Η Τέλενδος έχει τη δική της ΔΑΣΚΑΛΑ!








Η Τέλενδος έχει τη δική της ''δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά''. Την 30χρονη Ελένη Τάνου, που κάθε πρωί παίρνει την βαρκούλα από την Κάλυμνο για να περάσει απέναντι όπου την περιμένουν οι λιγοστοί μαθητές του μονοθέσιου δημοτικού σχολείου, για να πάνε όλοι μαζί στην τάξη.
Η Ελένη, είναι αναπληρώτρια δασκάλα και παρ΄ότι στεριανή τα τελευταία χρόνια… έριξε άγκυρα στην Κάλυμνο, όπου βρήκε τον άντρα της ζωής της και αποφάσισε να μετακομίσει στα Δωδεκάνησα. Σε σχολείο της άγονης γραμμής, εκεί που ακόμα οι μικρές τοπικές κοινωνίες έχουν τον δάσκαλο ψηλά κι όπου από τον άλλο μήνα, θα μείνει με δύο μόνο μαθητές. Όπως λέει όμως η ίδια, ευγνωμονεί τον Θεό για όσα έχει ζήσει μέχρι σήμερα στις αίθουσες των λεγόμενων δύσκολων σχολείων και τονίζει ότι οι αναπληρωτές είναι εκείνοι που κρατούν όρθια τα σχολεία των απομακρυσμένων περιοχών της χώρας. Ομολογώ συνεχίζει ότι ήταν πάρα πολύ δύσκολη η απόφαση να μείνει μόνιμα στην Κάλυμνο όμως ο άνθρωπος που διάλεξε να είναι μαζί του το αξίζει και γι αυτό πήρε αυτή την απόφαση.
Ηρθα στο σχολείο μια ημέρα πριν ανοίξουν τα σχολεία και τα παιδιά άκουσαν ότι ήρθε η νέα κυρία και άφησαν το παιχνίδι τους για να έρθουν να με γνωρίσουν. Είναι πολύ συναισθηματικά παιδιά, φιλότιμα, υπάκουα και σέβονται το ρόλο του δασκάλου, έχουν αξίες από τα σπίτια τους. Και οι γονείς των παιδιών επίσης ήρθαν να με γνωρίσουν. Μου έδωσαν την αίσθηση ότι κι εκείνοι με περίμεναν. Είναι απλοί, αγνοί άνθρωποι που με αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή. Είναι κάτι που δεν το έχω νιώσει στις μεγάλες πόλεις. Όταν ήμουν πιο νέα, στα 22 με 23 πίστευα ότι δεν θα μπορούσα να αντεπεξέλθω σε τέτοιες καταστάσεις και συνθήκες. Αλλά καμιά φορά η ζωή και η πάροδος του χρόνου σού δίνουν τη σοφία και την πείρα για να δεις ότι τα πάντα μπορείς να καταφέρεις. Ο,τι σου φέρει ο Θεός στο δρόμο σου μπορείς να το κάνεις.
H Eλένη Tάνου παίρνει κάθε πρωί την βαρκούλα για να πάει από την Kάλυμνο στην Tέλενδο. Στα 30 είναι και μια πρόκληση αυτή για ένα εκπαιδευτικό. Για στεριανή πάντως, έχΩ πιάσει για τα καλά άγονη γραμμή! Καπετάνισσα έχω γίνει! Μέχρι το τέλος της χρονιάς μπορεί να παίρνω τη δική μου βάρκα για να περνάω απέναντι! Αλλοι συνάδελφοί μου δεν θα ζήσουν ποτέ αυτήν την μοναδική εμπειρία, αυτά τα συναισθήματα, αυτό το δέσιμο με τα παιδιά. Εγώ ευγνωμονώ τον Θεό που μου έδωσε αυτό το μικρό σχολείο, όπως και το σχολείο των Λειψών αλλά στο Βαθύ της Καλύμνου. Οκτώ χρόνια τρέχω από σχολείο σε σχολείο σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, όπως και όλοι οι συνάδελφοι αναπληρωτές. Εμείς οι αναπληρωτές στελεχώνουμε τα λεγόμενα δύσκολα σχολεία, τα δυσπρόσιτα, τα απομακρυσμένα από τα αστικά κέντρα και που δύσκολα θα επέλεγε ένας μόνιμος συνάδελφος για να διδάξει. Δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει και τι έχουμε να περιμένουμε για την επόμενη χρονιά. Κάθε χρόνο ακούμε για μονιμοποιήσεις αλλά μέχρι στιγμής, τίποτα δεν έχει γίνει. Μόνο υποσχέσεις ακούμε. Εύχομαι το κράτος να μην ξεχάσει τους κόπους και τις θυσίες μας και να ασχοληθεί επιτέλους και με εμάς.
Τι να πεί κανείς εδώ γι αυτούς τούς εκπαιδευτικούς!

Συγχαρητήρια στήν όμορφη δασκάλα μας !!!

Δίκτυο Πολιτών Πρέβεζας

Δεν υπάρχουν σχόλια :