Translate the article and read it to your Language

Ονομάστηκε «o Μένγκελε της Ιαπωνίας». Όπως και ο Γερμανός συνάδελφός του, δεν τιμωρήθηκε ποτέ.







Το 1959 άφησε την τελευταία του πνοή ένας από τους πιο ειδεχθείς εγκληματίες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, και όχι ευρέως γνωστός. Ήταν ο Ιάπωνας μικροβιολόγος Σίρο Ίσι. Στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου διηύθυνε την διαβόητη Μονάδα 731 του ιαπωνικού στρατού, η οποία διεξήγαγε φρικιαστικά πειράματα σε χιλιάδες ανθρώπους. Ονομάστηκε «o Μένγκελε της Ιαπωνίας». Όπως και ο Γερμανός συνάδελφός του, δεν τιμωρήθηκε ποτέ. Σε αντίθεση με τον Μένγκελε, ο Ίσι δεν χρειάστηκε καν να κρυφτεί σαν φυγόδικος.

Ο Ίσι ξεκίνησε την σταδιοδρομία του ως ιατρός στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου καταξιώθηκε στη χειρουργική. Στη συνέχεια ειδικεύθηκε στη μικροβιολογία. Μερικοί παραξενεύθηκαν επειδή κρατούσε καλλιέργειες μικροοργανισμών όχι για ερευνητικούς σκοπούς, αλλά και επειδή τους θεωρούσε «συντροφιά». Το 1935 ιδρύθηκε η Μονάδα 731 στα πλαίσια της Κενπεϊτάι (το ιαπωνικό αντίστοιχο της Γκεστάπο και των Ες-Ες) με επίσημο σκοπό την πρόληψη επιδημιών, αλλά στην πραγματικότητα με σκοπό την δημιουργία βιολογικών όπλων. Ο Ίσι ανέλαβε γρήγορα διοικητής της με τον βαθμό του στρατηγού.

Ξεκίνησε απάνθρωπα πειράματα επάνω σε χιλιάδες Κινέζους και Κορεάτες αιχμαλώτους. Πάνω από 10 χιλιάδες μολύνθηκαν με θανατηφόρες αρρώστιες όπως η βουβωνική πανώλη, προκειμένου να επιλεγούν τα πιο θανατηφόρα στελέχη. Άλλοι υποβλήθηκαν σε ακρωτηριασμούς, αφαιρέσεις οργάνων και άλλες βάρβαρες εγχειρήσεις χωρίς αναισθητικό. Κάποιους τους έγδαραν ζωντανούς. Άλλοι αφέθηκαν στην παγωνιά για να δοκιμαστεί η αντοχή τους στο κρύο. Για τα ίδια περίπου πειράματα είναι γνωστός και ο Μένγκελε, μόνο που ο Ίσι τα ξεκίνησε πρώτος.

Υπό τη διεύθυνση του Ίσι, η Μονάδα 731 προχώρησε στην πρόκληση επιδημιών στην Κίνα. Χρησιμοποιούσε μηχανισμούς που απελευθέρωναν μολυσμένους ψύλλους με ασθένειες όπως η πανώλη, η ευλογιά, η χολέρα και ο άνθρακας. Υπολογίζεται ότι από τις επιχειρήσεις αυτές πέθαναν ως και 500.000 άνθρωποι, ανάμεσά τους και Ιάπωνες, αφού τα μικρόβια δεν κάνουν διακρίσεις. Ο Ίσι είχε καταστρώσει σχέδιο για ρίψη βιολογικών όπλων στην Καλιφόρνια τον Σεπτέμβριο του 1945 (επιχείρηση «Ανθισμένες Κερασιές»). Οι Αμερικανοί πρόλαβαν να ρίξουν τα δικά τους «δώρα» στην Ιαπωνία τον Αύγουστο και ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος τερματίστηκε.

Με τη λήξη του πολέμου ο Ίσι παραδόθηκε στους Αμερικάνους, αποφεύγοντας τη σύλληψη από τους Σοβιετικούς στη Μαντσουρία. Οι Αμερικανοί είδαν ότι κατείχε χρήσιμες γνώσεις. Τους έδωσε τα φώτα του με αντάλλαγμα την ελευθερία του. Την ίδια τύχη είχαν και άλλοι επιστήμονες της Μονάδας 731, όπως ο υπαρχηγός Μασάτζι Κιτάνο. Σήμερα αρκετοί πιστεύουν ότι οι Αμερικανοί χρησιμοποίησαν τα βιολογικά όπλα του Ίσι στον πόλεμο της Κορέας, κάτι που διαψεύδουν οι ΗΠΑ. Ο Ίσι πέθανε τελικά από καρκίνο στο Τόκιο, στις 9 Οκτωβρίου 1959.

Τα πολεμικά εγκλήματα της Ιαπωνίας είναι μια παράμετρος που συχνά υποτιμούμε, όταν παρακολουθούμε τις εντάσεις της Ασίας και το φαινόμενο της Βορείου Κορέας. Εξακολουθούν να ρίχνουν βαριά σκιά στην περιοχή. Κάθε φορά που Ιάπωνας πρωθυπουργός επισκέπτεται ένα ναό Σίντο αφιερωμένο σε νεκρούς που σχετίζονται με θηριωδίες, προκαλείται ένταση με τις γειτονικές χώρες. Προκλητικό θεωρείται επίσης το ότι οι Ιάπωνες σπάνια διδάσκονται τα εγκλήματα στο σχολείο. Εκατοντάδες εκατομμύρια Ασιάτες όμως τα θεωρούν χειρότερα από αυτά των Ναζί.

Δεν έχουν δίκιο στο τελευταίο, διότι οι Ιάπωνες δεν διεξήγαγαν συστηματική γενοκτονία ανάλογη του Ολοκαυτώματος. Ωστόσο βαρύνονται με μερικές από τις πιο φρικώδεις σφαγές της Ιστορίας, όπως της Νανκίνγκ (1937) και της Μανίλας (1945), όπου τα όσα έκαναν ακόμα και σε βρέφη δεν περιγράφονται. Ενδεικτικά, στη Νανκίνγκ βρέθηκε ένα μέλος του Ναζιστικού Κόμματος, ο Γιον Ράμπε. Έπαθε σοκ από την φρίκη και διέσωσε χιλιάδες Κινέζους. Προσπάθησε να ενημερώσει και τον Χίτλερ (εκτός πολέμου ακόμα), για να πιέσει τους Ιάπωνες να σταματήσουν τις σφαγές. Η προσπάθειά του ματαιώθηκε από την Γκεστάπο. Μερικά χρόνια αργότερα θα καταλάβαινε το γιατί.

Η (συμβατική) επέτειος της σφαγής της Νανκίνγκ συμπίπτει με εκείνη των Καλαβρύτων, στις 13 Δεκεμβρίου.

Δεν υπάρχουν σχόλια :