Ήταν ο Κατακλυσμός τού Νώε Παγκόσμιος;







GEWKWN: 


 ‘’Γνώρισμα εκείνου που ερευνά είναι η διάκριση, αυτός που προσεγγίζει τα σύμβολα τού νόμου με τη γνώση και θεάται επιστημονικά την ορατή φύση τών όντων, διακρίνει τη Γραφή και τη κτίση και τον εαυτό του· τη Γραφή σε γράμμα και πνεύμα, την κτίση σε λόγο (αιτία) και επιφάνεια, και τον εαυτό του σε νου και αίσθηση. Κι’ αφού πάρει από τη Γραφή το πνεύμα, από την κτίση το λόγο, κι’ από τον εαυτό του το νου και τα συνδέσει αδιάλυτα μεταξύ τους, βρήκε τον Θεό…….’’


κατά τους αγίους Πατέρες, η επιστημονική παρατήρηση τού κόσμου είναι ΙΣΟΚΥΡΗ ΠΗΓΗ με την Αγία Γραφή, ως δική Του δημιουργία!


ΘΕΜΑΤΑ: Α) Ήταν ο Κατακλυσμός τού Νώε Παγκόσμιος;    B) Απόσπασμα από τον π. Ιωήλ Γιαννακόπουλο. Γ) Τα ζώα της Κιβωτού. Δ) Λαοί που δεν ήταν απόγονοι του Νώε


Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, αλλά και σύμφωνα με φιλολογικά και θεολογικά στοιχεία της Αγίας Γραφής, ο Κατακλυσμός ήταν μια τοπική καταστροφή, που περιορίστηκε στη Μεσοποταμία.Η άγνοια για τα σημερινά επιστημονικά δεδομένα, σε συνδυασμό με κάποιες απόλυτες εκφράσεις της Αγίας Γραφής οφειλόμενες σε Εβραϊσμό, (σε τρόπο έκφρασης των Εβραίων, καθώς η Γένεση γράφτηκε από Εβραίο), οδήγησε σε κάποιες παρανοήσεις για το πραγματικό νόημα των καταγραφών της.


Παράδειγμα : Όταν ο Ιησούς τού Ναυή έκανε εκείνο το περίφημο θαύμα, "να σταθεί" ο ήλιος πάνω από τη Γαβαών …… ο απλός αναγνώστης τού παρελθόντος, που είχε την εντύπωση ότι ο ήλιος γυρίζει γύρω από τη γη, και όχι η γη γύρω από τον ήλιο, έβρισκε στα λόγια αυτά, μια "απόδειξη" ότι ο ήλιος ήταν αυτός που κινείτο!     Όταν λοιπόν η επιστήμη έδειξε ότι η γη είναι αυτή που γυρίζει γύρω από τον ήλιο, κάποιοι αντέδρασαν, και Κατηγόρησαν όσους δέχθηκαν την επιστημονική άποψη, ότι εισήγαγαν στην ερμηνεία της Αγίας γραφής "νεολογισμούς", και ότι "ανοίγουν τους ασκούς τού Αιόλου" για αμφισβήτηση τού γράμματος τής Αγίας Γραφής. Κατηγόρησαν όσους δέχθηκαν την επιστημονική άποψη, ότι εισάγουν νέες παγανιστικές ερμηνείες των αρχαίων Ελλήνων, για πράγματα που η Αγία Γραφή και οι πατέρες δεν δίδαξαν. Κι όμως οι επιστήμονες και ο αρχαίος Έλληνας Αρίσταρχος είχαν δίκιο!


Παραδειγμα 2:  Στη Γένεση 9/θ΄ 10, (κατά το Εβραϊκό), αναφέρονται από το Θεό στην οικογένεια του Νώε, τα εξής εκπληκτικά, μόλις τελείωσε ο Κατακλυσμός: "(στήνω την Διαθήκην μου), και προς παν έμψυχον ζώον, το οποίον είναι με σας, εκ των πτηνών, εκ των κτηνών, και εκ πάντων των ζώων της γης, τα οποία είναι με σας. Από παντός του εξελθόντος εκ της κιβωτού, έως παντός ζώου της γής". Αν ο Κατακλυσμός ήταν παγκόσμιος, δεν θα υπήρχαν ζώα έξω από την Κιβωτό!


Εάν ο Κατακλυσμός ήταν παγκόσμιος, οι ιστορικοί θα έβρισκαν μια διακοπή στην ιστορία όλων των λαών της γης, όπως βρήκαν και στην ιστορία της Μεσοποταμίας. Κάτι τέτοιο όμως δεν συνέβη.


Η Αίγυπτος δεν επλήγη από τον κατακλυσμό, επειδή η ιστορία της συνεχίζεται απρόσκοπτα. Η Κινεζική ιστορία, κατά τον ίδιο τρόπο, δεν παρουσιάζει διακοπή γύρω στο 3.266 π.Χ. που έγινε ο Κατακλυσμός κατά το εγκυρότερο κείμενο τής Αγίας Γραφής. Ούτε η ιστορία τού Ινδού παρουσιάζει διακοπή τότε. Ομοίως, ούτε οι πολιτισμοί τής Αμερικής δεν παρουσιάζουν διακοπή στην ιστορία τους.


Δεν ήταν ένας παγκόσμιος κατακλυσμός. Ήταν ένας τεράστιος κατακλυσμός στην κοιλάδα τού Τίγρη και τού Ευφράτη ο οποίος έπνιξε όλη την κατοικήσιμη χώρα μεταξύ των βουνών και της ερήμου.


Γένεση 7/ζ΄ 20, λέει ότι το ύψος τού Κατακλυσμού ήταν 15 πήχες, (μόνο 8 - 9 μέτρα), ένα ύψος που δεν επαρκεί να καλύψει όλο τον πλανήτη….τα "όρη τα υψηλά", για τα οποία μιλάει η Αγία Γραφή, είναι οι λόφοι της Μεσοποταμίας, και στην Αγία Γραφή, η λέξη: "όρος", σημαίνει συχνά "λόφος".


Άλλωστε, οι ανασκαφές στην Ουρ και σε άλλες περιοχές, όπως είδαμε, αποδεικνύουν ότι ο Κατακλυσμός ήταν ακριβώς τού ύψους που λέει η Γένεση, "μόνο" 15 πήχες………Σχετικά με το επιχείρημα, ότι ο Κατακλυσμός πρέπει να ήταν πολύ μεγαλύτερος, ώστε να σταθεί η Κιβωτός πάνω στο χιλιάδων μέτρων "όρος Αραράτ", (Γένεσις 8/η΄ 4), έχουμε να παρατηρήσουμε, ότι πρόκειται για κακή μετάφραση των Εβραϊκών συμφώνων "ΡΡΤ", με τα οποία γράφεται στα Εβραϊκά το όρος. "Αραράτ." (Ως γνωστόν, η Αγία Γραφή γράφτηκε στα Εβραϊκά, μόνο με σύμφωνα, καθώς τότε έτσι έγραφαν οι Εβραίοι). Με τα ίδια όμως σύμφωνα, "ΡΡΤ", γράφονται και τα χαμηλά όρη Oυραρτού, που βρίσκονται στα βόρεια της Μεσοποταμίας! Εκεί λοιπόν στάθηκε η Κιβωτός, και όχι στο Αραράτ. Και το ότι τα όρη αυτά τη συγκράτησαν από τον Κατακλυσμό, και η Κιβωτός δεν απομακρύνθηκε από τη Μεσοποταμία, δείχνει ότι ο Κατακλυσμός περιορίστηκε στην κοιλάδα της Μεσοποταμίας! Πώς θα μπορούσε άλλωστε το ύψος τού νερού, να καλύψει για παράδειγμα το Έβερεστ, που είναι ύψους χιλιάδων μέτρων;


Τα στοιχεία δείχνουν, ότι όταν η Γένεση λέει ότι τα νερά κάλυψαν όλη τη "γη", εννοεί μόνο τη γύρω περιοχή τής Μεσοποταμίας, τη "γη" τής Μεσοποταμίας, όπου έμεναν οι άνθρωποι της Μεσοποταμίας. Εκτός από την αναφορά αρχαιολόγων, αλλά και της Αγίας Γραφής κυρίως, ότι το βάθος του Κατακλυσμού ήταν "μόνο" 8- 9 μέτρα, θα πρέπει επίσης να τονισθεί, ότι δεν υπήρχε αρκετό νερό στην επιφάνεια τού πλανήτη ώστε να είναι ο κατακλυσμός παγκόσμιος.


Λαοί που δεν ήταν απόγονοι του Νώε


Στην Αγία Γραφή, αναφέρονται διάφοροι λαοί που υπήρχαν στον καιρό του Αβραάμ, και που δεν ήταν απόγονοι του Νώε. Εδώ θα αναφερθούμε ενδεικτικά σε δύο: Ο ένας είναι οι Χορραίοι (Χουρίτες), και οι άλλοι οι γιγαντόσωμοι Ραφαείμ.


Οι Ραφαείμ δεν ήταν απόγονοι του Νώε, καθώς δεν αναφέρονται στη Γένεση 10/ι΄, όπου αναφέρονται οι λαοί που κατάγονται από το Νώε. Η σκέψη ότι ίσως να μην αναφέρονται επειδή είναι πολύ νεώτεροι λαοί, δεν ευσταθεί, επειδή αναφέρονται στη Γένεσις 14/ιδ΄ 5,6 σαν λαός, από την εποχή του Αβραάμ, και συνεπώς είναι αρχαιότεροι λαοί από αυτούς που αναφέρονται ως απόγονοι του Νώε!


 


Σε αυτό, συνηγορεί και η Γένεσης 6/ς΄ 4, που λέει για τους προγόνους των Ραφαείμ: "Οι δε γίγαντες ήσαν επί τής γης εν ταις ημέραις εκείναις, και μετ' εκείνο, ως αν εισεπορεύοντο οι υιοί τού Θεού ("οι υιοί Ελοχίμ" κατά το Εβραϊκό), προς τας θυγατέρας τών ανθρώπων ("Αδάμ" κατά το Εβραϊκό)..." Σύμφωνα μ' αυτό το χωρίο, οι γίγαντες επεβίωσαν ακόμα και μετά από το γεγονός της επιμιξίας των "υιών ελοχίμ" με τις "θυγατέρες Αδάμ", κάτι που σύμφωνα με τον Ιησού Χριστό, συνέβαινε ως τον Κατακλυσμό. (Ματθαίος 24/κδ΄ 38,39). Οι Ραφαείμ, στα εδάφια Αριθμούς 13/ιγ΄ 33, και Δευτερονόμιο 1/α΄ 28 ταυτίζονται, επειδή ήταν πρόγονοί τους, καθώς στους Αριθμούς 13/ιγ΄ 33, οι γίγαντες ονομάζονται "Νεφιλείμ", ενώ στο Δευτερονόμιο 1/α΄ 28 οι ίδιοι ονομάζονται "Ραφαείμ". Στα εδάφια αυτά, οι κατάσκοποι των ημερών του Μωυσή, βρήκαν τους Νεφιλείμ στη Χαναάν. Και εφόσον οι "Νεφιλείμ" προϋπήρχαν του Νώε, δεν ήταν απόγονοί του!


Το ίδιο και οι Χορραίοι, είναι ένας προκατακλυσμιαίος λαός γνωστός στους αρχαιολόγους ως "Χουρίτες". ("Ιστορία τής ανθρωπότητος" 1ος τόμος σελ. 329 - 332, τής Ουνέσκο). Συνεπώς, και οι γιγαντόσωμοι "Νεφιλείμ", και οι "Χουρίτες", επεβίωσαν του Κατακλυσμού στη γύρω ορεινή περιοχή.


Από τα παραπάνω, γίνεται κατανοητό ότι όταν μιλάμε για τον Κατακλυσμό, δεν πρόκειται για μια παγκόσμια καταστροφή, αλλά για μια τοπική πλημμύρα τεραστίων διαστάσεων, που κατά το 3.266 π.Χ., κατάστρεψε τον πολιτισμό της Μεσοποταμίας, και το λαό του Αδάμ, από τον οποίο θα προερχόταν ο Χριστός. Αυτός είναι και ο λόγος που η Αγία Γραφή δίνει τόση έμφαση στο γεγονός αυτό, και όχι επειδή ήταν παγκόσμιο...  ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΟΜΑΔΑ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ


 


 


Αρχιμανδρίτης Ιωήλ Γιαννακόπουλος


Ο αρχιμανδρίτης Ιωήλ Γιαννακόπουλος, στο σχολιολόγιό του τής Γένεσης, στο 14ο παράρτημά του (14ο πρόβλημα), μετά από εκτενή μελέτη, καταλήγει κι αυτός ότι ο κατακλυσμός ήταν μερικός, και όχι παγκόσμιος. Σε κάποιο σημείο μάλιστα, σίγουρος ότι ο κατακλυσμός απευθυνόταν μόνο προς τους κατοίκους τής Μεσοποταμίας, κάνει την εξής εύστοχη παρατήρηση:


Αν ο κατακλυσμός ήταν παγκόσμιος, τότε το κήρυγμα τού Νώε δεν θα είχε αξία, καθώς δεν ήταν δυνατόν να κηρύξει αυτός και τα παιδιά του σε όλη την έκταση τού πλανήτη! Πώς θα πνιγόντουσαν αυτοί που δεν είχαν ακούσει την προειδοποίηση;


 


 Απόσπασμα από το σχολιολόγιο τού π. Ιωήλ Γιαννακόπουλου


 


Εις το σημείο δε αυτό οφείλουμε να μνημονεύσουμε το περισπούδαστο και μοναδικό 9τομο έργο του αειμνήστου αρχιμανδρίτου π. Ιωήλ Γιαννακοπούλου : «Η Παλαιά Διαθήκη κατά τους Ο΄» έκδ. «Λυδία», Θεσ/νίκη 1986, ο οποίος στον 1ο τόμο, Παραρτήματα Προβλημάτων, Πρόβλημα 14ο, σελ. 433–442 αναλύει λεπτομερώς το θέμα του Κατακλυσμού αποδεικνύοντας με πλήθος επιχειρημάτων την περιορισμένη του έκταση!.......


 


‘’ Η έκτασις του Κατακλυσμού.  Το ερώτημα επί της εκτάσεως του Κατακλυσμού δύναται ευκόλως να λυθή, εάν ορθώς τοποθετηθή.  Τοποθετείται δε ορθώς το ζήτημα ουχί εάν τεθή η ερώτησις εάν ο Κατακλυσμός ήτο γεωγραφικώς και ανθρωπολογικώς γενικός ή περιορισμένος, διότι είναι κατάδηλον, ότι πρόκειται περί αγιογραφικών εκφράσεων, αίτινες δηλούν γενικόν Κατακλυσμόν, αλλά εάν ερωτήσωμεν ποίαν γενικότητα έχει υπ’ όψιν της η Αγία Γραφή.  Απαντώντες εις το ερώτημα τούτο δυνάμεθα να είπωμεν βάσει των προ του Κατακλυσμού και μετά τούτον αναφερομένων Βιβλικών γενεαλογιών, ότι εκ των πολλών υιών και θυγατέρων του Αδάμ και της Εύας υπό της Αγίας Γραφής γενεαλογούνται οι απόγονοι δύο υιών του Αδάμ, του Κάιν και του Σηθ.  Εκ τούτων κατάγονται αι δύο σειραί Κανανιτών και Σηθιτών και εκ τούτων ο Νώε και οι υιοί αυτού, επί της εποχής των οποίων έγινε ο Κατακλυσμός.  Η Αγία Γραφή σιωπά δια τους απογόνους των άλλων υιών και θυγατέρων του Αδάμ των μνημονευομένων εν 5, 4.  Κάμνει λόγον μόνον περί των προγόνων του περιουσίου λαού του Θεού, των Κανανιτών και Σηθιτών.  Επομένως εναντίον τούτων και ουχί κατά παντός του ανθρωπίνου γένους στρέφεται ο Κατακλυσμός.  Άρα η έννοια της γενικότητος του Κατακλυσμού δεν αφορά εις ολόκληρον το ανθρώπινον γένος, αλλά γενικώς όλους τους απογόνους των Κάιν – Σηθ.  Αύτη είναι η ανθρωπότης εις τα όμματα του συγγραφέως η περιγραφομένη εν τοις κεφαλαίοις 4 – 9.  Πλην των συγχρόνων του Νώε και εν ωρισμένη και τη αυτή γεωγραφική περιοχή κατοικούντων ανθρώπων, δυνάμεθα να παραδεχθώμεν, ότι υπήρχον κι άλλοι λαοί μακράν της Αρμενίας κατοικούντες Μεσογειακοί, βορειοαφρικανικοί κ.λ.π.  Κατά συνέπειαν αι αγιογραφικαί εκφράσεις ‘πάσα σαρξ’, ‘πάσα γη’ πρέπει να εννοηθούν υπό το ανωτέρω πρίσμα.  Ητοι πάσα η γη, ην κατώκουν οι διεφθαρμένοι απόγονοι των Σηθ – Κάιν και πρόγονοι του Αβραάμ, του Πατριάρχου του περιούσιου λαού του Θεού.  Εις την αυτήν έννοιαν πρέπει να εννοηθούν και τα σχετικά αγιογραφικά χωρία: Σοφ. Σειράχ 44: 17 – 19, Εβρ. 11: 7, 11, Πέτρ. 2: 4 – 9,  3: 5.


 


Προς ενίσχυσιν της απόψεως ταύτης παρατηρούμεν τα εξής:  Η Αγία Γραφή πολλάκις χρησιμοποιεί εκφράσεις γενικάς προς έκφρασιν  σχετικής εννοίας.  Λ.χ. ‘Εν τη ημέρα ταύτη ενάρχου δούναι τον τρόμον σου και τον φόβον σου επί προσώπου πάντων των εθνών των υποκάτω του ουρανού οίτινες ακούσαντες το όνομά σου ταραχθήσονται’. (Δευτ. 2, 25).  ‘Και λοιμός ην επί προσώπου πάσης της γης…και πάσαι αι χώραι ήλθον…’ (Γενέσ. 41,56–57). ‘Ήσαν δε εν Ιερουσαλήμ κατοικούντες Ιουδαίοι…από παντός έθνους των υπό τον ουρανόν’. (Πράξ. 2, 5).  ‘Και εγένετο εκεί πόλεμος διεσπαρμένος επί προσώπου πάσης της γης’. (ΙΙ Βασιλ. 18, 8). Ενώ είναι γνωστόν, ότι ο πόλεμος ήτο μεταξύ Δαυίδ και Αβεσσαλώμ εις το όρος Εφραίμ.  ‘Πάντες βασιλείς της γης εζήτουν το πρόσωπον Σολομών του ακούσαι της φρονήσεως αυτού’ (ΙΙΙ Βασιλ. 10, 24).  Εν Ησαία (13, 5) ‘έρχεσθαι εκ γης πόρρωθεν απ’ άκρου θεμελίου του ουρανού Κύριος και οι οπλόμαχοι αυτού καταφθείραι πάσαν την οικουμένην’.  Παρόμοιαι εκφράσεις εις σχήμαν ρητορικόν  και υπερβολής υπάρχουν εις όλους τους λαούς, ως ‘alle Welt Weisst’ (όλος ο κόσμος γνωρίζει) ή ‘die ganze Stadt sprieht davon’ (όλη η πόλις ομιλεί περί αυτού) παρά τοις Γερμανοίς, ‘tout le monde’ (όλος ο κόσμος) παρά τοις Γάλλοις κ.λ.π.  


 


Πλην τούτου ο τρόπος της διηγήσεως του Κατακλυσμού υποδηλοί Κατακλυσμόν σχετικόν και ουχί γενικόν, διότι ο εκθέτων το γεγονός τούτο δεικνύεται τηρών ημερολόγιον  ακριβές των συμβαινόντων και αυτόπτης μάρτυς των εν τω σημειωματαρίω του σημειουμένων.  Ως αυτόπτης λοιπόν μάρτυς των συμβαινόντων του Κατακλυσμού δεικνύει ο συγγραφέας, ότι έχει υπ’ όψιν μερικόν και ουχί γενικόν Κατακλυσμόν.  Μερικά παραδείγματα:  Η περιστερά επιστρέφει, διότι υπήρχεν ακόμη ύδωρ επί της γης.  Ο Νώε βλέπει τας κορυφάς των ορέων υψουμένας υπέρ τα ύδατα και την γην καλυπτομένην υπό του ύδατος.  Ταύτα, εννοείται, είναι εκείνα, εις τα οποία φθάνει το βλέμμα του Νώε ως ανθρώπου.


 


Έπειτα το κήρυγμα της μετανοίας του Νώε δεν είναι δυνατόν να απευθύνεται εις ολόκληρον την γην, αλλά εις ωρισμένον μέρος ταύτης.  Τούτο είναι σπουδαίο επιχείρημα κατά των δεχομένων γενικόν ανθρωπολογικώς Κατακλυσμόν.  Τα χωρία της Γενέσεως 7: 3,  19 – 20  όπου γίνεται λόγος περί ολόκληρης της γης, όπου θα εξηπλούντο τα εις την κιβωτόν εισελθόντα ζώα μετά τον Κατακλυσμόν και ότι το ύδωρ του Κατακλυσμού εκάλυψεν όλα τα όρη τα υπό τον ουρανόν πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοιαν, την οποίαν εδώσαμεν ανωτέρω, ότι γενικότης είναι η εις το όμμα του Νώε προσπίπτουσα και ουχί η απόλυτος γενικότης ζώων και ορέων.


 


Ο μερικός ούτος Κατακλυσμός φαίνεται, ότι αντίκειται εις την παράδοσιν της εκκλησίας, ήτις είναι ομόφωνος, παραδεχομένη γενικόν Κατακλυσμόν.  Είναι όμως γνωστόν, ότι οι Πατέρες και θεολόγοι της Εκκλησίας έζησαν εις εποχήν, καθ’ ην δεν υπήρχον τόσαι γεωγραφικαί και επιστημονικαί γνώσεις, όσαι υπάρχουν σήμερον.  Συνεπώς ήτο επόμενον αι περιορισμέναι εκείναι γνώσεις των να επιδράσουν εις την τοιαύτην ερμηνείαν του αγιογραφικού Κατακλυσμού ως επέδρασαν και επί της πεποιθήσεώς των περί της κινήσεως του ηλίου πέριξ της γης και ουχί της γης πέριξ του ηλίου.  Η ερμηνεία όμως εκείνη των Πατέρων ως μη αναφερομένη εις δογματικά ή ηθικά ζητήματα, ουδόλως θίγει την αξιοπιστίαν της Παραδόσεως και επ’ ουδενί λόγω δεσμεύει ημάς να έχωμεν διάφορον γνώμην.


 


Επίσης πάλαι ποτέ επιστεύετο, ότι ο Κατακλυσμός ήτο γενικός και ουχί μερικός, διότι οι γνωστοί τότε μύθοι ωμίλουν περί γενικού Κατακλυσμού.  Αυξηθεισών  όμως των εθνολογικών επιστημονικών γνώσεων απεδείχθη, ότι τούτο είναι πεπλανημένον, διότι ευρέθη ολόκληρος σειρά γνωστών λαών, οίτινες ουδένα μύθον αναφερόμενον εις κατακλυσμόν έχουν ευθύς άμα τη αρχή της ιστορίας των.  (π.χ. Αιγύπτιοι, Άραβες, Κινέζοι, Αφρικανοί και τινες Ασιατικοί λαοί).  Εις τινας άλλους λαούς υπάρχουν μύθοι αναφέροντες κατακλυσμούς, αλλά οι κατακλυσμοί ούτοι είναι τοπικοί.  Άλλως τε η πληροφορία περί γενικού Κατακλυσμού μόνον εκ θείας Αποκαλύψεως ηδύνατο να προέλθη.  Μία τοιαύτη όμως εκδοχή δεν ευοδούται υπό του κειμένου, το οποίον ομιλεί περί γεγονότων Κατακλυσμού γενομένων ορατών………… π. Ιωήλ Γιαννακόπουλου


 

Δεν υπάρχουν σχόλια :