Translate the article and read it to your Language

Αἰσχρὸν τό γ´ αἰσχρόν, κἂν δοκῇ κἂν μὴ δοκῇ









Γιατί να θεωρούμε κάτι αισχρό, ότααν εκείνοι που το πράτουν, δεν το αντιλαμβάνονται ως πρόστυχο και χυδαίο ; Δυστυχώς αυτό είναι ένα από τα δόγματα, της νέας τάξης, η οποία προωθεί την σύγχρονη-σιωνιστική θεωρία περί “ηθικών αξιωμάτων”.


Άξιοι τιμής και θαυμασμού οι πρόγονοί μας, διότι καταδίκαζαν τους κίναιδους, με γνώμονα την συνείδηση, την ηθική, την σοφία, και τον παγκόσμιο Ελληνικό πολιτισμό. Ο απόστολος των Εθνών, ο Παύλος μας δίδαξε ότι η συνείδηση και η ελευθερία, είναι το δώρο Θεού, στους ανθρώπους, ανεξάρτητα από την θρησκεία τους. Όταν η παιδεία των Ελλήνων σοφών, ενώθηκε με την Ορθοδοξία, μετά την ενσωμάτωση της Πλατωνικής Φιλοσοφίας, στον Χριστιανισμό, από τους τρεις Ιεράρχες, τότε άλλαξε η παγκόσμια ιστορία, και δημιουργήθηκε ο μοναδικός ελληνοχριστιανικός πολιτισμός. Είναι θλιβερό, αλλά όλα τα προαναφερόμενα, δυστυχώς, ισοπεδώθηκαν από τον παγανιστικό Σιωνισμό. Οι εωσφοριστές έπεισαν την πλειοψηφία, ότι δεν υπάρχουν ηθικοί φραγμοί, και ότι ηθική είναι μόνο η άποψη μας, κατά το δοκούν. Εάν και εφόσον επιθυμούμε, να κάνουμε κάτι, τότε το κάνουμε, χωρίς ενδοιασμούς. Δεν μας νοιάζει τι δίδαξαν, επί αιώνες οι αρχαίοι Έλληνες και οι πατέρες της Εκκλησίας, ως αισχρό. Για αυτό επέβαλαν την Θεοκατάρατη μόδα, όπως την αποκαλεί ο πατέρας Σάββας Αχιλλέως, με την γύμνωση, στην γυναικεία μόδα, της ομοφυλοφιλίας. Το γενετήσιο κατά φύσιν ένστικτο, είναι μια φυσιολογική κατάσταση στον άνθρωπο. Εν τούτοις οι Εωσφοριστές νεοταξίτες, το ανύψωσαν σε σκοπό-αξίωμα της ζωής, διαλύοντας κάθε ηθική αρχή, και αξία. Κάθε στοιχείο του έρωτα, από προσωπική υπόθεση του κάθε ανθρώπου, έγινε δημόσιο θέαμα. Ακόμη και το καθημερινό ντύσιμο των γυναικών. Τα ρούχα που φοράνε οι γυναίκες στην εποχή μας είναι πιο αποκαλυπτικά και από τα εσώρουχα που παλαιότερα φορούσαν στις οικίες τους. Η τέχνη θέατρο-κινηματογράφος, τα ΜΜΕ, το διαδίκτυο, ο έντυπος τύπος, περιοδικά, ακόμη και τα νεοταξικά σχολεία, τα πάντα προωθούν, σε καθημερινή βάση ότι πιο αισχρό και ανώμαλο, υπάρχει. Η πορνεία δεν είναι πια το ανήθικο-εξευτελιστικό ηθικά και κοινωνικά, επάγγελμα κάποιων άπορων και κατατρεγμένων γυναικών. Η σεξουαλική διαφθορά, και η πορνεία αποτελούν τα πρότυπα, και τις ύψιστες αρχές, της σύγχρονης Ελληνικής κοινωνίας.

Ο νεοταξικός Σιωνισμός, μετέτρεψε τις γυναίκες, σε χοιρώδεις μάζες, όπως έλεγε ο Άγιος Παισιος, σε ένα φτηνό κομμάτι κρέας, σε σκεύη των ανδρικών ακαθαρσιών. Παράλληλα θηλυκοποιούν τους άνδρες, και τους κάνουν υποτακτικούς, σε αυτές τις πρόστυχες γυναίκες. Η αγνότητα, η παρθενία, η συζυγική αγάπη, η φυσική σχέση του ανδρογύνου, μέσα από το μυστήριο του γάμου, οπού λαμβάνει την ευλογία και την χάρη του Χριστού, και μας οδηγεί στην εξέλιξη, και στην εθνική επιβίωση, καταργήθηκαν, Τώρα μόνο σοδομισμοί, στοματικά, όργια, αιμομομιξίες, και πάσης φύσεως άλλη ανωμαλία, οι οποίες αποτελούν, το βασικό θρησκευτικό-λατρευτικό τυπικό του Εωσφόρου. Είναι λυπηρό, όμως αυτή την εποχή, επικρατεί πάσης φύσεως ανωμαλία, τρέλα και καταστροφή.

Κίναιδοι. Η πιο “πρόσφατη” μόδα της νέας τάξης, είναι αυτή της ομοφυλοφιλίας. Οι νεοταξίτες ισχυρίζονται, ότι αυτή η κατάσταση, δεν είναι άρρωστη, δεν είναι διαστροφή, όπως παραδεχόταν δημοσίως και οι ψυχίατροι, δεν είναι αμαρτία. Για αυτό πρέπει να γίνει τρόπος και αξίωμα ζωής στην Ελλάδα. Οι Σατανιστές ήδη τα επιβάλουν όλα αυτά και τα κάνουν νόμο του κράτους. Στα πλαίσια όλων αυτών, των νοσηρών σκοπών, έχουν χιλιάδες ιστοσελίδες, στο δαιδαλώδες διαδίκτυο, και προωθούν κάθε είδους ανωμαλία, και συκοφαντία εις βάρος της Ελλάδας και της Ορθοδοξίας.



Στις 4 Μαίου 2010, διάβασα και έμεινα άναυδος, από τα κατάπτυστα και αισχρότατα ψεύδη, ενός νεοταξικού-παγανιστικού ιστολογίου :

Η ομοφυλοφιλια στην αρχαιοτητα – σωκρατη κοιμασαι

http://anapodaris.blogspot.com/2012/06/blog-post.html
” Σωκράτη κοιμάσαι; Ρώτησε ο Αλκιβιάδης τον φιλόσοφο. – Καθόλου, του απάντησε ο γέροντας. Μετά από πολλές προσπάθειες ο Αλκιβιάδης είχε καταφέρει να κοιμηθεί κοντά στον φίλο του. Αρχικά τον κάλεσε για φαγητό, αλλά ο Σωκράτης μετά το πέρας του δείπνου αποχώρησε. Ο Αλκιβιάδης τον ξανακάλεσε κι επίτηδες καθυστέρησε ώστε ο Σωκράτης να αναγκαστεί να μείνει μαζί του. Όμως έμεινε ξαπλωμένος στο διπλανό κρεβάτι, ακίνητος και αμίλητος. Ο λύχνος είχε σβήσει, οι δούλοι ήταν έξω, ο Αλκιβιάδης δεν άντεξε άλλο και αποφάσισε να του το πει ξεκάθαρα. – Ξέρεις τι έχω σκεφθεί; Νομίζω ότι είσαι ο μόνος εραστής που αποδείχθηκες άξιος για μένα. Αλλά μου δημιουργείς την εντύπωση ότι δειλιάζεις να μου μιλήσεις γι αυτό. Εγώ όμως βρίσκω ανόητο να μη σου κάνω το χατήρι και ότι άλλο χρειάζεσαι από την περιουσία την δική μου ή και από των φίλων μου. Γιατί θέλω να γίνω όσο γίνεται καλύτερος, κι εσύ είσαι ο ιδανικός για να με βοηθήσεις σε αυτό. Ο Σωκράτης τον άκουσε και του απάντησε με πολλή ειρωνεία, μ’ εκείνο το ιδιαιτέρως χαρακτηριστικό και συνηθισμένο ύφος του. “Αγαπητέ μου Αλκιβιάδη, φαίνεσαι, μα την αλήθεια, να μην είσαι κακός υπολογιστής, αν βέβαια είναι αληθινά όσα λες, για μένα… με λίγα λόγια εδώ ο Σωκράτης αρνήθηκε τον Αλκιβιάδη .. και του είπε σκέψου μόνος σου και κάνε ότι νομίζεις καλό για μας !!! Ο Σωκράτης λοιπόν σύμφωνα με τον Αλκιβιάδη, ή καλύτερα σύμφωνα με τον Πλάτωνα, αφού όλα αυτά αναφέρονται στο συμπόσιο του Πλάτωνα, δεν ήταν ενεργητικός, δεν ήθελε να γίνει εραστής. Απέφευγε την ερωτική επαφή, μέχρι που ανάγκαζε τους νεαρούς φίλους του να του κάνουν έρωτα. Το ίδιο έκανε με τον Χαρμίδη του Γλαύκωνος και τον Ευθύδημο του Διοκλέους και ένα μεγάλο αριθμό άλλων. Τους εξαπατά, πως είν’ εραστής τους, και στο τέλος καταντά να γίνεται ο ίδιος ερωμένος αντί για εραστής.

Ο Συκουτρής στην εισαγωγή του στο Συμπόσιο του Πλάτωνος, γράφει για τον φιλόσοφο. «Ο ασκητισμός ήταν κάτι ξένο της πλατωνικής, της αττικής γενικώς σκέψεως, και ο Σωκράτης ο Αθηναίος δεν είναι ο εν σώματι άγγελος των συναξαρίων, είναι ένας άνθρωπος με οστά, σάρκα και αίμα, αλλά και με ψυχήν, νουν και θέληση. Είς την εμφάνιση του Χαρμίδη, μας λέγει ο Πλάτων (Χαρμίδης 154d) ο Σωκράτης καταλαμβάνεται από αληθινή έκσταση δια το ωραίο του πρόσωπο. Ο Άνυτος, ένας από αυτούς που κατηγόρησε τον Σωκράτη, ήταν κι αυτός ερωτευμένος με τον Αλκιβιάδη. Άλλος ένα κατήγορος του Σωκράτη ήταν ο Λύκων, κι αυτός ανήκε στον κύκλο του Σωκράτη και ο φιλόσοφος είχε παρευρεθεί σε συμπόσιο μαζί του, όπου είχε εκθειάσει την σχέση του γιού του Λύκων, του Αυτόλυκου με τον Καλία. Ο μαθητής του Σωκράτη ο Κρίτων, έγινε άρχοντας της πόλεως και απαγόρευσε στον Σωκράτη να συναντά νέους. Η κατηγορία εναντίον του Σωκράτη για την διαφθορά των νέων, είναι προφανές ότι είχε λίγο να κάνει με τους θεούς και την θρησκεία.


Ο ιστορικός Θουκυδίδης αναφέρει ότι οι ήρωες της Δημοκρατίας, οι τυραννοκτόνοι Αριστογείτων και Αρμόδιος ήταν ένα ζευγάρι, εραστή και ερωμένου. Ο Ίππαρχος, αδερφός του τυράννου Ιππία, προσπάθησε να αποπλανήσει τον Αρμόδιο και να τον πάρει από τον Αριστογείτονα. Γι αυτό το λόγο ο Αριστογείτων ξεκίνησε την συνωμοσία, όπως γράφει ο Θουκυδίδης εξαιτίας ερωτικής λύπης. Παράδειγμα εραστή υπήρξε και ο Επαμεινώνδας, ο στρατηγός των Θηβών αλλά και άλλοι Έλληνες οι οποίοι, όπως πολύ σωστά αναφέρει ο Συκουτρής, καλλιέργησαν ακόμα και την διαστροφή και την εξύψωσαν σε υπόδειγμα ηθικής και της έδωσαν μεγάλη συναισθηματική αξία.


Τα παιδικά όπως αναφέρονται από τους αρχαίους αφορούσαν την σχέση που δημιουργούσε ένας εραστής με ένα έφηβο, του οποίου αναλάμβανε την διαπαιδαγώγηση. Ο Συκουτρής γράφει για τον θεσμό των παιδικών συγκεκριμένα πως «δι’ εκείνους ο ερως ο παιδικός δεν θεωρείτο και δεν ήτο μία ηθική απλώς διαστροφή, την οποίαν προσπαθούμεν διά λόγους ηθικούς και αισθητικούς να συγκαλύψομεν με ένα πέπλο σιγής αισχυντηλής. Ηταν ένας θεσμός κοινωνικώς ανεγνωρισμένος, με τας συνηθειας του και τους κανόνες του, με την παράδοσιν του και την τεχνικήν του, όπως ο ιπποτικός έρως εις τον Μεσαίωνα. Ο θεσμός αυτός είναι των Δωριέων.» Οι ομοφυλόφιλοι προσπάθησαν να θεσμοθετήσουν την άποψη τους και να αποδώσουν αυτή την συμπεριφορά και στους αρχαίους ήρωες, όπως στον Ηρακλή με τον φίλο του τον Ιόλαο και τον Αχιλλέα με τον φίλο του τον Πάτροκλο. Ούτε όμως ο Όμηρος στηρίζει αυτή την άποψη, ούτε και οι άλλοι ποιητές. Ο Πλούταρχος στον Ερωτικό γράφει πως ο Παμένης άνδρας ερωτικός, άλλαξε την τάξη των οπλιτών επικρίνοντας τον Όμηρο ως ανέραστο, επειδή κατέτασσε τους Αχαιούς σε φυλές και φράτρες, και δεν τοποθετούσε των ερωμένο δίπλα στον εραστή, έτσι ώστε η ασπίδα να υποστηρίζει την ασπίδα και το κράνος να υποστηρίζει το κράνος. Φαίνεται ότι αργότερα οι Έλληνες ομοφυλόφιλοι προσπάθησαν να ισχυροποιήσουν τον θεσμό της ομοφυλοφιλίας και της παιδεραστίας. «Και μέχρι σήμερα όλοι οι εραστές τιμούν και σέβονται τον Ιόλαο, ανταλλάσοντας όρκους, υποσχόμενοι πίστη μπροστά στον τάφο του, πιστεύοντας ότι τον αγαπούσε ιδιαιτέρως ο Ηρακλής» συνεχίζει ο Πλούταρχος.


Ο Απόλλων θεωρείτο εραστής του Άδμητου. Είναι γνωστός ο μύθος του Γανυμήδη, τον οποίο έκλεψε ο Δίας και τον χρησιμοποίησε ως οινοχόο. Πρώτοι οι Δωριείς, όπως υποστηρίζει ο Πλάτων (Νόμοι 636c) έδωσαν στο μύθο αυτό παιδεραστικό νόημα. Μια τέτοια όμως συμπεριφορά, με δούλους ευνούχους, έχουμε στα παλάτια της ανατολής και όχι στην Ελλάδα. Ολοι γνωρίζουμε και αυτή η παιδεραστία, όπως και το λεγόμενο μέχρι σήμερα Οθωμανικό σεξ, δεν αφορά τον ελληνικό πολιτισμό αλλά κυρίως τους αγαπημένους των χριστιανούς βαρβάρους. Γιατί άλλο πράγμα είναι ο θεσμός των παιδικών, μια σχέση μεταξύ ανδρών και άλλο οι ευνούχοι και οι κίναιδοι που προσφέρονται για σεξουαλική ικανοποίηση, δούλοι ηδονής και εκδιδόμενοι κίναιδοι. Εφόσον αποδεχτούμε ότι η ομοφυλοφιλία υπήρχε με αυτή την μορφή, στην Αθήνα και σε μερικές άλλες πολιτείες, την κλασσική εποχή, μετά μπορούμε να ερευνήσουμε το φαινόμενο. Οι άνδρες αυτοί δεν ήταν ομοφυλόφιλοι, αλλά αμφιφυλόφιλοι, εφόσον οι περισσότεροι είχαν οικογένειες. Η σχέση τους δεν ήταν μονάχα σεξουαλική αλλά ο εραστής ήταν σαν πατέρας και δάσκαλος για τον ερωμένο. Και πάνω από όλα οι άνδρες αυτοί ποτέ δεν έκρυψαν την δραστηριότητα τους αλλά ήταν μάλιστα υπερήφανοι για τις σχέσεις τους και το ήθος τους. Δεν θα τους ονόμαζε κανείς κίναιδους, όπως θα ονόμαζε σήμερα κάποιους θηλυπρεπείς, οι οποίοι είναι ομοφυλόφιλοι εν κρυπτώ. Μέχρι πρόσφατα η χριστιανική εκκλησία απέκρυπτε την ομοφυλοφιλία των αρχαίων, προφανώς αισθανόμενη ντροπή για την ομοφυλοφιλία των καλογέρων και των μητροπολιτών. Φυσικά δεν το έκανε επειδή συμπαθούσε τον ελληνικό πολιτισμό. Ο καθηγητής Συκουτρής, ο πρώτος που μίλησε στην Ελλάδα γι αυτήν την αλήθεια καταδιώχθηκε από την εκκλησία και το πανεπιστημιακό κατεστημένο, σε τέτοιο σημείο, ώστε αυτοκτόνησε. Σήμερα όμως οι χριστιανοί νιώθοντας την ανάσα του ελληνισμού, άρχισαν να χρησιμοποιούν όλα τους τα όπλα, τα οποία δεν είναι άλλα από την συκοφαντία και την παραχάραξη της ιστορίας. Μέχρι τώρα η εκκλησία έκρυβε την ομοφυλοφιλία και τώρα θα αρχίσει να την αποκαλύπτει, όχι για να την εξετάσει και να την κατανοήσει ως κοινωνικό φαινόμενο αλλά για να την κατηγορήσει αδιαφορώντας για την δική της ομοφυλοφιλία που αποκρύπτει στο παρόν μέσα στις τάξεις των μοναχών και των ιεραρχών.


«Σεξουαλικώς η Σπάρτη ήταν στην πραγματικότητα πορνοστάσιο, κιναιδαριό, και ερμητικώς κλειστό φρενοκομείο ανωμάλων», δηλώνει ευθαρσώς ο θεολόγος του Σαββαώθ Β. Σιαμάκης. Ο κύριος Σιαμάκης, νομίζει ότι η Σπάρτη ή οι Έλληνες ομοιάζουν στα μοναστήρια των χριστιανών, τα οποία πραγματικά είναι ερμητικά κλειστά φρενοκομεία ανωμάλων και πορνοστάσια. Είναι σε όλη την Ελλάδα γνωστό ότι καλόγεροι και μητροπολίτες είναι ομοφυλόφιλοι, οι οποίοι φέρουν γυναικεία ονόματα, κι εκτός από τον ανθελληνισμό έχουν και τον μισογυνισμό ως χαρακτηριστικό. Οι χριστιανοί απέρριψαν όλη την ελληνική γνώση και σοφία, κρατώντας μονάχα την μαγεία, τις κατάρες και την ομοφυλοφιλία ως κρυφή διαστροφή. Η λέξη κίναιδος είναι βέβαια από μόνη της ένα επιχείρημα για εκείνους που θεωρούν ότι οι Έλληνες δεν έβλεπαν την ομοφυλοφιλία με τον ενθουσιασμό των χριστιανών. Ο κίναιδος είναι αυτός που κινεί την ντροπή, την αιδώ κι έτσι το έβλεπαν οι αρχαίοι Έλληνες όπως και σήμερα οι νεοέλληνες. Για τους αρχαίους Έλληνες η ομοφυλοφιλία δεν ήταν απλά ένα κουσούρι, όπως είπε ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος. Οι εραστές και οι ερωμένοι των αρχαίων ελληνικών πόλεων δεν ντρεπόταν και δεν ήταν κίναιδοι. Κίναιδοι υπήρχαν και τότε, όμως πλεονάζουν σήμερα.
Ο φιλόσοφος Πλάτωνας. Ο Πλατωνικός έρωτας αφορά κυρίως τους ομοφυλόφιλους, τον εραστή και τον ερωμένο. Στο συμπόσιο του Ξενοφώντα αλλά και στο συμπόσιο του Πλάτωνα γίνεται η αναφορά στις δύο Αφροδίτες, την Ουρανία και την Πάνδημο. Οι σχέσεις που είχαν σκοπό μόνο την σωματική ηδονή ανήκουν στην γήινη Αφροδίτη την Πάνδημο, αλλά ο έρωτας της ψυχής που είναι και ο θεϊκός έρωτας αφορά την Ουρανία Αφροδίτη. Ο Σωκράτης αναφέρει πως η συναναστροφή με εκείνον που αγαπά πιο πολύ το σώμα από την ψυχή είναι ανάξια ανθρώπου ελεύθερου. Στο συμπόσιο του Ξενοφώντα ο Σωκράτης παρομοίασε με τρέλα τον έρωτα του Κριτόβουλου, γιού του Κριτία, για τον γιο του Αλκιβιάδη. Του συνέστησε μάλιστα να φύγει ταξίδι για ένα χρόνο γιατί τόσο θα χρειαζόταν να του περάσει η ασθένεια. Τα ίδια όμως έλεγε και για τον Κριτία που ήταν τότε ερωτευμένος με τον Ευθύδημο. «Επειδή ο Κριτίας δεν απετρέπετο, ο Σωκράτης επί παρουσία πολλών και του Ευθύδημου είπε, ότι του εφαίνετο ότι ο Κριτίας έπασχε από κάτι άξιον των χοίρων, επειδή επεθύμει να τριφθεί επάνω εις τον Ευθύδημον καθώς τα χοιρίδια επάνω εις τας πέτρας. Εκ τούτων ακριβώς των αφορμών εμίσει τον Σωκράτην ο Κριτίας.»



Ο πλατωνικός έρωτας, αναφέρεται κυρίως σε ομοφυλοφιλικές σχέσεις και όχι σε σχέσεις άνδρα με γυναίκα. Αυτή όμως η φιλοσοφική θέση ήρθε ως αποτέλεσμα μιας ηθικής που προσπάθησε να επιβληθεί πάνω στον θεσμό των παιδικών και να εντάξει τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις σε ένα αποδεκτό για την πολιτεία παράγοντα εξουσίας. Ωστόσο αυτό ήταν μια προσδοκία των φιλοσόφων του κύκλου του Σωκράτη, που δεν έγινε, και ούτε μπορούσε να γίνει, πραγματικότητα στον ελληνικό κόσμο. Έγινε όμως πραγματικότητα μέσα στον χριστιανισμό, όπου οι ομοφυλόφιλοι είναι η πηγή εξουσίας.


Οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες φημίζονται για τις ομοφυλόφιλες σχέσεις τους και μάλιστα διακωμωδούνται από τον ρωμαϊκό λαό. Αυτό σημαίνει βέβαια ότι ο λαός ποτέ δεν δέχτηκε την ομοφυλοφιλία ως μια φυσιολογική σεξουαλική δραστηριότητα και πάντα κορόιδευε αυτές τις σχέσεις μεταξύ ανδρών. Όμως ο λαός κοροϊδεύει και τις πολυγαμικές σχέσεις των γυναικών ή και άλλες σχέσεις ανδρών με γυναίκες που δεν τις θεωρεί ταιριαστές. Η γνώμη του λαού βέβαια δεν μπορεί να είναι το μοναδικό αντικειμενικό κριτήριο.



Ανάγλυφο από Ινδουϊστικό ναό. Τα παιδιά δεν ντρέπονται καθόλου. Ούτε φύλο συκής, ούτε τίποτα. Λές να μην έφαγαν τον καρπό; Πως μας έπιασαν όλους κορόιδα αυτοί οι χριστιανοί και μας έκαναν έτσι υποκριτές.

Σε αυτό το σημείο θέλω να παρατηρήσω ότι εδώ ακριβώς υπάρχει η μεγαλύτερη διαφορά της αρχαίας κοινωνίας με την σημερινή, στην ανεκτικότητα της σεξουαλικής ζωής. Όλοι μας έχουμε δει αγάλματα ελληνικά, γυμνά με ορατά τα γεννητικά όργανα, πέος και όρχεις. Τα αγάλματα αυτά δεν ήταν κρυμμένα αλλά υπήρχαν παντού, σε πλατείες και σπίτια και ναούς. Το ίδιο βέβαια συμβαίνει και στις Ινδίες όπου οι ναοί είναι διακοσμημένοι με ανθρώπους που συνευρίσκονται σεξουαλικά.


Όταν οι καλοί χριστιανοί ανακάλυψαν την Πομπηία και είδαν τις ζωγραφιές που υπήρχαν μέσα στα σπίτια, έφριξαν σαν κακοί δαίμονες και τις έκλεισαν μέσα σε αποθήκες όπου μονάχα με ειδική άδεια μπορούσε κάποιος να τις δει. Όμως ακόμα και στα νομίσματα τους οι Έλληνες εικόνιζαν τον Σάτυρο, τον ακόλουθο του θεού Διονύσου να αρπάζει την νύφη, με το πέος ορθό. Η σημερινοί Έλληνες έχουν ορθή την δόξα όπως ισχυρίζονται, πράγμα που δεν αποδεικνύεται ιδιαίτερα ωφέλιμο.”



Θλιβερές μορφές ζωής. Ο βίος των κίναιδων είναι βδελυρός, αίσχρός και άθλιος (Πλάτων-Γοργίας).

Οι νεοταξίτες στα πλαίσια, των ανθελληνικών τους σχεδίων, συκοφαντούν τον Αριστοκλή-Πλάτωνα, ως δήθεν υποστηρικτή της ομοφυλοφιλίας.


Οι αρχαίοι Έλληνες καταδίκαζαν την ομοφυλοφιλία. Αριστοκλής-Νόμοι 636c : “Εννοητέον ότι τη θηλεία και τη των αρρένων φύσει εις κοινωνίαν ιούση της γεννήσεως ή περί ταύτα ηδονή κατά φύσιν αποδεδόσθαι δοκεί, αρρένων δε προς άρρενας ή θηλέων προς θηλείας παρά φύσιν. Είναι κατανοητό ότι η φύσις ωθεί τα θηλυκά να είναι σε επαφή με τα αρσενικά από την γέννησή τους,ενώ η επαφή των αρσενικών με τα αρσενικά και των θηλυκών με τα θηλυκά εiναι ενάντια στην φύση.” Ο Αριστοκλής προτείνει πολύ αυστηρές ποινές για όσους σκοπεύουν να παρεκλίνουν από τους νόμους της Φύσεως. Ή μηδένα τολμάν μηδενός άπτεσθαι των γενναίων άμα και ελευθέρων πλην γαμέτης εαυτού γυναικός, άθυτα δε παλλακών σπέρματα και νόθα μη σπείρειν, μηδέ άγονα αρρένων παρά φύσιν ή το μέν των αρρένων πάμπαν αφελοίμθ’ άν.”

“Ή κανένας να μην τολμά να έρχεται σε επαφή με τους γενναίους και ελευθέρους εκτός από την ίδια τους την γυναίκα, ούτε να επιτρέπεται να σπείρουν νόθα σπέρματα στις παλλακίδες, είτε σε άνδρες άγονα παρά φύσιν ή μάλλον καλύτερα την μεταξύ ανδρών επαφή να την απαγορεύσουμε εντελώς”. Ενδεικτiko είναι και το απόσπασμα,από τον Πλουτάρχου στο “Περί Αλεξάνδρου Τύχης ή Αρετής Λόγος Α’12”. Εκεi εχουμε την εξής αναφορά: : “Αλέξανδρος δε, Φιλοξένου του της παραλίας υπάρχου γράψαντος, ότι παίς εν Ιωνία γέγονεν οίος ουκ άλλος ώραν και είδος, και πυνθανομένου δια των γραμμάτων ει αναπέμψη, πικρώς αντέγραψεν ω κάκιστ’ ανθρώπων, τι μοι πώποτε τοιούτο συνέγνως, ίνα τοιαύταις με κολακεύσης ηδοναίς;”. Και ο Αλέξανδρος, όταν του έγραψε ο Φιλόξενος, ο κυβερνήτης της παραλίας ότι υπάρχει στην Ιωνία ένα παιδί που, όμοιο στην ομορφιά του δεν ξανάγινε ποτέ, και ζητούσε να πληροφορηθή με γράμμα, αν ήθελε να του το στείλει, ο Αλέξανδρος του έγραψε απαντώντας αυστηρά: “Ω πιο κακέ απ’ όλους τους ανθρώπους, με ξέρεις ανακατεμένο, ποτέ, με τέτοιες βρωμοδουλειές, για να με κολακεύσης με τέτοιου είδους απολαύσεις.”

Η NOMOΘΕΣΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ



Οι νόμοι στην αρχαία Ελλάδα εiναι χαρακτηριστικοί. Νόμοι Σόλωνος, κεφάλαιο 5, άρ. 332 :

Αν τις Αθηναίος εταιρήση, με έξεστω αυτω των εννέα αρχόντων γενέσθαι, μηδέ ιερωσύνην ιερώσασθαι, μηδέ συνδικήσαι τω δήμω, μηδέ αρχήν αρχέτω μηδεμιάν, μήτε ενδημον, μήτε υπερόριον, μήτε κληρωτήν, μήτε χειροτονητήν, μηδέ επικυρήκειαν αποστελλέσθω, μηδέ γνώμην λεγέτω, μηδέ εις τα δημοτελή ιερά εισίτω, μηδέ εν ταις κοιναίς σταφονοφορίες σταφανούσθω, μηδέ εντός των της αγοράς περιρραντηριων πορευέσθω. Εάν δε ταύτα τις ποιή, καταγνωσθέντως αυτού εταιρείν, θανάτω ζημιούσθω”. Ακόμη ο Αιλιανός μας αναφέρει σχετικα : “O Σπαρτιατικός έρωτας δεν είχε καμία σχέση με αισχρότητες.





Eάν ποτέ κάποιος έφηβος τολμούσε να ανεχθεί ασέλγεια εις βάρος του ή εάν κάποιος άλλος έφηβος επιχειρούσε να ασελγήσει εις βάρος κάποιου άλλου, δεν συνέφερε κανέναν απ’ τους δύο να καταντροπιάσουν την Σπάρτη, αφού σε τέτοια περίπτωση ή εξοριζόντουσαν εφ’ όρου ζωής από την Σπάρτη ή έχαναν την ζωή τους” (Αιλιανού στο έργο του «Ποικίλη Ιστορία ΙΙΙΙ, 12). Με σκοπό τον αφανισμό του Ελληνικού έθνους διαδίδουν διάφορα αισχρά ψεύδη για τους αρχαίους Έλληνες.





Σύμφωνα με τους νεοταξίτες όλοι οι αρχαίοι Έλληνες ήταν κίναιδοι. Όμως δεν ήταν μόνον οι Έλληνες της αρχαιότητος “κίναιδοι”, αλλά ήταν και οι Έλληνες Χριστιανοί, της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Εντούτοις οι νόμοι που είχαν οι προγονοί μας, κατά την αρχαία και την μεσαιωνική εποχή ενάντια στους αισχρούς κίναιδους τους διαψεύδουν. Εάν ήταν υπέρ των κίναιδων και ήταν και οι ίδιοι, δεν θα είχαν τέτοιους νόμους τους οποίους μάλιστα εφάρμοζαν με αυστηρότητα όλους εκείνους τους αιώνες, ενάντια στις παρά φύσιν πράξεις. Ο Μ. Κωνσταντίνος διέταξε το γκρέμισμα ενός δαιμονικού εβραϊκού ναού της Αφροδίτης, στα Ιεροσόλυμα, διότι εκεί δεν εκδίδονταν μόνο κορίτσια-γυναίκες, όπως στους υπόλοιπους εωσφορικούς ναούς της Αφροδίτης, αλλά εκδιδόταν και αγόρια ως παθητικοί ομοφυλόφιλοι. Ο Μέγας Θεοδόσιος το 390 μ.Χ, με ένα διάταγμα του, προέβλεπε την θανατική ποινή, για τον πειθαναγκασμό, η το εμπόριο ανδρών για πορνεία.


Το 533 μ.Χ., ο Ιουστινιανός έθεσε όλες τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις κάτω από την ίδια κατηγορία με την μοιχεία. Επέβαλε και για τα δύο αδικήματα την θανατική ποινή. Όλα αυτά σε συνέχεια των αξιωμάτων των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων-σοφών και αξιωματούχων της αρχαιότητος, οι οποίοι στερούσαν στους κίναιδους όλα τους τα πολιτικά δικαιώματα. Είχαμε μέχρι και την θανατική ποινή ανάλογα με την βαρύτητα του ομοφυλοφιλικού παραπτώματος. Κατά την αρχαία κλασική περίοδο οι κίναιδοι, δεν είχαν δικαίωμα να γίνουν ιερείς, κήρυκες, να καταλάβουν μια θέση στην εκκλησία του δήμου. Επίσης δεν είχαν δικαίωμα να κάνουν μηνύσεις και να είναι μάρτυρες κατηγορίας κλπ.

Γενικότερα δεν είχαν καμία θέση στην δημόσια ζωή στην αρχαία Ελλάδα. Πολύ ενδεικτικό είναι το παράδειγμα του Αισχύνη στον οποίο έκανε μήνυση ένας κίναιδος. Ο Αισχύνης απέδειξε ότι ο Τίμαρχος ήταν κίναιδος, και ότι με βάση τους νόμους της Αθηναϊκής πολιτείας δεν είχε κανένα απολύτως δικαίωμα να κάνει μήνυση.




Η κατηγορία ενάντια στον ρήτορα Αισχύνη, έπαψε να υφίσταται, και ο Τίμαρχος όπως αναφέρεται σε κάποιες πηγές αυτοκτόνησε λίγο αργότερα. Ο τρόπος ζωής των αρχαίων Ελλήνων και η περί ηθικής αντιλήψεις τους είχαν πάντοτε ως αρχή τα χρηστά ήθη και την εγκράτεια. Για αυτό καυτηριαζόταν με πολύ σκληρό τρόπο η άρρωστη ψυχικά πράξη της παιδεραστίας και της ομοφυλοφιλίας, την οποία δικαίως θεωρούσαν εωσφορική και την πιο αισχρή από όλες τις πράξεις. Τα είδη της αρσενοκοιτίας, ήταν τρία: το πρώτο ήταν «το παρ’ άλλων παθεί, το δεύτερο ήταν το ποιήσαι εις έτερον, και το τρίτο και αισχρότερο, το παθείν παρ’ ετέρου και ποιήσαι εις έτερον.




Μεταξύ άλλων οι προγονοί μας είχαν την πεποίθηση, ότι αν συναντούσαν κάποιο κίναιδο το πρωί στον δρόμο, αυτό ήταν κακός οιωνός. Το σημαντικότερο όλων είναι ότι εάν οι αρχαίοι Έλληνες ήταν κίναιδοι δεν θα είχαν την γενναιότητα να πολεμούν επί τόσους αιώνες και να κερδίζουν τόσες πολλές μάχες και πολέμους. Οι κίναιδοι ως θηλυπρεπείς είναι δειλοί για αυτό δεν έχουν την δύναμη την ψυχική και την ηθική για να πολεμήσουν. Ο τραγικός ποιητής Σοφοκλής, στις τραγωδίες του μας αναφέρει για τον Λάιο.




Ο Λάιος, ο Φοίνικας-δωδεκαθειστής, από την αρχαία Θήβα, ήταν προσκεκλημένος του βασιλιά Πέλοπα. Κατά την διάρκεια της φιλοξενίας αυτής, ο Λάιος ως γνήσιος εωσφοριστής, ερωτεύτηκε τον γιο του βασιλιά Πέλοπα, τον Χρύσιππο. Για αυτό παρά την θέληση του Χρυσίππου ο Λάιος θα τον βιάσει.





Ο Πρίγκιπας Χρύσιππος αντιλαμβανόμενος πλέον την ανεπανόρθωτη βλάβη που του προξένησε, ο παρανοϊκός-σατανιστής Λάιος, θα αυτοκτονήσει από ντροπή. Στην συνέχεια ο Βασιλιάς Πέλοπας θα δώσει την εντολή να συλλάβουν τον Λάιο, όμως εκείνος θα επιτύχει να διαφύγει. Όταν επέστρεψε ο Λάιος στην Θήβα εξαιτίας αυτής της ανώμαλης πράξης θα ξεκινήσουν μια σειρά από δεινά για τον ίδιο, για την οικογένεια του, αλλά και για ολόκληρη την πόλη των Θηβών η οποία δεν είχε καμιά συμμετοχή σε αυτό το απάνθρωπο έγκλημα. Αρχικά τον Λάιο θα τον σκοτώσει ο γιος του ο Οιδίποδας.

Στην συνέχεια ο Οιδίποδας θα παντρευτεί την μητέρα του, με την οποία θα κάνει τέσσερα παιδιά. Μετά ο Οιδίποδας θα τυφλωθεί και η μητέρα του θα αυτοκτονήσει. Παράλληλα θα αρχίσουν και τα πολύ φοβερά δεινά για ολόκληρη την πόλη της Θήβας, της οποίας οι κάτοικοι σας επαναλαμβάνω δεν είχε καμία απολύτως συμμετοχή στις ανωμαλίες του Λάιου. Εάν η αρχαία Ελληνική κοινωνία των Αθηνών αλλά και όλης της Ελλάδος ήταν υπέρ των κίναιδων, τότε σε καμία των περιπτώσεων δεν θα τα έγραφε όλα αυτά ο μεγάλος τραγικός ποιητής ο Σοφοκλής. Αντιθέτως θα έγραφε ότι ο Λάιος με τον Χρύσιππο έγιναν ζευγάρι, έζησαν ευτυχισμένοι και κύλησαν όλα ομαλά. Ένα ακόμη χαρακτηριστικό γεγονός, ήταν ο Αρμόδιος και ο Αριστογείτονας, που συμμετείχαν, μαζί με την αδελφή του Αρμοδίου στα Παναθήναια. Οι γνήσιοι Έλληνες τους απομάκρυναν διότι ήταν κίναιδοι, αλλοδαποί, και το κορίτσι ήταν ελευθέρων ηθών. Σε περίπτωση κατά την οποία ήταν αποδεκτοί οι κίναιδοι και οι πόρνες δεν θα τους απομάκρυναν από τα Παναθήναια.

Όπως είδατε δολίως οι νεοταξίτες, αποκαλούν ¨μισογυνισμό”, την Χριστιανική ηθική, την οποία δίδαξαν και οι αρχαίοι Έλληνες σοφοί.

Η μόδα είναι Θεοκατάρατη, έλεγε στα κηρύγματα του, ο Πατέρας Σάββας Αχιλλέως και ότι οι γυναίκες έχουν απολέσει κάθε ίχνους σεβασμού και αξιοπρέπειας, τόνιζε ο Αρχιμανδρίτης Χαράλαμπος Βασιλόπουλος. Αναφέρει ενδεικτικά περί αυτού ο Όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος : “Οι Ελληνίδες εμιμήθησαν τας επί των σκηνών των θεάτρων και κινηματογράφων. Προ 60 ετών εις την Ελλάδα δεν υπήρχε γυνή ασέμνως ενδεδυμένη, ούτε πλουσία ούτε πτωχή, ούτε μεγάλη ούτε μικρή· εντρέπετο να ίδη τις γυμνόν όχι το χέρι, ή πόδι, ή τράχηλον αλλά και αυτό το πρόσωπόν των. Διά τούτο αι μεν των πόλεων, ιδίως αι των πλουσίων κυρίαι, όταν εξήρχοντο εις περίπατον, ή μετέβαινον εις επισκέψεις, είχον καλύπτρας εις το πρόσωπον, αι δε των επαρχιών, ιδίως των χωρίων, είχον μανδήλας, με τας οποίας εκάλυπτον όχι μόνον τας κεφαλάς, αλλά και τα πρόσωπα και μόνον γυμνόν μέρος έμενον οι οφθαλμοί διά να βλέπωσι και η ρις διά να αναπνέωσιν· πολλάκις εκάλυπτον και την ρίνα και όταν συνήντων ή ωμίλουν με άνδρας ένευον προς τα κάτω· σπάνιαι εβάφοντο· εβάφοντο ιδίως αι των θεάτρων και των οίκων ανοχής. Εις τας περισσοτέρας εκκλησίας είχον τα λεγόμενα δικτυωτά, διά να μη βλέπουν οι άνδρες τας γυναίκας, δι’ αυτό αι πορνείαι, αι μοιχείαι, αι εκτρώσεις, τα διαζύγια εσπάνιζον, η δε αποφυγή της τεκνογονίας ήτις εγενικεύθη ακόμη και εις τα μικρότερα χωρία της Ελλάδος και εις τα αγροικίας, ήτο άγνωστος καθώς ήτο άγνωστον και το σιγάρο και η χαρτοπαιξία εις τας γυναίκας. H ἄσεμνη ἐνδυμασία τῶν γυναικῶν εἶναι ἀνάρμοστη καί ἐνάντια στίς Ἀποστολικές καί Πατερικές Παραδόσεις. Οἱ περισσότερες ἀπό τίς γυναῖκες ἔχουν τρελλαθεῖ. Ἔχουν ἀποβάλλει τήν σεμνότητα, τήν ντροπή, τήν συστολή καί γυμνώθηκαν, ἔγιναν ἀναίσχυντες, καί ὄχι μόνο στούς δρόμους καί τίς πλατεῖες περπατοῦν γιά νά ἐπιδείξουν γυμνές τίς σάρκες τους καί τά βαμμένα τους χείλη, μάτια, βλέφαρα, πρόσωπα καί νύχια, γιά νά δελεάσουν τούς ἄνδρες, ἀλλά εἰσέρχονται χωρίς φόβο καί στούς ἱερούς Ναούς, ὄχι βέβαια γιά νά προσευχηθοῦν, ἀλλά γιά νά βεβηλώσουν, να μολύνουν καί σκανδαλίσουν τούς ἐκκλησιαζόμενους.

Καλό νομίζω εἶναι νά ἀπαγορευθῆ ἡ εἴσοδος στούς Ναούς τέτοιων γυναικῶν μέχρις ὅτου διορθωθοῦν. Ἄς εἴμαστε, πάντοτε ντυμένοι τόν Χριστό· ἄς σκεπτώμαστε πάντοτε τό χάρισμα τῆς υἱοθεσίας πού πήραμε μέ τό ἅγιο Βάπτισμα, τίς ὑποσχέσεις πού δώσαμε, καί νά ἀγαπᾶμε Αὐτόν μέ ὅλη μας τήν ψυχή καί τήν καρδιά, γιά νά εἴμαστε καί ἐδῶ στήν πρόσκαιρη ζωή μαζί μέ τόν Χριστό ἑνωμένοι καί στήν αἰωνιότητα. Μή πλανώμεθα, ἀγαπητοί, τά ἔργα μας δείχνουν τί ἔχουμε στό νοῦ μας. Ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι τῆς σημερινῆςξ γενεᾶς στό νοῦς κάθε μέρα ἔχουμε τί θά φᾶμε καί τί θά πιοῦμε! Τί δέν νά πῶ καί γιά τίς γυναῖκες; Δέν ἔχουν ἄλλο στό νοῦ τους παρά πῶς νά στολιστοῦν. Συναγωνίζονται ποιά θά ξεπεράση τήν ἄλλη στόν στολισμό. Τί πάλι νά πῶ καί γιά τήν ἄσεμνη ἐνδυμασία, τήν ὁποία ὁ ἐφευρέτης τῆς κακίας Διάβολος ἐδίδαξε τίς γυναῖκες νά ντύνωνται μέ γυμνά χέρια, στήθη καί πόδια; Ἀλίμονον, ἀλίμονον γιά τήν ἄθλια κατάσταση τῶν Χριστιανῶν! Κρύψε με, Θεέ μου, ἤ πᾶρε με, γιά νά μή βλέπω τέτοιες αἰσχρότητες καί ἀθλιότητες! Πῶς δέν αἰσχύνονται οἱ γυναῖκες τῶν Ἑλλήνων Χριστιανῶν; Οἱ γυναῖκες τῶν Τούρκων νά ντύνωνται κόσμια καί νά καλύπτουν καί τό πρόσωπο, γιά νά μή δίδουν σκάνδαλο στούς ἄνδρες, καί οἱ Ἑλληνίδες καί οἱ γυναῖκες τῶν Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖες ἔχουν παράδοση ἀπό τόν Χριστό, πῶς ἔφθασαν σέ σημεῖο τέλειας παραφροσύνης, μέ τόν τρόπο πού ντύνονται; Ἄς ἀπαγορεύσουμε τήν εἴσοδο στούς Ναούς, ἰδιαίτερα κατά τίς Ἀκολουθίες καί Λειτουργίες, ἀνδρῶν καί γυναικῶν πού ντύνονται ἄσεμνα, γιά νά ἔλθη ἡ Χάρις, ἡ εὐλογία καί τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ ἐπάνω μας καί δοῦμε καλές ἡμέρες. Ὁ θεῖος Χρυσόστομος ἐρωτηθείς, πότε θά εἶναι τό τέλος, ἀπάντησε· ὅταν θά ἐκλείψη ἡ ντροπῆ ἀπό τίς γυναῖκες. Καί μία ἄγραφος προφητεία λέγει· ὅ,τι τό τέλος τῶν αἰώνων θά γίνη ὅταν οἱ ἄνδρες γίνουν γυναῖκες καί οἱ γυναῖκες ἄνδρες. Στίς ἡμέρες μας βλέπουμε τήν ἐκπλήρωσή τους”. Αυτά μας δίδαξε ο γέροντας Φιλόθεος. Να περάσουμε τώρα να δούμε, ΄τι έλεγε ο Άγιος Παϊσιος για τους σοδομισμούς και τις σεξουαλικές ανωμαλίες

ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ :


“Ο Άγιος Παΐσιος δεν είχε την πνευματική αίγλη (παιδεία), των τριών Ιεραρχών. Είχε όμως όλα τα υπόλοιπα χαρίσματα, των Αγίων της Ορθοδοξίας μας. Για αυτό έκανε όλα αυτά τα θαυμαστά πράγματα στον βίο του.

Η παρουσία και ο βίος του Αγίου Παϊσιου κατά την σύγχρονη εποχή, είναι μια ακόμη απόδειξη, ότι ο κύριος ημών Ιησούς Χριστός, δεν έχει εγκαταλείψει τους κατοίκους στην Ελλάδα, και ότι τους δίνει, για πολλοστή φορά την ευκαιρία, να επιστρέψουν στα Ελληνοχριστιανικά ήθη, και στον δρόμο της Σωτηρίας. Ενδεικτικό για το πόσο σημαντικός είναι ο Άγιος, είναι το κάτωθι περιστατικό, που γνωρίζουμε από την Διήγηση του πατέρα Σάββα του Αγιορείτη, περί του Αγίου Παισίου. Αναφέρει ο Πατέρας Σάββας : «Μου διηγήθηκε μια κυρία από την Θεσσαλονίκη, ότι κάποτε ο Όσιος Παΐσιος έδωσε δυναμικό τέλος σε ένα φορτικό και άκρως εφάμαρτο συζυγικό της βάσανο. Το ζεύγος Είχε διαφορετικούς Πνευματικoύς. Ο Πνευματικός της γυναίκας, ήταν πατερικός και ευσυνείδητος και υπεδείκνυε τις θεοχάρακτες γραμμές και προϋποθέσεις του τίμιου γάμου. Ο Πνευματικός του συζύγου ήταν νεωτεριστής, και μεταπατερικός και έλεγε στο σύζυγό της το γνωστό και βλάσφημο ότι “ο Θεός αφήνει ελεύθερες τις κρεβατοκάμαρες και δεν ασχολείται με το τι κάνουν οι σύζυγοι κατά την σχέση, αλλά με την καρδιά”. Αυτό είχε ως συνέπεια ο σύζυγος να απαιτεί, να μεταβληθεί η σύζυγός του σε χοιρώδη και λασπώδη κρεάτινη μάζα και διαρκώς την πίεζε να ενδώσει, με την ευλογία του Πνευματικού του, στην παρά φύσιν θεομίσητη και βδελυρή αμαρτία!!! Εκείνη όμως ακολουθούσε την υπόδειξη της φωνής του Θεού μέσω του καλού της Πνευματικού και ουδέποτε διανοήθηκε να προβεί σε ένα τέτοιο παθογενές ανοσιούργημα. Κάποτε απελπισμένη κατέφυγε στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Σουρωτής και συνάντησε τον εκεί παρεπιδημούντα Γέροντα της αδελφότητος Όσιο και Θεοφόρο πατέρα Παΐσιο τον Αγιορείτη. Του εκμυστηρεύθηκε το πρόβλημά της και ζήτησε την βοήθειά του. Ο Όσιος, κατά μαρτυρία της γυναίκας, έγινε κατά το κοινώς λεγόμενο «ηφαίστειο» από ιερά αγανάκτηση. Ο Άγιος υπέδειξε στη γυναίκα να μην ενδώσει ούτε και με απειλή θανάτου. Ονόμασε τις πράξεις αυτές μάστιγα της εποχής και παθογένεια για τα διαζύγια, την ψυχική διάσπαση των συζύγων, και ιδίως για την διαστροφή και κατρακύλα των σημερινών παιδιών, που εισροφούν δαιμονική ενέργεια από τα κυριαρχικά δικαιώματα που έχει ο διάβολος επί του γενετικού υλικού από το οποίο προέρχονται και από τις χαίνουσες πνευματικές πληγές, που υπάρχουν αθεράπευτες στις ψυχές των γονέων τους.


Εκείνο που έκανε ιδιαίτερη εντύπωση στην κυρία εκείνη, ήταν η επιμονή του Οσίου Παϊσίου να καταγγείλει τον «Πνευματικό» του συζύγου της στον Επίσκοπο του για να τον καθαιρέσει. Της είπε επί λέξει: «Να πας να το πείς στο Δεσπότη για να τον ξυρίσει!!! Στις σιχαμερότερες και θανασιμότερες αμαρτίες που έχει να παρουσιάσει ο εκπεσών άνθρωπος. Εξήγησε ότι μέσω αυτών των αμαρτιών επεισέρχεται ο διάβολος στο γάμο και φυγαδεύεται ο Παράκλητος. Γίνονται οι άνθρωποι υποκτηνώδη όντα, που έπρεπε να εντρέπονται τα φυσιολογικά κτήνη και να διδάσκονται απ’ αυτά.


Ανέφερε ακόμη ότι είναι αναίρεση του σκοπού του γάμου που διασώζει το κατά φύσιν και αναγάγει στο υπερ φύσιν, και ότι οι βδελυρές και πυρίκαυστες ουρανόθεν στα Σόδομα αυτές πράξεις είναι οι προσφιλέστερες στον διάβολο, γιατί οδηγούν τον κατ’ εικόνα και ομοίωσιν Θεού πλασθέντα άνθρωπο, στην κατακόρυφη πτωτική κατεύθυνση του διεστραμμένου δαίμονα, και όχι στην υπερυψωθείσα θριαμβευτική θέση, που υπέδειξε η τεθεωμένη ανθρώπινη φύση που προσέλαβε ο Χριστός, ήτοι στα δεξιά του Πατρός”. Βλέπουμε εδώ την ξεκάθαρη, σύμφωνη με όλους τους Αγίους Πατέρες, θέση του Αγίου Παϊσίου, ενάντια στις όποιες σαρκικές διαστροφές είτε εκτός, είτε εντός του γάμου. Αυτές καθιστούν το γάμο έναν σοδομισμό με καταστροφικές συνέπειες τόσο στους συζύγους, τα τέκνα τους, την κοινωνία και το έθνος.” Για την ελευθερία και την επιβίωση του Ελληνικού έθνους απαιτείται ηθική και κατά φύσιν σεξουαλική ζωή. Οι γυναίκες ήταν και είναι τα θεμέλια της Ελληνικής κοινωνίας. Χωρίς την επιστροφή τους στα Ελληνοχριστιανικά ήθη, δεν υπάρχει σωτηρία, και είναι κοινώς αποδεκτό-δεδομένο, ότι θα αφανιστούμε μέχρι ενός. Αυτό είναι αποδεκτό από όλους, κατά την σύγχρονη εποχή, ασχέτως εάν δεν τον εφαρμόζουν στην πράξη όλοι. Δυστυχώς την σύγχρονη εποχή, παρουσιάζεται το θλιβερό, και εθνικά καταστροφικό φαινόμενο, αρκετές γυναίκες, να είναι “Χριστιανές”, και να ζούνε με τον τρόπο ζωής του αρχαίου “Θεού” Σαβάζιου. O Χριστιανισμός είναι η μόνη σωτήρια οδός. Πρέπει άπαντες να εγκαταλείψουν, τον σεξουαλικό τρόπο ζωής του Βάκχου-Σαβάζιου, ώστε να έχουμε δικαίωμα στην Ελευθερία, και την εθνική επιβίωση. Η Ορθόδοξη Εκκλησία καθόρισε τους τρόπους, σωτηρίας των πιστών, και του Ελληνικού έθνους, από τον σκοτεινό παγανισμό, αρχίζοντας από την συνειδητοποίηση της τραγικής συμφοράς, που προκάλεσε η σεξουαλική διαφθορά στον αρχαίο και τον σύγχρονο Ελληνικό κόσμο.

Η Εκκλησία και οι Άγιοι πατέρες, μας υποδεικνύουν την παρεκτροπή των Ελλήνων Ορθοδόξων, από την Θεϊκή κτίση, και την κατάπτωση σε ζωώδεις καταστάσεις, με την κυριαρχία των κτηνωδών ορμών και επιθυμιών. Όπως είναι γνωστό και ιστορικά αποδεδειγμένο, ο αρχαίος Ελληνικός κόσμος, κατέρρευσε, και κατακτήθηκε, κατ ουσίαν αμαχητί, από τους αρχαίους Ρωμαίους, εξαιτίας, της σεξουαλικής διαφθοράς, που επέβαλε η αρχαία θρησκεία. Στον παγανισμό η αμαρτία και η κάθε ηθική εκτροπή, ήταν ταυτισμένες με την ειδωλολατρική θρησκευτική πίστη. Σε όλα τα ειδωλολατρικά θρησκεύματα υπήρχαν θεοί –δαίμονες, ως προστάτες των ανθρωπίνων παθών, με βασικότερο όλων, την σεξουαλική διαφθορά. Όταν όμως ήρθε στην Ελλάδα τον 8ο π.Χ. αιώνα, η λατρεία, του Φρυγικού “θεού” των σεξουαλικών οργίων, του Σαβάζιου, ο οποίος μετονομάστηκε σε Διόνυσο, εκείνος συμπεριέλαβε στο πρόσωπό του την προστασία όλων των σεξουαλικών παθών. Κύριο στοιχείο ήταν τα ακατονόμαστα όργια, ο χυδαίος ερωτισμός, οι πάσης φύσεως ηθικές παρεκτροπές, Ο Διόνυσος, έχει έρθει από την Ανατολή για να εδραιώσει στον τόπο αυτό την λατρεία του, η οποία έχει παραγκωνιστεί εξαιτίας της αρχαίας Ελληνικής-Φιλοσοφικής σκέψης. Σε περιόδους έντονης ανησυχίας, δυστυχίας, και πολέμων οι άνθρωποι βιώνουν καταστάσεις τις οποίες δεν μπορούν να ελέγξουν με το πνεύμα και την ηθική. Φοβούνται- αρνούνται να σκεφτούν, και να ερευνήσουν. Για αυτό στρέφονται προς το κακό, και την σεξουαλική διαφθορά. Ο Φρυγικός “θεός” Διόνυσος, με στόχο, την ολοκληρωτική καταστροφή, του Ελληνικού έθνους, προσφέρει απλόχερα την σεξουαλική “ελευθερία” από τα “δεσμά” του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού και του Χριστιανισμού, σε όλους όσους τον πιστεύουν. Τα αρχαία χρόνια, μόνον οι αγράμματοι και η ηθικά και πνευματικά εξαθλιωμένοι, συμμετείχαν, στα σεξουαλικά όργια. Τα ίδια τα καθεστώτα, προωθούσαν τα όργια για να μπορούν να εξουσιάζουν, με ευκολία τις μάζες. Οι Έλληνες φιλόσοφοι-σοφοί, δεν συμμετείχαν ποτέ, και καταδίκαζαν δημόσια, κάθε σεξουαλική παρεκτροπή. Είναι τραγικό όμως οι νεοταξίτες, εξουσιάζουν, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, στην σύγχρονη Ελλάδα, μέσα από την σεξουαλική διαφθορά. Οι αμόρφωτες και δεισιδαίμονες μάζες συμμετείχαν με πάθος στις αισχρές Διονυσιακές εορτές, διότι οι κρατούντες επέτρεψαν, να υπάρχει σε αυτές ελευθερία ακόμη και στα πιο ταπεινά αχαλίνωτα πάθη των θρησκευτών.

Κάθε είδους απαίδευτοι-ανώμαλοι, κρυμμένοι πίσω από τα αποκρουστικά προσωπεία, μπορούσαν να ικανοποιήσουν τα αισχρά τους πάθη νομίμως, εκτελώντας τα θρησκευτικά-εωσφορικά τους καθήκοντα. Παρατηρώντας την ιστορία θα διαπιστώσουμε δυο βασικά αξιώματα. τα οποία καθόρισαν την επιβίωσή, την και την εξέλιξή της Ελλάδος. Τα στοιχεία αυτά είναι η λογική σκέψη, ο πολιτισμός των Αρχαίων Ελλήνων Φιλοσόφων, και από την άλλη η Βακχική λατρεία. Η λογική σκέψη, οι επιστήμες, και το πάθος για την ζωή, συνθέτουν το βασικό υπόβαθρο της ανθρώπινης σκέψης. Τα παραπάνω δυο βασικά στοιχεία, τα οποία ήταν και είναι εντελώς αντίθετα μεταξύ τους, οι αρχαίοι Έλληνες τα απέδωσαν σε δυο θεούς. Τον Απόλλωνα, ως προστάτη του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού-τεχνών, και τον Φρυγικό θεό Σαβάζιο, που αργότερα, ονομάστηκε Διόνυσος, ως θεό των παρά φύση σεξουαλικών πράξεων. Ο Φοίβος λατρευόταν, ως Θεός της λογικής, του φωτός, του μέτρου και του πολιτισμού. Ο Σαβάζιος-Διόνυσος, ήταν και είναι ο εκφραστής, του αχαλίνωτου σεξουαλικού πάθους, της μανίας και των έντονων συναισθημάτων. Οι δυο θεοί συγκεντρώνουν, δυο διαφορετικές κοσμοθεωρίες, δυο αντίθετα αξιώματα, για την ζωή. Οι αντίθετες αυτές δυνάμεις-ιδεολογίες, προσπαθούν να επικρατήσουν στην επιστήμη, στην τέχνη, στους θεσμούς, την ηθική την κοινωνία, και τα έθνη. Ειδικότερα ο Ελληνισμός, στο πέρασμα των αιώνων, είναι δημιούργημα τόσο του Απολλώνιου πνεύματος (Αρχαίος Ελληνικός Πολιτισμός), όσο και του Διονυσιακού (Εωσφόρος). Το Απολλώνιο πνεύμα-αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός, αποτελούν η απλότητα, η λογική, ο στοχασμός, η αυτοσυγκράτηση, και η γαλήνη. Αντίθετα, το Διονυσιακό πνεύμα το χαρακτηρίζει η μανία, το μένος, το πάθος, το συναίσθημα, οι σεξουαλικές ανωμαλίες οι ψυχικές εκρήξεις, οι παρορμήσεις, τα πιο βρώμικα-αισχρά ένστικτα, του ανθρώπου, και η εύθυμη πλευρά της ζωής.


Το Απολλώνιο πνεύμα ορίζεται από το μέτρον άριστον και το μηδέν άγαν, την μεσότητα και την αποφυγή των υπερβολών και τω άσκοπων-καταστροφικών ενεργειών. Αντίθετα, το Διονυσιακό πνεύμα δεν τα δέχεται όλα αυτά, και οδηγεί τους Έλληνες σε καταστροφικές πράξεις και συμπεριφορές οριακές, οι οποίες διαχρονικά θέτουν τον Ελληνισμό σε θανάσιμους κινδύνους. Tο Διονυσιακό στοιχείο καθηλώνει το Ελληνικό έθνος και τους Έλληνες, στο επίπεδο των ζώων και στον πρωτογονισμό, ενώ το Απολλώνιο πνεύμα, εξυψώνει και βοηθά, με τα ανώτερα και ευγενέστερα δημιουργήματα του. Στην σύγχρονη εποχή, οι μυστηριακές λατρείες, που απαιτούν ηθικές παρεκτροπές, σεξουαλικά όργια και μετατρέπουν τις γυναίκες σε χοιρώδεις μάζες. όπως είπε ο Άγιος Παισιος, βρίσκονται εκ νέου σε πλήρη ακμή. Ο “θεός” Σαβάζιος Διόνυσος, καταφέρνει για μια ακόμη φορά, μία πολύ σημαντική νίκη εναντίον του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού και της Ορθοδοξίας. Αγαπητές μου γυναίκες, διαχρονικά σε κάθε εποχή, όσοι Έλληνες αγαπούν την πατρίδα, που χάνεται, αναλαμβάνουν τον δύσκολο-άχαρο ρόλο να ενημερώσουν και να προστατέψουν κάποιες από εσάς με μοναδικό κίνητρο την εθνική μας επιβίωση. Μέσα από την προσπάθεια αυτή να επιβιώσει το έθνος, αρκετές φορές δεν γινόμαστε αρεστοί σε κάποιες γυναίκες, και ειδικά στις νέες, με αυτά τα οποία γράφουμε. Αυτό συμβαίνει διότι οι περισσότερες γυναίκες, βρίσκονται υπό την επήρεια της νεοταξικής μόδας, για αυτό τον λόγο, σας προκαλούμε έντονη δυσαρέσκεια. Για εμένα προσωπικά οι γυναίκες είναι πρώτα κόρες-αδελφές, φίλες και μετά είναι ερωμένες. (1) Oι γυναίκες δεν είναι αντικείμενα του σεξ, όπως τις έκανε για να τις εξευτελίζει και με σκοπό να καταστρέψει την Ελληνική κοινωνία και το έθνος, η νέα τάξη πραγμάτων. Το πώς θα ντύνονται και θα ζούνε οι γυναίκες το καθόρισαν οι αρχαίοι Έλληνες σοφοί και οι Άγιοι της Ορθοδοξίας. Η γυναίκα πού έχει μυαλό, δεν δείχνει ούτε τον καρπό του χεριού της, μας αναφέρει ο Αρχιερέας των Δελφών, ο φιλόσοφος Πλούταρχος.

Οι ντυμένες-ηθικές γυναίκες έχουν αξιοπρέπεια, ενώ το πιο βασικό είναι ότι δημιουργούν υγιείς ερωτικές επιθυμίες και γεννούν Ήρωες, Αγίους και Αγίες. Αυτό γινόταν εδώ και αιώνες. Στον αντίποδα οι γυμνές-ανήθικες γυναίκες και όσες από αυτές αξίζουν, δημιουργούν εντελώς ακάθαρτες ορμές, με θλιβερό αποτέλεσμα την ανεξέλεγκτη σεξουαλική διαφθορά. Οι συνέπειες είναι κατά γενική παραδοχή καταστροφικές, καθώς οι περισσότερες γεννούν και μεγαλώνουν, δειλούς, θηλυπρεπείς ραγιάδες. Αυτές οι καταστάσεις, είναι τρομερές και δυσβάσταχτες, για το έθνος. Αυτό διότι η γύμνια και η σεξουαλική διαφθορά προκαλούν ανηθικότητα, χυδαιότητα, αμάθεια, ανομία, αταξία, αδικία και καταστροφή. Τις εποχές που ήταν ντυμένες οι Ελληνίδες το έθνος μεγαλουργούσε και ήταν στην κορυφή του κόσμου. Ήμασταν ως έθνος στην κορυφή του κόσμου, και είχαν την ψυχική-ηθική δύναμη οι πρόγονοι μας να υπερασπιστούν επί αρκετούς αιώνες την πατρίδα μας από πολλούς εξωτερικούς εχθρούς. Στην εποχή μας εξαιτίας των σεξουαλικών ανωμαλιών, σβήνουμε αργά και σταθερά ως έθνος. Μνημόνια, αυτοκτονίες, ορφανά παιδιά εξαιτίας των αυτοκτονιών, άνεργοι, άστεγοι, αδικημένοι κλπ.

Είναι κοινώς αποδεκτό και διαχρονικά αποδεδειγμένο ότι οι κόρες Χριστού, ήταν και είναι ευλογία για την Ελλάδα, είναι ευλογία για την κοινωνία. Στον αντίποδα οι κόρες του Εωσφόρου, με την μόδα, με τα σεξουαλικά έκτροπα, είναι εθνική καταστροφή. Οι γυναίκες είναι τα θεμέλια της Ελληνικής κοινωνίας όπως πολύ σωστά υπογράμμιζε στα κηρύγματα του ο πατέρας Σάββας Αχιλλέως. Ο νεοταξικός τρόπος ζωής είναι πολύ κενός και σάπιος. Αφήνει όλους τους ανθρώπους άδειους από συναισθήματα και ηθικές αξίες. Όσοι το αντιληφθούν αυτό απομακρύνονται πάρα πολύ γρήγορα από αυτή την παρακμιακή κατάσταση. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτήν την εποχή άγεται και φέρεται με βάση αυτά τα οποία θα καθορίσει η νεοταξική μόδα. Όσες ενδιαφέρονται να επιβιώσει το έθνος, πρέπει απαραιτήτος να εγκαταλείψουν, την νεοταξική μόδα. Είναι γνωστό ότι από τα αρχαία χρόνια, οι γυναίκες όλων των λαών που πιστεύουν στον Εωσφόρο είχαν έξω τις κοιλίες τους, έβαζαν σκουλαρίκια στον αφαλό, τατουάζ, καθώς επίσης έκαναν και πάσης φύσεως σεξουαλικές ανωμαλίες, για να υμνήσουν τον μιαρό τους αφέντη, τον σατανά. Το Ελληνικό έθνος, διαχρονικά επιβίωσε, εξαιτίας των σοφών, των αγίων, των Ηρώων και των χρηστών ηθών.


Οι Έλληνες του μεσαίωνα, από σκλάβοι του Ρωμαϊκού κράτους, έγιναν διοικητές του, χωρίς να χρειαστεί να πολεμήσουν. Όλα αυτά διότι είχαν θρησκεία τον Χριστιανισμό, και πολιτισμό τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους, σοφιστές, ρήτορες, πανεπιστήμονες. Ο συνδυασμός αυτών των δύο έφερε τα χρηστά ήθη, τα οποία στην συνέχεια οδήγησαν στην ελευθερία των προγόνων μας, από τους κατακτητές Ρωμαίους. Οι ιεροί πρόγονοι μας, ζούσαν χωρίς καθόλου σεξουαλική διαφθορά. Τα χρηστά ήθη ζωής των Ελλήνων, είναι το πανάρχαιο διαχρονικό «μυστικό», για την επιβίωση του έθνους στο πέρασμα των αιώνων. Ταυτόχρονα όμως είναι και το κλειδί όλων των μεγάλων Ελληνικών στρατιωτικών πολιτικών και κοινωνικών επιτυχιών από καταβολής του Ελληνικού έθνους. Τα χρηστά ήθη ζωής των Ελλήνων, είναι το πανάρχαιο διαχρονικό «μυστικό», για την επιβίωση του έθνους στο πέρασμα των αιώνων. Ταυτόχρονα όμως είναι και το κλειδί όλων των μεγάλων Ελληνικών στρατιωτικών πολιτικών και κοινωνικών επιτυχιών από καταβολής του Ελληνικού έθνους.


Ο βασιλιάς Ηράκλειος ξεπέρασε σε αρκετούς τομείς τον M. Αλέξανδρο και κράτησε ζωντανή την Ελλάδα στην πιο κρίσιμη ιστορική καμπή όλων των εποχών. Όταν ο Έλληνας Ηράκλειος από την Καππαδοκία της Μικράς Ασίας, ανέβηκε στον Ελληνικό (Ρωμαϊκό) θρόνο, το κράτος ήταν τελείως χρεοκοπημένο.


Ταυτόχρονα για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία, είχαμε την εισβολή και την κατάκτηση της μισής Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, από τους Πέρσες.

Εντούτοις με όπλο τα χρηστά ήθη και την σωστή παιδεία, μέσα σε επτά μόνον χρόνια,οι Έλληνες ανέκαμψαν, με αποτέλεσμα να πάρουν πίσω όλα τα κατακτημένα εδάφη από τους Πέρσες. Όμως οι προγονοί μας δεν σταμάτησαν εκεί αλλά πέρασαν στην αντεπίθεση, κατακτώντας ολόκληρη την Περσική αυτοκρατορία. Αυτό το έκανε ο Ηράκλειος με έναν τελείως απειροπόλεμο στρατό. Έναν Ελληνικό στρατό τον οποίο δημιούργησε εκ του μηδενός μέσα σε δέκα μήνες. Είδατε τι επέτυχαν οι Ένδοξοι πρόγονοι εξαιτίας των χρηστών ηθών, και της σωστής παιδείας ;

Ακόμη και ο Μ. Αλέξανδρος με πολύ έμπειρους και περισσότερους στρατιώτες, με ένα πανίσχυρο Ελληνικό Μακεδονικό βασίλειο πολιτικά-οικονομικά, και στρατιωτικά έκανε περισσότερο χρονικό διάστημα να κατακτήσει την Περσική αυτοκρατορία, σε σχέση με τον Ηράκλειο. Την εποχή του Μ. Αλέξανδρου δεν ήταν κατακτημένη η Ελλάδα και το Μακεδονικό βασίλειο.

Στον αντίποδα κατά την βασιλεία του Ηράκλειου επικρατούσε χάος και όλεθρος.

Η Ορθοδοξία προσφέρει τα πάντα, διότι εξευγενίζει, ισορροπεί,καλλιεργεί, ηρεμεί, ομορφαίνει τις ανθρώπινες ψυχές, τις γεμίζει με αγάπη για τον συνάνθρωπο, την ζωή και κάθε τι ωραίο. Από το απόγειον του Ελληνισμού, κατά τους μεσαιωνικούς αιώνες, βρεθήκαμε εκ νέου, σε πλήρη κατάπτωση κατά την σημερινή εποχή. Μοναδική λύση η επιστροφή στις διαχρονικές- πατροπαράδοτες Ελληνοχριστιανικές αξίες.


Ενδεικτικά και επιγραμματικά αναφέρω τι έλεγαν σχετικά οι προγονοί μας, περί γυναικών. Θεωρώ χαμένον, εκείνον που έχασε την ντροπή, μας αναφέρει ο ύπατος, ο κορυφαίος των φιλοσόφων όλου του κόσμου ο Πλάτων. Όταν η γυναίκα αποβάλλει τον χιτώνα, αποβάλλει και την αιδώ (Ηρόδοτος). Η μυαλωμένη γυναίκα ούτε τον πήχυ του χεριού της δεν αφήνει ελεύθερο για να τον βλέπουν δημόσια, αναφέρει ο Πλούταρχος. Κατά γενική παραδοχή, οι φεμινίστριες, είναι τα μεγαλύτερα θύματα, του Ιουδαϊκού καμπαλισμού, και οι μοναδικές υπεύθυνες, για τον αφανισμό του Ελληνικού έθνους. Βδέλυγμα κυρίω τω θεώ σου.

Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος




Πάγια αρχή μου είναι ότι όλοι οι λαοί, όλοι οι άνθρωποι, έχουν δικαίωμα να πιστεύουν οπού θέλουν. Όλα αυτά με την απαραίτητη προυπόθεση να μην επιβάλλουν τα πιστεύω τους σε τρίτους, είτε δια της βίας, είτε με πλάγιους τρόπους. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που η άλλη πλευρά δεν συναινεί ; Είναι λοιπόν δίκαιο να καθίσουμε να αφανιστούμε όλοι οι Έλληνες χωρίς να έχουμε πειράξει κανέναν απολύτως ; Όλα αυτά διότι από τα αρχαία χρόνια ο πολιτισμός μας, και η ιδεολογία-θρησκεία μας, αποτελούν εμπόδιο στην δημιουργία του παγκόσμιου εωσφορικού κράτους. Από όλους τους προαναφερόμενους, εξαιρείται, ένα μικρό μέρος βάση των παγκόσμιων Φιλοσοφικών- μαθηματικών σταθερών, μέτρον άριστον και μηδέν άγαν.

* Η ελευθερία πίστεως είναι θεόδοτη. Ο ίδιος ο Θεός έδωσε το δικαίωμα στους ανθρώπους, να πιστεύουν, όπου επιθυμούν. Προσωπικά είμαι υπέρ της συνυπάρξεως των λαών και των διαφορετικών θρησκευτικών, πεποιθήσεων, για αυτό στηρίζω, τον μεγάλο Σύριο ηγέτη Ασσάντ, ο οποίος επέτυχε να συνυπάρχουν ειρηνικά, Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι.

Αναφέρομαι πάντοτε στους Φοίνικες-Σημίτες που από μονοθεϊστές της Π. Διαθήκης και πιστοί των προφητών, εγκατέλειψαν τον Θεό, άλλαξαν και έγιναν εωσφοριστές του δωδεκαθέου. Δεν αναφέρομαι σε όλους τους Σημίτες.

Δεν υπάρχουν σχόλια :