Απόφαση – σταθμός Αρείου Πάγου: Ποιος από τους γονείς αποφασίζει για το όνομα των παιδιών;








Οι διαφωνίες μετά το διαζύγιο μεταξύ της μητέρας και του πατέρα διδύμων. Γνώμονας πρέπει να είναι το συμφέρον των ανηλίκων επισημαίνει το Ανώτατο Δικαστήριο.

Ψυχολογικά προβλήματα προκάλεσε στα παιδιά η μάχη του ονόματος μεταξύ χωρισμένων γονέων, με την υπόθεση να φτάνει μέχρι τον Άρειο Πάγο. Το ζευγάρι απέκτησε το 2013 δίδυμα, αλλά χώρισε ένα χρόνο μετά πριν βαπτιστούν. Τότε, ξεκίνησε και η διαφωνία για το όνομα που θα πάρουν τα παιδιά.


Σύμφωνα με την υπόθεση, που απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο, ο καθένας ήθελε να τους δώσει διαφορετικό όνομα και έφτασαν μέχρι του σημείου όταν ήταν με τον πατέρα τους να τα φωνάζει με τα ονόματα που εκείνος είχε επιλέξει και όταν ήταν με τη μητέρα τους με τα ονόματα που εκείνη τους είχε δώσει.

Μετά το διαζύγιο, με δικαστική απόφαση η επιμέλεια των παιδιών, τα οποία ήταν αβάπτιστα, ανατέθηκε στη μητέρα τους και στον πατέρα καθορίστηκαν οι όροι επικοινωνίας. Ωστόσο, οι έριδες του ζευγαριού για την ονοματοδοσία των παιδιών οδήγησαν σε δικαστικές διαμάχες.

Η μητέρα, επικαλούμενη σχετικό θρησκευτικό τάμα που είχε κάνει και το αεροβάπτισμα που είχε γίνει καθώς τα δίδυμα γεννήθηκαν πρόωρα, τα προσφωνούσε με τα ονόματα Μ. το αγόρι και Δ. το κορίτσι, δηλαδή τα ονόματα του Ιησού Χριστού και της Παναγίας αντίστοιχα, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τον Θεό, χωρίς να διαφωνεί ο τότε σύζυγός της.


Μετά τις προσφυγές, το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, ως χρυσή τομή και για να αμβλύνει τις τεταμένες σχέσεις των γονιών, καθόρισε διπλή ονομασία για τα δίδυμα. Στη συνέχεια, όμως, το Εφετείο Αθηνών επί αγωγής καθορισμού ονοματοδοσίας ανηλίκων εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση και καθόρισε ως κύρια ονόματα των ανηλίκων τέκνων το Μ. για το αγόρι και το Δ. για το κορίτσι, που είχε επιλέξει η μητέρα.

Από την πλευρά του, ο πατέρας, αντιδρώντας στην επιθυμία της πρώην συζύγου του, προσέφυγε στον Άρειο Πάγο ζητώντας την αναίρεση της εφετειακής απόφασης και αξίωσε να δοθούν στα παιδιά τα ονόματα των γονιών του, δηλαδή Α. και Κ., άποψη την οποία μάλιστα υιοθέτησε και το οικογενειακό του περιβάλλον. Στη συνέχεια ο πατέρας άρχισε να αποκαλεί τα παιδιά με τα ονόματα Α. και Κ.


Αυτό είχε ως αποτέλεσμα όταν τα παιδιά ήταν στο περιβάλλον του πατέρα να τα προσφωνούν με άλλα ονόματα και όταν ήταν με τη μητέρα τους ή στο σχολείο ή στη γειτονιά όπου έμεναν (καθώς η μητέρα είχε την επιμέλειά τους) με άλλο όνομα.

Κίνδυνος για την ψυχική υγεία των παιδιών

Στη διάρκεια της συζήτησης στο Εφετείο, υπήρξε γνωμοδότηση παιδοψυχιάτρου και ψυχίατρου, οι οποίοι σημείωσαν ότι τα δύο παιδιά «αντιδρούν αρνητικά στη χρήση οποιουδήποτε άλλου ονόματος πλην των Μ. και Δ., δεν τα αποδέχονται ως προσδιοριστικά της ταυτότητάς τους, αισθάνονται αμήχανα κατά τη χρήση τους και δεν αντιλαμβάνονται τον λόγο του διπλού ονόματος».


Επεσήμαναν, ακόμη, ότι «τα παιδιά εισέρχονται άθελά τους στο ευρύτερο πλαίσιο αντιπαράθεσης των γονέων τους και των οικογενειών τους, καλούμενα τα ίδια, κατ’ αρχάς, να προσαρμόζονται στις διαφορετικές αξιώσεις και επιλογές των γονέων και παππούδων εκατέρωθεν, κυρίως όμως να υπερασπιστούν το ένα ή το άλλο όνομα αντίστοιχα, παρότι δεν δύνανται να κατανοήσουν, δικαιολογήσουν και αποδεχθούν τη δημιουργούμενη διάσταση».

Εξάλλου, τα παιδιά από την αρχή της ζωής τους προσφωνούνται με τα ονόματα Μ. και Δ. και με αυτά έχουν καθιερωθεί στις προσωπικές και κοινωνικές τους σχέσεις, αναφέρεται στην ιατρική γνωμάτευση, η οποία επισημαίνει και ότι «η αντικατάσταση αυτών των ονομάτων με άλλα, όπως τα καθορισθέντα διπλά ονόματα ή μόνο τα ονόματα Α. και Κ., θα αποβεί σε βάρος της ψυχικής τους υγείας, καθώς εγκυμονεί κίνδυνος διάσπασης της προσωπικότητας των παιδιών ή τουλάχιστον μη ομαλής ψυχοσυναισθηματικής εξέλιξής τους».


Ετσι, το Εφετείο έκρινε ότι το συμφέρον των παιδιών «εξυπηρετείται από τον καθορισμό των ονομάτων Μ. για το αγόρι και Δ. για το κορίτσι, που θα τους εξασφαλίζει ομαλή ανάπτυξη και σταθερή ψυχοσυναισθηματική εξέλιξη, ενώ ταυτόχρονα θα θέσει τέρμα στην επιβλαβή για τα παιδιά υφιστάμενη κατάσταση να αποκαλούνται με διαφορετικά ονόματα στο περιβάλλον της κάθε διάδικης πλευράς».

Οι αρεοπαγίτες απέρριψαν ως αβάσιμη την αίτηση του πατέρα που ζητούσε να αναιρεθεί η εφετειακή απόφαση, υπογραμμίζοντας ότι το Εφετείο με πλήρη και σαφή αιτιολογία έκρινε την ονοματοδοσία προς το συμφέρον των παιδιών.

Δεν υπάρχουν σχόλια :