Η δήθεν καταστροφή του Ελληνικού πολιτισμού από τους Χριστιανούς του Ρωμαϊκού-"Βυζαντινού" κράτους.








Κάποιοι κακοήθεις, αμαθείς και ανιστόρητοι, χωρίς Ελληνική παιδεία κατηγορούν αβάσιμα τους Έλληνες-Χριστιανούς του μεσαίωνα, ότι δήθεν "κατέστρεψαν τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό.
 
Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός και Γεωπολιτικός αναλυτής (Contact : survivorellas@gmail.com-6945294197).

Oι Έλληνες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας αγάπησαν πολύ τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό. Ήταν τόσο υπερβολική η αγάπη τους για τον αρχαία Ελληνική παιδεία ώστε να μην εξελιχθούν πολιτιστικά, όσο θα έπρεπε με βάση τις δυνατότητες τους.

Οι τρεις ιεράρχες, η Υπατία, ο Στέφανος ο Αλεξανδρινός, ο πατριάρχης Φώτιος, η Άννα Κομνηνή, η Ευδοκία Μακρεμβολίτισσα, η Αγία Ευδοκία και ο Νικηφόρος Βλεμμύδης, υπήρξαν οι μεγαλύτεροι διανοούμενοι της μεσαιωνικής εποχής. Η ρητορική, η φιλοσοφία, η ιστορία, η γεωμετρία γνωρίζουν μεγάλη ακμή. Η παιδεία μας δίδαξε ο Άγιος Χρυσόστομος, είναι το μέγιστο αγαθό για τον άνθρωπο, είναι μετάληψη αγιότητας. Αυτή ξεριζώνει από τον άνθρωπο την ραθυμία, τις πονηρές επιθυμίες, το πάθος για τα υλικά αγαθά, αυτή αναμορφώνει την ψυχή, αυτή καθιστά την ψυχή, με την χάρη του Αγίου Πνεύματος.

Αδιαμφισβήτητη και ιστορικά αποδεδειγμένη είναι η επίδραση που άσκησαν οι αρχαίοι κλασικοί φιλόσοφοι-ιστορικοί, ρήτορες όπως ο Μέγας Αριστοκλής, ο Αριστοτέλης, ο πατέρας της Ιστορίας Ηρόδοτος, ο Ισοκράτης κλπ, στους Έλληνες της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Οι Έλληνες- Ρωμαίοι ιστορικοί, άφησαν αξιόλογα επιστημονικά έργα. Υπήρξαν σπουδαίοι επιστήμονες, φιλόσοφοι, ρήτορες, ιστορικοί. Δυστυχώς όμως δεν εκτιμήθηκε όσο θα έπρεπε η προσφορά τους, στον πολιτισμό και την παιδεία, από τους Έλληνες τους μεσαίωνα, οι οποίοι προτιμούσαν να διαβάζουν τους αρχαίους κλασσικούς σοφούς ιστορικούς, ρήτορες και να θαυμάζουν-επαινούν σε δημόσιες συζητήσεις με πολύ μεγάλη προγονική υπερηφάνεια τους αρχαίους των οποίων οι Έλληνες-Ρωμαίοι αποτελούσαν τους φυσικούς και πνευματικούς κληρονόμους. Δικαίως αισθάνονταν υπερήφανοι για το ένδοξο παρελθόν, και για τα επιστημονικά επιτεύγματα της αρχαίας κλασικής περιόδου.

Ενδεικτικά ήταν αυτά τα οποία έγραψε ο στυλοβάτης της Ορθοδοξίας και της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας Άγιος Γρηγόριος-Θεολόγος σε μία επιστολή του, προς τον σοφιστή Αβλάβιον: “Πυνθάνομαί σε σοφιστικής εράν, και το χρήμα είναι θαυμάσιον, οίον σοβαρόν φθέγγεσθαι, μέγα βλέπειν, βαδίζειν υψηλόν και μετέωρον, το λήμμα σοι φέρειν εκείσε εις Μαραθώνα και Σαλαμίνα, ταύτα δη τα ημέτερα καλλωπίσματα, και μηδέν εννοείν, ότι μη Μιλτιάδας και Κυναιγέρους και Καλλιμάχους τε και Τηλεμάχους, και πάντα εσκεύασθαι σοφιστικώς”. Πολύ σημαντικό ήταν, ότι μέσα από την μελέτη των αρχαίων ιστορικών, οι Έλληνες-Ρωμαίοι βρήκαν παραδείγματα γενναίων και ηθικών Ελλήνων ανδρών, ώστε να τα χρησιμοποιήσουν ως πρότυπα, για τους νέους εκείνων των αιώνων.


Όταν αρνήθηκαν τον Σωτήρα-Λυτρωτή Χριστό, τον αποδέχτηκαν οι Έλληνες των πρωτοχριστιανικών αιώνων και του μεσαίωνα, οι οποίοι έκαναν τον Ιουδαϊκό Χριστιανισμό Ελληνικό. Για αυτό οι πρόγονοι μας από σκλάβοι έγιναν διοικητές του Ρωμαϊκού κράτους. Η ίδρυση της παγκόσμιας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας από τους Ιουδαίους ένωσε όλη την οικουμένη. Αυτό έφερε την υποταγή των εθνών, κατάργησε τα σύνορα στην Μεσόγειο, Ευρώπη, Μικρά Ασία. Βόρεια Αφρική, Συρία, Ισραήλ σχημάτισε την πατρίδα που γεννήθηκε η Ελληνορθοδοξία και δημιούργησε τις προυποθέσεις για την απελευθέρωση του Ελληνικού έθνους, το οποίο έφτασε στο απόγειο του, με την ανάληψη διοικήσεως του Ρωμαϊκού κράτους.

Οι Έλληνες των μεσαιωνικών αιώνων μέσα από την ηθική, την πίστη και την παιδεία έγιναν κληρονόμοι μιας παγκόσμιας αυτοκρατορίας (Ρωμαϊκή) και μια παγκόσμιας θρησκείας (Χριστιανισμός). Ο Χριστιανισμός αναδύθηκε και έγινε παγκόσμια θρησκεία με την εισαγωγή των Πλατωνικών διδασκαλιών από τους τρεις ιεράρχες και η αρχαία Ελληνική σοφία διασώθηκε και διατηρήθηκε στους αιώνες μέσα από την ενσωμάτωση της στην Ορθόδοξη-Χριστιανική πίστη. Όταν ανήλθε στον Ρωμαϊκό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως ο πρώτος Έλληνας-Χριστιανός αυτοκράτορας Ηράκλειος το Romanoum Imperium έγινε και τυπικά Ελληνικό.

Οι τρεις Ιεράρχες, υπήρξαν μέτοχοι και φορείς της αρχαίας Ελληνικής γραμματείας. Ο Χριστιανισμός και η αρχαία Ελλάδα ήταν και είναι έννοιες ταυτόσημες. Τον έναν θεό-δημιουργό δίδαξαν οι αρχαίοι Έλληνες σοφοί, με προεξέχον τον Ύπατο των Φιλοσόφων, τον Αριστοκλή-Πλάτωνα. Οι μεγάλοι νεοπλατωνικοί θεολόγοι της Αγιοτόκου Καππαδοκίας, ο Μέγας Βασίλειος, ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, ο Άγιος Γρηγόριος(Επίσκοπος Νύσσης) όπως και ο Άγιος Ιωάννης (Χρυσόστομος) ήταν μεγάλοι θαυμαστές, της αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας, την οποία ενσωμάτωσαν, στην Χριστιανική διδασκαλία-πίστη. Ο παγκόσμιος χαρακτήρας της Ελληνορωμαϊκής αυτοκρατορίας εδραιώνεται σταθερά μέσα από την οικουμενική χριστιανική ιδέα και τον Ελληνικό πολιτισμό (Αριστοκλής). Ο σκοπός των Τριών Ιεραρχών ήταν η ενοποίηση του Ρωμαϊκού κράτους μέσω της χριστιανικής πίστεως και της Ελληνικής παιδείας. Η Ορθοδοξία και οι Πλατωνικές διδασκαλίες ήταν το βασικό στοιχείο συνοχής για να αντιμετωπίσει το Ελληνικό-Ρωμαϊκό έθνος, τον μόνιμο κίνδυνο λόγω των διαφορετικών λαών.

Οι Άγιοι πατέρες, θεμελίωσαν την πολιτική ιδεολογία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, επάνω στο αξίωμα της χριστιανικής οικουμενικότητας, του Ελληνικού πολιτισμού και των Ρωμαϊκών πολιτικών αξιωμάτων. Η βασική αρχή της πολιτικής Ρωμαϊκής θεωρίας ήταν η Pax Romana, η παγκόσμια Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ένωσε όλη την οικουμένη. Αυτό έφερε την υποταγή των λαών, κατάργησε τα σύνορα των εθνών και σχημάτισε την πατρίδα που γεννήθηκε η Ορθοδοξία. Το Ρωμαϊκό κράτος συνέχισε να υπάρχει εξαιτίας του Χριστού, του Αγίου Κωνσταντίνου και των τριών Ιεραρχών. Χωρίς την ένωση του Χριστιανισμού και του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού, ήταν αδύνατον να γίνει το έθνος μας, παγκόσμια αυτοκρατορία και να φτάσει στην κορυφή του κόσμου.

Ο Ελληνικός πολιτισμός και ο Χριστιανισμός θα ενωθούν ώστε να γίνει για μία και μοναδική φορά η Ελλάδα παγκόσμιο κρατικό μόρφωμα. Ο Χριστός και ο Αριστοκλής-Πλάτωνας υπήρξαν τα θεμέλια της αυτοκρατορίας και του έθνους. Από εκεί ο Ελληνισμός θα πάρει αστείρευτες δυνάμεις για να μεγαλουργήσει και να επιβιώσει. Οι πατέρες της Ορθοδοξίας, κράτησαν ότι πολύτιμο είχε ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός, όπως οι διδασκαλίες του Πλάτωνα-Αριστοκλή, ενώ παράλληλα χρησιμοποίησαν την κορυφαία γλώσσα στον κόσμο την Ελληνική. Ο Ελληνικός πολιτισμός δεν ήταν αρκετός από μόνος του για να φτάσει στην κορυφή του κόσμου το έθνος. Για αυτό και έπρεπε να ενωθεί ο Ελληνικός πολιτισμός με τον χριστιανισμό, για να φτάσει ο Ελληνισμός στο απόγειον της δυνάμεως του. Η πολιτιστική διαδρομή του αρχαίου Ελληνικού κόσμου ενώθηκε με την Ορθοδοξία, ως σώμα Χριστού, όταν οι Έλληνες θα αναλάβουν την ηγεσία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και της Αγίας Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ο μέγιστος εκφραστής της Αρχαιότητας ο Αριστοκλής μαζί με τους τρεις Ιεράρχες θα δημιουργήσουν της βάσεις για την οικουμενικότητα, την διαχρονικότητα του Ελληνισμού και της Χριστιανικής, Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Τα περισσότερα στοιχεία του αθάνατου Ελληνικού πνεύματος θα είναι πλέον μέσα στην Ορθόδοξη πίστη. Η εισαγωγή των διδασκαλιών του ύπατου των φιλοσόφων Πλάτωνα-Αριστοκλή από τους Αγίους Ιεράρχες, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι οι Έλληνες φιλόσοφοι ήταν μονοθεϊστές και ότι δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με το Φοινικικό δωδεκάθεο.

Μέσα από τα Πλατωνικά διδάγματα και τα ηθικά αξιώματα, ο Χριστιανισμός έγινε πολύ ευκολότερα αποδεκτός από τους Έλληνες, καθώς τους φάνηκε από την αρχή, ότι η Ορθοδοξία είναι κάτι πολύ οικείο, προς εκείνους. Το αποτέλεσμα ήταν με την εισαγωγή των διδαχών του Πλάτωνα, στον Χριστιανισμό, να έχουμε πολύ μεγάλη εξάπλωση, της νέας και ανερχόμενης θρησκείας στην αυτοκρατορία. Μόνον όσοι ήταν αγράμματοι δεν έγιναν Χριστιανοί, διότι δεν επέτυχαν να διεισδύσουν στα ουσιώδη νοήματα της Χριστιανικής διδασκαλίας. Η αλλαγή του Χριστιανισμού από τον Εβραϊκό, στον Ελληνικό πολιτισμό επέφερε την οικουμενικότητα της Ορθοδοξίας, του Ευαγγελίου, του κλασικού πολιτισμού και της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Ο Χριστιανισμός μαζί με τον Ύπατο των Φιλοσόφων Αριστοκλή διαμόρφωσαν ηθικά και πνευματικά ολόκληρη την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και το Ελληνικό έθνος, διότι εξ αρχής ο Χριστιανισμός με τον Ελληνισμό, είχαν τα ίδια ηθικά αξιώματα, στους περισσότερους τομείς. Τα τέσσερα Ευαγγέλια γράφτηκαν απευθείας στην Ελληνική γλώσσα, όπως επίσης οι πράξεις των Αποστόλων, οι επιστολές του Αποστόλου των εθνών Παύλου, καθώς και τα πρώτα άρθρα της Ορθόδοξης, Χριστιανικής θεολογίας.

Έξω από την Ελληνική Ορθοδοξία άφησαν οι άγιοι Ιεράρχες, μόνο το δωδεκάθεο, τον Φοινικικό παγανισμό ως ανάξιο του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού και της Ορθοδοξίας. Πρόσθεσαν στον Χριστιανισμό μόνον ότι καλό είχε ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός μέσα από τα φιλοσοφικά αξιώματα του Αριστοκλή. Οι Τρεις Ιεράρχες διέσωσαν ότι πολύτιμο είχε δημιουργήσει η ανθρώπινη διάνοια των Ελλήνων σοφών, συνδυάζοντας το πνεύμα του αρχαίου φωτός, με την διδασκαλία του Χριστού. Η Αγία Ευδοκία ήταν η δεύτερη Ελληνίδα Χριστιανή φιλόσοφος-ρήτορας, μετά την Αλεξανδρινή και Ορθόδοξη Ελληνίδα Υπατία. (1) Αποτελεί πρόδρομο της μεγάλης Άννας Κομνηνής. Η Αγία επιδόθηκε στην συγγραφή πολύ σημαντικών έργων.Δυστυχώς τα περισσότερα έργα της δεν έχουν διασωθεί. Ελάχιστα είναι αυτά τα οποία σώθηκαν, μεταξύ αυτών οι στίχοι για την νίκη των Ελλήνων επί των Περσών και οι εργασίες της για τους προφήτες Δανιήλ και Ζαχαρία.//Ακόμη η Ευδοκία έγραψε την ιστορία του ευαγγελίου σε Ομηρικούς στίχους, ενώ δεν παρέλειψε να γράψει ενάντια στον μάγο του δωδεκαθέου τον Κυπριανό από την Αντιόχεια. Η Αθηναιδα ήταν κόρη του ρήτορα Λεόντιου. Ο Λεόντιος δίδαξε στην κόρη του την αρχαία Ελληνική γραμματεία. Σπούδασε μουσική, γεωμετρία, αστρονομία, φιλοσοφία και ρητορική. Σε περίπτωση που ήταν τα πράγματα όπως τα αναφέρουν οι μεγαλύτεροι εχθροί του Χριστού-Ελληνισμού, οι νεοπαγανιστές, δεν θα άνοιγε το 425 μ.Χ. με επιθυμία της Αυγούστας Ευδοκίας, η ανωτάτη φιλοσοφική πανεπιστημιακή σχολή στην Κωνσταντινούπολη. Επίσης δεν θα είχε ούτε η ίδια η αυτοκράτειρα καμία ενασχόληση με την αρχαία Ελληνική γραμματεία. Την ίδια εποχή με την μεγάλη νεοπλατωνική και φιλοχριστιανή Υπατία στην Αίγυπτο έζησε και η Ευδοκία στην Κωνσταντινούπολη. Η Υπατία είχε πολλούς Χριστιανούς μαθητές στην σχολή της. Εάν ο Χριστιανισμός ήταν ενάντια στον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, τότε η φιλόσοφος Υπατία, δεν θα δεχόταν, απολύτως κανέναν Χριστιανό, ως μαθητή, στην σχολή της. Η Αγία Ευδοκία με πρότυπο την Αλεξανδρινή Υπατία, συνδύασε άριστα το αρχαίο Ελληνικό πνεύμα με την Χριστιανική πίστη.



Στην ανωτάτη σχολή διδασκόταν το μάθημα της φιλοσοφίας, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που διδασκόταν στην αρχαία Ελλάδα. Οι σπουδαστές του πανεπιστημίου διδασκόταν μουσική, γεωμετρία, αστρονομία, φιλοσοφία, φιλολογία. Η Ευδοκία έβαλε τα θεμέλια μετά από τους τρεις Ιεράρχες για την ανοδική πορεία του Ελληνισμού και της αυτοκρατορίας. Ταυτόχρονα με την Ελληνική φιλοσοφική σχολή την οποία ίδρυσε η αυτοκράτειρα Ευδοκια, θωράκιζε τον Ελληνισμό σε ηθικό-πνευματικό και σε πολιτικό-στρατιωτικό επίπεδο. Ο πρύτανης Λέων ο μαθηματικός, ήταν γεωμέτρης, αστρονόμος, φιλόσοφος. Ο Λέων προετοίμασε για να εκδωθούν εκ νέου τα έργα του Αρχιμηδη, του Ευκλείδη, του Απολλώνιου του Πυργαιου, του Πτολεμαίου. Τα έργα αυτά βρίσκονται αυτήν την στιγμή στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Ο ίδιος έγραψε παρατηρήσεις επάνω στους Ευκλειδη και Αρχιμήδη. Ο Λέων είναι ο πρώτος που εισήγαγε τα γράμματα στην Αλγεβρα. Ο Λέων έζησε για πολλά χρόνια σε μοναστήρι στην Άνδρο. Στην μονή βρήκε και μελέτησε επί πολλά έτη σπάνια βιβλία των Αρχαίων Ελλήνων Φιλοσόφων. Η Αγiα-Βασίλισσα Θεοδώρα ήταν επίτροπος του ανήλικου γιου Μιχαήλ, και ασκούσε την αντιβασιλεία. Για αυτό είχε το δικαίωμα να συγκαλέσει σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη, η οποία επικύρωσε τις αποφάσεις της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, βάζοντας τέλος στην πνευματική διαμάχη, και στους διωγμούς των Ορθοδόξων από τους αιρετικούς εικονομάχους.

Μόλις έγινε Αυγούστα η Θεοδώρα επέλεξε τα αδέλφια της στα κορυφαία αξιώματα του Ρωμαϊκού κράτους. Ο Βάρδας έλαβε το αξίωμα Καίσαρα και ο Πετρωνάς δομέστικος των σχολών. O Πετρωνάς αποδείχτηκε σημαντικός στρατηγός, και προστάτεψε την Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Επίσης η αυτοκράτειρα διόρισε τον Μέγα Φώτιο στον πατριαρχικό θρόνο της Βασιλεύουσας. Εν συνεχεία υπό τις κατευθύνσεις του Πατριάρχη Φώτιου, οι Κύριλλος και Μεθόδιος πηγαίνουν στην Σερβία, για να διαδώσουν το Ευαγγέλιο στους Σέρβους. Στα πλαίσια της εξωτερικής πολιτικής-Pax Romana, o Φώτιος επεδίωξε να γίνουν Χριστιανοί και οι Σλάβοι και Ρώσοι, ώστε να μειωθούν με αυτόν τον τρόπο, οι πολλοί εξωτερικοί εχθροί, της αυτοκρατορίας. Η Αγία Θεοδώρα και ο αδελφός της ο Καίσαρας Βάρδας, ήταν οι συνιδρυτές της ανωτάτης πανεπιστημιακής, φιλοσοφικής σχολής της Μαγναύρας. Εάν οι Έλληνες Χριστιανοί, ήταν “ενάντια”, στην αρχαία Ελληνική παιδεία, δεν θα είχαν ανοιχτές, τις φιλοσοφικές σχολές, σε όλη την διάρκεια ζωής του Ρωμαϊκού κράτους. Επί Κωνσταντίνου Μονομάχου είχαμε την ανωτάτη πανεπιστημιακή σχολή των Μαγγάνων, με διδάσκοντες τους Μ. Ψελλό και Ιωάννη Γραμματικό.

Η πορφυρογέννητη πριγκίπισσα Άννα ως γόνος αυτοκρατορικής οικογένειας και αγαπημένη κόρη του Αλέξιου Α, έλαβε μία εξαιρετική παιδεία. Απέκτησε εκπληκτικές γνώσεις επάνων στην αρχαία Ελληνική γραμματεία, μελέτησε τους αρχαίους συγγραφείς, ιστορικούς, φιλοσόφους, ρήτορες, λυρικούς και τραγικούς ποιητές.Επιπροσθέτως συμπλήρωσε την εγκύκλιο παιδεία της εποχής, με σπουδές στην γεωμετρία, την μουσική, την αστρονομία, την ιατρική, όπως όλοι οι νέοι της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, σπούδαζαν την αρχαία Ελληνική κλασσική αγωγή των Ελλήνων σοφών. Οι εξέχουσες Χριστιανικές οικογένειες της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στηρίζουν τον πολιτισμό, την πνευματική μόρφωση με στόχο την εθνική επιβίωση. Επιθυμούσαν να είναι εξελίξιμοι-δημιουργικοί για την το έθνος και σε προσωπικό επίπεδο. Η εποχή των Κομνηνών και των Παλαιολόγων χαρακτηρίζεται από σημαντικά ιστορικά γεγονότα και παράλληλα από μία ιδιαίτερη πνευματική άνθηση, στον τομέα της αρχαιοελληνικής παιδείας. Η καλλιέργεια των γραμμάτων και των επιστημών, γινόταν σε όλη την Ελληνική-Ρωμαϊκή περίοδο (324 εως 1453 μ.Χ.

Τους χρόνους εκείνους που γεννήθηκε η Άννα Κομνηνή κυριαρχεί, ο μεγαλύτερος προδότης όλων των εποχών, ο υπεύθυνος για την καταστροφή του Μαντζικέρτ Μιχαήλ Ψελλός. Η Άννα καταγράφει τα ιστορικά γεγονότα και την δράση του Αυτοκράτορα Αλεξίου Α’, τις επιδρομές των Νορμανδών στα Βαλκάνια και των Τούρκων στην Μικρά Ασία. Κεντρική μορφή της Αλεξιάδας είναι ο πατέρας της, ο Αλέξιος Α’, για τον όποιον εκφράζεται με πολύ μεγάλο θαυμασμό.

Από το ανεκτίμητης αξίας έργο της την "Αλεξιάδα", διαπιστώνουμε την πνευματική συγκρότηση της Ελληνίδας πριγκίπισσας, την βαθιά γνώση των αρχαίων φιλοσόφων, την υψηλή παιδεία, αλλά και την ηθική της καλλιέργεια. Μέσα από την “Αλεξιάδα” διαπιστώνουμε, ότι η Άννα ήταν άριστη γνώστης των αρχαίων σοφών, και πολύ μεγάλη θαυμάστρια των Ελλήνων στρατιωτικών, που πολεμούσαν στα πεδία των μαχών, σε καθημερινή βάση, για την ελευθερία, την επιβίωση της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Η ελευθερία πίστεως είναι Θεόδοτη. Εν τούτοις όταν πλαστογραφείται σκόπιμα η ιστορία σε εποχή υβριδικού πολέμου με στόχο τον αφανισμό του έθνους, έχουμε προδοσία και κακούργημα. Συνεπώς ο κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να πιστεύει όπου θέλει. Όταν όμως γίνεται κατάχρηση της θεοδότου ελευθερίας, δημιουργούνται σοβαρότατα ζητήματα και προβλήματα σχετικά με την εθνική-κοινωνική συνοχή και επιβίωση. Ο ερχομός, τα θαύματα, οι διδασκαλίες, η Γέννηση, η Ανάσταση του Ιησού Χριστού, η Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία αποτελούν για όλους τους πιστούς, τα πιο αξιόλογα και ελπιδοφόρα γεγονότα όλων των εποχών, στην παγκόσμια ιστορία. Δυστυχώς όμως υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, οι οποίοι δεν χαίρονται, από την παρουσία και τις ευεργεσίες του Θεανθρώπου. Μερικοί άνθρωποι έχουν αντίθετες απόψεις. Μισούν τον Ελληνισμό με αποτέλεσμα να μειώσουν την αξία του Χριστού, του Αγίου Κωνσταντίνου, του Βουλγαροκτόνου, του Ηράκλειου, του Αγίου Νικηφόρου και του Ρωμαϊκού κράτους.


Ο παγανισμός, η σεξουαλική διαφθορά, οι ουσίες, η αλλοίωση της Ελληνικής ιστορίας, οι παραποιημένες προφητείες, κάτω από την καθοδήγηση, των Τούρκων-δωδεκαθειστών ασκούν ισχυρή διαλυτική-καταστροφική δράση στην Ελληνική κοινωνία και το έθνος. Τα διδάγματά και οι πρακτικές του παγανισμού έχουν δημιουργήσει άνευ προηγουμένου διχαστικό πνεύμα, στην Ελληνική επικράτεια, μεταξύ παγανιστών και Ορθοδόξων Χριστιανών. Εκτός από ελάχιστους παγανιστές οι οποίοι είναι χαμηλών τόνων, οι περισσότερες παγανιστικές ομάδες διακατέχονται από ένα απίστευτο μίσος κατά των Χριστιανών. Μας αποκαλούν Εβραιοχριστιανούς και απαιτούν να φύγουμε στο Ισραήλ !!! Η μεγάλη εχθρότητά τους, αρχίζει από τις φρικτές και αισχρές ύβρεις κατά του Τριαδικού Θεού, της Υπεραγίας Θεοτόκου και των ιερών προσώπων της Εκκλησίας.

Μέσω των παραποιημένων ιστορικών άρθρων-σχολίων και των αναφορών τους, επιχειρούν να στηρίξουν τις θέσεις τους, προκαλώντας πνευματική και ηθική σύγχυση, με στόχο την διάλυση του Ελληνικού έθνους. Όσοι γνωρίζουμε, την πραγματική ιστορία,Οι δωδεκαθειστές, θεωρούν, ότι έχουν το “δικαίωμα” να πάρουν εκδίκηση κατά των “σφαγών και εγκλημάτων” τα οποία “έγιναν” εναντίον των προγόνων τους”.

Με πρόσχημα το αίμα των “άδικα δολοφονημένων Ελλήνων”, οι φίλοι της αρχαίας-Ολύμπιας θρησκείας αναζητούν εκδίκηση από τους Ορθοδόξους Χριστιανούς. Εν τούτοις δεν αναφέρουν ποιοι είναι οι πραγματικοί τους πρόγονοι, οι οποίοι δεν ήταν Έλληνες. Το υβρεολόγιο τους ξεπερνά τα όρια της αξιοπρέπειας, της ηθικής και του Ελληνικού πολιτισμού. Οι ύβρεις και οι προσβολές τους εναντίον των Αγίων, του Χριστού και της Υπεραγίας Θεοτόκου, είναι πρωτόγνωρες-πρωτοφανείς. Οι απειλές εδώ και πολλά χρόνια, ξεπερνούν τα όρια της νομιμότητας. Σε πολλές περιπτώσεις κάνουν γνωστές και χωρίς ενδοιασμούς, τις προθέσεις τους να αναβιώσουν τους διωγμούς των πρωτοχριστιανικών αιώνων, όταν θα απελευθερώσουν την επί 1500 ε΄των "σκλαβωμένη" Ελλάδα από τους Χριστιανούς Ρωμαίους "κατακτητές". Μεταξύ άλλων απαιτούν την παράδοση κάθε αρχής και εξουσίας του κράτους σε εκείνους, Σύμφωνα με τους παγανιστές, μόνον οι λάτρεις των αρχαίων “θεών” είναι οι γνήσιοι Έλληνες και οι νόμιμοι κάτοικοι της Ελλάδος. Εν τούτοις με βάση τα ατράνταχτα ιστορικά στοιχεία, οι παγανιστές λατρεύουν Ιουδαϊκές-Φοινικικές Θεότητες και όχι οι Έλληνες Χριστιανοί. Ο νεοπαγανισμός συνεχίζει τον πανάρχαιο και παραδοσιακό ρόλο του, καθώς δημιουργήθηκε για να λειτουργήσει, ως ανθελληνικός μηχανισμός, διχόνοιας, μίσους και έριδας ανάμεσα, στους Ορθόδοξους Έλληνες και όχι μόνον.



Ένα διχασμένο Ελληνικό έθνος πνευματικά-κοινωνικά, με διχασμένο κοινωνικό ιστό, δεν διαθέτει τις απαραίτητες αντιστάσεις, δεν αντιδρά στις εξωτερικές προκλήσεις. Δέχεται ευκολότερα τα μεθοδευμένα ανθελληνικά σχέδια, από τις σχολές υβριδικού πολέμου των εχθρικών κρατών. Το φαινόμενο του παγανισμού είναι πολύ επικίνδυνο για την πνευματική, κοινωνική και εθνική μας επιβίωση-συνοχή. Αποτελεί πρόκληση για την πνευματική ισορροπία των πιστών, την κοινωνική και εθνική μας συνοχή, την οποία υπηρετεί εδώ και αιώνες η αρχαία Ελληνική παιδεία, και η Ορθοδοξία. Στοχεύουν και επιθυμούν, αρχικά την πνευματική άλωση της Ελλάδος. απορούμε από το μίσος και από το μέγεθος της πλαστογραφήσεως. Στον επίλογο της σημερινής μου εργασίας, να επαναλάβω ότι εάν ήταν ενάντια στον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό οι Χριστιανοί, οι τρεις Ιεράρχες δεν θα έκαναν Ελληνικό τον Ιουδαϊκό Χριστιανισμό, με την εισαγωγή των διδασκαλιών του Αριστοκλέους στην Ορθοδοξία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ARISVINEWS

Δεν υπάρχουν σχόλια :