Translate the article and read it to your Language

Εσένα ποιά είναι η ιστορία σου ;






 Η δική μου ιστορία δεν έχει ροζ σύννεφο,ούτε μπόλικη χρυσόσκονη.

Είναι γεμάτη απο παθήματα αληθινά όμως μαθήματα. Έχει ένα προσωπικό μονοπάτι γεμάτο με αγκάθια και ξερά χόρτα που έπρεπε κάθε τόσο να σκύβω και να τα βγάζω με γυμνά χέρια για ν’ανοίγει ο δρόμος μου .

Στο ταξίδι της ζωής μου συνάντησα δυο ειδών ανθρώπους αυτούς που για να επιβιώσουν έπρεπε να καταστρέφουν ,για να καθαριστούν έπρεπε να λερώσουν,που δεν είχαν άλλο τίποτε μέσα τους απο σκοτάδι,αυτούς που πάλευαν να καλύψουν τα κενά τους με πέντε αράδες γράμματα.

Συνάντησα όμως και ανθρώπους που έδιναν ανιδιοτελώς χωρίς να τους ζητηθεί,καταλάβαιναν χωρίς να μιλάς και σου έγνεφαν προχώρα.

Ευτύχησα να έχω στο δρόμο μου ανθρώπους,αληθινούς δασκάλους που άλλο τίποτε δεν ήθελαν απο το να δουν το μαθητή ανώτερό τους.

Αυτοί οι άνθρωποι με βάπτισαν με αξιοπρέπεια, ψυχικό σθένος, ακεραιότητα και πάθος.

Στη ζωή μου έχω πέσει δύο φορές και τις δύο ήταν με τα μούτρα. Την δεύτερη πίστεψα για λίγο ότι παρέλυσα…. σηκώθηκα αργά αλλά τα κατάφερα και είπα μέσα μου και να ξαναγίνει μπορείς να σηκωθείς.

Σ’εκείνα τα χρόνια που ταυτίστηκα με τον πόνο,δεν ξεχνώ δυο βλέμματα, αυτό που σήμαινε "ο βράχος δεν σπάει με ένα κύμα" και αυτό που φώναζε "μείνε κάτω δεν αντέχω να τα καταφέρεις".

Δεν ξέρω πολλά , αλλά όσα γνωρίζω έχω φροντίσει να τα ενσωματώσω στην ύπαρξή μου.

Με εμπνέουν οι άνθρωποι που τους σκελετούς στη ντουλάπα τους κάνουν επίδειξη στους φόβους τους.

Απο το φαίνεσθαι προτιμώ το είναι, απο το δήθεν διαλέγω την αυθεντικότητα και ας μην έχει στρογγυλεμένες άκρες.

Στον ορθολογισμό βάζω πάντα μια πινελιά συναισθήματος .

Κληρονόμησα απο τους γεννήτορές μου τον στίχο του Πολέμη «τον είδα στη ζωή να μάχεται μα πάντα ανίκητο τον είδα».

Εσένα ποιά είναι η ιστορία σου ;

Δεν υπάρχουν σχόλια :