Θεωρώ πολύ πιθανόν το έναυσμα της συγγραφής της Φόνισσας να ήταν το δράμα που πέρασε ο ίδιος ο συγγραφέας λόγω του θανάτου του πατέρα του το 1895 και της μητέρας του το 1896, οι οποίοι αφησαν πίσω ανύπαντρα κορίτσια, τις αδελφες του.

Σαν να μην ηταν αυτό αρκετό, το 1897 πεθαίνει και ο γαμπρος του, αφήνοντας πισω του ορφανά και την αδελφή του Παπαδιαμάντη χήρα. Ο Αλέξανδρος επιφορτίζεται με την ευθύνη του προστατη οικογενείας. Τον Αύγουστο του 1903 γύρισε στη Σκιάθο ως τον Οκτώβριο του 1904 για να δει τι θα αποκάμει με τα ορφανά ανίψια του και τις (ορφανές) ανύμφευτες αδελφές του.

Αλλά, το δραμα του συγγραφέα δεν σταματαει εκει. Ο αδελφός του Γιώργος, είχε παντρευτεί και εγκατασταθεί στην Πορταριά και διετέλεσε επί πολλά χρόνια γραμματέας της Κοινότητας.
Το σπίτι που καθότανε ο Γιωργος και η πολυμελής οικογένεια του ήταν απέναντι από την θολωτή βρύση και τον μεγάλο πλάτανο του μαχαλά της “Ράχης”, δίπλα στο αρχοντικό του Τσοποτού. (νυν ξενοδοχείο “Δεσποτικό”). Έτσι ο Αλ. Παπαδιαμάντης, είχε επισκεφθεί πολλές φορές την Πορταριά για να δει τον αδελφό και τα ανίψια του.

Τον Φεβρουάριο, ο Γεώργιος απολύθηκε απ’ το δημόσιο κι έπαθε νευρικό κλονισμό ώσπου πέθανε στις 18/4/1905. Ο Παπαδιαμάντης, εκτός των προηγούμενων ευθυνών, φορτώθηκε και με την έγνοια της φροντίδας των πέντε παιδιών του αδελφού του καθώς και των άγαμων θυγατέρων του.

Αν θυμαμαι καλά ήταν τρεις (ή τέσσερεις) οι κοπέλες, η μια εξ αυτών έγινε ρασοφόρα μοναχή στο κόσμο, η οποία και παρέμεινε στο σπίτι της Πορταριάς. Την γηροκόμησε η θεία μου, ανύπαντρη, από τις αφιερωμένες του “Σωτήρος”.

Ειναι προφανες πως ο Παπαδιαμάντης με ορφανες αδελφές, ανιψιες και ανιψια προς αποκατάσταση, θα περασε μια περιοδο απελπισίας, προϊον της οποίας ειναι το μυθιστόρημα της Φονισσας. Αλλα το πνευμα του Παπαδιαμάντη ειναι αυτο του Εκκλησιαστή 4:3

Καλύτερος δε αμφοτερων ειναι, οστις δεν υπηρξεν ετι, οστις δεν ειδε τα πονηρα εργα τα γινομενα υπο τον ηλιον.

Παρουσιάζει μια γυναικα σαφέστατα Μήδεια, σαλταρισμένη από τα βάσανα σε βαθμό του να θανατώνει μέχρι και ξένα παιδιά. Χωρις να την δικαιολογεί, αναδεικνύει το δράμα της ανθρώπινης υπαρξης και την παραδιδει μεταξυ ανθρωπινης και θειας δικαιοσύνης. Ο συγγραφεας θα μπορουσε να ηταν ο ίδιος η φονισσα. Τα βαρη έπεσαν στην πλάτη του, οπως και πριν των θανόντων αδελφού και γαμπρου του.

Τι σχεση εχει λοιπον αυτο που συνέγραψε ο Παπαδιαμάντης με τις φεμινιστικές αηδίες που κρεμασαν σαν πανώ – κουρελού στην κινηματογραφική κακοποίηση;

_____________
Η φωτογραφία είναι βγαλμένη από την πρώτη θεία, και ειναι η κοσμοκαλόγρια ανιψιά του Παπαδιαμαντη μπροστα στον πλατανο και την θολωτή βρύση.

[Αν και η θεία διέθετε προίκα δεν παντρεύτηκε ποτέ, και για αυτόν λόγο έμεινε ανύπαντρος και ο αδελφός της, ο θείος μου. Αλλά και η ιδια το προικώο σπίτι το κληρονόμησε από την μεγαλύτερη θεία μας, επίσης γεροντοκόρη, εξ αιτίας της οπαίας έμεινε ανύπαντρος και ο ένας αδελφος της. Ο άλλος ειχε φυγει μεταναστης στην Αλεξάνδρεια και παντρευτηκε εκεί. Έστελνε όμως στην αδελφή του κομπόδεμα λίρες μηπως και παντρευτεί.]

Karolos Nikolaou

loading...