Translate the article and read it to your Language

ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΠΛΗΓΕΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΤΑ ΑΘΛΙΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ


ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΦΥΣΕΚΙΑ ΔΕΝ ΑΞΙΖΟΥΝ...




Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός 

30 Ιουνίου 1999. Στην Νέα Υόρκη συναντιέται ο ΓΑΠ με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Ισμαήλ Τζέμ. Πρωθυπουργός ο σπιθαμιαίος Σημίτης.

Ο ΓΑΠ δηλώνει ότι η μωαμεθανική μειονότητα της Θράκης έχει το δικαίωμα να αυτοαποκαλείται τουρκική. 

Ο τύπος της Τουρκίας πανηγυρίζει και με  πηχυαίους τίτλους, τον εγκωμιάζει. «Bravo Giorgos». 12 Ιουνίου 2018, στις Πρέσπες, υπογράφεται η προδοσία της Μακεδονίας, από τον Κοτζιά και υπό το ευφρόσυνο μειδίαμα του αγραβάτωτου προϊσταμένου του. 

Την επαύριον ο σκοπιανός τύπος επιδίδεται σε ουρανομήκεις ζητωκραυγές. «Bravo Alexis». Προσφάτως ο Ζάεφ, κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα, έπλεξε το εγκώμιο και δήλωσε «πολύ ευχαριστημένος» με τον Μητσοτάκη, διότι «έδωσε μάχες για την Βόρεια Μακεδονία». «Bravo Kyriakos».

Δηλαδή, μέσα σε 10 χρόνια, τρείς Έλληνες πρωθυπουργοί, εισέπραξαν επαίνους από όμορες χώρες, που απροκάλυπτα αμφισβητούν την Ιστορία και την Γεωγραφία μας. 

Τι μας παρέδωσε ο μεγαλοφυής νους των αρχαίων προγόνων μας; «Επαινούμενος γαρ υπό των εναντίων αγωνιώ μη τι κακόν είργασμαι». «Όταν με εξυμνούν οι εχθροί, πρέπει να αγωνιώ μήπως διαπράττω κάτι κακό». Και το «κακό» έχει όνομα στην εξωτερική πολιτική. Λέγεται προδοσία.

Πάντοτε τα «μπράβο» επαναλαμβάνονται και στις ευρωπαϊκές αυλές. Μπράβο για τα εθνοκτόνα μνημόνια, μπράβο για την «φιλοξενία» παράνομων μεταναστών, για τα Σκόπια, για τις διαπραγματεύσεις με τα αρπακτικά της Άγκυρας. Είναι οι ανύστακτοι φρουροί και Προστάτες της υποτελούς νομιμοφροσύνης μας, «οι φίλοι μας», οι Ευρωπαίοι.

Γυρίζω πίσω. Στο αθάνατο Εικοσιένα. Το έχω ξαναγράψει. Τώρα που μας πνίγουν οι αναθυμιάσεις και πιάνουμε την μύτη από τα όσα παρανοϊκά συμβαίνουν, ανασασμό και παρηγοριά βρίσκουμε στις λεβέντικες «αποκοτιές» των προγόνων μας. 

«Αύτη η ημέρα ην εποίησεν ο Κύριος αγαλλιασώμεθα και ευφρανθώμεν εν αυτή», η ημέρα της Παλιγγενεσίας. Αγαλλίαση και ελπίδα τούτη την εποχή της αχαλίνωτης τιποτολογίας, θα βρούμε στα άγια δισκοπότηρα της Εκκλησίας μας και στα αντρειωμένα άρματα του ’21.



ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΟΙΜΟΣ-ΑΘΗΝΑ




 

Δεν υπάρχουν σχόλια :