ΟΙ ΟΥΝΝΟΙ


 


ΤΟΝ 4ο  ΑΙΩΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΒΑΡΒΑΡΙΚΟ ΦΥΛΟ ΤΩΝ ΟΥΝΝΩΝ. 

ΟΙ ΟΥΝΝΟΙ ΗΤΑΝ ΝΟΜΑΔΕΣ ΤΗΣ ΜΟΓΓΟΛΙΚΗΣ ΦΥΛΗΣ, ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΤΕΠΕΣ ΤΗΣ ΜΟΓΓΟΛΙΑΣ, ΚΑΙ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΣΤΑΔΙΑΚΑ ΚΙΝΟΥΜΕΝΟΙ ΔΥΤΙΚΑ, ΕΙΧΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΑΝΑΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΤΑΜΟΥΣ ΔΟΝ ΚΑΙ ΒΟΛΓΑ.

ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ, Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΖΩΣΙΜΟΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΤΙ ΕΠΕΣΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΜΙΑ ΓΡΑΠΤΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΚΑΠΟΙΑ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ ΕΚΕΙΝΟΥ, Ο ΠΟΤΑΜΟΣ ΤΑΝΑΪΣ, (ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΝΤΟΝ), ΚΑΤΕΒΑΣΕ ΤΟΣΟ ΠΟΛΛΗ ΛΑΣΠΗ, ΩΣΤΕ Ο ΚΙΜΜΕΡΙΟΣ ΒΟΣΠΟΡΟΣ, (ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΣΤΕΝΟ ΤΟΥ ΚΕΡΤΣ ΤΗΣ ΚΡΙΜΑΙΑΣ), ΜΕΤΑΒΛΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΠΡΟΣΧΩΣΕΙΣ ΣΕ ΣΤΕΡΙΑ, ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΕΤΣΙ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΣΤΟΥΣ ΟΥΝΝΟΥΣ ΝΑ ΔΙΑΒΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ. 

ΣΗΜΕΙΩΤΕΟΝ ΟΤΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ, Ο ΠΟΤΑΜΟΣ ΤΑΝΑΪΣ ΑΝΕΓΝΩΡΙΖΟΤΑΝ ΩΣ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΣΥΝΟΡΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ.

Ο ΑΛΑΝΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΙΟΡΔΑΝΗΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΟΥΝΝΟΙ ΗΤΑΝ ΜΙΚΡΟΣΩΜΟΙ ΜΕ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΟΥΣΤΙΚΟΙ ΣΤΗΝ ΟΨΗ, ΕΠΕΙΔΗ ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΝΑΝ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥΣ ΜΕ ΟΥΛΕΣ ΑΠΟ ΜΑΧΑΙΡΙΕΣ, ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΕΚΑΝΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΗΛΙΚΙΑ, ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΣΤΙΣ ΠΛΗΓΕΣ. 

ΙΠΠΕΥΑΝ ΕΠΙΔΕΞΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΝΟΥΣΑΝ ΤΟΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΧΡΟΝΟ ΕΠΑΝΩ ΣΤΑ ΑΛΟΓΑ ΤΟΥΣ. ΛΕΓΕΤΑΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΝΑ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΣ ΣΤΙΣ ΡΑΧΕΣ ΤΩΝ ΑΛΟΓΩΝ ΤΟΥΣ. 

ΤΟ ΦΟΒΕΡΟ ΟΠΛΟ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΤΟ ΤΟΞΟ, ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΕΠΙΔΕΞΙΟΙ ΚΑΙ ΤΟΞΕΥΑΝ ΜΕ ΕΥΣΤΟΧΙΑ, ΕΝΩ ΚΑΛΠΑΖΑΝ. 

ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΑΓΡΙΟΙ ΚΑΙ ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ ΤΟΥΣ, ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΜΑΧΟΥΣ. ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΝΑ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΣΤΑΔΗΝ  Ή ΝΑ ΠΑΡΑΤΑΣΣΟΝΤΑΙ ΣΕ ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΧΗΣ, ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΟΤΕ ΠΟΛΕΜΟΥΣΑΝ ΕΦΙΠΠΟΙ ΜΕ ΕΦΟΔΟΥΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ, ΕΞΟΝΤΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΕ ΒΕΛΗ.

ΟΤΑΝ ΠΕΡΑΣΑΝ ΣΤΗΝ ΚΡΙΜΑΙΑ, ΕΠΙΤΕΘΗΚΑΝ ΣΤΟΥΣ ΣΚΥΘΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΞΟΛΟΘΡΕΥΣΑΝ, ΔΙΩΧΝΟΝΤΑΣ ΟΣΟΥΣ ΕΠΕΖΗΣΑΝ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΟΥΝΑΒΗ. 

ΜΕ ΑΡΧΗΓΟ ΤΟΝ ΡΟΥΓΙΛΑ, ΥΠΕΤΑΞΑΝ ΤΟ 375 ΤΙΣ ΦΥΛΕΣ ΤΩΝ ΟΣΤΡΟΓΟΤΘΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΗΣΙΓΟΤΘΩΝ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΟΥ ΔΟΥΝΑΒΗ. 

ΔΙΩΓΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΥΝΝΟΥΣ ΟΙ ΣΚΥΘΕΣ, ΟΙ ΓΟΤΘΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΤΑΪΦΑΛΟΙ, ΜΠΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΘΡΑΚΗ ΚΑΙ ΠΡΟΞΕΝΗΣΑΝ ΦΟΒΕΡΕΣ ΛΕΗΛΑΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΙΑ.

Ο ΑΤΤΙΛΑΣ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΕΛΑΒΕ ΤΗΝ ΑΡΧΗΓΙΑ ΤΩΝ ΟΥΝΝΩΝ ΤΟ ΕΤΟΣ 434 ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟΝ ΤΟΥ, ΖΗΤΗΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΤΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΡΩΜΑΪΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟ ΤΟΝ Β΄, ΜΕΓΑΛΑ ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΠΟΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΤΕΘΕΙ ΣΤΙΣ ΕΠΑΡΧΙΕΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ. 

ΜΗ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΣ ΟΜΩΣ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΣΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΟΥ, Ο ΑΤΤΙΛΑΣ ΕΠΕΔΡΑΜΕ ΣΤΙΣ ΕΠΑΡΧΙΕΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ, ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΜΥΣΙΑ, ΤΗΝ ΘΡΑΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. 

ΙΣΟΠΕΔΩΣΕ 70 ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΑΓΡΙΑ  ΚΑΙ ΑΝΗΛΕΗΣ Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ, ΩΣΤΕ ΤΟΥ ΔΟΘΗΚΕ Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ «Η ΜΑΣΤΙΓΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ». ΛΕΓΟΤΑΝ ΔΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ, ΟΤΙ ΑΠΟ ΟΠΟΥ ΠΕΡΝΟΥΣΕ ΔΕΝ ΦΥΤΡΩΝΕ ΟΥΤΕ ΧΟΡΤΑΡΙ.

Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡΑΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ Ο Β΄ ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΣΥΝΘΗΚΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΤΤΙΛΑ, ΠΑΡΑΧΩΡΩΝΤΑΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΝΟΤΙΩΣ ΤΟΥ ΔΟΥΝΑΒΗ ΚΑΙ ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΣΟΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΕΝΑ ΕΤΗΣΙΟ ΧΡΗΜΑΤΙΚΟ ΦΟΡΟ.

ΕΝΘΑΡΡΥΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΑΥΤΗ Ο ΑΤΤΙΛΑΣ, ΕΠΕΔΡΑΜΕ ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ 700.000 ΟΥΝΝΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΜΑΧΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΣ ΤΑ ΒΟΡΕΙΟΔΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΡΩΣΙΚΑ ΕΔΑΦΗ, ΚΑΤΕΛΑΒΕ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΕΦΘΑΣΕ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΓΑΛΑΤΙΑ.

ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΙΣ ΦΟΒΕΡΕΣ ΤΟΥ ΕΠΙΔΡΟΜΕΣ, ΛΕΗΛΑΤΩΝΤΑΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΩΝ ΒΟΡΕΙΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ, ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΑΛΑΤΙΑΣ. 

ΤΟ ΕΤΟΣ 445, ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΤΟΥ, Ο ΑΤΤΙΛΑΣ ΕΜΕΙΝΕ ΜΟΝΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΩΝ ΟΥΝΝΩΝ ΚΑΙ ΝΕΜΟΝΤΑΝ ΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΥΞΕΙΝΟ ΠΟΝΤΟ, ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΠΟΤΑΜΟ ΡΗΝΟ, ΜΕ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΤΙΣ ΟΥΓΓΡΙΚΕΣ ΠΕΔΙΑΔΕΣ.

ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 451, Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ ΑΕΤΙΟΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕ ΤΟΝ ΑΤΤΙΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΗΦΗ ΤΩΝ ΟΥΝΝΩΝ ΤΟΥ ΣΤΑ ΚΑΤΑΛΑΝΙΚΑ ΠΕΔΙΑ, ΣΤΗΝ ΛΕΓΟΜΕΝΗΝ «ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ». 

ΟΙ ΟΥΝΝΟΙ ΗΤΤΗΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΜΑΧΗ ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΥΠΕΣΤΗΣΑΝ ΦΟΒΕΡΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ. 

Ο ΑΤΤΙΛΑΣ ΟΜΩΣ, ΑΝ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΕΙΧΕ ΦΑΝΕΡΑ ΕΛΑΤΤΩΘΕΙ, ΔΕΝ ΔΙΣΤΑΣΕ ΝΑ ΕΠΙΤΕΘΕΙ ΠΑΛΙ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΦΘΑΣΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΤΟΥ ΜΙΛΑΝΟΥ. 

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΟΜΩΣ ΤΟ 452 ΣΗΜΑΝΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΤΩΝ ΟΥΝΝΩΝ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΣΤΑΔΙΑΚΑ ΔΙΑΛΥΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΑΝΑΕΜΦΑΝΙΣΘΗΚΑΝ ΠΛΕΟΝ ΩΣ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΕΝΗ ΔΥΝΑΜΗ.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΔΡΟΣΟΣ

(ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ)

Δεν υπάρχουν σχόλια :