Ο νεοσουλτάνος Ερντογάν με τον δορυφόρο του Ερσίν Τατάρ. Η σιωπή στις ανοησίες Τατάρ δηλώνει ραγιαδισμό










Προσπάθεια των Τούρκων να δικαιολογήσουν τη συνεχιζόμενη κατοχή του 37% του κυπριακού εδάφους από το 1974 και εντεύθεν, είναι να παραχαράξουν την ιστορία της Κύπρου, να αλλοιώσουν τα πραγματικά γεγονότα και, κάνοντας το άσπρο – μαύρο, να... πείσουν διεθνώς ότι έχουν δίκαιο να θέλουν ξεχωριστό κράτος, μόνιμη παρουσία τουρκικού στρατού και εγγυήσεις της «μητέρας πατρίδας».

Όλοι οι Τουρκοκύπριοι ηγέτες, από τον Ντενκτάς και μετά, ανοίγουν το στόμα τους και λένε ό,τι θέλουν, αραδιάζουν ένα σωρό ψέματα και δεν βρίσκεται ένας δικός μας και να τους απαντήσει, να τους βάλει στη θέση τους και με επιχειρήματα και αποδείξεις να τους αποστομώσει. Το λυπηρό (και τραγικό) είναι ότι βρίσκονται κάποιοι σοβαροφανείς Ελληνοκύπριοι που «υιοθετούν» τις τουρκικές ανοησίες, την παραχάραξη της Ιστορίας και δίνουν «όπλα» στους Τούρκους. Ίνα πληρωθή το ρηθέν του αειμνήστου Νεοκλή Σαρρή, λέγοντος: «Σε λίγα χρόνια οι Τούρκοι θα κάνουν τους Έλληνες να σκέπτονται σαν Τούρκοι και αυτή θα είναι η μεγαλύτερη ήττα μας».

Ειδικά ο τωρινός ηγέτης των Τ/κ, Ε. Τατάρ, είναι τόσο ανιστόρητος και θρασύς, που βγάζει τη γλώσσα του περίπατο, λέει ό,τι κατέβει στην κούτρα του, αρχίζοντας από τον σφαγέα Λαλά Μουσταφά το 1571 μ.Χ. και δεν βρίσκεται ΕΝΑΣ να τον αποστομώσει. Δηλώνει «περήφανο εγγόνι» του βάρβαρου κατακτητή της Κύπρου και σε κάποιους περνάει απαρατήρητο...

Χαρακτηρίζει μια λύση του Κυπριακού (έστω Διζωνική), στην οποία δεν θα υπάρχει τουρκικός στρατός, εγγυήσεις της «μητέρας πατρίδας» και κυρίαρχο Τ/κ κράτος ως λύση «υπό τον ζυγό των Ελληνοκυπρίων».

Οι απλοί και αξιοπρεπείς Ελληνοκύπριοι πολίτες ακούν, καθημερινά σχεδόν, τους Τ/κ ηγέτες να βρίζουν τον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ, να μιλούν για την υποκινηθείσα από την Τουρκία το 1963-64 Τουρκανταρσία, για την «ειρηνευτική επιχείρηση» του 1974, να διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα και απάντηση να μην παίρνουν; Μέχρι πότε θα υφιστάμεθα αυτόν τον εξευτελισμό, αυτήν την λεκτική επίθεση, το ψυχοπλάκωμα; Γιατί η πολιτική ηγεσία μένει άλαλη και βουβή; Δεν θέλουν ή δεν ξέρουν να απαντήσουν;

Και επειδή τόλμησε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης να απαντήσει πρόσφατα στον Τατάρ, με αφορμή την αφαίρεση των διαβατηρίων και των ανοήτων επιχειρημάτων που επικαλέστηκε ο Τ/κ ηγέτης, έπεσαν κάποιοι δικοί μας πολιτικοί και κονδυλοφόροι να «φάνε» τον Πρόεδρο ότι αλλάζει δήθεν τη... «βάση των συνομιλιών»!!!

Ποιος; Ο Αναστασιάδης! Που ομνύει καθημερινά πίστη στις αποφάσεις του Σ.Α. του ΟΗΕ και έκανε σωρεία υποχωρήσεων, προκειμένου να διευκολυνθεί μια λύση στο Κυπριακό στα πλαίσια της Διζωνικής Ομοσπονδίας.

Καλώς η κυπριακή κυβέρνηση αφαίρεσε τα διαβατήρια από τους 14 Τ/κ κατοχικούς αξιωματούχους. Ήταν θέμα, πάνω απ’ όλα, αξιοπρέπειας, νομιμότητας και ηθικής επιταγής. Δεν γίνεται να δίνεις διαβατήρια σε ανθρώπους που προσπαθούν διεθνώς να καταλύσουν το κράτος που τους παρέχει αυτό το έγγραφο, να δηλώνεις ότι δεν το αναγνωρίζεις, αλλά αναγνωρίζεις τα διαβατήριά του, διότι είναι όπλα στα χέρια σου για να το πολεμήσεις!!! Και άλλες χώρες αφαιρούν διαβατήρια από πολίτες τους για λόγους ασφαλείας. Σε εμάς πρόκειται για κάτι πιο σοβαρό, πρόκειται για θέμα επιβίωσης.

Ηλθε, λοιπόν, ο Τατάρ και είπε ότι είναι... ανθρώπινο δικαίωμά του να έχει διαβατήριο, διότι «η Κυπριακή Δημοκρατία είναι κοινό κράτος των δύο λαών και τα διαβατήρια εξασφαλίζονται ως φυσικό δικαίωμα που απορρέει από τις Συμφωνίες Εγκαθίδρυσης του 1960 και αυτό το δικαίωμα πρέπει να γίνει σεβαστό»!

Δηλαδή, όποτε συμφέρει τους Τ/κ ισχύουν οι Συμφωνίες του 1960 και όποτε δεν τους συμφέρει, δεν ισχύουν. Φυσιολογικότατα, λοιπόν, εφόσον ο Τατάρ δήλωσε ότι υπάρχει το κοινό κράτος του 1960 στο ζήτημα των διαβατηρίων, ο Πρόεδρος Ανασστασιάδης αποδέχθηκε την «πρόταση» και του είπε ότι είναι έτοιμος να δεχτεί πίσω τους Τ/κ στο κοινό κράτος και να λάβουν αυτά που προβλέπουν οι Συνθήκες. Δεν μπορεί να ανέμενε κανείς ότι ο Νίκος Αναστασιάδης θα έλεγε ότι δεν... ισχύουν οι Συμφωνίες του 1960!

Προς τι, λοιπόν, όλος αυτός ο θόρυβος, το «καρκασιαλίκκι» για μια απάντηση σε «πρόταση» του Τατάρ; Δηλαδή, αν έλθουν οι Τούρκοι, ας πούμε, και μας πουν σοβαρά «ελάτε να εφαρμόσουμε το Σύνταγμα του 1960», που ναι, έχει αρκετές αδυναμίες και τρωτά, εμείς θα τους αντιτάξουμε ένα «στεντόρειο» ΟΧΙ; Θα τους προτείνουμε διχοτόμηση ή διαιώνιση της παρούσας διαίρεσης;

Πού βλέπουν κάποιοι ότι ο Αναστασιάδης αλλάζει τη βάση των συνομιλιών; Μα είμαστε σοβαροί; Ο Τατάρ ισχυρίζεται ότι με το κάλεσμά του για επιστροφή των Τ/κ στην Κυπριακή Δημοκρατία, ο Αναστασιάδης έχασε, τάχα, την αξιοπιστία του! Το παπαγαλίζουν τώρα και δικοί μας. Και δεν βγαίνει ένας να πει στον Τατάρ: «Εσύ το πρότεινες, κύριε, ο Αναστασιάδης το αποδέχτηκε».

Είναι καιρός να υπάρξει προβληματισμός για την τακτική που ακολουθούμε στο Κυπριακό. Δεν γίνεται οι Τούρκοι να αναβαθμίζουν συνεχώς τις θέσεις τους, εμείς να υποχωρούμε και στο τέλος να μιλάμε για... συμβιβασμό! Κάποτε ο Τάσσος Παπαδόπουλος έλεγε για τις συνομιλίες ότι σ’ αυτές εμείς ξεκινάμε από το 1 και οι Τούρκοι είναι στο 10... Επιδιώκεται ένας συμβιβασμός. Αναμένεται ότι θα μετακινηθούν και οι δύο πλευρές, ώστε να βρεθεί η μέση λύση, γύρω στο 5. Η Ε/κ πλευρά κάνει υποχωρήσεις, πάει στο 5 και η τουρκική πλευρά μένει αμετακίνητη στο 10. Ναυαγούν οι συνομιλίες και στις επόμενες διαπραγματεύσεις επιδιώκεται συμβιβασμός μεταξύ του 5 και του 10!!!

Πολύ ορθά παρατήρησε ο βουλευτής Παύλος Μυλωνάς, πρόσφατα σε τηλεοπτική συζήτηση, ότι ως δική μας διαπραγματευτική τακτική θα έπρεπε να ήταν να βρεθεί ένας συμβιβασμός μεταξύ ενιαίου κράτους και δυο κρατών. Και αυτός ο συμβιβασμός να είναι η λύση ομοσπονδίας. Οι Άγγλοι τώρα σερβίρουν ως «συμβιβασμό» μεταξύ της θέσης των Ε/κ για Διζωνική Ομοσπονδία και των Τ/κ για δύο κράτη, τη Συνομοσπονδία.

Δυστυχώς, εκεί θα οδηγηθούν τα πράγματα αν δεν αλλάξουμε τακτική τόσο στις συνομιλίες όσο και στην Ευρώπη. Πέραν των διαβατηρίων πρέπει ως Κυπριακή Δημοκρατία να λάβουμε και άλλα μέτρα κατά της Τουρκίας, αλλά και εναντίον του ψευδοκράτους.

«Ε»



ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ:

Πριν λίγα χρόνια, η Κυπριακή Βουλή ψήφισε να αναγνωρίζεται η 15η Ιανουαρίου ως σημαντική ημέρα για την Κύπρο και να καθιερωθεί ως αργία. Είναι η επέτειος του Δημοψηφίσματος του 1950, κατά το οποίο το 95% των Ελλήνων της Κύπρου (μεταξύ αυτών και μερικοί Τουρκοκύπριοι) ψήφισαν Ένωση με την Ελλάδα. Πρωταγωνιστής αυτού του Δημοψηφίσματος η Κυπριακή Εκκλησία και ο Εθνάρχης Μακάριος Γ’. Ο στόχος εκείνος εγκαταλείφθηκε μετά τον αντι-αποικιακό αγώνα της ΕΟΚΑ. Οι Τούρκοι, τότε, ήταν υπέρμαχοι να παραμείνει η Κύπρος υπό αποικιακό ζυγό. Ως αποτέλεσμα του αγώνα γεννήθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία, ανεξάρτητα αν δεν ήταν αυτός ο αρχικός στόχος. Εν πάση περιπτώσει, η 15η Ιανουαρίου είναι μία σημαδιακή ιστορική ημέρα. Δεν στρεφόταν εναντίον κανενός, ήταν η ειρηνική έκφραση μιας επιθυμίας των Ελλήνων της Κύπρου.

Τότε αντέδρασε έντονα ο... προοδευτικός Ακιντζί, λες και το να τιμάς και να θυμάσαι μια ειρηνική φάση της ιστορίας σου είναι έγκλημα. Δυστυχώς, είδαμε να αντιδρούν και κάποιοι δικοί μας... Οι οποίοι, όμως, τώρα που ο Τατάρ ανακήρυξε την 30ή Αυγούστου 1922 ως εθνική γιορτή και των Τ/κ, ουδείς αντέδρασε! Ανακήρυξε, μάλιστα, και τη σφαγή του 1571 ως «εθνική γιορτή» των Τ/κ.

Ο εμπρησμός, λοιπόν, της Σμύρνης το 1922 είναι... «εθνική επέτειος» για τους Τ/κ, σύμφωνα με τον Τατάρ.

Τότε, θυμίζουμε, ο Βαλής της Σμύρνης, Νουρεδίν, «εμελέτησεν, εσχεδίασεν και διέταξεν ώστε ο εμπρησμός να είναι αποφασιστικός». Σύμφωνα με τα γραπτά της εποχής, «Ελληνοπούλες ητιμάσθησαν εμπρός εις τα μάτια ανίσχυρων αδελφών ή πατεράδων», «από μάνες ανοίχθησαν με σκληρότατον ατσάλι οι κοιλιές των, απ’ όπου απεσπάσθησαν οι άωροι καρποί (τα έμβρυα)». «Παλληκάρια εσφάγησαν ως αρνιά», «ιερείς εκρεμάσθησαν, γέροι αφέθηκαν να καούν σαν ποντίκια μέσα εις τα πυρπολούμενα σπίτια», «άνθρωποι ηναγκάσθησαν να καταφύγουν εις τους τάφους του νεκροταφείου, διαμφισβητούντες μία γωνία από τους σκελετούς και τα λείψανα» (Κλείστηκαν δηλαδή στους τάφους)... Γι’ αυτό και ο λαός περιγράφει τις σκηνές εκείνες με την επίκληση «Εβγάτε πεθαμένοι να μπουν οι ζωντανοί»...

Αυτά, λοιπόν, θεωρεί ο Τατάρ ως «εθνική» του επέτειο. Βγήκε κανένας να του απαντήσει, να τον επικρίνει; Ή μήπωςθ’ αλλάξει η... βάση των συνομιλιών αν το κάνει;

«Ε»


Αρχισυντάκτης της ομογενειακής εβδομαδιαίας εφημ. Ελευθερίας, που κυκλοφορεί καθε Πέμπτη, είναι ο κ. Μιχάλης Έλληνας ο οποίος γραφει και τα κύρια άρθρα. http://www.eleftheria.co.uk/pdf/92202172118Eleftheria_1083.pdf σελίδα 4.


Δεν υπάρχουν σχόλια :