Επισκέφθηκα το μουσείο του Λούβρου.








Καποια στιγμη ρωτησα τον υπαλληλο στην ελληνικη πτερυγα που ειναι η Νικη της Σαμοθρακης στα γαλλικα , αναφεροντας το ονομα στα ελληνικα. Μου ειπε ευγενικα αν ρωταω για την ..βικτουαρ ντε λα σαμοτρας.

Τον ρωτησα τοτε αν γνωριζει πως λεγεται το φημισμενο ρολοι του Λονδινου και εκεινος απαντησε με εμφαση Big Ben.

-γιατι δεν το λετε αυτο grand ben; τον ρωτησα στα γαλλικα.

Γιατι νιωθετε την αναγκη να κλεψετε και το ονομα εκτος απο το εκθεμα;

Κατεβασε το κεφαλι. Τον χτυπησα φιλικα στην πλατη. Δεν εφταιγε αυτος, εγω φταιω..

Η ελληνικη πλευρα κατεχει το 30% του Λουβρου και στην εισοδο δεν υπαρχει ουτε καν το "καλώς ήρθατε "στα ελληνικα (αναμεσα σε 20 γλωσσες).

Αυτο μπορούμε να κάνουμε καθισμένοι σε έναν καναπε, μεσα απο μια ιστοσελιδα να φωναζουμε, "φερτε τα, πισω":

Την νικη που εγινε βικτουαρ, την καρυατιδα που εγινε καριατιντ...

Έτσι, δίνοντας στα παιδια μας μια σταγονα λιγοτερη ιστοριας, περηφάνειας και κληρονομιας θα ειμαστε μονο αναξιοι μνημονευσης...

@Αθανάσιος Κρουστάλης

Δεν υπάρχουν σχόλια :