Πατέρα… Αφού ήρθαμε στη ζωή για να πεθάνουμε, γιατί ήρθαμε;







Όχι για να πεθάνουμε, Ίκαρε. Καθόλου.

 Ήρθαμε για να χαρούμε το δώρο της ζωής και κατόπι να φύγουμε, για να ‘ρθουν να το χαρούν κι άλλοι.

 Γι’  αυτό πρέπει να πούμε στη ζωή «ευχαριστώ» για το πολύτιμο δώρο της.

Μα πως; Με τι τρόπο;

Κάνοντάς την ομορφότερη. Αυτή είναι η πληρωμή μας. Και το χρέος μας: 

Να κάνουμε, αυτούς που θα έρθουν, να ζουν με πιο πολλά γέλια παρά με δάκρυα. Να αραδιάζουν πιο πολλά τραγούδια παρά βογκήματα.

Ήρθαμε μόνοι, ζήσαμε μόνοι, θα φεύγαμε μόνοι..

Τι αξία έχει αυτό; Είναι ίδιο σαν να μην ήρθαμε...

 Άμα ανακαλύψεις την ομορφιά και δεν την παρουσιάσεις , άμα ανακαλύψεις την αλήθεια και τη σκεπάσεις ,άμα ανακαλύψεις το δίκαιο και το κρύψεις , τότε τι άνθρωπος είσαι;

Πως την πλήρωσες τη ζωή;

Απολαμβάνοντάς την μόνο;

Τότε, δε γεννήθηκες...

Μενέλαος Λουντέμης, Ο Ίκαρος (απόσπασμα)

Δεν υπάρχουν σχόλια :