Translate the article and read it to your Language

Η ομολογία των Ελλήνων της Κορυτσάς








Μέρες που είναι τιμώντας την επέτειο απ’ την ανακήρυξη της Αυτονόμου Βορείου Ηπείρου, ως μέσο και μέτρο αναπροσδιορισμού της θέσης και του ρόλου μετά την απελευθέρωση απ’ την Οθωμανική Αυτοκρατορία, τη σύσταση κράτους των Αλβανών και ως μια βαθμίδα ακόμη προς τον πόθο για ένωση με την Ελλάδα του φωτός, χρειάζεται μια επιστροφή στα γεγονότα. Στα γεγονότα όχι των λίγων μηνών που διήρκησε η ανεξαρτησία αλλά και των χρόνων που ακολούθησαν, τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και τη συνέχεια.

Εκεί βρίσκει κανείς πολύ πιο ενδιαφέροντα σε ότι αφορά την μικροϊστορία του τόπου αλλά και τις διπλωματικές πλοκές και τις λογικές στα κέντρα λήψης των αποφάσεων. Θα βρει κανείς το ιστορικό αποτύπωμα των αγώνων και θυσιών των προγόνων μας.

Πλούσιο το αποτύπωμα όχι όμως απλά σε ότι αφορά το ρομαντικό ηρωισμό και την ανάλογη καυχησιάρικη προσέγγιση.

Το κείμενο της Δήλωσης των Ελλήνων της Κορυτσάς που ζούσαν ως μετανάστες στις ΗΠΑ, τον Μάη του 1919 είναι ένας λόγος ομολογίας. Με τη γνωστή σχολαστική ακριβολογία σε αριθμούς και γεγονότα οι Κορυτσαίοι, σε συνθήκες ελευθερίας όπως αυτές των ΗΠΑ και ερμηνεύοντας όχι την ιστορία, αλλά τα αισθήματα και αυτών που είχαν αφήσει πίσω στην Κορυτσά, τη Μοσχόπολη. το Πόγραδετς, την Κολώνια, τεκμηριώνουν τον πόθο και το δίκαιο τους όραμα για να ζήσουν ενωμένοι με την Μητέρα Ελλάδα.



Το κείμενο της Δήλωσης τους είναι περισσότερο από ντοκουμέντο απόδειξης του τρόπου με τον οποίο οι πατριώτες μας αγωνίστηκαν εκείνη την εποχή, μια απόδειξη διαχρονική. Απ’ τη μια προβάλει ο πραγματικός πόθος, η βούληση της κοινωνίας και με το μέσο αυτό μπορούμε να υπολογίσουμε την καταπίεση που ασκήθηκε πάνω στους Ελληνικούς πληθυσμούς και τις κοινότητες για τη χειραγώγηση, για την καθυπόταξη σε βουλές της φανατικής πλειοψηφίας που έβλεπε την Αλβανία ως μια διασωθείσα γωνία της Οθωμανικής τάξης αφεντάδων και ραγιάδων.

Είναι επίκαιρο το κείμενο και μνημείο δημόσιας ομολογίας. Όχι γενικά και αόριστα και ανώνυμα. Με τις υπογραφές κατοίκων από μεγάλες και μικρές ενορίες της περιοχής που ενώ ζούσαν ελεύθερα, ελευθερία διεκδικούσαν και για τη γενέθλια γης τους όπως την ελευθερία νοηματοδοτεί ο Οικουμενικός Ελληνισμός.

Ακολουθεί σε ελεύθερη μετάφραση απ’ το Αγγλικό πρότυπο το κείμενο της Ιστορικής αυτής Δήλωσης προς τη Διάσκεψη της Ειρήνης των Παρισίων:

«Δήλωση των Βορειοηπειρωτών από τις περιοχές της Κορυτσάς και της Κολώνιας δια της οποίας απαιτούν ένωση των πατρογονικών τους περιοχών με την Ελλάδα

Εμείς οι κάτοικοι της Κορυτσάς, της Κολώνιας, της Μοσχόπολης, έχοντας ενημερωθεί ότι η Επιτροπή Ελληνικών Υποθέσεων αποφάσισε ήδη υπέρ της ένωσης των Χιμάρας, Αργυροκάστρου και Δελβίνου με τη Μητέρα Πατρίδα, την Ελλάδα, συγχαίρουμε τους αδελφούς μας αυτών των επαρχιών για την ευνοϊκή τύχη, και τους εκπροσώπους στη Διάσκεψη Ειρήνη για τη σοφία και τη δικαιοσύνη τους. Ωστόσο διαμαρτυρόμαστε φοβούμενοι ότι εμείς προοριζόμαστε να συμπεριληφθούμε στο μελλοντικό αλβανικό κράτος. Διαπιστώνουμε ότι η Διάσκεψη Ειρήνης κινδυνεύει να εξαπατηθεί ως προς το όραμα της πλειοψηφίας των κατοίκων της Κορυτσάς και της Κολώνιας.

Ποιοι λόγοι θα μπορούσαν να ωθήσουν τα μέλη της Επιτροπής Ελληνικών Υποθέσεων στο να καταλήξουν σε μια απόφαση δυσμενή για μάς; Μήπως Εθνολογικοί και πολιτιστικοί; Εθνολογικά η Κορυτσά είναι ελληνική. Είναι αλήθεια ότι η ευρύτερη περιοχή της Κορυτσάς κατοικείται από Μουσουλμάνους και Χριστιανούς αλλά οι Μουσουλμάνοι αυτοί, με την ελπίδα ότι κάτω από μια Μουσουλμανική Αλβανική κυριαρχία, θα μπορούν να εκμεταλλεύονται τους Χριστιανούς ως σκλάβους (ραγιάδες), όπως έκαναν υπό το Τουρκικό καθεστώς, προτιμούν ένα μουσουλμανικό αλβανικό κράτος.



Οι 47 827 Χριστιανοί θα πρέπει να αποτελούν αντικείμενο ανησυχίας για τους αντιπροσώπους της Διάσκεψης Ειρήνης. Οι Μουσουλμάνοι Αλβανοί δεν μπορεί να ειπωθεί ότι διατρέχουν κίνδυνο να στερηθούν τα δικαιώματα τους, να ασκήσουν τα θρησκευτικά και πολιτικά τους δικαιώματα υπό μια διαφωτισμένη χριστιανική κυβέρνηση, όπως η ελληνική κυβέρνηση που αποδείχθηκε τι είναι για τις δεκάδες χιλιάδες μουσουλμάνους στη Μακεδονία.

Από την άλλη πλευρά, οπουδήποτε οι Μουσουλμάνοι ήταν η κυρίαρχη τάξη, οι Χριστιανοί ήταν σε κατάσταση δουλείας.

Αλλά τώρα τίθεται το ερώτημα, ποιος είναι ο πραγματικός πόθος των 47.827 Χριστιανών από τις Περιφέρειες της Κορυτσάς και της Κολώνιας; Είναι εύκολο να προσδιοριστεί η βούληση των Χριστιανών Κορυτσαίων και των Κολωνέων που ζουν τώρα στη Βόρεια Ήπειρο. Ευτυχώς, η φιλελεύθερη γαλλική διοίκηση επέτρεψε την ελεύθερη και κατά βούληση δήλωση στις περιοχές που κατέλαβαν οι ένδοξοι στρατιώτες της Γαλλίας. Γνωρίζουμε ότι σχεδόν όλοι οι χριστιανικοί πληθυσμοί στην Κορυτσά και στην Κολώνια θέλουν ένωση με την Ελλάδα. Οι επιστολές που λαμβάνουμε από τους συγγενείς μας, και η είδηση ότι, με το άνοιγμα των σχολείων στην Κορυτσά, μόνο 200 παιδιά εγγράφηκαν στα αλβανικά σχολεία, ενώ 2100 εγγράφηκαν στα ελληνικά σχολεία, είναι για κάθε ειλικρινή κριτή μια ακαταμάχητη απόδειξη του ελληνικού οράματος της πλειοψηφίας του χριστιανικού πληθυσμού.

Ωστόσο, έχουμε ενημερωθεί ότι η Επιτροπή για τις Ελληνικές Υποθέσεις επηρεάστηκε από τις αναφορές φιλο-Αλβανικών φιλόδοξων Χριστιανών Κορυτσαίων που κατοικούν στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Πληροφορούμαστε από δημοσιεύματα στο Παρίσι ότι η Αλβανική Αντιπροσωπεία εκεί ενημέρωσε τους Αντιπροσώπους της Διάσκεψης Ειρήνης ότι υπάρχουν στις Ηνωμένες Πολιτείες από 60 000 έως 70 000 Ηπειρώτες που θέλουν ένωση με την Αλβανία. Οι Αλβανοί Αντιπρόσωποι, περιέργως, ανακάλυψαν και ισχυρίζονται ότι σχεδόν όλοι αυτοί προέρχονται από τις περιοχές της Κορυτσάς και της Κολώνιας.

Ωστόσο, το 1908, σύμφωνα με τουρκική στατιστική, υπήρχαν 95 762 κάτοικοι σε αυτές τις δύο περιοχές. Εάν 70 000 έχουν μεταναστεύσει στην Αμερική, θα πρέπει τώρα να απομένουν μόνο 25 762 κάτοικοι. Ωστόσο, σύμφωνα με επίσημες πληροφορίες, η πόλη της Κορυτσάς μόνο έχει περισσότερους από 30 000 κατοίκους αυτή τη στιγμή.



Η Αλβανική Αντιπροσωπεία υπερβάλει με τον αριθμό των Αλβανών στη χώρα αυτή και τούτο είναι πολύ εμφανές. Η απογραφή των Ηνωμένων Πολιτειών του 1910, που διενεργήθηκε με βάση τη μητρική γλώσσα, δείχνει ότι οι Αλβανόφωνοι στην Αμερική ήταν μόλις 2.235. Καθώς όλη οι Βορειοηπειρώτες, της Κορυτσά και Κολώνιας, ελληνικών αισθημάτων, έχουν την αλβανική ως μητρική γλώσσα, θα φανεί εύκολα ότι μεγάλο μέρος αυτών συμπεριλαμβάνεται στους 2.235. Οι αλβανόφωνοι ωστόσο δεν μπορούν να θεωρηθούν Αλβανοί.

Το Γραφείο Μετανάστευσης αναφέρει ότι στα αρχεία τους δεν καταγράφεται αλβανική ιθαγένεια. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί εύκολα. Όλοι οι Βορειοηπειρώτες που έρχονται στην Αμερική έχουν ελληνικά αισθήματα. Στους εδώ αποκατεστημένους, η αλβανική προπαγάνδα, που επιχορηγήθηκε προηγουμένως από την Αυστρία, και τώρα από την Ιταλία, εντείνει την επιχείρησή της να μετατρέψει τους Έλληνες Βορειοηπειρώτες στην αλβανική ιθαγένεια. Έτσι, σήμερα υπάρχουν πολλές περιπτώσεις όπου δύο αδέλφια από την Κορυτσά, ο ένας να έχει διατηρήσει την ελληνική ιθαγένεια, και ο άλλος, με την κατάληψη μιας κάποιας προσοδοφόρας θέσης στην αλβανική διοίκηση, να έχει μετατραπεί σε φανατικό Αλβανό. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τους νεότερους στην ηλικία, που εξαπατούνται από υποσχέσεις ότι όταν η Αλβανία συγκροτηθεί σε ελεύθερο κράτος, αυτοί οι νέοι θα διοριστούν δήμαρχοι, κυβερνήτες και άλλα τέτοια αξιώματα.



Μετά από διεξοδικές έρευνες, διαπιστώνεται ότι συνολικός αριθμός των Αλβανών, Μουσουλμάνων και Χριστιανών στην Αμερική δεν υπερβαίνει τους 5 000, σχεδόν εξίσου Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι.

Υποθέτοντας ότι όλοι οι Χριστιανοί προέρχονται από τις περιοχές της Κορυτσάς και της Κολώνιας, έχουμε 2 500 Αλβανόφωνους. Οι 2 500 Αλβανόφωνοι τούτοι που διαμένουν στην Αμερική θα έχουν πιο βαρύνουσα ψήφο έναντι των 40 000 κατοίκων της Κορυτσάς και της Κολώνιας που ζουν στην Βόρεια Ήπειρο και που θέλουν ένωση με την Ελλάδα;

Όμως ας δούμε αν αυτός ο υποτιθέμενος μεγάλος αριθμός χριστιανών Αλβανών δεν είναι μικρότερος από τον πραγματικό αριθμό των χριστιανών από την Κορυτσά και την Κολώνια που ζουν τώρα στην Αμερικής και που επιθυμούν ένωση με την Ελλάδα.

Υποβάλλουμε τον κατάλογο με τις υπογραφές χριστιανών από την Κορυτσά και την Κολώνια. Αναγράφονται οι κωμοπόλεις που γεννήθηκαν και δηλώνεται η διεύθυνσή τους στην Αμερική, ώστε να είναι δυνατή η επαλήθευση. Επιπλέον, δημοσιοποιούμε τη λίστα έτσι ώστε οι εχθροί μας να μπορούν να ανακαλύψουν εύκολα τυχόν λανθασμένα στοιχεία μας, εάν υπάρχουν.

Θα ήταν μεγάλη χάρη να ζητήσετε από τους Αλβανόφρονες να υποβάλουν ανάλογο κατάλογο με τις γνήσιες υπογραφές των ιθαγενών της Κορυτσάς και Κολώνιας και των διευθύνσεων στην Αμερική και να τον δώσουν στη δημοσιότητα έναν τέτοιο κατάλογο ώστε να είναι δυνατή η επαλήθευση;

Διαπιστώθηκε ότι η Αλβανική Ομοσπονδία εξαπάτησε εσκεμμένα τη Διάσκεψη στο Παρίσι μέσω τηλεγραφημάτων που υποτίθεται ότι εστάλησαν από χριστιανούς Αλβανούς από την Κορυτσά, στην Αμερική, αλλά στην πραγματικότητα τα έστειλαν μουσουλμάνοι, ιθαγενείς επαρχιών που δεν περιλαμβάνονται στη Βόρεια Ήπειρο. Την 1η Απριλίου 1919, από το Παρίσι η New York Herald δημοσίευσε επίσημη δήλωση της Αλβανικής Αντιπροσωπείας εκεί, η οποία δήλωση ισχυρίζεται ότι υπάρχουν στην Αμερική 52 χριστιανικές εκκλησίες αλβανών. Αυτό είναι εσκεμμένο ψέμα. Υπάρχουν μόνο 5 αλβανικές Ορθόδοξες εκκλησίες, με πολύ περιορισμένο αριθμός μελών, καμία δεν ξεπερνά τα 150 μέλη.



Είναι προφανές ότι οι Αντιπρόσωποι στο Παρίσι έχουν εμπιστευτεί την Αλβανική Αντιπροσωπεία, ενώ θα ήταν τόσο εύκολο να ζητηθεί απ’ το Στέιτ Ντιπάρτμεντ στην Ουάσινγκτον να ενημερωθούν επίσημα τον αριθμό των χριστιανών Αλβανών και των εκκλησιών και των κοινοτήτων τους στην Αμερική. Πραγματικά, διαθέτουμε πληροφορίες ότι η Αλβανική Αντιπροσωπεία στο Παρίσι παρότρυνε την Αλβανική Ομοσπονδία στην Αμερική να παροτρύνει κάθε Μουσουλμάνο Αλβανό να υπογράψει με χριστιανικό όνομα.

Ερχόμαστε τώρα στο πολιτιστικό επιχείρημα. Τα σχολεία μας είναι ελληνικά εδώ και αιώνες. Μεγαλώσαμε μαθαίνοντας να αγαπάμε την Ελλάδα ως Πατρίδα μας και λαχταρούμε τη λαμπρή εκείνη μέρα που η ελληνική σημαία θα κυματίζει πάνω από την όμορφη μας πόλη της Κορυτσάς και τις εύφορες πεδιάδες μας.

Έχουμε μάθει τα παιδιά μας να ξεδιψούν βαθιά από την υπέροχη ελληνική λογοτεχνία και πολιτισμό. Τρομάζουμε ακόμη με την ίδια την ιδέα ότι τώρα, μετά από αιώνες αμέτρητων και ανείπωτων θυσιών για αυτόν τον πολιτισμό, να υποχρεωθούμε να αποχαιρετήσουμε το φως και να αγκαλιάσουμε το σκοτάδι, να διώξουμε από τη χώρα μας την αθάνατη ελληνική γλώσσα και τον ελληνικό πολιτισμό και να υιοθετήσουμε βάρβαρη γλώσσα και να συσχετιστούμε με τους Αλβανούς λήσταρχους που μας έχουν διώξει, μας ληστεύουν, και μας τυραννούν για αιώνες.

Μπορούμε να εγκαταλείψουμε τα υπέροχα εκπαιδευτικά μας ιδρύματα στα οποία έχουμε και οι ίδιοι μαθητεύσει, παρά τον πόλεμο και τις διώξεις των Μουσουλμάνων Αλβανών; Πρέπει τώρα να μας υποχρεώσουν να ξεχάσουμε τον Όμηρο, να γυρίσουμε την πλάτη μας στον Ξενοφώντα και στον Πλάτωνα, των οποίων τα γράμματα έχουν φωτίσει το δρόμο μας την περίοδο τη σκοτεινής σκλαβιάς των Τούρκων και των Μουσουλμάνων Αλβανών;

Η δίκη έγινε το 1914. Συγκεντρώσαμε 5.000 εθελοντές και πολεμήσαμε απεγνωσμένα ενάντια στην αλβανική κυριαρχία. Ποτέ εμείς, ούτε οι οικογένειές μας, ούτε οι περιουσίες μας, δεν μπορούμε να είμαστε ασφαλείς σε ένα κράτος όπου η πλειοψηφία θα είναι μουσουλμανικές φυλές των οποίων ο μόνος τρόπος διαβίωσης είναι εδώ και αιώνες οι ληστείες, οι απαγωγές και λεηλασίες.

Δηλώνουμε λοιπόν και ορκιζόμαστε ότι θα αντισταθούμε μέχρι θανάτου σε οποιαδήποτε άλλη λύση του προβλήματός μας εκτός από την ένωση με τη μητέρα – πατρίδα, την Ελλάδα.

Κανένας Αμερικάνος δεν θα υποτάσσεται εύκολα να κυβερνάται από Τσερόκι ή Ινδιάνους Σιού, ακόμα κι αν αυτοί ήταν στην πλειονότητα.

Κανένας Άγγλος δεν ανέχεται το νόμο των Βεγγάλων. Κανένας Γάλλος δεν θα υποτάσσονταν στην κυριαρχία των Σενεγαλέζων. Κανένας Ιταλός δεν αποδέχονταν τους νόμους των Λιβύων. Γιατί λοιπόν, πρέπει να μας ζητηθεί ώστε τον εικοστό αιώνα, και μάλιστα απ’ την Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων, να υποταχθούμε στο νόμο των άξεστων και άγριων μουσουλμανικών φυλών, όπως οι Γκέγκηδες, οι Λιάπηδες και οι Τόσκοι, τους οποίους γνωρίζουμε τόσο καιρό, που φοβόμαστε και αντιπαλεύουμε, και οι οποίοι μας μισούν και περιφρονούν;

Ό, τι και αν αποφασίσει η Διάσκεψη στο Παρίσι, έχουμε καταλήξει στην επιθυμία μας να ενωθούμε με την Ελλάδα ή να πολεμήσουμε μέχρι να το πετύχουμε ή να χαθούμε. Δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη στην Αλβανία έως ότου η Κορυτσά και η Κολώνια ενωθούν στην Ελλάδα. Αυτή είναι η επιθυμία μας. Αυτό είναι το θέλημα των εννέα δέκατων των Χριστιανών στην Κορυτσά και την Κολώνια. Εάν η Διάσκεψη το αμφισβητεί, ας διενεργήσει δημοψήφισμα.

Οι ψευδείς δηλώσεις των πρώην Αυστρόφιλων, και τώρα Ιταλόφιλων, Μουσουλμάνων Αλβανών Αντιπροσώπων, και οι μη χριστιανοί που χειραγωγούνται απ’ τον φανατικό Αλβανόφιλο ιεραπόστολο, αιδεσ. Errickson, δεν πρέπει να πνίξουν την αληθινή φωνή της πλειοψηφίας των Χριστιανών.

Εμείς, και οι συγγενείς μας στην Κορυτσά και την Κολώνια, είμαστε Έλληνες και σκοπεύουμε να παραμείνουμε τέτοιοι ή να πεθάνουμε. Μάης 1919».

Δεν υπάρχουν σχόλια :