Τελικά ο ΟΗΕ μαζί με την Αγγλία στρέφονται ανοικτά εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας






 Στο παρασκήνιο του 2ου προσχεδίου για το ψήφισμα της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, δεν ήταν μόνο οι Βρετανοί, ήταν και η Σπέχαρ, που ήθελε ευρεία έννοια της ΔΔΟ


Σκεύη Σταύρου*


Προβληματίζουν οι συνεχιζόμενες, υπόγειες προσπάθειες και πιέσεις ξένων δυνάμεων, ώστε να δοθούν στην τουρκική πλευρά ανταλλάγματα, δήθεν για να πειστεί να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, τη στιγμή μάλιστα που η Λευκωσία επιδιώκει αυστηρή καταδίκη της Τουρκίας και αναστροφή των νέων τετελεσμένων στην Αμμόχωστο.


Όπως έγινε γνωστό προηγήθηκε άγριο παρασκήνιο για το δεύτερο προσχέδιο του ψηφίσματος ανανέωσης της θητείας της Ειρηνευτικής Δύναμης στην Κύπρο (UNFICUP), όπου υπήρχε απαράδεκτη αναφορά στην 4η παράγραφο, που οδηγεί σε λύση ενός θνησιγενούς συνομοσπονδιακού μορφώματος. Παρέπεμπε σε παρελθοντικά διατακτικά, που επιτρέπουν πολλαπλές ερμηνείες για την πολιτική ισότητα και το κατάλοιπο εξουσιών. Αυτό, όμως, που δεν έγινε γνωστό είναι ότι αυτές οι προσπάθειες, ώστε να ενταχθεί στο ψήφισμα ουσιαστικά ότι η έννοια της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας είναι αρκετά ευρεία που μπορεί να συμπεριλάβει… πολλά και δήθεν να ικανοποιήσει τις ανησυχίες και των δύο πλευρών, έγιναν, σύμφωνα με πληροφορίες της «Σημερινής», με τη συνεισφορά της Ειδικής Αντιπροσώπου του ΓΓ του ΟΗΕ, Ελίζαμπεθ Σπέχαρ!


Γι’ ακόμη μια φόρα η κ. Σπέχαρ λειτούργησε στο παρασκήνιο, αγνοώντας τους όρους εντολής της, που θα έπρεπε να υπηρετεί. Ο ρόλος των Ηνωμένων Εθνών θα έπρεπε να είναι η εποπτεία και δη η εφαρμογή των αποφάσεων και ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού, που βεβαίως διαχρονικά δεν συμβαίνει.


Εντελώς απαράδεκτη -που δεικνύει τόσο την τουρκόφιλη προσέγγιση της Σπέχαρ όσο και την κατάφωρη παραβίαση των όρων εντολής της- ήταν και η στάση που τήρησε μετά την ενημέρωση των μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας στις 21 Ιουλίου για την Κύπρο. Όπως διαχρονικά πράττει, τηρώντας ίσες αποστάσεις, δήλωσε το ανήκουστο ότι «ο ΓΓ έχει συστηματικά καλέσει τα μέρη να αποφύγουν οποιεσδήποτε μονομερείς δράσεις που θα μπορούσαν να αυξήσουν τις εντάσεις και να εκτροχιάσουν τις προσπάθειες για συνέχιση του διαλόγου».


Επί τούτου υπενθυμίζεται και η απάντησή της στις 5 Ιουλίου, κατά την επίσκεψή της στην Κύπρο, ότι «εναπόκειται στα μέρη να επιλύσουν το κυπριακό πρόβλημα. Τα Ηνωμένα Έθνη είναι εδώ για να βοηθήσουν», ερωτηθείσα αν ένας από τους λόγους που το Κυπριακό παραμένει άλυτο είναι και η πολιτική των Ηνωμένων Εθνών των ίσων αποστάσεων μεταξύ της κατοχικής δύναμης και της Κυπριακής Δημοκρατίας.


Ο ΓΓ, οι Βρετανοί και η ΕΕ

Όλα αυτά, βέβαια, είναι το αποκορύφωμα μίας διάθεσης, η οποία εντάθηκε μετά την άτυπη πενταμερή διάσκεψη, ώστε να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις της Τουρκίας για να την πείσουν να επιστρέψει στο τραπέζι του διάλογου. Να συμφιλιώσουν, δηλαδή, όπως υποστηρίζει και η Βρετανία, τη ΔΔΟ με τις συνομοσπονδιακές επιδιώξεις της Τουρκίας. Τραγική κατάληξη αυτών των προσπαθειών, ως φαίνεται, αποτελούν τα τετελεσμένα που ανακοίνωσε ο Ταγίπ Ερντογάν στις 20 Ιουλίου, στην Αμμόχωστο!


Στη Γενεύη ο ΓΓ του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, ο οποίος θέλει να τετραγωνίσει και τον κύκλο, αναφέρθηκε σε bottom up approach, με την ερμηνεία ότι αυτό σημαίνει πως ξεκινάμε από τα δικαιώματα των δυο κοινοτήτων που συνέρχονται και δημιουργούν τη νέα κατάσταση πραγμάτων. Φαίνεται ότι, μετά από έντονες αντιδράσεις, ο Γκουτέρες το απέσυρε σε μεγάλο βαθμό (γι’ αυτό και δεν γίνεται καμία αναφορά στην έκθεσή του των καλών υπηρεσιών), αλλά κατάλοιπο από την εν λόγω προσέγγιση αποτελεί η αναφορά στην έκθεση του ΓΓ στα inherent rights (σύμφυτα δικαιώματα), που έρχεται δήθεν να ισοσκελίσει την αναφορά ότι υπάρχει ένα μόνο κράτος στην Κύπρο.


Οι Βρετανοί, που διαχρονικά καλύπτουν την Τουρκία, επιδιώκουν αναφορές σε συνιδρυτές και συνιδιοκτήτες του νησιού και σε αυτοδιοικούμενες περιοχές, ενώ δοκίμασαν να εντάξουν στο ψήφισμα για την ανανέωση της θητείας της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, με τη συνεισφορά, όπως προαναφέραμε, και της κ. Σπέχαρ, ότι η έννοια της ΔΔΟ είναι αρκετά ευρεία, που μπορεί να περιλάβει πολλά και να ικανοποιήσει τις ανησυχίες και των δύο πλευρών.


Παρόμοια στάση τηρεί, ως φαίνεται, και η Ευρωπαϊκή Ένωση, που ουσιαστικά λέει με έμφαση ότι δεν πρόκειται να δεχθεί τα δύο κράτη, υπονοώντας, όμως, πως κάτι ενδιάμεσο θα μπορούσε να είναι αποδεκτό.


Εν κατακλείδι, καταγράφοντας το συνονθύλευμα αποτυχημένων προσπαθειών κατευνασμού της Τουρκίας, απαντώνται και οι λόγοι της εμφανούς έλλειψης βούλησης του διεθνούς παράγοντα για αναστροφή των τετελεσμένων, πέρα από λεκτικές καταδίκες και εν τέλει απλό ευχολόγιο…


(δημοσιεύθηκε στη «Σημερινή της Κυριακής», 01/08/2021)

Δεν υπάρχουν σχόλια :