήξεραν, ούτε κανέναν Γιαννιώτη, αλλά φοβόμασταν τους Αλβανοτσάμηδες, με τους οποίους ζούσαμε στην ίδια πόλη και μας ήξεραν προσωπικά.

Εμείς παραμείναμε κρυμμένοι, μέχρις ότου συγκροτήθηκαν οι δυνάμεις του Ζέρβα  και άρχισαν να διώχνουν τους Αλβανοτσάμηδες από την Θεσπρωτία,  και έτσι μπορέσαμε και κατεβήκαμε στην Παραμυθιά.

 

-ΕΡΩΤΗΣΗ : Πείτε μας για την οργάνωση και την δράση των Αλβανοτσάμηδων κατά την διάρκεια της Ιταλογερμανικής Κατοχής στην Θεσπρωτία

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ο πολιτικός και στρατιωτικός νους των Αλβανοτσάμηδων, εκείνη την περίοδο, ήταν ο Dr. Nuri Dino (Νουρί Ντίνο), κτηνίατρος στο επάγγελμα, που κινείτο ανάμεσα στα Τίρανα, τα Γιάννενα και την Παραμυθιά. Αρχικά συνεργάστηκε με τις ιταλικές αρχές κατοχής, σύντομα όμως άρχισε επαφές με το Γραφείο Πληροφοριών της Γερμανικής Μεραρχίας.

Αρωγοί του Nuri Dino, ήταν ο αδελφός του Mazar και ο ξάδελφός τους Redzep Dino. Ο Mazar Dino, επικεφαλής του διαβόητου Εθνικού Αλβανικού Συμβουλίου, γνωστού ως «KSILA» («Ξίλια»), καταγόταν από την Παραμυθιά. Το 1932, εγκατέλειψε οικειοθελώς την Ελλάδα με την οικογένειά του και εγκαταστάθηκε στην Τουρκία. Με την επικράτηση των Ιταλών και Γερμανών στη Θεσπρωτία, ο Mazar Dino επέστρεψε εκεί και επιδόθηκε με μανία στην εξόντωση του ελληνικού στοιχείου..

Οι Αλβανοτσάμηδες άρπαζαν τις περιουσίες των Ελλήνων, λεηλατούσαν και κατέστρεφαν τα πάντα και, το χειρότερο,  προέβησαν σε δολοφονίες Ελλήνων, με  κορυφαία την  εκτέλεση των 49 προκρίτων της Παραμυθιάς,   στις 29 Σεπτεμβρίου 1943, σε μία περιοχή που λεγόταν «Πουρνάρι», 500 μέτρα από το κέντρο της πόλεως. Οι εκτελεστές είχαν βάλει ένα ερπυστριοφόρο να τριγυρνάει στους δρόμους της Παραμυθιάς για καλύπτει τις τουφεκιές των εκτελεστών με τον θόρυβο που προκαλούσε

 

-ΕΡΩΤΗΣΗ :  Πως ήταν η συνεργασία του πατέρα σας με τον Ναπολέοντα Ζέρβα ;;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ :

Ο Ζέρβας είχε αναθέσει στον πατέρα μου, στην  αρχή την Διεύθυνση Προπαγάνδας και αργότερα την Διεύθυνση του Δικαστικού. Οι  Εγγλέζοι, για να ξεγελάσουν τους Γερμανούς ότι θα κάνουν, δήθεν, απόβαση στην Ήπειρο, είχαν ετοιμάσει την 10η Μεραρχία με τακτικό στρατό, μόνιμους αξιωματικούς και Συνταγματάρχη τον Βασίλειο Καμάρα. Τότε, ο πατέρας μου είπε στον Ζέρβα :

«Εφόσον έχουμε και την αγγλική αποστολή και τα πάντα υπό τον αγγλικό έλεγχο εδώ, και μας θεωρούν ως προκεχωρημένο φυλάκιο της 8ης Στρατιάς του Μοντγκόμερυ, να ζητήσεις από το Κάιρο να μας εγκρίνουν εκείνοι (δηλ. οι Άγγλοι) την δημιουργία ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟΥ, ώστε να μην είμαστε Ανταρτοδικείο, σαν αυτό του ΕΛΑΣ, που αποτελείται από χασάπηδες, μανάβηδες και παπουτσήδες, και έτσι να θεωρηθούμε επίσημοι»

Και πράγματι, μας έστειλαν την έγκριση και το Στρατοδικείο ονομάστηκε πλέον   ΣΥΜΜΑΧΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟ.  Δεν έδιωξε ο Ζέρβας, ούτε κάποιο Ανταρτοδικείο του Ζέρβα, ούτε τους Αλβανοτσάμηδες. Τους έδιωξε το ΣΥΜΜΑΧΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟ, ο Πρόεδρος του οποίου ήταν ο Αντισυνταγματάρχης Αριστείδης Κρανιάς και Μέλη κάποιος Ταγματάρχης, ονόματι Μοσχονάς και κάποιοι άλλοι στρατιωτικοί, υπό Αγγλική επιτήρηση, ώστε τα πάντα να είναι νομότυπα. ¨Όσοι καταδικάσθηκαν και εκτελέστηκαν, ως εγκληματίες πολέμου, είχαν περάσει πρώτα από μία κανονική δίκη, όπου είχε αποδειχθεί η ενοχή τους.

Εν συνεχεία, δόθηκαν από τον πατέρα μου στο επίσημο κράτος 1700 φάκελοι εγκληματιών Αλβανοτσάμηδων., όπου το 53% των φακέλων αφορούσε καταδικασμένους εις θάνατον, για τα φρικτά εγκλήματα, τα οποία είχαν διαπράξει, και ειδικά μέχρι το 1947.

Έτσι λοιπόν,  οι Αλβανοτσάμηδες επισήμως, εδιώχθησαν ως συνεργάτες και συμπολεμιστές με τους Ιταλούς και τους Γερμανούς κατακτητές, αφού 2000 από αυτούς φορούσαν πρώτα στολές ιταλικές και μετά στολές γερμανικές. Αυτοί θεωρήθηκαν , μαζί με τους Γερμανούς, εχθρικές δυνάμεις. Και έτσι, ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει την απόφαση του Συμμαχικού Στρατοδικείου, το ότι έφυγαν τρέμοντας την αντεκδίκηση των χωρικών, και είναι πάρα πολύ ελάχιστοι αυτοί οι οποίοι εξετελέσθησαν, με απόφαση του Συμμαχικού Στρατοδικείου. Όσους συνέλαβε το Στρατοδικείο, τους πέρασε από δίκη, γιατί είχαν κατασφάξει τον κόσμο. Πολλοί λίγοι ήταν αυτοί (που συνελήφθησαν) και υπήρχαν 1700 φάκελοι. Οι άλλοι, βεβαίως που είχαν χάσει τους γονείς τους, τα αδέλφια κλπ, φυσικά κυνήγησαν τον κάθε Αλβανοτσάμη. Αλλά ο Ζέρβας φώναζε «Αφήστε τους να φύγουν. Πάρτε τα σπίτια που σας πήραν για να μείνετε»

Μετά την απελευθέρωση, από την Κατοχή, που χάρη στον Ζέρβα σήμερα δεν έχουμε Αλβανοτσάμηδες και, όσο και να φωνάζουν οι Αλβανοί, δήθεν για περιουσία και άλλες τέτοιες κουταμάρες και ότι πρέπει να προσφύγουν στον ΟΗΕ κλπ ,  αυτό δεν ευσταθεί διότι οι Αλβανοτσάμηδες :

1ον ) Έφυγαν μόνοι τους, φοβούμενοι την αντεκδίκηση των χωρικών, τους οποίους είχαν κατασφάξει και έφευγαν κατά μάζες, , και

2ον ) Επισήμως και νομικώς, δεν τους έδιωξε κανένα ανταρτοδικείο του Ζέρβα. Τους έδιωξε το Συμμαχικό Στρατοδικείο, εγκεκριμένο από την 8η Στρατιά του Μοντγκόμερυ, ως προκεχωρημένο φυλάκιο της 8ης Στρατιάς, στην Ήπειρο.

 

ΕΡΩΤΗΣΗ :  Ποια ήταν η τύχη των αρχηγών των Αλβανοτσάμηδων της Θεσπρωτίας ;;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ :

Ο Nuri Dino  έφυγε με την υποχώρηση των Γερμανών, πήγε στην Ιταλία και μπήκε στην Intelligent Service, μέσω του ιταλού Στρατάρχη Pietro Badoglio. Αργότερα, σαν μεγαλοπράκτορας της τουρκικής ΜΙΤ έφυγε μαζί με την αυστριακή γυναίκα του και πήγε  στην Κωνσταντινούπολη, όπου έζησε μέχρι τον θάνατό του.

Ο Mazar Dino, ο αδελφός του, έφυγε, αλλά συνελήφθη από τους κομμουνιστές του Ενβέρ Χοτζα και τέλος, για τα εγκλήματά του, τον κρέμασαν στην κεντρική Πλατεία του Δελβίνου, σε ένα πλάτανο που μέχρι και σήμερα ονομάζεται ¨Ὁ πλάτανος του Μαζάρ¨῾

Ο δε Redzep Dino, ο συγγενής του και αρχηγός των εκτελεστών, είχε εξαφανιστεί και μάθαμε το 1983 ότι συνελήφθη από δύο χωρικούς Έλληνες από την Σέλιανη, που είχε σκοτώσει τους γονείς τους, και αυτοί τον πέταξαν μέσα σε ένα μύλο και εξαφανίστηκε.

Πολύ αργότερα, το 1957 , προσπάθησε  η γυναίκα του Nuri Dino να διεκδικήσει την δήθεν περιουσία του,  αλλά ξεσηκώθηκε όλος ο πληθυσμός της Θεσπρωτίας και αυτή έφυγε άπρακτη.

 

ΕΡΩΤΗΣΗ :  Εκτός από τους Αλβανοτσάμηδες, υπήρξαν κάποιοι Έλληνες στην Θεσπρωτία, οι οποίοι συνεργάστηκαν με τις Κατοχικές Δυνάμεις ;;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ :

Από όλη την Θεσπρωτία,  μόνο δύο Έλληνες βρέθηκαν να είναι πραγματικοί δοσίλογοι , δηλαδή να συνεργαστούν με τον εχθρό συνειδητά, επί πληρωμή και αμοιβή.

α) Ο ένας λεγόταν ΣΩΤΗΡΗΣ  ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ, ήταν μέγας εκβιαστής και χρηματάνθρωπος, είχε ένα καφενείο σε μία πλατεία και ήταν ο μεγαλύτερος πράκτωρ και πληροφοριοδότης των Ιταλών. Είχε φθάσει σε σημείο να παρενοχλεί και κοπέλες και να τις εκβιάζει πως, αν δεν υπέκυπταν στην ‘’γοητεία’’ του, θα τις κατέδιδε στην Καραμπινερία. Αυτόν τον εκτέλεσε ένα παλληκάρι του Ζέρβα και γλύτωσε η περιοχή.

β) Ο άλλος λεγόταν ΣΠΥΡΟΣ ΣΑΛΟΥΚΑΣ, ήτανε δικολάβος και είχε φιλοδοξίες να πάρει το Υπουργείο των Εσωτερικών της ΄΄Μεγάλης Αλβανίας’’. Αυτός πέρασε από το Συμμαχικό Στρατοδικείο, το οποίο είχε στα χέρια του αρχεία της «KSILA» («Ξίλια»), που αφορούσαν την εκτέλεση των 49 Προκρίτων της Παραμυθιάς, στις 29 Σεπτεμβρίου 1943. Μέσα σε αυτά υπήρχε και η υπογραφή του Σπύρου Σαλούκα για την εκτέλεση των Προκρίτων, μαζί με τις υπογραφές των Αλβανοτσάμηδων μπέηδων, του Mazar και του Nuri Dino. Αυτή ήταν  άλλωστε η αιτία που καταδικάστηκε ο δοσίλογος αυτός και εξετελέσθη στις 10 Ιουλίου  1944, στις 6 μ.μ., ημέρα Τετάρτη, 20 μέτρα απέναντι ακριβώς από τον τάφο των 49 Προκρίτων. Αυτά υπάρχουν στα Ιταλικά αρχεία, αυτά που κατέλαβε ο πατέρας μου και τα οποία τα πήγε και τα παρέδωσε στο Δικαστήριο των Ιωαννίνων.

 

– ΕΡΩΤΗΣΗ :  Μήπως υπήρξαν και κάποιοι Αλβανοτσάμηδες που είχαν φιλικά αισθήματα για τους Έλληνες και δεν προέβησαν σε εχθρικές ενέργειες εναντίον τους;;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ :

Υπήρχαν 8 τέτοιες οικογένειες, οι οποίες δεν έδειξαν ανθελληνική πολιτική, δεν πείραξαν ποτέ κανένα και έτσι,  τόσο το Ελληνικό Κράτος και ο Ζέρβας, όταν μπήκε στα Γιάννενα τον Οκτώβριο του 1944, όσο και μετέπειτα, ουδείς τους άγγιξε, διότι δεν είχαν δείξει καμία εχθρότητα εναντίον των Ελλήνων. Και τους άφησαν και τις περιουσίες για να μείνουν.  Στην πραγματικότητα, δεν κατοικούσαν ακριβώς κάτω στην Θεσπρωτία, γιατί εκεί δεν έμεινε κανένας Αλβανοτσάμης..

Μια από αυτές ήταν και η οικογένεια του Κενάν Μεσσαρέ, η οποία κράτησε κα το αρχοντικό της, κράτησε τα πάντα. Ο Κενάν Μεσσαρέ, γιός του Χασάν Ταχσίν Πασά  (που παρέδωσε την Θεσσαλονίκη στον Ελληνικό Στρατό), γνωστός ζωγράφος, ποιητής και καλλιτέχνης, έμενε στα Γιάννενα με την οικογένειά του. Κατά την Κατοχή, αυτός έκανε το παν για να σταματήσει τους Αλβανοτσάμηδες να μην σκοτώνουν τους Χριστιανούς και τους έλεγε ότι αυτό θα το πληρώσουν ακριβά μια μέρα. Για τον σκοπό αυτό προσπαθούσε να έρθει σε μία συνεννόηση με τους Ντιναίους και τους άλλους Μουφτήδες, αλλά αυτοί  ήταν τόσο φανατισμένοι, που όχι μόνο δεν τον άκουγαν, αλλά και έκαναν δολοφονικές απόπειρες εναντίον του. Ο Κενάν Μεσσαρέ κρατούσε ανέκαθεν  μία φιλελληνική στάση και μάλιστα έχουμε πολλούς πίνακες του, του 1912 κλπ, την εποχή εκείνη στα Μουσεία μας. Εγώ ήμουνα συμμαθητής. με τους γιους του,  Ραμψή και  Ίνη,   στην Ζωσιμαία Σχολή.

 

ΕΡΩΤΗΣΗ :  Πως πήγε η περαιτέρω συνεργασία μεταξύ του Ναπολέοντα  Ζέρβα και των Εγγλέζων  «συμμάχων» ;;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ :

Οι Εγγλέζοι μας στεναχώρησαν γιατί, αφού επέτυχαν την απόβαση της Νορμανδίας δεν μας χρειαζόντουσαν πλέον. Έχουμε ολόκληρη την συνομιλία του Σκόμπη (Ronald MacKenzie Scobie)  με τον Ζέρβα, ο οποίος κατέβηκε στην Αθήνα και του είπε «Γιατί δεν μας βοηθάτε;  Γιατί μας κόψατε κάθε βοήθεια και μας λέτε να φύγουμε από την Ήπειρο και να πάμε στην Κέρκυρα?»  Όμως, ο Σκόμπυ ήταν αμετάπειστος και έτσι 8000 άνδρες του Ζέρβα (μεταξύ των οποίων και ο πατέρας μου) διεκπεραιώθηκαν στην Κέρκυρα και παρέμειναν εκεί απομονωμένοι.  Από την άλλη πλευρά, οι Εγγλέζοι διέταξαν τον ΕΛΑΣ, με τον Σαράφη και τον Βελουχιώτη, να  έρθουν στην Ήπειρο και να μπουν στα Γιάννενα, ενώ στην Αθήνα είχε αρχίσει το ‘’κίνημα’’ με άλλο κομμάτι των Άγγλων και αυτών που δρούσαν με τους κομμουνιστές.

Μετά το 1945 ξαναγύρισε στην Ήπειρο ο πατέρας μου και εργάστηκε ως δικηγόρος, στην αρχή στα Ιωάννινα και εν συνεχεία ίδρυσε τον Δικηγορικό Σύλλογο της Ηγουμενίτσης , που είναι η πρωτεύουσα της Θεσπρωτίας, και σήμερα στο Δικαστήριο εκεί υπάρχει ¨Αίθουσα Προέδρου Χρήστου Σταυροπούλου῾ Ο πατέρας μου, έκτοτε,  δεν ανακατεύθηκε ποτέ ξανά  με την πολιτική.

 

Κύριε Σταυρόπουλε, σας ευχαριστώ πάρα πολύ

 

                                                                                      ΘΩΜΑΪΣ   ΠΑΡΙΑΝΟΥ

 

Ο Χασάν Ταχσίν Πασάς, ο οποίος παρέδωσε την Θεσσαλονίκη στον Ελληνικό Στρατό, ήταν ΑΛΒΑΝΟΣ και όχι… Τούρκος, όπως κακώς αναφέρεται σε πολλές ιστορικές σημειώσεις. Την Θεσσαλονίκη παρέλαβαν, εκ μέρους του Αρχιστρατήγου και Διαδόχου Κωνσταντίνου, οι Βίκτωρ  Δούσμανης και Ιωάννης  Μεταξάς. Ελλείψη φωτογράφου, ο γιος του Χασάν Ταχσίν Πασά, ΚΕΝΑΝ ΜΕΣΣΑΡΕ, ανέλαβε να ζωγραφίσει την σκηνή της παράδοσης

 

 

ΚΕΝΑΝ  ΜΕΣΣΑΡΕ :  Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ  ΤΗΣ  ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Στο κέντρο εικονίζεται ο ΑΛΒΑΝΟΣ Χασάν Ταχσίν Πασάς, ο οποίος υπογράφει την παράδοση της Θεσσαλονίκης και πίσω του ακριβώς εικονίζεται ο γιος του και ζωγράφος του πίνακα, Κενάν Μεσσαρέ. Στα αριστερά του  εικονίζονται οι Ιωάννης Μεταξάς και Βίκτωρ Δουσμάνης.

 

loading...