Translate the article and read it to your Language

Γιατί η Γαλλία ανέχεται στο έδαφός της την παρουσία διαφορετικών κινημάτων της τζιχάντ


Συνέντευξη BOMBA του Eric Dénecé  στο Αmerican Herald Tribune

του Mohsen Abdelmoumen

Γιατί η Γαλλία ανέχεται στο έδαφός της την παρουσία διαφορετικών κινημάτων της τζιχάντ;

Η Γαλλία μάχεται επίσημα ενάντια σε εξτρεμιστές και ισλαμιστές τρομοκράτες… αλλά τους επιτρέπει να αναπτύξουν τις δραστηριότητές τους στο έδαφός της.

Υπάρχουν πιθανώς αρκετές εξηγήσεις. Καταρχάς, η κακή γνώση του Ισλάμ μεταξύ της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτικών ηγετών μας, οι οποίοι δεν γνωρίζουν τη διαφορά μεταξύ των διαφορετικών τάσεων του Ισλαμ.

Στη συνέχεια, δεν πρέπει να παραμεληθεί η στρατηγική της εισχώρησης και της επιδέξιας προπαγάνδας που συντονίζει η Μουσουλμανική Αδελφότητα και η οποία δείχνει εν μέρει τα αποτελέσματα της, ιδίως λόγω της αφέλειας των ελίτ μας, οι οποίοι πιστεύουν ότι με τη συμμαχία τους με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους θα έχουν “ειρήνη ” στα προάστιά μας.

Τέλος, η μετα-αποικιακή ενοχή είναι ένα άλλο στοιχείο που εμποδίζει όλο και περισσότερο μια κοινωνία που αμφιβάλλει για τις αξίες της και δεν ξέρει πλέον πώς να αντιδράσει σε ορισμένες εξελίξεις που απειλούν την εθνική της συνοχή και το μέλλον της.

Σε ένα από τα άρθρα σας, αναφερθήκατε στην Τουρκία ως ένα αδίστακτο κράτος. Πώς εξηγείτε τη δυτική συμμαχία με αυτό το αδίστακτο κράτος, όταν η Τουρκία έχει οπλίσει και χρηματοδοτήσει τρομοκρατικές ομάδες που κατέστρεψαν τη Συρία και το Ιράκ; Δεν νομίζετε ότι οι Δυτικοί έπαιξαν με τη φωτιά συμμαχώντας με τον Ερντογάν, τον ηγέτη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, ο οποίος έχει μόνο έναν στόχο: να εγκαθιδρύσει ένα χαλιφάτο;

Η Τουρκία, όχι μόνο το καθεστώς Ερντογάν -που είναι σίγουρα μακράν το χειρότερο- είναι ένα κράτος που αψηφά το διεθνές δίκαιο από το 1974, όταν εισέβαλε σε τμήμα του νησιού της Κύπρου. Εκείνη την εποχή, οι Τούρκοι θα έπρεπε να είχαν εκδιωχθεί από το ΝΑΤΟ. Αλλά ήμασταν στη μέση του Ψυχρού Πολέμου και δεν κάναμε τίποτα επειδή η Ατλαντική Συμμαχία, υπό αμερικανική ηγεσία, επικεντρώθηκε στη σοβιετική απειλή.

Αυτή η πρώτη δειλία ήταν μια πραγματική προδοσία για τους Έλληνες φίλους μας και άρχισε να κάνει τους Τούρκους να πιστεύουν ότι όλα ήταν δυνατά. Από την άφιξη του Ερντογάν, ενός εντελώς μεγαλομανή ηγέτη και μέλους του διεθνούς γραφείου της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, η Άγκυρα δεν έχει πάψει να ακολουθει μια επιθετική και νεοοθωμανική πολιτική:

θέλουν να διαγράψουν όλα τα ίχνη της κεμαλιστικής κληρονομιάς,  επιτίθενται σε μη μουσουλμάνους στην Τουρκία, έχουν εισβάλει παράνομα – χωρίς καμία διαμαρτυρία από τη διεθνή κοινότητα – σε μέρος της συριακής επικράτειας – μέρος του συριακού εδάφους, έχουν υποστηρίξει τις υπερ-ριζοσπαστικές ομάδες τζιχάντιστων και τρομοκρατών, παράσχουν όπλα στην Αιγυπτιακή Μουσουλμανική Αδελφότητα και υποστηρίζουν και οπλίζουν ένα λιβυκό καθεστώς που συνδέεται με την τρομοκρατική Μουσουλμανική αδελφότητα στέλνοντάς της, ειδικότερα, τους μισθοφόρους των τζιχαντιστών που έχουν ήδη πολεμήσει στη Συρία.

Η Τουρκία σήμερα είναι ένα κακό κράτος και αποτελεί πραγματικό κίνδυνο για την ειρήνη και τη σταθερότητα στη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Αλλά για άλλη μια φορά, οι Δυτικοί αρνούνται να λάβουν τις απαραίτητες αποφάσεις, υπό την επιρροή των Αμερικανών και των Βρετανών, οι οποίοι εξακολουθούν να βλέπουν τη Μόσχα ως απειλή και φοβούνται ότι αν η Τουρκία εξοστρακιστεί από τη Δύση -πράγμα που πρέπει να γίνει- θα μπορούσε να πέσει στην αγκαλιά της Ρωσίας.

Η σημερινή κατάσταση στη Λιβύη έχει τις ρίζες της στη δυτική παρέμβαση του 2011, η οποία είναι εντελώς αδικαιολόγητη, αντιπαραγωγική και σε ορισμένες πτυχές παράνομη (υπερβαίνει το ψήφισμα των “Ηνωμένων Εθνών). Ο Σαρκοζί, ο Κάμερον αλλά και ο Ομπάμα φέρουν την πλήρη ευθύνη. Και οι τρεις έχουν παίξει τους μαθητευόμενους μάγους και έχουν αποσταθεροποιήσει τη Βόρεια Αφρική και το Σαχέλ… και τώρα στη Μεσόγειο.

Μέλη της οργάνωσης Rachad, οργάνωση που συνδέεται με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα του Ερντογάν και εδρεύει στην Κων/πολη, δεν δίστασαν να παρακινήσουν τους Αλγερινούς να πάρουν τα όπλα εναντίον του στρατού τους και του κράτους τους.  Αυτά τα άτομα ζουν σε χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία και η Γαλλία. Πώς εξηγείτε το γεγονός ότι δεν διώκονται, παρά την προσηλυτισμό τους προς όφελος του Ερντογάν και της Μουσουλμανικής Αδελφότητας;

Δίνετε ένα πολύ σαφές παράδειγμα της στρατηγικής τους: προσηλυτισμός, προπαγάνδα και εξαπάτηση, εκκλήσεις για ένοπλο αγώνα και δολοφονίες, όλα με την υποστήριξη των προαναφερθέντων ισλαμικών κρατών… και την πλήρη παθητικότητα της Δύσης.

Οι ευρωπαϊκές «ελίτ»» – και αυτό ισχύει ιδιαίτερα στη Γαλλία – είναι χωρίς αντίδραση για διάφορους λόγους:

– δεν ξέρουν πώς να δράσουν απέναντι σε αυτό το φαινόμενο, καθώς χαρακτηρίζονται από την έλλειψη οράματος, θάρρους και στενης πολιτικαντικής νοοτροπίας

– είναι “κοιμισμένες” από τα χρήματα, τις υποσχέσεις και τα ψέματα των μοναρχιών του Κόλπου … και της πολιτικής των Αμερικανων που επιμένουν να τους υποστηρίζουν.

– θέλουν να παραμείνουν στην εξουσία και φλερτάρουν με τη ψήφο των μουσουλμάνων (5 έως 10 % κατά μέσο όρο στην Ευρώπη). Έτσι, κάνουν τα στραβά μάτια ή αποδέχονται συμπεριφορές που παραβιάζουν τους κανόνες, τις αξίες και τους νόμους μας.

– έχουν εμμονή με τον κίνδυνο της άκρας δεξιάς, η οποία στην πραγματικότητα έχει πολύ λιγότερη δύναμη από ό,τι θα μπορούσε κανείς να φανταστεί, διότι τα κόμματα που την ενσαρκώνουν είναι ανίκανα να κυβερνήσουν. Αλλά από την άλλη πλευρά, σε κάθε εκλογή, τα ακρο-δεξιά κόμματα προσελκύουν περισσότερες ψήφους από εκείνους που είναι εξοργισμένοι από την αδράνεια των αρχών. Αυτά είναι τα συστατικά μιας εκρηκτικής κατάστασης.

*Ο Éric Denécé, PhD στην Πολιτική Επιστήμη, είναι διευθυντής του Γαλλικού Κέντρου Ερευνών Πληροφοριών (CF2R) και της εταιρείας συμβούλων διαχείρισης κινδύνων (CF2R Services).

Δεν υπάρχουν σχόλια :