Παραδοχή από πρώτο χέρι: Αυτές είναι οι γεωστρατηγικές εξελίξεις στον πλανήτη








Τα σενάρια και η σύγκρουση...


Και οι New York Τimes, που έχουν πληροφόρηση από… πρώτο χέρι, βλέπουν το νέο «παγκόσμιο στρατόπεδο» της Ανατολής, το οποίο είτε θα συνεργαστεί με εκείνο της Δύσης σε ένα παγκόσμιο κράτος, είτε θα υπάρξει σύγκρουση «γιγάντων».

Γράφουν ο New York Times από την δική τους οπτική γωνία σε άρθρο με τίτλο «Συμμαχία απολυταρχικών καθεστώτων; Η Κίνα θέλει να ηγηθεί μίας Νέας Τάξης Πραγμάτων»:


Ο Πρόεδρος Μπάιντεν θέλει να δημιουργήσει μια «συμμαχία δημοκρατιών». Η Κίνα θέλει να καταστήσει σαφές ότι έχει δικές της συμμαχίες.

Μόνο λίγες μέρες μετά από συνάντηση με Αμερικανούς αξιωματούχους στην Αλάσκα, ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας, μαζί με τον Ρώσο ομόλογό του την περασμένη εβδομάδα κατήγγειλε την δυτική ανάμιξη και κυρώσεις.

Στη συνέχεια πήγε στην Μέση Ανατολή για να επισκεφθεί παραδοσιακούς Αμερικανούς συμμάχους, συμπεριλαμβανομένης της Σαουδικής Αραβίας και της Τουρκίας, καθώς και το Ιράν, όπου υπέγραψε μια σαρωτική επενδυτική συμφωνία το Σάββατο

(…)

Η Κίνα ελπίζει να αναδειχθεί ως ο κύριος αμφισβητίας μιας διεθνούς τάξης, υπό την ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών, που γενικά καθοδηγείται από αρχές δημοκρατίας, σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τήρησης του κράτους δικαίου (σ.σ. στην πράξη όλα αυτά πάνε περίπατο).

Ένα τέτοιο σύστημα «δεν αντιπροσωπεύει την βούληση της διεθνούς κοινότητας», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας, Wang Yi, στην Ρωσία, κατά την συνάντησή του με τον Σεργκέι Λαβρόφ, στην νότια κινεζική πόλη Γκουιλίν

Σε μια κοινή δήλωση, κατηγόρησαν τις Ηνωμένες Πολιτείες για εκφοβισμό και παρέμβαση και την προέτρεψαν να «σκεφτεί την ζημιά που έχει κάνει στην παγκόσμια ειρήνη και ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια».

Η απειλή ενός συνασπισμού υπό την ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών που αμφισβητεί τις αυταρχικές πολιτικές της Κίνας ενίσχυσε τη φιλοδοξία του Πεκίνου να είναι παγκόσμιος ηγέτης εθνών που αντιτίθενται στην Ουάσινγκτον και τους συμμάχους της (σ.σ. Μένει να δει κάποιος ποιόν στόχο έχει η Κίνα: 1. Να «μαντρώσει» έθνη και να συνενωθεί έπειτα με την Δύση σε ένα Κράτος 2. Να επικρατήσουν οι τράπεζες που χρηματοδοτούν τεράστιες συμφωνίες με την Ρωσία και να απαιτηθεί παγκόσμια συγκυβέρνηση με τους συνασπισμούς της Δύσης). Αυτό που φαίνεται είναι μια πιο σίγουρη και απογοητευτική Κίνα, που όχι μόνο απορρίπτει την αμερικανική κριτική για τις εσωτερικές της υποθέσεις, αλλά παρουσιάζει τις δικές της αξίες ως πρότυπο για τους άλλους.

«Στην πραγματικότητα προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα επιχείρημα του στυλ «Είμαστε η πιο υπεύθυνη δύναμη. Δεν είμαστε άξονας του κακού», είπε ο John Delury, καθηγητής κινεζικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο Yonsei στην Σεούλ.

Ως αποτέλεσμα, ο κόσμος διασπάται όλο και περισσότερο σε ξεχωριστούς, αν όχι καθαρά ιδεολογικούς καταυλισμούς, με την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες να ελπίζουν να δελεάσουν υποστηρικτές (σ.σ. Ο ρόλος της Ρωσίας υποβαθμίζεται, καθώς η Μόσχα είναι ο υπ΄αριθμόν ένας αντίπαλος των διεθνιστών, ενώ αντίθετα η Κίνα μπορεί να προσεγγιστεί, έστω μέρος αυτής).

Ο κ. Μπάιντεν συγκρίνει τον κ. Χι με τον Ρώσο πρόεδρο, Βλαντιμίρ Β. Πούτιν, «ο οποίος πιστεύει ότι η αυταρχία είναι το κύμα του μέλλοντος και η δημοκρατία δεν μπορεί να λειτουργήσει» σε «έναν ολοένα και πιο πολύπλοκο κόσμο».

Αργότερα χαρακτήρισε την πρόκληση «μια μάχη μεταξύ της χρησιμότητας των δημοκρατιών του 21ου αιώνα και των αυταρχιών» (σ.σ. εδώ παρουσιάζονται ξεκάθαρα τα δύο στρατόπεδα: Ο διεθνισμός της δημοκρατίας και ο αυταρχισμός της Ανατολής, όπως τον ονομάζουν).

Η Κίνα, από την πλευρά της, υποστηρίζει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες χωρίζουν τον κόσμο σε μπλοκ. Ο κ. Xi έθεσε τον τόνο, λίγο μετά τα εγκαίνια του κ. Μπάιντεν, λέγοντας στο φετινό Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας, ότι η πολυμέρεια θα πρέπει να βασίζεται σε συναίνεση μεταξύ πολλών χωρών, όχι σε μια άποψη που υποστηρίζεται από «μία ή λίγες» (σ.σ. πάγια θέση της Ρωσίας: Όχι σε μονοπολικό κόσμο αλλά σε πολυκεντρική συνεννόηση στον δρόμο για παγκόσμια συγκυβέρνηση).

(…)

Απαντώντας στις επικρίσεις για τις πολιτικές της τις τελευταίες ημέρες, η Κίνα υπερασπίστηκε την υπεροχή διεθνών οργανισμών όπως τα Ηνωμένα Έθνη, όπου έχει αυξηθεί η επιρροή του Πεκίνου.

Ο κ. Wang σημείωσε ότι περισσότερες από 80 χώρες στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών εξέφρασαν την υποστήριξή τους στις ενέργειες της Κίνας στο Σιντζιάνγκ, την δυτική (αυτόνομη) περιοχή όπου οι αρχές έχουν κρατήσει και θέσει υπό κράτηση τους Μουσουλμάνους των Ουιγούρων (Τούρκων) γεγονός που οι ΗΠΑ έχουν χαρακτηρίσει γενοκτονία.

Ως αποτέλεσμα, ο κόσμος διασπάται όλο και περισσότερο σε ξεχωριστά, αν όχι καθαρά ιδεολογικά, στρατόπεδα, με την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες να ελπίζουν να δελεάσουν υποστηρικτές. Το Υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας ισχυρίστηκε ότι ο κ. Wang εξασφάλισε την έγκριση των πολιτικών του στο Σιντζιάνγκ, καθώς και την Παύση της διαφωνίας σε σχέση με το Χονγκ Κονγκ, από τον πρίγκιπα της Σαουδικής Αραβίας, Mohammed bin Salman.

Η πιο εντυπωσιακή ευθυγράμμιση της Κίνας είναι με την Ρωσία, όπου ο κ. Πούτιν έχει διαμαρτυρηθεί εδώ και πολύ καιρό για την αμερικανική ηγεμονία και την κατάχρηση, κατά την άποψή του – του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος ως μέσου εξωτερικής πολιτικής.

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών έφτασε στην Κίνα την περασμένη Δευτέρα, μιλώντας για τις αμερικανικές κυρώσεις και είπε ότι ο κόσμος χρειάζεται να μειώσει την εξάρτησή του από το αμερικανικό δολάριο.

Η Κίνα και η Ρωσία πλησίασαν πολύ κοντά, δεδομένου ότι η προσάρτηση της Κριμαίας από τον Πούτιν το 2014 αντιμετωπίστηκε με διεθνή οργή και δυτικές κυρώσεις. Ενώ η πιθανότητα μιας επίσημης συμμαχίας παραμένει απομακρυσμένη, οι διπλωματικοί και οικονομικοί δεσμοί των χωρών έχουν ενισχυθεί εμπρός στον κοινό σκοπό εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός και ο ρωσικός στρατός πραγματοποιούν συνήθως ασκήσεις μαζί και έχουν διενεργήσει δύο φορές κοινές αεροπορικές περιπολίες κατά μήκος των ακτών της Ιαπωνίας (σ.σ. κοινός αντίπαλος), πιο πρόσφατα τον Δεκέμβριο.

Οι δύο χώρες ανακοίνωσαν αυτόν τον μήνα ότι θα χτίσουν μαζί έναν ερευνητικό σταθμό στο φεγγάρι.

«Τα τελευταία βήματα και χειρονομίες της κυβέρνησης, Μπάιντεν, που θεωρήθηκαν εχθρικά και προσβλητικά από τους Ρώσους και τους Κινέζους ηγέτες, είναι αναμενόμενο να έχουν οδηγήσει τη Μόσχα και το Πεκίνο σε μία ακόμα πιο βαθιά αμοιβαία αγκαλιά», δήλωσε ο Αρτίτομ Λούκιν, καθηγητής διεθνών σπουδών στο Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο της Άπω Ανατολής, στο Βλαδιβοστόκ της Ρωσίας.

Κινέζοι αξιωματούχοι, όπως και οι Ρώσοι, έχουν πει επανειλημμένα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν τη δυνατότητα να επικρίνουν άλλα έθνη. Αναφέρουν ως απόδειξη τις στρατιωτικές επεμβάσεις των Αμερικανών στο Ιράκ, το Αφγανιστάν και την Λιβύη και τους κατηγορούν ότι υποκινούν δημόσιες διαμαρτυρίες εναντίον κυβερνήσεων, στις οποίες αντιτίθεται η Ουάσινγκτον.

Ο κορυφαίος διπλωμάτης της Κίνας, Γιανγκ Τζίτσι, έκανε λόγο για ρατσισμό και αστυνομική βαρβαρότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες (σ.σ. χάριν αληθείας, οι Κινέζοι δεν είναι καλύτεροι σε αυτό τον τομέα), καθώς και για κακή διαχείριση της πανδημίας του κορωνοϊού, ως απόδειξη της παρακμής της χώρας.

Το Κρατικό Συμβούλιο της Κίνας δημοσίευσε μια έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα στις Ηνωμένες Πολιτείες την Τετάρτη, χρησιμοποιώντας ως λεζάντα τα τελευταία λόγια του Τζορτζ Φλόιντ προς την αστυνομία, «Δεν μπορώ να αναπνεύσω».

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να χαμηλώσουν τον τόνο της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να μιλήσουν περισσότερο για την συνεργασία αναφορικά με παγκόσμιες υποθέσεις», έγραψε ο Γιουάν Πενγκ, πρόεδρος των Κρατικών Ινστιτούτων Σύγχρονης Διεθνούς Σχέσης, ένα κυβερνητικό think tank.

Από αυτήν την άποψη, η προσέγγιση του κ. Xi στην Βόρεια Κορέα και η επίσκεψη του κ. Wang στο Ιράν θα μπορούσαν να σηματοδοτήσουν το ενδιαφέρον της Κίνας να συνεργαστεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες για την επίλυση διαφορών σχετικά με τα πυρηνικά προγράμματα αυτών των δύο χωρών (σ.σ. Υπάρχει πάντα το σενάριο της συνεργασίας στο τραπέζι. Ωστόσο η δημιουργία δύο στρατοπέδων, εκείνου της Δύσης και εκείνου της Ανατολής, είναι ηλίου φαεινότερη).



ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ

Οι δρόμοι είναι δύο:
Η Κίνα να ηγηθεί μίας Νέας Τάξης Πραγμάτων, όπως γράφουν οι New York Times και να συμβάλλει στην εγκαθίδρυση παγκόσμιας διακυβέρνησης, με ή χωρίς την Ρωσία.
Να μην βρεθεί κοινό έδαφος με την Δύση και η Κίνα να διασπαστεί σε περιοχές που θέλουν συμπόρευση με την Ρωσία και σε περιοχές που «ανήκουν εις την Δύσιν».
Και στα δύο σενάρια η σύγκρουση είναι πιθανή και το ερώτημα που τίθεται είναι: Ρωσία εναντίον όλων ή Δύση εναντίον Ανατολής;

Δεν υπάρχουν σχόλια :