Δύο μέτρα και σταθμά στην Ε.Ε.: Οι Γερμανοί, στο όνομα του κράτους δικαίου, ξεπληρώνουν τα παλιά τους γραμμάτια με την Πολωνία








Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ  *

Είναι πραγματικά ανατριχιαστική η υποχθόνια γερμανική επιθετικότητα που εκδηλώνεται το τελευταίο διάστημα εις βάρος της Πολωνίας.


Και μάλιστα στο όνομα των «δημοκρατικών θεσμών», του «κράτους δικαίου» και διάφορων άλλων τέτοιων βαρύγδουπων, που χρησιμοποιούνται επιλεκτικά από τις Βρυξέλλες-κατ’ εντολήν πάντα του Βερολίνου-για να αναδειχθεί σε διεθνή παρία μία μεγάλη και ιστορική ευρωπαική χώρα.

Το έγκλημα της δεξιάς πολωνικής κυβέρνησης, είναι απλώς ότι υπηρετεί την εθνική της αποστολή. Σέβεται τον εαυτό της, τους πολίτες που την εξέλεξαν μεγαλοπρεπώς για δεύτερη φορά, και τα συμφέροντα του κράτους. Ένα δεύτερο…έγκλημα των Πολωνών είναι ότι αποτελούν ένα πολύ ομοιογενές έθνος. Από τους 38,5 εκατομμύρια κατοίκους της σημερινής Πολωνίας, το 95% δηλώνουν «νέτα-σκέτα» Πολωνοί.


Πρόσφατα η Πολωνική δικαιοσύνη, που επίσης φαίνεται να στέκεται στο ύψος της αποστολής της, αποφάσισε πως όταν το εθνικό συμφέρον το απαιτεί(βλέπε λαθρομετανάστευση), οι τοπικοί νόμοι υπερτερούν του «ευρωπαικού δικαίου», ότι κι αν λέει αυτό.
Αφορμή για την κόντρα ήταν ο τρόπος διορισμού δικαστών στα πειθαρχικά συμβούλια, όπου οι Βρυξέλλες απαιτούσαν να έχουν λόγο! Το Πολωνικό ανώτατο συνταγματικό δικαστήριο όμως, τόλμησε να αμφισβητήσει την υπεροχή του ευρωπαικού έναντι των εθνικών δικαίων.

Αυτό για την γερμανική λογική «τα δικά μου δικά μου-τα δικά σου, επίσης δικά μου» είναι ανεπίτρεπτο. Το δικό τους ανώτατο συνταγματικό δικαστήριο, επιτρέπεται να αμφισβητεί ευρωπαικά μέτρα οικονομικής αλληλεγγύης στους ασθενέστερους, όπως η «ποσοτική χαλάρωση», αλλά οι άλλοι δεν επιτρέπεται π.χ. να προστατεύουν τα σύνορα τους!


Όταν έρχεται η ώρα να βάλουν το χέρι στη τσέπη, οι Γερμανοί επικαλούνται τους δικαστές της Καρλσρούης με τις κόκκινες τηβέννους που μπορούν να απορρίπτουν αποφάσεις της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας, επειδή, τάχα μου, δεν «συνάδουν» με την γερμανική αντίληψη δημοσιονομικής ευταξίας. Αλλά οι Πολωνοί δεν έχουν δικαίωμα να έχουν δική τους αντίληψη περί…εθνικής κυριαρχίας. Αποτελούν κατώτερο είδος Ευρωπαίων που πρέπει να εναρμονίζεται αδιαμαρτύρητα με τις επιταγές της ευρωπαικής(βλέπε γερμανικής)σοφίας.

Eίναι αλήθεια ότι έχουν παλιούς λογαριασμούς οι Γερμανοί με τους Πολωνούς. Δύσκολα χώνεψαν την παραχώρηση της Ανατολικής Πρωσίας, παρόλο που η περιοχή εκκενώθηκε από το γερμανικό στοιχείο μετά τη λήξη του πολέμου.

Αναγκάστηκαν να την αποδεχθούν, ως υποχρεωτική προυπόθεση για την ενοποίηση των δύο Γερμανιών και την αντάλλαξαν σιωπηρά με την απαλλαγή τους από τις πολεμικές επανορθώσεις. Σε αυτό τους διευκόλυναν σκανδαλωδώς οι παλαιοί Σύμμαχοι που έκλεισαν το μάτι, ώστε η περιβόητη Συνθήκη «2+4» να μην πάρει ποτέ την μορφή επίσημης «Συμφωνίας Ειρήνευσης», γιατί τότε οι Γερμανοί θα έπρεπε αυτόματα να πληρώσουν τις οφειλές στα θύματα τους.


Η γενναία αυτή παραχώρηση των «Μεγάλων» προς τον Χέλμουτ Κόλ εις βάρος χωρών όπως η Πολωνία και η Ελλάδα, ήταν αποτέλεσμα ενός συνδυασμού εκμαυλισμού, ανασφάλειας και υπερβολικής καλοπιστίας προς την Γερμανία.

Ο Γκορμπατσώφ κατ΄ουσίαν «δωροδοκήθηκε» με ένα γενναίο πακέτο γερμανικής βοήθειας σε ρευστό που είχε απόλυτη ανάγκη η οικονομία του, ο Μιττεράν πίστευε ότι θα ελέγχει τους Γερμανούς μέσα από την Ευρωπαική Ενωση, η Θάτσερ (δυστυχώς) παρέδιδε στον επόμενο και ο πατήρ Μπούς που εμφορείτο από φιλο-γερμανικά αισθήματα, λόγω οικογενειακών καταβολών, κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου, χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι η Γερμανία ετοιμαζόταν να διαμελίσει και τα Βαλκάνια.
Αλλά αυτά ανήκουν στην ιστορία. Σήμερα η Πολωνία μπαίνει στο μάτι των Γερμανών για πολλούς διαφορετικούς λόγους. Παζαρεύει σκληρά για τα εθνικά της συμφέροντα διαταράσσοντας την γραμμή του Βερολίνου σε μία σειρά θεμάτων. \\

Χαλάει την σούπα της πολιτικής για την «Κλιματική Αλλαγή», επιμένοντας να εξαντλήσει όλα τα χρονικά περιθώρια πριν κλείσει τα λιγνιτικά της εργοστάσια, απαγορεύει δια ροπάλου την είσοδο παράνομων μεταναστών στο έδαφος της και αντιστέκεται στα κελεύσματα του «δικαιωματισμού» και της «διαφορετικότητας» που επιβάλουν την πολυφυλετικότητα, τις υβριδικές οικογένειες και τις παρελάσεις των…«κλουβιών με τις τρελλές».

Αυτές οι γενναίες πολωνικές αντιστάσεις βαφτίζονται «αυταρχισμός» και «οπισθοδρομικότητα», που πλήττουν το «ευρωπαικό πνεύμα» και είναι απόλυτα καταδικαστέες. «Νοσηρές αποκλίσεις» που πρέπει να πατάσσονται και να τιμωρούνται!

Αν το καλοσκεφτείτε, πρόκειται για μια παραλλαγή γερμανικού φασισμού. Και ακριβώς για να μην «παρεξηγηθούν» οι σημερινοί Γερμανοί, ξυπνώντας δυσάρεστους συνειρμούς, βάζουν μπροστά άλλους. Τα διάφορα τσιράκια τους. Βέλγους, Ολλανδούς και κάποιους Σκανδιναβούς που επιπλήττουν τους Πολωνούς γιατί «νέμονται» τάχα μου τα ευρωπαικά κονδύλια χωρίς να σέβονται τις «ευρωπαικές αξίες». Αφήστε που η παρούσα πατριωτική πολωνική κυβέρνηση, είχε και το θράσος να θέσει θέμα πολεμικών αποζημιώσεων!

Γι αυτό οι Γερμανοί φυλάγονται και κινούν τα νήματα υπογείως. Να μη φανεί η πατροπαράδοτη απέχθεια για τους γείτονες τους.

Όταν ξέσπασε ο καυγάς, η Μέρκελ, δήλωσε επιδεικτικά : «Μην ανακατεύετε τη Γερμανία, βρείτε τα με την Κομισιόν». Δηλαδή με την, άλλη Γερμανίδα θείτσα, την Ουρσουλα φον ντεν Λάιεν, που είναι γνωστό ότι ούτε την τουαλέτα δεν επισκέπτεται αν δεν συμβουλευθεί πρώτα την Καγκελαρία.

Η Κομισιόν λοιπόν, ρίχνει τώρα βροχή τα πρόστιμα στους Πολωνούς, τους απειλεί με «πάγωμα» επιδοτήσεων ακόμη και από τα προγράμματα για την πανδημία, υπονομεύει το εθνικό τους νόμισμα, ενώ έφτασε ακόμη και να τους δείξει και την πόρτα της εξόδου.

Αλλά η Πολωνία δεν μασάει, γιατί δεν είναι Ελλάδα. Με δημόσιο χρέος μόλις 46% του ΑΕΠ και δικό της νόμισμα που μπορεί να προσαρμόζει έναντι του ευρώ, δεν θα υποκύψει εύκολα στους εκβιασμούς.
Οι πολιτικοί της είναι κατά πολύ σοβαρότεροι από τους δικούς μας. Που αν είχαν μυαλό και υπηρετούσαν τον όρκο τους, θα είχαν τρέξει να φτιάξουν συμμαχία «μπετόν-αρμέ» με τη Βαρσοβία για όλα όσα μας ενώνουν: Λιγνίτες, Λαθρομετανάστευση, Επανορθώσεις.

Που τέτοια τύχη. Ωρα είναι να ψηφίσουμε και εναντίον τους, ως το μεγάλο ευχαριστώ για τους πυροσβέστες που μας έστειλαν όταν καιγόμασταν…

Δεν υπάρχουν σχόλια :