Translate the article and read it to your Language

Αυτή είναι η ιστορία του θρυλικού οχυρού Ρούπελ «Τα οχυρά δεν παραδίδονται αλλά καταλαμβάνονται»








Μπορεί η Ελλάδα να είναι γνωστή στα πέρατα του κόσμου για τα όμορφα τοπία της, όμως κάποιες φορές η ιστορία επισκιάζει την εικόνα.

Μία χαρακτηριστική περίπτωση είναι το θρυλικό οχυρό Ρούπελ στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Πρόκειτα για το μεγαλύτερο από τα 21 οχυρά της Γραμμής Μεταξά όπου γράφτηκε μια μεγάλη στιγμή στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Εκεί που ειπώθηκε η φράση «τα οχυρά δεν παραδίδονται αλλά καταλαμβάνονται» από τον Ταγματάρχης Γεώργιο Δουράτσο, τον Απρίλιο του 1941.

Ένα μνημείο ιστορίας..

 Πρόκειται για ένα συγκρότημα, στα 1.339 μέτρα εκτεινόμενο σε μέτωπο 2.500 μέτρων το οποίο περιελάμβανε 123 ενεργητικά σκέπαστρα. Επιπλέον οι υπόγειοι χώροι του ήταν 1.849 τ.μ. ενώ οι στοές συγκοινωνίας ανέρχονταν σε 4.251 μ.

Η συνολική έκταση ήταν 6.100 μέτρα ενώ το σύνολο της φρουράς ήταν 1.397 άνδρες. Το οχυρό Ρούπελ ήταν ένα έργο με ελαφρά σκεπάσματα για τη φρουρά και την αποθήκευση υλικού. Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου είχε καταληφθεί από γερμανοβουλγαρικές δυνάμεις ενώ το ζήτημα της οχύρωσης τέθηκε σε στερεότερη βάσει την δεκαετία του 1930.

Πρόκειται για ένα σημείο που θεωρείται από τα σημαντικότερες αμυντικές τοποθεσίες στην ιστορία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ουσιαστικά, αποστολή του Συγκροτήματος ήταν η άμυνα επί της οχυρωμένης τοποθεσίας, για την απαγόρευση διέλευσης κατά μήκος του άξονα Κρέσνας – Ρούπελ. Στο οχυρό Ρούπελ βρίσκονταν ουσιαστικά μόνο 27 αξιωματικοί και 950 οπλίτες. Γύρω από το θρυλικό οχυρό υπήρχαν μόλις οκτώ πυροβόλα σε καλά κρυμμένες τοποθεσίες. Από την άλλη πλευρά, οι γερμανικές στρατιωτικές δυνάμεις ήταν πάνοπλες. Ο εξοπλισμός τους ήταν πολύ ανώτερος όχι μόνο αριθμητικά αλλά και τεχνολογικά έναντι των Ελλήνων.

Στις 9 Απριλίου του 1941 οι βομβαρδισμοί και οι επιθέσεις των Γερμανών εντάθηκαν εναντίον των οχυρών Ρούπελ και Παλιουριώνες. Στις τέσσερις μέρες που διήρκησαν οι βομβαρδισμοί σκοτώθηκαν 14 στρατιώτες του Ρούπελ και τραυματίστηκαν 38. Οι Έλληνες πολέμησαν μέχρι τέλους με αυτοθυσία.  Στις 17:00 η ώρα, Γερμανοί κήρυκες έχοντας γνώστη ότι είχε υπογραφεί στη Θεσσαλονίκη η συνθηκολόγηση, αποφάσισαν να πάνε στο Ρούπελ και να ζητήσουν την παράδοση του οχυρού. Την επόμενη μέρα, τα ξημερώματα της 10ης Απριλίου και αφού ο διοικητής έλαβε διαταγή κατάπαυσης του πυρός από το Γενικό Στρατηγείο, ο Γερμανός συνταγματάρχης που παρέλαβε το οχυρό Ρούπελ. Χαρακτηριστικό είναι ότι έδωσε συγχαρητήρια στον διοικητή και εξέφρασε τον θαυμασμό και την εκτίμησή του για την αντίσταση και τον ηρωισμό των Ελλήνων στρατιωτών.

Ιστορία έχουν γράψει τα λόγια του αντισυνταγματάρχη Δουράτσου «τα οχυρά δεν παραδίδονται αλλά καταλαμβάνονται». Τα ιστορικά λόγια του βρίσκονται στην είσοδο της στοάς σήμερα αποδίδοντας το μέγεθος του ηρωισμού των Ελλήνων στρατιωτών.

Το Οχυρό Ρούπελ σήμερα είναι προσβάσιμο μέσα από την Εγνατία Οδό που οδηγεί στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα και στο τελωνείο του Προμαχώνα. Η είσοδος για να μπει κάποιος στο οχυρό είναι ελεύθερη. Παρόλα αυτά παραμένει πάντα μια στρατιωτική περιοχή που φυλάσσεται. Γι’ αυτό το λόγο οι επισκέπτες πρέπει να παραδώσουν την ταυτότητά τους στην είσοδο και να την πάρουν πίσω κατά την αναχώρησή τους από το στρατιωτικό συγκρότημα.

Δεν υπάρχουν σχόλια :