Πρέπει κανείς να αντισταθή και να αντιδράση…

«..Πρέπει κανείς να αντισταθή και να αντιδράση
όχι μόνον εις τας κακάς παρακινήσεις των ανθρώπων, αλλά και εις τας κακάς συνηθείας και κλίσεις του εαυτού του…» (Ματθ.ζ’14)

«Ο χρυσούς κανών. Οι δύο δρόμοι. Προσοχή από τους ψευδοπροφήτας.» (Ματθ.ζ’12-20)
(Μην ξεχνάμε ότι απευθύνεται «..προς όλους τούς μέχρι της δευτέρας παρουσίας Του χριστιανούς.»)
Σας παρακαλώ αδερφοί, ερευνήστε αυτό το υπέροχο χωρίο του Ευαγγελίου που δεν είναι παρά μόνο μία σελίδα, γιατί μόνο τότε θα καταλάβετε τον πανούργο τρόπο με τον οποίον μάς αποπροσανατόλιζαν από ..«τον δρόμον, που φέρει εις την αιωνίαν ζωήν..»
Φανταστείτε ακολουθώντας λάθος δρόμο «από κακούς οδηγούς», πότε θα ευρίσκαμε «την θύραν που και αυτή είναι στενή και πρέπει να διέλθουμε προκειμένου να σωθούμε.»
«Στις καλές εποχές», αναρωτιόμουν γιατί στις συνάξεις της ερμηνείας του Ευαγγελίου δεν ερμηνεύονταν όλα ,αλλά επιλεγμένα χωρία που αφορούσαν πάντα «κατά σύμπτωση» τα περί αγάπης, ελεημοσύνης και παθών μας. Υπήρχαν φυσικά και εξαιρέσεις, που ήταν λίγες. Να το πούμε πιο αναλυτικά και εσείς ως τέκνα Θεού θα βγάλετε τα συμπεράσματά σας.

Έδιναν δηλαδή ,οι ομιλητές ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο: «Πρέπει κανείς να αντισταθή και να αντιδράση ΕΙΣ ΤΑΣ ΚΑΚΑΣ ΣΥΝΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΛΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΤΟΥ..» όχι βεβαίως ότι είναι υποδεέστερο, αλλά διότι μόνο αυτό χωρίς το άλλο που προαναφέρεται στον στίχο ,τίποτα δεν κατορθώνουμε. Το άλλο είναι ότι «πρέπει κανείς να αντισταθή και να αντιδράση εις τας ΚΑΚΑΣ ΠΑΡΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ..». Η ερμηνεία αυτού ήταν πενιχρή και εντελώς μηδενική σε όσα αφορούν στας κακάς παρακινήσεις των αιρετικών. Λες και δεν κινδυνεύουμε από τους αιρετικούς που είναι οι κατ’ εξοχήν επικίνδυνοι για το πλήρωμα της Εκκλησίας. Αντ’ αυτού έλεγαν ότι δεν κινδυνεύουμε από τους αιρετικούς (λόγια πνευματικού αυτά και δεινού ερμηνευτή των Γραφών, από τον οποίο περιμένω να ανακαλέσει λάθη του σοβαρά, όπως το ότι «αποτείχιση είναι το τούβλο που έφυγε από το τείχος.»)

Προσέξτε τώρα σάς παρακαλώ ,γιατί τώρα είναι το κυρίαρχο θέμα που θέλω να αναδείξω.
Εκτός των μακαριστών: Αυγουστίνου Καντιώτη, Αθ. Μυτιλιναίου, Σάββα Αχιλλέως και ολίγων μαχητών της Ορθοδοξίας, ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΑ να ερμηνεύουν το:
«ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΗ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ…»
(Βλέπε: https://www.youtube.com/watch?v=rJfCWhEJPR8)

Αν δεν γνωρίζουμε λοιπόν, τί εννοεί ο Κύριος, λέγοντας «αντίσταση και αντίδραση», πώς είναι δυνατόν να ενεργήσουμε ορθώς κατά των κακών παρακινήσεων των ανθρώπων και των κακών συνηθειών και κλίσεων του εαυτού μας;

Είδατε τί μάς λέει; Πρώτα αναφέρει τη λέξη «αντισταθούμε», να προβάλουμε δηλαδή αντίσταση και μετά αναφέρει τη λέξη «αντιδράσουμε». Γιατί ο διαβολέας με τα όργανά του επιτίθεται ξαφνικά όταν είμαστε χαλαροί, ανυποψίαστοι, ράθυμοι και στο καθεύδειν. Τότε εξαπολύουν τα «βέλη» τους, αφού μπόρεσαν και πλησίασαν τα θύματα, αυτούς που δεν πρόλαβαν να αντιδράσουν, σε απόσταση βολής και στη συνέχεια να τα πετσοκόψουν καθιστώντας τα ζωντανούς -νεκρούς(και οι πολεμικοί νόμοι συμφωνούν). Τους δε αγρυπνούντας, τα βέλη ούτε καν τούς πλησιάζουν, δεδομένου ότι εξαπολύονται εκ του μακρόθεν. Να λοιπόν, η αξία του λεχθέντος υπό του Αποστόλου «…γίνετε άγρυπνοι σκοποί…».

Αντίσταση, εν προκειμένω, θέλει να μάς πει ότι στεκόμαστε σταθεροί έναντι των προκλήσεων και επιθέσεων του εχθρού όντες άγρυπνοι στρατιώτες. Σταθεροί στις θέσεις μας ,χωρίς να κάνουμε πίσω ούτε βήμα, έτι περισσότερο όταν πρόκειται περί δογματικών θεμάτων. ΑΝΤΙ-ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ στον εχθρό, ακλόνητοι ,ΕΦΟΔΙΑΣΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΑ ΟΠΛΑ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ, ΗΤΟΙ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ. Έχοντας επομένως πίστη στο «Άγιος ο Θεός ,Άγιος Ισχυρός, Άγιος Αθάνατος, ελέησον ημάς!», ποιος εχθρός απέναντί μας θα μάς νικήσει ή θα μάς φοβίσει; Ουδείς είναι η απάντηση. Εδώ ταιριάζει το «εί ο Θεός μεθ’ ημών, ουδείς καθ’ ημών». Το ακατόρθωτο για εμάς το αναλαμβάνει ο Ίδιος. Από εμάς θέλει όσα μάς έχει πει, που είναι των δυνατοτήτων μας.
ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ ΟΜΩΣ ΤΟ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΎΜΕ ΜΟΝΟ….
Η επόμενη λέξη «κλειδί», όπως προαναφέραμε είναι να ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΜΕ. (Και οι φυσικοί νόμοι φασίν…! ΔΡΑΣΗ-ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ!)

Και πάλι, οι σωματικοί νόμοι μάς διδάσκουν:
Το σώμα αντιδρά στη μόλυνση από εξωτερική προσβολή μικροβίων, δια των αντι-σωμάτων και γίνεται μάχη μεγάλη στην οποία νικητής είναι αυτός που πρόλαβε να αντιδράσει και να υπερισχύσει του αντιπάλου. Σκεφτείτε τώρα να μην υπάρχουν τα αντισώματα της ψυχής, αυτά που θα πολεμήσουν τους προαναφερθέντες εχθρούς- αιρετικούς. Αυτό επιδιώκουν τα όργανα του σατανά, να κάμψουν τα αντισώματα του οργανισμού καθιστώντας ευάλωτο το ανοσοποιητικό, να καταστήσουν τους ανθρώπους αρρωστιάρηδες , δηλαδή ανίκανους και ταυτόχρονα να κάμψουν τα ψυχικά αντισώματα δια των αιρέσεων, ώστε ο άνθρωπος ανήμπορος να αντιδράσει, να υποκύψει, να προσκυνήσει και να είναι μάλιστα ευχαριστημένος που ο διάβολος τού επιτρέπει να ..ζει. Φυσικά έχει προηγηθεί η επιλογή του, να μη στηρίζει τις ελπίδες του στον Θεό, αλλά στον εχθρό Του. Το βασιλόπουλο δηλαδή που έχει μάτια γύρω-γύρω, που πετά ψηλά σαν αετός, που μόνο με ένα βλέμμα καταλαβαίνει τα πιο πέρα, ο συγκληρονόμος της βασιλείας των ουρανών, καταντά αντί να άνω- θρώσκει, να κυλιέται αξιολύπητος στη λάσπη. Αντί αετός κατάντησε μπούφος.
Αυτούς τους αετούς της Πίστης επιθυμούμε να αφυπνίσουμε (και είναι πολλοί- σας διαβεβαιώνω)και όχι τους μπούφους..,γιατί αυτοί δεν ξυπνούν, γεννήθηκαν δούλοι γι’ αυτό «εγκατέλιπαν τον ίσιον δρόμον και επλανήθηκαν» (Β’ Πετρ.β’ 15) ,έγιναν δούλοι του πονηρού, τούς χαρίστηκε η ουράνεια βασιλεία και αυτοί επέλεξαν το αιώνιο σκότος.

Μάς λέει:
όταν εντοπίζουμε το κακό και μάλιστα όταν αυτό δρα εναντίον μας, εμείς οφείλουμε να κάνουμε το ίδιο εναντίον του κακού, να δράσουμε και μάλιστα αστραπιαία. Εάν δεν αντιδράσουμε φασίν και η λογική, το κακό δεν αποτάσσεται, δε δέχεται τη δράση εναντίον του προς εξαφάνιση. Παραμένει και ενισχύεται γενόμενο πιο επικίνδυνο και υπεύθυνοι γι’ αυτό είναι εκείνοι που παρέμειναν μόνο στην αντίσταση. Αυτό εννοούσε ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης στο:
«Το μνημόσυνο του αιρετικού επισκόπου είναι μόλυνση της πίστεως. Άλλοι έγιναν αιρετικοί και χάθηκαν, άλλοι παρέμειναν ορθόδοξοι ,αλλά χάθηκαν γιατί είχαν εκκλησιαστική επικοινωνία με αιρετικούς…»,δηλαδή, ναι μεν …μποοορεί να αντιστέκονταν «ανεπηρέαστοι» από την αίρεση (αυτό βέβαια δεν φαίνεται), αλλά σίγουρα δεν αντέδρασαν ως όφειλαν να πατάξουν την αίρεση (που φαίνεται δηλώνοντας ξεκάθαρα τη θέση τους), μάλιστα είχαν επικοινωνία με αυτήν μέσω (μνημόνευσης) των αιρετικών.
Μάς το αποδεικνύει πάλι στο Ευαγγέλιο ο κατ’ εξοχήν θεολόγος Ιωάννης:
«ΔΙΟΤΙ εκείνος, που χαιρετά αυτόν (τον αιρετικόν), γίνεται συγκοινωνός προς τα πονηρά του έργα, επειδή με την σχέσιν του και τον χαιρετισμόν του, τον ενθαρρύνει εις εξακολούθησιν αυτών (των πονηρών έργων του)» (Β’Ιωαν.11).

Βλέπουμε πως διατυπώνετε εν σειρά !
Μάς λέει :
«Όχι μόνο εις τας κακάς παρακινήσεις των ανθρώπων», θεωρώντας αυτονόητη και πρωταρχική την αντίσταση και αντίδραση προς αυτάς, και μετά, συνεχίζει «και από τας κακάς κλίσεις και συνηθείας του εαυτού μας». Γιατί χωρίς αντίσταση και αντίδραση και στα δικά μας πάθη, πάλι δεν σωζόμαστε.
Η ταπεινή μου γνώμη είναι ότι ο λόγος της προτεραιότητας που έβαλε ο Κύριος, οφείλεται στο ότι από τον εαυτόν μας κινδυνεύουμε μία φορά, ενώ από τους ανθρώπους δύο.
Μία φορά από τας κακάς κλίσεις και συνηθείας του εαυτού τους που μάς επηρεάζουν και δεύτερη από τον διάβολο που ενεργεί εναντίον των ανθρώπων μέσω των οργάνων του, ανθρώπων και αυτών «εχθρός άνθρωπος το έκαμε» (Ματθ.ιγ’28), διπλός ο κίνδυνος συνεπώς.

Σε αυτούς τους ανθρώπους του κόσμου που μάς παρακινούν στο κακό και που στερούνται φωτός, τα τέκνα του Θεού πρέπει να ίστανται ψηλά, όχι κάτω από τους καναπέδες ή πάνω στους καναπέδες, αλλά στο ψηλότερο σημείο σαν φως και άλας. Να φωτίζουν το σκότος των ανθρώπων και να νοστιμεύουν (παραδειγματίζουν) με τον ευαγγελικό τρόπο ζωής τους την «πεφορτισμένη και κοπιώδη» από τα πάθη ύπαρξή τους. Τώρα το αν θέλουν να φωτιστούν, θα εξαρτηθεί από την προαίρεσή τους. Εσύ όμως ήδη έγινες συνεργάτης Του, την σπορά την έκανες. Δείτε το και αλλιώς! Η Εκκλησία ονομάζεται στρατευομένη γιατί αποτελείται από πνευματικούς στρατιώτες, ευρισκόμενους σε διαρκή πόλεμο με τις αντίθετες δυνάμεις. Δεν νοείται στρατιώτης του Χριστού να καθυστερεί, πόσο μάλλον να αδιαφορεί. Σε αυτήν την περίπτωση δεν είναι του Χριστού κι ας λέει ό,τι θέλει.

Όσοι κρύβονται ή σιωπούν, αφού δεν αντιδρούν, συμβάλλουν στην εξάπλωση της παναιρέσεως, της πανθρησκείας και στην έλευση του αντιχρίστου. Αυτό μάς λέει ο Μέγας Βασίλειος: «ο σιωπών δοκεί συναινείν» και : «το να εφησυχάζει κανείς, όταν το κινδυνευόμενον είναι η πίστις, τούτο είναι ίδιον της αρνήσεως, το δε να ελέγχει είναι ομολογία ειλικρινής».
Όλοι οι Άγιοι τα ίδια λένε. Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης λέει: «Εντολή γαρ Κυρίου μη σιωπάν εν καιρώ κινδυνευούσης Πίστεως. Ώστε, ότε περί πίστεως ο λόγος εστίν ειπείν ,εγώ τίς ειμί; Ιερεύς ,άρχων, στρατιώτης, γεωργός, πένης;…Ουά οι λίθοι κεκράξουσι και συ σιωπηλός και αφροντίς;»
Δεν φροντίζεις να αντιδράσεις; Παρακινείς μάλιστα συνεχώς και άλλους μόνο να αντιστέκονται δια της προσευχής και ελπίδας επέμβασης του Θεού, αθετώντας την Εντολή Του για αντίδραση; Μήπως δεν μάς δίδαξε ο Κύριος τα όρια της αντίδρασης, αρχομένης δια της στεντόρειας φωνής Του, ανάμεσα στους εχθρούς Του, μέχρι την εκδίωξή τους από τον Οίκο του Πατρός Του;
Να γιατί θεωρούνται συνυπεύθυνοι όσοι δεν αντιδρούν, δεν συμμετέχουν «στον αγώνα κατά του θηρίου» και αναπολόγητοι θα είναι αφού εδειλίασαν στην εκδίωξη των εχθρών Του εκ του Οίκου Του.

Ας προσέξουμε πολύ και το ακόλουθο:
δεν αρκεί η αντίσταση και η αντίδραση μόνο ,αλλά και ο κατάλληλος χρόνος που πρέπει να λάβουν χώρα. Αυτό εννοεί όταν μάς λέει: «Αν καθυστερούσε και δεν κολόβωνε τον χρόνο, δεν θα σωζόταν ούτε ένας.» Θέλει να μας πει, εκ των ομοίων και της ορθότητας του Λόγου, ότι η αντίσταση και η αντίδραση που γίνεται καθυστερημένα, έχει ολέθριες επιπτώσεις στο ποίμνιο. Το βλέπουμε χαρακτηριστικά 7,5 χρόνια μετά την προδοσία του Χριστού από τη ληστρική ψευδοσύνοδο στο Κολυμπάρι Κρήτης (2016).

Μασόνοι, πράκτορες της CIA,παπικοί παρατηρητές και οι προδότες της διοικούσας «εκκλησίας» αποφάσισαν χωρίς εμάς να ενωθούν με όλες τις αιρέσεις και το έπραξαν.
Είναι πλέον κατανοητό ότι η αντίσταση και η αντίδραση πρέπει να ενεργεί σε χρόνο πριν γίνει το κακό και φυσικά πριν ξεκινήσει η δίκαια κρίση του Θεού, όπως και πριν τον θάνατό μας. Διαφορετικά θα είναι αργά για τον καθένα μας.
Λένε τα υποχείρια του διαβόλου για να καταστρέψουν ψυχές.. «δεν είναι ακόμα η ώρα…».
Το θυμάστε αυτό;
Ακόμα να μάς πουν πότε θα έρθει η….ώρα.
Ρωτήστε τους ,όσοι είστε «κοντά τους», αλήθεια πάτερ, πότε θα έρθει η ώρα της αντίδρασης;
Προφανώς γι’ αυτούς πρέπει να καταστραφεί η οικογένεια, να καταστραφεί η πατρίδα, να καταστραφεί το ποίμνιο της Εκκλησίας και μετά ως λιοντάρια με υψωμένο το λειρί να ξεχυθούν στη μάχη αντιδρώντες, για να μαζέψουν τις.. στάχτες!! Και ως βαθυστόχαστοι υποκριτές που είναι, να ψάχνουν τάχα να βρουν…. τί έφταιξε! Μεγάλη ντροπή πρέπει να έχουν όσοι έλεγαν και ακόμα…λένε ότι «είναι καιρός του σιγάν», τη στιγμή που η πίστη κινδυνεύει. ΟΥΑΙ στους υποκριτές! Δεν θα γίνει όμως έτσι!! Θα γίνει όπως θέλει ο Κύριος! Όοοταν καταλάβουν, αααν καταλάβουν ,το κακό που έκαναν στον Υιόν του ανθρώπου και στην Εκκλησία Του, τότε θα εννοήσουν και την αξία της αντίδρασης. Τότε όμως θα είναι αργά γι’ αυτούς και θα θερίσουν τους καρπούς της απραξίας τους. Μετά δεν έχει νόημα ούτε η μετάνοια, γιατί δεν θα διορθώσει κάτι στις ψυχές των παρασυρόμενων. Όπως επί παραδείγματι, δεν έπιασε τόπο η «μετάνοια» του Ιούδα.
Επαναλαμβάνω μην ξεχάσετε να ρωτήσετε τους παν-ιερο-αγιότατους, πότε να …λύσουμε τη σιωπή μας και να βγούμε από τα σπίτια μας, καθώς και πότε να αντιδράσουμε διακόπτοντας την κοινωνία με αυτούς που ΣΑΣ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ.

Ας μάθουν οι δύσπιστοι ότι αυτούς (τους ανωτέρω) που μνημονεύουν, τούς έχουν ΗΔΗ αλλάξει τη θρησκεία.
Σκεφτείτε ένεκα τούτων ,σε ποιους έπρεπε ΑΦΟΡΙΣΜΟΣ, εδώ και …χρόνια!

Μετά βεβαιότητας μπορούμε να πούμε ότι η ανεκτικότητα και η καταχρηστική οικονομία, ελλείψει ανάλογης αντίδρασης εξ’ υπαιτιότητας αποκλειστικά των πνευματικών οδηγών, έφερε στο τραπέζι συζήτησης το αν πρέπει ή όχι να παντρεύονται ομοφυλόφιλοι. Κάτι που ούτε στα Σόδομα δεν έγινε. Για τούτο εκπλήσσονται ακόμα και οι εκτός Εκκλησίας, φανταστείτε το κατάντημα των «εντός εκκλησίας»!
«Τελούν» ωστόσο οι …(δεν ξέρω πώς να τους αποκαλέσω) …ρασοφόροι γαμο-βαπτίσεις!! Εσείς οι ευλαβείς (ιερείς και λαϊκοί) ,αυτό το δέχεστε; Όχι θα πείτε…. ΑΝΤΙΔΡΑΤΕ όπως θα έπρεπε βάσει των εκκλησιαστικών Κανόνων; Μούγκα το στόμα!
Βλέπετε ότι την κύρια ευθύνη δεν την φέρει η ειδωλολατρική κυβέρνηση , ούτε ο ακατήχητος κόσμος που χρήζει (από εσάς) κατήχησης, αλλά η αντίχριστη- παναιρετική υποτιθέμενη ιεραρχία, η οποία άλλαξε θρησκεία και πλέον δεν τηρεί τούς εκκλησιαστικούς Κανόνες της Αγιασμένης Εκκλησίας του Χριστού. Τούς θεωρεί μάλιστα «τείχη του αίσχους».
Αφού λοιπόν ,όπως λένε οι αναίσχυντοι, σωζόμαστε και μέσω άλλων θρησκειών είναι πασιφανές ότι έφυγαν εντελώς μετά την ψευδοσύνοδο Κολυμπαρίου, από την Εκκλησία του Χριστού.
«Και εισέβαλε μέσα τους ολόκληρος ο διάβολος και τούς εκυρίευσεν εντελώς!»
(ΕΡΓΑ 12.ΕΠΕ Ιωαν. Χρυς. ΟΜΙΛΙΑ ΠΑ’ Ματθ. 26,17-25,σελ.173)
«Αλίμονον όμως εις τον άνθρωπον εκείνον δια του οποίου ο Υιός του ανθρώπου παραδίδεται. Θα ήτο καλύτερα δι’ αυτόν να μη είχε γεννηθή». (ΕΠΕ 12,σελ.165,Ιερ.Χρυς)

Ο δε μακράν του Θεού κόσμος τούς προσφωνεί «παν-ιερότατους».
Στη περίπτωση του γάμου ομοφυλοφίλων εκβιάζεται, πιέζεται, -πείτε το όπως θέλετε- «η ιεραρχία» από την «κυβέρνηση». Στην περίπτωση της γαμο-βάπτισης από ποιους εκβιάζεται η «εκκλησία»; Γνωρίζουν αυτοί που μιλάνε για τα φρικτά Μυστήρια της Εκκλησίας, ότι εμπαίζονται -κατ’ αυτόν τον τρόπο- τα Μυστήρια; Έχουν συναίσθηση τί είναι Μυστήριο και υπό ποιες προϋποθέσεις τελείται; Γνωρίζουν ότι όποιος Τα πλησιάσει αναξίως καταστρέφεται; Τελικά η «εκκλησία» στην οποία πιστεύουν από ποιόν διοικείται; Από τον Χριστό ή από τον κόσμο;

Με την Εκκλησία του Χριστού δεν αστειευόμαστε. Όταν μάλιστα προσερχόμαστε για να συμμετάσχουμε στα Άγια, ασύλληπτα και φρικτά Μυστήρια της Εκκλησίας του Χριστού, πρέπει να τρέμουμε μήηπως και συμμετέχουμε απροετοίμαστοι, όχι να έχουμε προδώσει μάλιστα και τον Χριστό.
«ός αν εσθίη τον Άρτον ,ή το Ποτήριον του Κυρίου, πίνη αναξίως, ένοχος έσται του Σώματος και Αίματος του Κυρίου. ΔΙΑΤΙ γίνεται ένοχος; Ότι το έχυσε κάτω, και λογίζεται το πράγμα, ωσάν να τον έσφαξε μόνον, αλλά δεν είναι θυσία. Ωσάν και τότε, όπου τον εκέντησαν εκείνοι, όχι δια να πίουν τον εκέντησαν, αλλά δια να χύσουν το Αίμα του. Ούτω και όποιος ιερουργεί, και μεταλαμβάνει αναξίως, τίποτε από εκείνο δεν μετέχει.»
(ΕΡΜΗΝΕΙΑ του ΧΡΥΣΟΣ/ΟΥ, ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΙ ΒΑΣ.ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ,σελ.:215)
Από αυτό και μόνο το αποδεικτικό αντιλαμβάνεται ο έχων νου Θεού, ότι με τα Μυστήρια δεν παίζουμε. Μη διερωτάστε μετά γιατί σκοτίζεται ο «χριστιανός» μολονότι ξημεροβραδιάζει στην «εκκλησία» ή γιατί φτάσαμε σε τέτοιο πνευματικό χάλι , παρόλο που κοινωνούσαμε κάθε Κυριακή. Συμφερότερο είναι, αν οι συνθήκες δεν το επιτρέπουν (λόγω διωγμού), να κοινωνούμε μία φορά το μήνα ,αξίως, παρά κάθε μέρα αναξίως (αυτά με τον Πνευματικό). Όποιος συμφωνεί με τον Χριστό να βάλει το Σώμα και το Αίμα Του μέσα του, θα πρέπει να γνωρίζει ότι συμφώνησε να γίνει συνεργάτης Του. Θα υπακούει στις Εντολές Του και ο Κύριος θα τον βοηθά σκανδαλωδώς. Αλίμονο όμως εις αυτόν που θα προδώσει την Ιερή αυτή συνεργασία και θα «πουλήσει» τον Ευεργέτη και Συνεργάτη του στους εχθρούς Του. Ήταν καλύτερα γι’ αυτόν να μην είχε γεννηθεί. Γι’ αυτό ο Κύριος τον μωραίνει για να μην καταλαβαίνει ούτε αυτά που λέει, ώστε η τιμωρία του να είναι ελαφρύτερη. Βλέπει μετά ο κόσμος αυτή τη μωρία και απεχθάνεται τα «αίματα του θεραπευτηρίου», μη κατανοώντας σε βάθος ότι από εκεί (την Εκκλησία, το θεραπευτήριο),άλλοι μεν θα πεθάνουν, άλλοι θα θεραπευτούν και άλλοι θα αγιάσουν.
ΑΛΙΜΟΝΟ ΟΜΩΣ ΑΝ ΣΕ ΞΕΓΕΛΑΣΕΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΔΙΑ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΕ ΣΤΕΊΛΕΙ ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΣΕ ΣΦΑΓΕΙΟ, ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΟΛΟΙ …ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ.
(σφαγείο= χώρος αιρετικών, εχθρών του Θεού, προδρόμων του αντιχρίστου)
Από εκεί δε γλιτώνει ούτε ένας, αν δεν ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ ΕΓΚΑΙΡΩΣ!
«Ουαί γεννεά πονηρά και μοιχαλίς που επρόδωκε τον Ουράνιον Νυμφίον». Εάν δεν αλλάξεις ,έστω και τώρα, ετοιμάσου για τις συμφορές στις οποίες επένδυσες. Μην ετοιμάζεσαι για δωρεές που σού τάζουν αυτοί που σε κοιμίζουν, αλλά για συμφορές.

Διερωτώνται ακόμα οι «πνευματικοί οδηγοί» για τα ζητήματα ομοφυλοφίλων και περιμένουν πρώτα από τους πολιτικούς να αποφασίσουν για να διαμορφώσουν, μετά απ’ αυτούς τη δική τους…άποψη. Τώρα δεν έχουν άποψη, δεν γνωρίζουν πώς πρέπει να αντιδράσουν, είναι υπό…σκέψη. Κάποιοι μάλιστα μίλησαν και για …δημοψήφισμα! Δηλαδή…(βρε) ακατονόμαστοι (το «βρε» περιφρονητικό…), ΑΝ οι περισσότεροι ψήφιζαν ΝΑΙ ,θα νομιμοποιούσατε τον γάμο των ομοφυλοφίλων; Δεν αισχύνεστε; Θέλετε να φέρετε και το όνομα του Χριστού;
Αν αυτούς τούς αναγνωρίζετε ως οδηγούς του πνεύματος και της ψυχής σας, τότε δεν χρειάζεται «να προσέχετε να μην παρασυρθείτε από κακούς οδηγούς», γιατί…. χειρότεροι δεν υπάρχουν!
Ξεπέρασαν τους σοδομίτες, νομοθετώντας τις ασέβειες γιατί και μόνο που το σκέπτονται είναι σαν να το έχουν πράξει.
«Και εάν τας πόλεις των Σοδόμων και της Γομόρας μετέβαλεν εις στάχτην και κατεδίκασε να μένουν δια παντός κατεστραμμέναι και τας έθεσε φοβερόν παράδειγμα εις εκείνους που εις το μέλλον θα έζων ασεβώς (…)» (Β’Πέτρ.β’6), και εάν τώρα οι άνθρωποι αντί να συνετιστούν και παραδειγματιστούν το πάνε πάρα πέρα, το χειροτερεύουν, (άκουσον – άκουσον) νομοθετώντας όλες τις ασέβειες πρωτοστατούντος του «κολοφώνα των κακών», «εξάγεται …εκ τούτων ότι (…) τους αδίκους, καίτοι θα τιμωρούνται και κατά τον μεταξύ χρόνον, γνωρίζει να τούς φυλάττη δια την ημέραν της Κρίσεως, οπότε θα τούς επιβάλη ολόκληρον την αρμόζουσα τιμωρίαν.» (Β’Πετρ.β’9)
Ναι καλά ακούσαμε, ας το ακούσουν και αυτοί που λένε ότι ο Θεός δεν τιμωρεί. «Τους δε ευσεβείς γνωρίζει καλά ο Κύριος να ελευθερώνη από κάθε πειρασμόν και εξωτερικήν στενοχωρίαν …».

Ο Ιερός Χρυσόστομος την ομοφυλοφιλία την κατατάσσει «στον κολοφώνα των κακών και στο κεφάλαιο των συμφορών».
Επενδύει δηλαδή ένας τέτοιος άνθρωπος στη συμφορά. Μακάρι να το εννοούσαν οι «πνευματικοί», γιατί τότε θα βοηθούσαν τον πάσχοντα κτυπώντας τον διάβολο που τον κατασπαράζει και όχι τον ίδιο για να τον αποτελειώσουν, εξυπηρετώντας τη διαστροφή του, καθιστώντας τον χειρότερο, αφού τον ενθαρρύνουν δια της νομιμοποιήσεως εις εξακολούθηση των πονηρών έργων του.
Tα αγγελούδια, το μέλλον της ανθρωπότητας και το συμπλήρωμα της θριαμβεύουσας γιατί ανθρωποκτόνοι τα παραδίδετε στους ανώμαλους; Είστε χειρότεροι αυτών, γι’ αυτό και τούς θεωρείτε ικανότερους από εσάς να κατηχήσουν παιδιά! Η ευθύνη καθ’ ολοκληρία δική τους. Αποδεικνύεται για πολλοστή φορά ότι αυτοαποκαλύπτονται ως ανθρωποκτόνοι. Και «…η ηθική τους αμυαλοσύνη θα γίνει εις όλους ολοφάνερος». (Β’Τιμόθ.γ’9)
Φυλαχτείτε απ’ αυτούς, είναι εντελώς «γυμνοί» χάριτος, ούτε το ίχνος της χάριτος δεν έχουν. Στερούνται πνευματικής δυνάμεως ,γι’ αυτό δεν μπορούν να αντιδράσουν.
Είναι αποκομμένοι από την ζωήν, την ευκαιρία που δίνει ο Θεός προς μετάνοια, λόγω πολλαπλών πνευματικών και σωματικών θανάτων που έχουν επιφέρει.
Θα βγει κάποιος απ’ αυτούς να ζητήσει συγχώρεση, που αντί να παρακινήσουν τους πιστούς να αντιδράσουν, τούς παρακίνησαν, για την ακρίβεια-τούς υποχρέωσαν να εμβολιαστούν;

Ξέρει πολύ καλά ο Απ. Πέτρος τον λόγο για τον οποίο τούς προσφωνεί :
«Είναι άλογα ζώα…θα καταστραφούν ασφαλώς, επειδή βλασφημούν εις εκείνα που δεν γνωρίζουν.»
«Είναι ακάθαρτοι και στίγματα της Εκκλησίας και θεωρούν ως απόλαυσιν και τρυφήν το να παραπλανήσουν πολλούς με τας απάτας των και τας πλάνας των, τας οποίας διαδίδουν, όταν συντρώγουν μαζί σας εις τας αγάπας.»
«Έχουν καρδίαν γυμνασμένην εις την αχόρταστον επιθυμίαν του χρήματος και της ηδονής. Είναι τέκνα κατάρας.»
«Εγκατέλιπαν τον ίσιον δρόμον και επλανήθηκαν..»
«Δι’ αυτούς έχει φυλαχθεί η μαυρίλα του αιωνίου σκότους.»
«..διότι με εξωγκωμένους λόγους γεμάτους ματαιότητα και πλάνην δελεάζουν αστηρίκτους πιστούς…»
«..ήτο καλύτερον δι’ αυτούς να μη είχαν γνωρίσει τον δρόμον της δικαιοσύνης και τον Χριστιανισμόν, παρά, αφού τον εγνώρισαν, να γυρίσουν πάλιν εις την παλαιάν αμαρτωλήν ζωήν τους και να απομακρυνθούν από την παραδοθήσαν εις αυτούς Αγίαν Εντολήν..»
«Αλλά έχει συμβή εις αυτούς εκείνο, που λέγει η αληθής παροιμία. Σκύλος που εγύρισε πάλιν εις το ξέρασμα του, και χοίρος, η οποία, αφού ελούσθη και εκαθαρίσθη, εκυλήσθη μέσα στην λάσπην και με τα συνεχή κυλίσματά της έγινε περισσότερο ακάθαρτος.» (Β’Πέτρ.β’12-13-14-15-17-18-21-22)
Αυτά είπε ο Πέτρος που είχε αντιδράσει κόβοντας το αυτί του Μάλχου.

Ξεκινήσαμε από δύο λέξεις «κλειδιά». Την ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ και την ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ.
Την αντίσταση που επιβάλλεται για τη διαφύλαξη της πίστης μας από τις προσβολές του κακού
και την αντίδραση που και αυτή είναι επιβεβλημένη ώστε το κακό να πολεμηθεί, να ηττηθεί και έτσι να προστατευτεί ο Οίκος του Πατρός μας (η Εκκλησία, οι πιστοί).
Αυτό σημαίνει πραγματική αγάπη προς τον πλησίον. Να τον βοηθήσεις να βρει τον δρόμο για την αιώνια ζωή και όχι μόνο να του …παρέχεις, για την πρόσκαιρη ζωή.
Τελειώνοντας, βλέπουμε ότι μας συμβουλεύει:
«Εάν θέλουμε να εύρουμε τον δρόμον αυτόν της αιωνίου σωτηρίας», μάς υποδεικνύει μάλιστα και τον τρόπο με τον οποίον θα πρέπει να κινηθούμε, «προσέχοντας να μην παρασυρθούμε από κακούς οδηγούς», έχοντας πάντα κατά νου την αντίσταση και την αντίδραση, χωρίς «να αποθαρρυνόμαστε από τας δυσκολίας, που εις την αρχήν θα μάς παρουσιάσει η εφαρμογή του χρυσού αυτού Νόμου και Κανόνος».
«Ζει Κύριος ο Θεός μας, και εάν ομιλούμε για Αυτόν είναι δίπλα μας και κατευθύνει τη συζήτηση». Εάν μάλιστα θέλουμε να Τον έχουμε μέσα στην καρδιά μας κάνοντάς την μόνιμη μονήν ,δεν έχουμε παρά να τηρούμε αυτά που μάς έχει πει, τις Εντολές Του».
Εμείς αποφασίζουμε για αυτό….

Με εν Χριστώ αγάπη και ενδιαφέρον
Γεώργιος Φλώρος

 

loading...