Η 30Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ ΠΟΥ O ΟΗΕ ΑΚΥΡΩΣΕ ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ‘ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΌΛΩΝ ΤΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ’








Η πρόσφατη (30 Οκτωβρίου 2021) χειρονομία του εκπροσώπου του Ισραήλ στον ΟΗΕ Γκιλάντ Ερντάν να σκίσει στο βήμα της Γενικής Συνέλευσης την ετήσια έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα μας έφερε στο μυαλό ένα μοναδικό περιστατικό.




Η 16η Δεκεμβρίου 2021 αποτελεί την 30η επέτειο του μόνου ακυρωτικού αλλά και πιο λακωνικού ψηφίσματος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών 46/86, που με τίτλο ‘ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ’ απλώς έλεγε: ‘Η Γενική Συνέλευση αποφασίζει να ανακαλέσει τον προσδιορισμό που περιέχεται στο ψήφισμα 3379 (XXX) της 10ης Νοεμβρίου 1975’.

Το πιο ενδιαφέρον είναι το ότι το ανακληθέν ψήφισμα 3379 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών είχε τίτλο ‘ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ’.

Τι έχει συμβεί;

Το ψήφισμα του 1975 (που κατέληγε ότι ‘Ο Σιωνισμός είναι μια μορφή ρατσισμού και φυλετικών διακρίσεων’) είχε εγκριθεί με την υποστήριξη του σοβιετικού μπλοκ, των χώρων με αραβική και μουσουλμανική πλειοψηφία, της πλειοψηφίας των αφρικανικών χωρών αρκετών από το κίνημα των αδεσμεύτων (όπως Κύπρος, Ινδία, Γιουγκοσλαβία), παρά την σφοδρή αντίδραση των ΗΠΑ και των συμμάχων τους (ο τότε εκπρόσωπος του Ισραήλ Χαίμ Χέρτσογκ το έσκισε στο βήμα της συνέλευσης).
Το ψήφισμα του 1991 εγκρίθηκε 10 μέρες πριν διαλυθεί κι επισήμως η Σοβιετική Ένωση (καθιστώντας τις ΗΠΑ την μόνη υπερδύναμη) και μάλιστα ήταν ο τότε πρόεδρος Τζορτζ Μπους (ο πρεσβύτερος) που το εισηγήθηκε προσωπικά λέγοντας ότι το 3379 ‘χλευάζει τη δέσμευση και τις αρχές πάνω στις οποίες ιδρύθηκαν τα Ηνωμένα Έθνη’.



Σε κάθε περίπτωση γεγονός παραμένει ότι (τουλάχιστον) μια από τις δύο αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, που έχει στον τίτλο της την εξάλειψη των φυλετικών διακρίσεων αποτελεί το εντελώς αντίθετο.

Είναι αναπόφευκτο το μυαλό κάποιου να προσανατολίζεται στο συμπέρασμα ότι πρακτικά ‘ρατσισμός, φυλετικές διακρίσεις, ανθρώπινα δικαιώματα (κι όχι μόνο) είναι… ό,τι πει ο ισχυρός’ και το μυαλό του να πηγαίνει στα λόγια που λένε οι Αθηναίοι στους Μηλίους στην Θουκυδίδου Ξυγγραφή (5.105):

ἡγούμεθα γὰρ τό τε θεῖον δόξῃ τὸ ἀνθρώπειόν τε σαφῶς διὰ παντὸς ὑπὸ φύσεως ἀναγκαίας, οὗ ἂν κρατῇ, ἄρχειν· καὶ ἡμεῖς οὔτε θέντες τὸν νόμον οὔτε κειμένῳ πρῶτοι χρησάμενοι, ὄντα δὲ παραλαβόντες καὶ ἐσόμενον ἐς αἰεὶ καταλείψοντες χρώμεθα αὐτῷ, εἰδότες καὶ ὑμᾶς ἂν καὶ ἄλλους ἐν τῇ αὐτῇ δυνάμει ἡμῖν γενομένους δρῶντας ἂν ταὐτό.

Έχουμε τη γνώμη για τους θεούς και τη βεβαιότητα για τους ανθρώπους, ότι, αναγκασμένοι από ένα φυσικό νόμο επιβάλλουν πάντα την εξουσία τους όπου είναι πιο δυνατοί. Το νόμο αυτό ούτε εμείς τον θεσπίσαμε ούτε θεσπισμένο πρώτοι εμείς τον εφαρμόσαμε, αλλά τον βρήκαμε να υπάρχει και θα τον αφήσουμε να υπάρχει παντοτινά, και τον εφαρμόζουμε ξέροντας ότι κι εσείς και άλλοι, αν αποκτούσατε την ίδια δύναμη με μας, θα κάνατε τα ίδια.

Δεν υπάρχουν σχόλια :