Translate the article and read it to your Language

Από πολύ μικρή μου συνέβαιναν ας το πούμε ασυνήθιστα περιστατικά,η γιαγιά μου με έλεγε αλαφροισκιωτη!






Έβλεπα πάντα μεταξύ ύπνου και ξύπνιου ανθρώπους που έχουν πεθάνει, είτε γνωστούς σε μένα είτε άγνωστους!Οι άγνωστοι μου συστήνοντουσαν και αφου μου εξηγούσαν οτι δε τους βλέπουν οι υπόλοιποι μου ζητούσαν να μείνουν μαζί μου,να κάνουμε παρέα! Εγώ δε ξέρω γιατί, αλλά δεχόμουν!Δε μου προκαλούσαν φόβο εκτός από ελάχιστα περιστατικά!Το μοιράστηκα με κάποιον που ήταν ας το πούμε σαν και μένα!Και αυτός άρχισε να ξεφυσαει και να φωνάζει οχι οχι,τι κάνεις!!! Γιατί τους λες ναι, γιατί!!! Εγώ τρομοκρατήθηκα αλλά δε καταλάβαινα γιατί ειχε αυτή την αντίδραση!Μου ειπε να μην ξαναδεχτώ!Την επόμενη φορά λοιπόν που ειχα επίσκεψη ήμουν πιο καχύποπτη,κι εκεί άρχισαν να γίνονται πιο άγρια τα πράγματα!Με επισκέφθηκε λοιπόν κάποια Μαρία, νεαρή σε ηλικία, αλλά ήταν πολύ θυμωμένη και χτυπούσε με μανία την πόρτα, ένιωσα πως δεν είναι κάτι καλό, κι άρχισα να λέω το Πάτερ ημών, τότε αυτή γυρνάει προς τα μένα και μου λέει σταμάτα, εγώ συνέχισα πιο δυνατά!Αρχισε να φωνάζει, σταμάτα τώρα!!!Και όσο συνέχιζα, αυτή θύμωνε και φώναζε, μέχρι που ήρθε μπροστά μου με έπιασε απο τους ώμους και σπρώχνοντας με μου είπε"σταματα να ενοχλείς αυτούς που είναι απόντες γι 'αυτους που ειναι παρόντες!"Δε ξέρω γιατί αλλα πάγωσα και σταμάτησα να λεω το Πάτερ ημών!Τοτε ηρέμησε και μου ειπε ελα κατσε μαζι μου!Και μου είπε είμαι πολύ μόνη τα βράδια,θα μου κάνεις παρέα?Και της απαντάω κι εγώ είμαι μόνη,θα σου κάνω αν δε με ξανατρομαξεις!Αγκαλιαστηκαμε και είπαμε σύμφωνοι! Δυστυχώς αυτή δεν ηταν η Μαρία, ούτε κάτι καλό,με ξεγέλασε, όπως μου είπε κάποιος!Εκαναν ευχελαια συχνα στο σπίτι οι δικοί μου για μένα, εξορκισμούς,θειες κοινωνιες,τα πάντα,νομιζω με φοβοντουσαν λιγάκι! Αλλά δεν άλλαζε κάτι, συνέχιζα να τους βλέπω!

Δεν υπάρχουν σχόλια :