Translate the article and read it to your Language

Αν η Ελλάδα εμπλακεί σε πόλεμο, θα κάνουμε μαζική ενεργοποίηση των μελών μας, με σκοπό την πρόκληση εμφυλίου πολέμου!






Το απόσπασμα δεν είναι από το 1949, είναι από τον προσυνεδριακό διάλογο του 20ου συνεδρίου του ΚΚΕ το 2017 όπως τον δημοσίευσε ο Ριζοσπάστης

.KKE: Αν η Ελλάδα εμπλακεί σε πόλεμο, το ΚΚΕ θα επιδιώξει συνεργασία με την εργατική τάξη της αντίπαλης χώρας και ταυτόχρονα την μαζική ενεργοποίηση των μελών του κατά της δικής μας χώρας, με σκοπό την πρόκληση εμφυλίου πολέμου



Απόσπασμα από το 20ο Συνέδριο: ¨"Κάποιοι σύντροφοι και οπαδοί ρωτάνε με μια ανησυχία λόγω των εξελίξεων: «Τι σχέδιο έχει το Κόμμα σε περίπτωση τουρκικής εισβολής, πώς θα αντιδράσουμε;» Ζητούν συγκεκριμένη απάντηση, πρακτικά βήματα, για το πώς θα κινηθούμε. Θεωρώ ότι δεν μπορείς να απαντήσεις τι θα κάνεις εκείνη τη στιγμή, χωρίς να αναλυθεί τι είδους δράση και παρέμβαση πρέπει να έχουν οι κομμουνιστές στο σήμερα. Πρέπει να αναδειχτεί οπωσδήποτε η σημασία της δουλειάς που γίνεται σε περίοδο ιμπεριαλιστικής «ειρήνης», ώστε να έχεις προετοιμάσει δυνάμεις...... "

Και από το 19ο Συνέδριο: "Σε κάθε περίπτωση, οποιαδήποτε μορφή κι αν πάρει η συμμετοχή της Ελλάδας σε ιμπεριαλιστικό πόλεμο, το ΚΚΕ πρέπει

να είναι έτοιμο να ηγηθεί στην αυτοτελή οργάνωση της εργατικής - λαϊκής αντίστασης, ώστε αυτή να συνδεθεί με την πάλη για την ήττα της αστικής τάξης, τόσο της εγχώριας όσο και της ξένης ως εισβολέα...."


 Για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο

Το Κόμμα στο 19ο Συνέδριο συμπεριέλαβε εύστοχα στο Πρόγραμμα το ζήτημα του ιμπεριαλιστικού πολέμου και τη στάση των κομμουνιστών σε μια τέτοια περίπτωση: «Σε περίπτωση ιμπεριαλιστικής πολεμικής εμπλοκής της Ελλάδας, είτε σε αμυντικό είτε σε επιθετικό πόλεμο, το Κόμμα πρέπει να ηγηθεί της αυτοτελούς οργάνωσης της εργατικής - λαϊκής πάλης με όλες τις μορφές, ώστε να οδηγήσει σε ολοκληρωτική ήττα της αστικής τάξης, εγχώριας και ξένης ως εισβολέα, έμπρακτα να συνδεθεί με την κατάκτηση της εξουσίας». [1]


Η λενινιστική αυτή θέση έρχεται στο προσκήνιο, καθώς αυξάνεται η τουρκική προκλητικότητα. Οπως αναφέρουν οι Θέσεις της ΚΕ «η όξυνση των αντιθέσεων μεταξύ ελληνικής και τουρκικής αστικής τάξης επηρεάζεται άμεσα από τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής, της Βόρειας Αφρικής και μπορεί να αποτελέσει βασικό παράγοντα πυροδότησης της άμεσης πολεμικής εμπλοκής της Ελλάδας. Οι περιοχές του Αιγαίου και της Θράκης αποτελούν πιθανά πεδία πολεμικής σύγκρουσης ..».[2]


Η θέση αυτή, νομίζω ότι δεν έχει κατανοηθεί πλήρως. Σε συζητήσεις με φίλους του Κόμματος, ή και μέσα στα όργανα, όταν αναφερόμαστε στη στάση που πρέπει να κρατήσει το Κόμμα, αρκούμαστε στη φράση «να πρωτοστατήσει για αυτοτελή οργάνωση του κινήματος, να μην μπει η πάλη του κάτω από ξένη σημαία». Γνώμη μου είναι πως αυτή η φράση είναι που θέλει ανάλυση για να κατακτηθεί η σημασία της και η ανάδειξή της να γίνεται ενιαία από όλο το δυναμικό μας. Δεν πρέπει να ταυτιστεί η εργατική τάξη με τους στόχους και τα συνθήματα των αστών. Οπως σε καιρό ειρήνης, έτσι και σε καιρό πολέμου τα συμφέροντα των εργαζομένων είναι διαμετρικά αντίθετα από εκείνα του κεφαλαίου και για αυτόν το λόγο θα πρέπει να χαράξουν δική τους πορεία, με τελικό στόχο την κατάκτηση της εξουσίας.


Κάποιοι σύντροφοι και οπαδοί ρωτάνε με μια ανησυχία λόγω των εξελίξεων: «Τι σχέδιο έχει το Κόμμα σε περίπτωση τουρκικής εισβολής, πώς θα αντιδράσουμε;» Ζητούν συγκεκριμένη απάντηση, πρακτικά βήματα, για το πώς θα κινηθούμε. Θεωρώ ότι δεν μπορείς να απαντήσεις τι θα κάνεις εκείνη τη στιγμή, χωρίς να αναλυθεί τι είδους δράση και παρέμβαση πρέπει να έχουν οι κομμουνιστές στο σήμερα. Πρέπει να αναδειχτεί οπωσδήποτε η σημασία της δουλειάς που γίνεται σε περίοδο ιμπεριαλιστικής «ειρήνης», ώστε να έχεις προετοιμάσει δυνάμεις. Νομίζω πως πρέπει να αναδεικνύουμε τα εξής:


Γιατί γίνονται οι πόλεμοι στο καπιταλιστικό σύστημα;

«Ο πόλεμος αποτελεί σύμφυτο φαινόμενο του καπιταλισμού και κάθε εκμεταλλευτικής κοινωνίας. Η ιμπεριαλιστική "ειρήνη" προετοιμάζει τους νέους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Αλλωστε ο πόλεμος είναι η συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα..» [3]. Ο πόλεμος μεταξύ αστικών κρατών και ιμπεριαλιστικών συμμαχιών, γίνεται για μοίρασμα κερδών, αγορών, εδαφών, δρόμων Ενέργειας, έλεγχο πλουτοπαραγωγικών πηγών κ.λπ. Πραγματοποιείται όταν η κατανομή της «πίτας» του παγκόσμιου πλούτου που παράγεται από την εργατική τάξη, δεν μπορεί να συμφωνηθεί μεταξύ των αστικών τάξεων και των συμμαχιών τους με άλλον τρόπο.


Επειδή, λοιπόν, ο πόλεμος γίνεται για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, είναι πόλεμος ιμπεριαλιστικός ενάντια στα συμφέροντα των λαών που εμπλέκονται. Είναι πόλεμος άδικος από την σκοπιά της εργατικής τάξης, είτε η αστική τάξη της χώρας της επιτίθεται είτε αμύνεται. Δίκαιος πόλεμος για την εργατική τάξη είναι μόνο η πάλη της με όλα τα μέσα για την κατάκτηση της εξουσίας. Οπως έγραψε και ο Λένιν «Σαν να βρίσκεται η ουσία στο ποιος επιτέθηκε πρώτος, και όχι ποιες είναι οι αιτίες του πολέμου, οι σκοποί που ο πόλεμος βάζει μπροστά του και οι τάξεις που τον διεξάγουν»[4]. Αυτά τα κριτήρια πρέπει να ζυμώσουμε στην εργατική τάξη και τα σύμμαχα στρώματα από τώρα.

Κρίσιμο ζήτημα είναι η προσπάθεια που καταβάλλουμε καθημερινά, ώστε να μη συντάσσεται η εργατική τάξη με τις επιδιώξεις των αστών, τους φόβους, τις αγωνίες και τις φιλοδοξίες τους, όσον αφορά τα ζητήματα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, την προσπάθεια αναβάθμισής της κ.λπ. Να μην περνούν, δηλαδή, στο βαθμό που εξαρτάται από τις δυνάμεις μας, εύκολα τα ιδεολογήματα περί εθνικής ενότητας και ομοψυχίας, που θα είναι το κυρίαρχο συστατικό της αστικής προπαγάνδας σε περίοδο πολέμου.

Με βάση τα παραπάνω, αποκτά ιδιαίτερη σημασία η ανάπτυξη της πάλης ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, όπως ήταν οι σημαντικές μαζικές κινητοποιήσεις, της ΕΕΔΥΕ, του ΠΑΜΕ, άλλων φορέων του κινήματος κατά τη διάρκεια της επίσκεψης Ομπάμα στην Αθήνα, τον περασμένο Νοέμβρη (εν μέσω κυβερνητικών απαγορεύσεων), συνολικότερα οι αγώνες που αναπτύχθηκαν την προηγούμενη περίοδο από τις δυνάμεις μας ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις, ενάντια σε ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ, που μας δίνουν μια σημαντική πείρα.

Μια τέτοια δουλειά σε περίοδο ιμπεριαλιστικής «ειρήνης» είναι εξαιρετικά σημαντική και θα τη βρούμε μπροστά μας σε ενδεχόμενο πολεμικής σύρραξης. Γι' αυτό επιβάλλεται να ενταθεί, να αξιοποιηθούν οι επεξεργασίες μας προς αυτήν την κατεύθυνση.


Την ίδια δουλειά θα πρέπει να κάνουν οι κομμουνιστές και σε περίοδο πολέμου, είτε είναι φαντάροι στο μέτωπο, είτε βρίσκονται στα μετόπισθεν. Δουλειά βέβαια συνδυασμένη με την πάλη για τα λαϊκά προβλήματα που οξύνονται στην περίοδο του πολέμου και θα πρέπει να μπούμε μπροστά για να ανακουφίζεται η εργατική τάξη, τόσο στα μετόπισθεν, όσο και στο μέτωπο. Δουλειά συνολική, που και θα αυξάνει το κύρος των κομμουνιστών και θα αναδεικνύει αιτίες, ενόχους και την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσει το κίνημα. Ετσι ώστε σε επαναστατικές συνθήκες, που είναι πιθανό να εμφανιστούν, η επαναστατημένη εργατική τάξη ακολουθώντας την οργανωμένη πρωτοπορία της, το ΚΚ, να καταλάβει την εξουσία.


Οπως έγραψε και ο Λένιν για τους κομμουνιστές: «Θα χρησιμοποιήσουν την οργανωτική πείρα και τους δεσμούς της εργατικής τάξης για να δημιουργήσουν τις παράνομες μορφές πάλης για το σοσιαλισμό, οι οποίες ανταποκρίνονται σε εποχή κρίσης και ενώνουν τους εργάτες όχι με την αστική τάξη της χώρας τους μα με τους εργάτες όλων των χωρών...Η μετατροπή του ιμπεριαλιστικού πολέμου σε εμφύλιο πόλεμο είναι το μοναδικά σωστό προλεταριακό σύνθημα». [5]


Με ευχές για την επιτυχία των εργασιών του 20ού Συνεδρίου του Κόμματος.


Παραπομπές:


[1] Πρόγραμμα του ΚΚΕ


[2] Θέσεις της ΚΕ για το 20ό Συνέδριο, θέση 12, σελ. 15


[3] Θέσεις της ΚΕ για το 20ό Συνέδριο, θέση 14, σελ.17


[4] Β. Ι. Λένιν: «Ανοιχτό γράμμα προς τον Μπόρις Σουβάριν», «Απαντα», τ. 30, εκδ. «Σύγχρονη Εποχή», σελ. 265.


[5] Β. Ι. Λένιν: «Ο πόλεμος και η σοσιαλδημοκρατία της Ρωσίας», «Απαντα», τ. 26, εκδ. «Σύγχρονη Εποχή», σελ. 22.



Τάσος Οικονόμου

ΚΟΒ Ανω Γαλατσίου


https://www.rizospastis.gr/story.do?id=9261005


αναγνωστης


Δεν υπάρχουν σχόλια :