Translate the article and read it to your Language

ΣΤΑ ΚΟΥΦΆΛΙΑ ΔΕΝ ΉΡΘΕ Η ΠΡΟΚΟΠΉ ΤΙ ΚΑΙ ΕΑΝ ΉΡΘΕ Ο ΠΡΟΚΌΠΗΣ ΠΑΥΛΌΠΟΥΛΟΣ;



Γράφει ο Βαλκανίδης Δήμος εκ Κουφαλίων tamystikatoubaltou.blogspot.
Το παρακάτω κείμενο αναδημοσιεύεται προς διαχρονικό παραδειγματισμό.

Θα προσπαθήσω να σας μεταλαμπαδεύσω, εμφυσήσω και εν γένει να σας κάνω κοινωνούς, τα όσα η ταπεινότητα μου αντιλήφθηκε, αποκόμισα και ένιωσα από πρώτο χέρι, τις δικές μου αμιγώς πνευματικές ανησυχίες, αλλά και αντιδράσεις εν πολλοίς. Εν ολίγοις, να σας εκφέρω την γνώμη μου ως είθισται, άλλωστε, και για αυτόν εναργώς-ακριβώς τον λόγο επισκέπτεστε το ημέτερο τοπικό αμιγώς Κουφαλιώτικο blog μας tamystikatoubaltou.blogspot, γνωρίζοντας εκ των προτέρων όμως, πως αυτός εδώ ο διαδικτυακός χώρος, δεν ανήκει υπό καμία έννοια σε κύκλο δημοσιογραφικό. Επομένως άρα θέλοντας και μη, συνάμα πλήρως ελεγχόμενο και συμβιβαζόμενο, ακραιφνώς καθεστωτικό συστημικό, με ότι αυτό συνεπάγεται αλγεινώς. Δεν σας το έκρυψα ποτέ μου, πως δημοκρατικά δημοσιογραφικά πτυχία δεν με συνοδεύουνε, δεν έχω αποκομίσει, δάφνες και κορώνες μονομερής επιλεκτικής αμετροεπής δημοκρατικής υστερίας, δεν με περιτριγυρίζουνε, ούτε και συμπλέουνε, διακατέχουνε, δεν με αγγίζουνε, αλλά και εν γένει οποιαδήποτε άλλα δεν κοσμούνε τον φτωχικό τοίχο του σπιτιού μου. Εν κατακλείδι πλουσιοπάροχα ιδιοτελέστατα φροντιστηριακά ιδιωτικά δημοκρατικά γράμματα δεν γνωρίζω, παρά μόνο του πεζοδρομίου εν πολλοίς, θεωρούμαι αυτοδίδακτος. Προσωπικώς, απεχθάνομαι την προκλητικά επιφανή, προβεβλημένη και υποτιθέμενη ως γνωστόν, μονόπλευρη κατά κόρον δημοσιογραφία, της εσκεμμένης ιδιοτελέστατης επιλεκτικής συκοφαντικής δημαγωγικής προπαγάνδας, μετά βδελυγμίας παρακαλώ. Εν συνεχεία που θα πει συμβατός ως επί το πλείστο, με το εκάστοτε διεφθαρμένο σύστημα, αμιγώς συμβιβασμένος, αλλά απεναντίας, θεωρείται το εν λόγω ημέτερο τοπικό απαγορευμένο τρόπος του λέγειν ασφαλώς, blog tamystikatoubaltou.blogspot καθώς προβάλει τις απαγορευμένες αλήθειες, των μη προβεβλημένων προσώπων, απομονωμένων και πλήρως περιθωριοποιημένων Εθνικών και Θρησκευτικών ανήσυχων αξιοπρεπών Προτύπων. Παράλληλα θεωρείται ακραιφνώς δικής μου άποψης, γνώμης, πεποίθησης κρυστάλλινης, άκρως ακηδεμόνευτης, ανεξάρτητης, αυτόνομης, ελεύθερης, αδέσμευτης εν πολλοίς, από τις πολυποίκιλες κομματικές τους ιδιοτελέστατες αγκυλώσεις, του λεγομένου τους δούνε και λαβείν, όσο ρομαντικό και εάν ακούγεται αυτό στις σκοτεινές ημέρες μας, καθώς όλα μα όλα εξαγοράζονται και προφανώς πωλούνται, στην πολιτική ζυγαριά του κέρδους και ο νοών νοείτω.

Εν προκειμένω ανόθευτης από τα οποιαδήποτε εκ δυτικής εσπερίας αιρετικά, ορθολογιστικά προτεσταντικά φραγκολεβαντίνικα τοις πάσι, συστατικά που χρησιμοποιεί το άκρως διεφθαρμένο δημοσιογραφικό σύστημα, της απολύτου συνδιαλλαγής, του ιδιοτελέστατου δούνε και λαβείν, ώστε να φαίνεται αρεστό. Εν αντιθέσει, αλλά και για να καταφέρει να καλύψει περαιτέρω, να αποκρύψει καλύτερα, με το πρόσχημα των πολιτικών τους σκοπιμοτήτων, τις σίγουρα απείρου αφειδώλευτες και εμφανέστατες αδυναμίες του, που το περικλείνουνε. Ως εκ τούτου, θα αναγνώσετε σε αυτό το μακροσκελέστατο κείμενο, όσοι ασφαλώς θα εισέλθετε στην χρονοβόρα διαδικασία της εντρύφησης, αυτά που διαπίστωσε αλλά και αντιλήφθηκε το δικό μου μάτι, της κρυφής κάμερας που λέμε, με σβηστά τα φώτα. Εν τω μεταξύ αυτά που εκτυλίχθηκαν πίσω από τα επιφανή και φανταχτερά φώτα της δημοσιότητας, του κατεξοχήν λαοπρόβλητων, στείρων εντυπώσεων του θεαθήναι. Επιπροσθέτως με την δική μου αίσθηση και κάλυψη, αντίληψη, οσμή εν πολλοίς, της προσωπικής μου παρακάμερας, παρόλο που δεν ήμουν παρών, το ξεκαθαρίζω εκ προοιμίου αυτό, ιδίοις όμμασι πάντοτε. Διότι θέλοντας και μη, αρνούμαι κατηγορηματικώς, και εγώ να μετατραπώ, συμπράξω και συμπλεύσω θέλοντας και μη, με την εν γένει συμμετοχή μου, σε μία ακόμη αναρίθμητη και εντελώς ανιστόρητη αγέλη, χαμογελαστών ιδιοτελέστατων συμφεροντολογικών προβάτων όμως, η οποία ανέκαθεν άγεται και φέρεται από ακραιφνή ιδιοτέλεια και μόνο, προβάλλοντας ως επί το πλείστο, ένα ασήμαντο και ευκαιριακό εν τάχει, επιδερμικό εμφανώς αδύναμο εγώ. Εν τούτοις αυτό την συνοδεύει και εν πολλοίς την χαρακτηρίζει, και υπό καμία έννοια αξιοπρεπών ανήσυχων μη συμβιβασμένων πολιτών-λεόντων, αριστερής παρδαλής διαμαρτυρόμενης φύσεως ως είθισται, με εμφανή τα σημάδια αλλά και σε περίοπτη θέση, της ακραιφνώς πατριδοκάπηλης θρησκόληπτης δεξιάς πολιτικής και υλιστικής καπιταλιστικής δύσεως ορμώμενης, αντιλήψεως, νοοτροπίας, εν ολίγοις.

Επομένως, η άποψη που θα εκφέρω, στηρίζεται κατά βάση, στην περισσή και ενδελεχή άκρως εμπεριστατωμένη, διορατική οξυδερκή ευκρίνεια της αντιλήψεως μου, εάν βεβαίως μου επιτρέπεται αυτός ο χαρακτηρισμός. Εν ταύτα τα παρακολούθησα τα αστραφτερά και επιφανειακά γεγονότα, που διαδραματίστηκαν στον τόπο της γενέτειρας μου τα Κουφάλια της Θεσσαλονίκης, εν ολίγοις διεξήχθησαν στην γειτονιά μου, και πως θα μπορούσα άλλωστε να σιωπήσω, αφού σείστηκε ο τόπος εν τάχει, από ιδιόρρυθμες πολιτικές ιδιοτελέστατες πολυποίκιλες, κομματικές εγκάθετες σκοπιμότητες τοις πάσι. Εν συνεχεία προβλήθηκε μέσω από διάφορους ασήμαντους, δια της εν γένει διαχρονικής μηδαμινότητας τους, λόγω προφανώς της μη πολιτικής τους αντιλήψεως και διοράσεως, τοπικούς κυρίως επιλεκτικούς αστραφτερούς ως γνωστόν, μονόπλευρους ως είθισται εμπαθέστατους ιδιωτικούς ιστότοπους, καθώς ότι λάμπει δεν σημαίνει πως πρόκειται και περί καθάριου χρυσού. Παράλληλα τα οποία όλα αυτά τα ερεθίσματα, τα αποκόμισα δια της επαληθεύσεως καθώς εξαρχής τα θεωρούσα δεδομένα και σίγουρα, άρα δεν έπεσα από τα σύννεφα, τα γνώριζα εκ των προτέρων, τις εν λόγω μη αξιοπρεπείς συμπεριφορές, μέσω της πρόσφατης επισκέψεως του Προέδρου Της Δημοκρατίας, του λεγόμενου Πρώτου Πολίτη της χώρα μας, του Κυρίου Προκόπη Παυλόπουλου εν Αθήναις, στον Δήμο της Χαλκηδόνας, και συγκεκριμένα στην έδρα του Δήμου, στα Κουφάλια. Στον τόπο που μεγάλωσα αλλά και ανδρώθηκα, στην γειτονιά μου εν ολίγοις, επομένως, θεωρώ επιτακτική την ανάγκη στο να μην σιωπήσω, και να εκφραστώ, στο να εκφέρω γνώμη, για αυτά που διαδραματίστηκαν και εξελίχθηκαν, αλλά και ειπώθηκαν, εκτυλίχθηκαν στον τόπο μου, και με αφορούσαν άμεσα. Επιπροσθέτως τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Κύριο Προκόπη Παυλόπουλο, ο Δήμαρχος Χαλκηδόνας ο Κύριος Ιωάννης Τσουκνιδάς τον ανακήρυξε με όλες τις μεγαλόπρεπες τιμές, στις 27/10/2017 και επίτιμο δημότη του Δήμου Χαλκηδόνας, στο ομώνυμο Δημαρχείο των Κουφαλίων, για τις Εθνικές εορταστικές εκδηλώσεις, μέσω της απελευθερώσεως της Μακεδονίας μας, στους Εθνοσωτήριους  Βαλκανικούς πολέμους του 1912-13, αλλά και για την 28 Οκτωβρίου του 1940.

Καταρχάς διαχρονικώς εκ παλαιόθεν χρόνων, σε όλες τις φυσιολογικές πολιτικές διασυνδέσεις των επαφών και συνομιλιών, ένθεν εκείθεν εκατέρωθεν καθώς διεξάγονταν, δια των ανάλογων συναλλαγών καλύτερα, των επιμέρους ανταλλαγμάτων που θα αποκομίσουν περαιτέρω. Παράλληλα τις επικοινωνίες που διεξάγονται κατά κόρον, σε όλους τους τομείς αλλά και χώρους, στις κυρίως άκρως πολιτικές, όπως επί παραδείγματος χάριν, αυτήν που διεξήχθη μεταξύ του Δημάρχου μας Χαλκηδόνος του Κυρίου Ιωάννη Τσουκνιδά, καθώς μας εκπροσωπούσε θέλοντας και μη ως Πρεσβευτής της τοπικής Κοινωνίας, και του Προέδρου της Δημοκρατίας του Κυρίου Προκόπη Παυλόπουλου. Εν τω μεταξύ υπάρχει πάντοτε θέλοντας και μη, το λεγόμενο ιδιοτελέστατο συμφεροντολογικό δούνε και λαβείν εν πολλοίς, άλλωστε γι΄αυτό και διεξάγονται οι πολιτικές συζητήσεις των συνομιλιών, της Πεμπτουσίας του δίνω και παίρνω, εισπράττω κάτι ως αντάλλαγμα περαιτέρω ή ζητώ 10 πράγματα ως συναλλαγή, ώστε να καταφέρω να αποκομίσω και να αποσπάσω, να πάρω τουλάχιστον το ήμισυ τα 5. Σας ερωτώ ευθέως ευθαρσώς λοιπόν, εμείς ως τοπικά Κουφάλια, τι ζητήσαμε και πόσα εισπράξαμε από την εν λόγω επίσκεψη; Εν συνεχεία αποκομίσαμε εν τάχει μόνο ελάχιστη επιδερμική, μηδαμινή δημοσιογραφική αναγνωρίσιμη αίγλη ή κύρους, καθώς ο Δήμαρχος μας ο Κύριος Ιωάννης Τσουκνιδάς, προσφέρθηκε δίνοντας γη και ύδωρ ευκόλως. Εν αντιθέσει χωρίς κανένα όμως απολύτως αντάλλαγμα κέρδους να μας συνοδεύει, για τον εν γένει Δήμο Χαλκηδόνας που εκπροσωπούσε, ώστε να συνομιλήσει με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Κύριο Προκόπη Παυλόπουλο, εξαρχής κινούμενος ως δεδομένος αδρανώς υποτακτικός του, πλήρως συμβιβασμένος και ελεγχόμενος, χωρίς να απαιτήσει τα αυτονόητα για τον τόπο μας, και να διεκδικήσει απολύτως τίποτε αλγεινώς, προφανώς φοβικά και υποτονικά δρούσε κινούμενος δυστυχώς. Επομένως όπως και να το ισχυριστείτε το ίδιο κάνει, αλλά προσωπικώς εμένα, δεν μου αρκεί, δεν με ικανοποιεί με τίποτα, δεν συμβιβάζομαι με τιποτένια και μηδαμινά, ανύπαρκτη έως θολή και δήθεν υποκριτική εν τάχει, επιδερμική αστραφτερή δημοσιότητα.

Εν τω μεταξύ, καθώς αυτήν την γεύτηκε στην προκειμένη περίπτωση επί τοις χειροπιαστής έμπρακτης ουσίας, επιλεκτικά κινούμενα μονομερώς, μόνο ο Κύριος Δήμαρχος Χαλκηδόνας ο Ιωάννης Τσουκνιδάς. Επομένως πρόκειται περί προφανής ματαιόδοξης δημοσιότητας, χωρίς κανένα απολύτως αντίκρισμα και χειροπιαστή ουσία, στις λύσεις των καθημερινών μας προβλημάτων, που αντιμετωπίζουμε του τόπου μας, για τον εν γένει Δήμο Χαλκηδόνας, παρά μόνο διαφημίστηκε εν τάχει επιφανειακώς ο Κύριος Δήμαρχος Χαλκηδόνας ο Ιωάννης Τσουκνιδάς, για το λεγόμενο ανούσιο του κατεξοχήν φαίνεσθε, δια των στείρων εντυπώσεων τοις πάσι του θεαθήναι. Ως εκ τούτου, όταν θα σβήσουνε τα ασφαλώς προβεβλημένα αστραφτερά φώτα της δημοσιότητας και πέσει το σκοτάδι θέλοντας και μη, τότε θα αντιληφθείτε περίτρανα, πως πράξατε μία τρύπα στο νερό, με τον πλέον κυνικό και κατάφωρο τρόπο σας το ομολογώ, πως το πουλάκι τώρα πια πέταξε και είναι αργά για δάκρυα. Εν αντιθέσει και δεν καταφέρατε να αποκομίσετε απολύτως τίποτε, το ωφέλιμο χειροπιαστό για τον τόπο μας, να το εκμεταλλευτείτε, όπως κανονικώς θα έπρεπε αλλά και οφείλατε, άρμοζε σε τέτοιες ιδιάζουσες περιπτώσεις, καθώς αυτές οι ευκαιρίες βρίσκονται σπανίως. Παράλληλα και όταν τις έχουμε, δεν τις αφήνουμε να μας διαφύγουν ανεκμετάλλευτες, θα πρέπει να τις εκμεταλλευόμαστε ενίοτε, για το κοινό καλό του συλλογικού εμείς, και όχι για το πρόσκαιρο επιφανειακό εν τάχει εγωιστικό ιδιοτελέστατο εγώ μας. Εν συνεχεία όσο γίνεται περισσότερο, διακριτά ισορροπημένα ηπίως μετριοπαθώς, πολιτικά διπλωματικά και διορατικά οξυδερκώς, θα μπορούσατε να ελιχθείτε Κύριε Δήμαρχε Χαλκηδόνας Ιωάννης Τσουκνιδά, απεναντίας όμως, λόγω εμφανής ελλείψεως θάρρους, αλλά και εύστροφης οξυδερκής πολιτικής χροιάς, διορατικότητας, τόλμης εν πολλοίς, δεν καταφέρατε να φανείτε χρήσιμος στον τόπο μας αλγεινώς, και θα μείνετε στην ιστορία ως ένας ακόμη Δήμαρχος, πολύ κατώτερος του αναμενόμενου των περιστάσεων. Επομένως οι άρχοντες του τόπου μας, για πολλοστή φορά παρακαλώ, μας απέδειξαν περίτρανα, πως υστερούνε αλγεινώς παρασάγγας, σε επικείμενο ρεαλιστικό φιλόδοξο όραμα, πνεύμα ασυμβίβαστο ανιδιοτελή πατριωτισμού, προβάλλοντας αφόρητα και κατά κόρον το καθεστωτικό αμιγώς συμφεροντολογικό τους ιδιοτελέστατο εγώ, ενώ σε δεύτερη μοίρα, πολύ μακρύτερα τοποθετούνε, σειρά προτεραιοτήτων τους, προωθούνε με εμφανή αδυναμία τους, το κοινό καλό του συνολικού γενικού εμείς, που υποτίθεται πως εκπροσωπούνε αλλά και υπερασπίζονται, πρεσβεύουνε.

Εν ολίγοις μόνο αυτόγραφο που δεν τον ζήτησε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Κύριο Προκόπη Παυλόπουλο, εν γένει πολυποίκιλα τρέχοντας τα σάλια του Δημάρχου μας, μόνο και μόνο που τον είδε από κοντά, γλύφοντας τον ασυστόλως, χάνοντας κατά πολύ την σοβαρή αξιοπρέπεια του. Εκ νέου υποχρεώνοντας κατάφορα, στο να τον προσκυνήσουνε όλα τα σχολεία του τόπου μας, λες και κατέβηκε ο επικείμενος Μεσσίας του Μωυσή από το Όρος Σινά, όπως επίσης και τους χορευτικούς παραδοσιακούς συλλόγους, να τον υποδεχτούνε μετά βαίων και κλάδων πολλαπλώς. Οι εικόνες που αντίκρισα εξ αποστάσεως ασφαλώς, στα video μου θύμισαν, θέλοντας και μη, κάτι ασπρόμαυρες ταινίες θολές, τους πολίτες σαν τα πρόβατα να κάθονται, στριμώχνονται, συνωστίζονται στην γραμμή, ο ένας δίπλα στον άλλον, στις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ δια του σιδηρούν παραπετάσματος. Με αγαστή ενάργεια δυστυχώς, αποδεικνύοντας για πολλοστή φορά αλγεινώς, πως απευθύνονται σε ανθρώπους με πάρα πολύ χαμηλό πνευματικό υπόβαθρο επιπέδου, σκλαβωμένους εν πολλοίς, μη πολιτικά αξιοπρεπή καταρτισμένους. Παράλληλα με πνευματική σύγχυση να τους διακατέχει ανισόρροπα και αδιάκριτα, ενίοτε και στο πνεύμα αλλά και στην σάρκα, θυμίζοντας εναργέστατα μία απαρχαιομένη εικόνα, σκηνή του 1991, στην Βόρειο Ήπειρο, την κατεχόμενη από τους Αλβανούς Τσάμηδες παρανόμως, να έχουνε κατακλύσει ασφυκτικά, όλες τις πλατείες όταν την επισκέφθηκε ο Έλληνας Πρωθυπουργός, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης με την Κόρη του, για πρώτη φορά από τότε που έπεσε ο επάρατος σοσιαλισμός-κομμουνισμός της δικτατορίας του προλεταριάτου. Επιπροσθέτως κοιτάζοντας τον μέσα στα μάτια, θαυμάζοντας τον ως θεό επί γης, και καταχειροκροτώντας τον, επειδή αντικρίσανε για πρώτη φορά πολυτελέστατο αυτοκίνητο, λιμουζίνα, λες και δεν ξαναείδανε άλλη φορά άνθρωπο ή μιμούμενοι εναργέστατα τον γύφτο, που γυρνούσε την μαϊμού από γειτονιά σε γειτονιά, για να την δούνε, ώστε να την αντικρίσουνε όλοι οι πολίτες από κοντά, για να εισπράξει το επικείμενο κέρδος του. Ακριβώς τον ίδιο έπραξε και ο θλιβερός μας Δήμαρχος άθελα του φυσικά, καλοπροαίρετα κινούμενος δεν αντιλέγω, λόγω προφανής του ελλείψεως, διορατικής οξυδερκής εμπνευσμένης πολιτικής ενόρασης, εναργέστατα αλγεινώς.

Εν προκειμένω κατεβάζοντας υποχρεωτικά, όλους τους χορευτικούς συλλόγους και τα σχολεία να τον υποδεχτούνε, λαϊκίζοντας υπερβολικώς ασυστόλως, φανερώνοντας προς τον έξω κόσμο, μία τοπική κοινωνία πάρα πολύ συντηρητική και οπισθοδρομική, ελεγχόμενη πλήρως συμβιβασμένης και καθοδηγούμενης νοοτροπίας. Επιπροσθέτως η οποία δεν διεκδικεί απολύτως τίποτε, αναχρονιστική και συνάμα πλήρως υποτονική αδρανής, τριτοκοσμική και συμβιβασμένη στις εκάστοτε εντολές διαταγές του απόλυτου καθεστωτικού τοπικού άρχοντα μονάρχη, δεν θα δίσταζα να ομολογήσω ανερυθρίαστα. Ως εκ τούτου δίχως αντιστάσεις στο τίποτα, δεχόμενη τα πάντα αδιαμαρτύρητα ευκόλως, χωρίς καμία απολύτως αναστολή και αντίδραση να την συνοδεύει. Εν τω μεταξύ λες και είμαστε το μικρό Παρίσι πέριξ της Θεσσαλονίκης, με την πληθώρα των αγαθών και προνομίων να μας περιτριγυρίζουν, και δεν μας λείπει απουσιάζοντας απολύτως τίποτε, ενώ διαθέτουμε όλα τα καλά σε υπερβολική αφθονία, το απόλυτο άκρως άωτο του παραλόγου λοιπόν, δια της μαύρης δημαγωγικής εσκεμμένης ρητορικής προπαγάνδας. Αρκεί να εισπράξει περαιτέρω σαφώς, συμβιβαζόμενη ως είθισται, με τα λιγοστά ανύπαρκτα ψίχουλα, από το πλουσιοπάροχο τραπέζι που πέταξαν κάτω οι τοπικοί αστραφτεροί άρχοντες, με ελάχιστα λεπτά ασήμαντης δημοσιότητας, ως εκεί δυστυχώς φτάνουνε οι εκάστοτε πνευματικές αντοχές και αντιδράσεις των ανησυχιών, εν γένει αντιστάσεις της τοπικής κοινωνίας μας, αλλά και οι διαδρομές τους. Προς θεού, δεν είμαι υπέρμαχος της βίας και της αντεκδικήσεως γενικώς, ούτε και του καθολικού μηδενισμού των πάντων, τα απεχθάνομαι αμφότερα κατά πολύ με απόλυτη βδελυγμία, όπως επίσης και τον επίπλαστο και επιδερμικό ασφαλώς προσποιητό υποκριτικό ευδαιμονισμό, πως όλα είναι τέλεια και αγγελικά πλασμένα. Εν ολίγοις πως οι τοπικοί κυβερνόντες μας, δεν παρέλειψαν τίποτα απολύτως, ενώ όλα τα έχουμε και τίποτα δεν μας λείπει, διαθέτουμε τα πάντα με υπερβάλλον αφθονία, ότι με το επικείμενο ραβδί της σοβαροφάνειας τους, με ένα τους βλέμμα και μόνο, νεύμα τους, όλα τα επιλύουνε ως δια μαγείας. Όπως με πλάγιο και έμμεσο τρόπο προσπάθησαν να επιδείξουνε προς τον έξω κόσμο, ασφαλώς εν τάχει για τον εξαπατήσουνε, θέλοντας να τον περάσουνε ένα μήνυμα, πως εδώ στα Κουφάλια, όλα είναι τέλεια, και δεν υπάρχουνε προβλήματα, εν κατακλείδι, το πιο ευτυχισμένο μέρος, που δεν το έπιασε καμία απολύτως κρίση, ούτε πνευματική, αλλά ούτε και δημοκρατική-δημογραφική-μεταναστευτική οικονομική.

Ε! όχι Κύριε Τσουκνιδά, με όλο τον σεβασμό που τρέφω προς το πρόσωπο σας, ξεφύγατε κατά πολύ των σοβαρών πεπραγμένων, δεν είναι έτσι τα πράγματα, όπως προσποιητά θέλατε να επιδείξετε εξαπατώντας τον έξω κόσμο εν τάχει επιδερμικώς, και το ξέρετε πολύ καλύτερα από εμένα, αδαείς δεν είστε προς θεού. Εν αντιθέσει αλλά ούτε και ασφαλώς συμφωνώ στο φαινόμενο, της εκάστοτε μεροληπτικής μηδενιστικής αντεκδικήσεως, ρίχνοντας νερό στον μύλο των άλλων άκρων, των ένθεν εκείθεν εκατέρωθεν, στο να τον πετούσαμε πέτρες, δείχνοντας ανθρώπους με εμφανέστατη έλλειψη κατώτερης πνευματικής διαδρομής και νοημοσύνης, νοοτροπίας, οξυδέρκειας εν πολλοίς. Παράλληλα αυτοί που το ισχυρίζονταν και είναι υπέρμαχοι της βίας εν γένει, από αγανάκτηση και μόνο δήθεν το εξέφραζαν, που στην ουσία πρόκειται περί καθαρής αγραμματοσύνης, ακοινώνητοι άνθρωποι του περιθωρίου, με την ως γνωστόν αφειδώλευτη γκρίνια που ανέκαθεν τους διέκρινε, μισαλλοδοξία στην προκειμένη περίπτωση, γκρίνια για την στείρα γκρίνια. Ως εκ τούτου, ακολουθώντας την στείρα γραμμή της άρνησης των πάντων, και ασφαλώς υπήρξανε υπέρμαχοι του υπερβατικού συντηρητικού συμφεροντολογικού λαϊκισμού, που ανέκαθεν τους συνόδευε και διέκρινε. Εν συνεχεία, πολύ καλώς, εύστοχη ενέργεια εν μέρει, στο να τον ανακηρύξει Δημότη του Δήμου Χαλκηδόνας τον Πρώτο Πολίτη της Χώρας μας, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Κύριο Προκόπη Παυλόπουλο, σε αυτό δεν αντιλέγει κανείς σώφρον και νοήμον καλοπροαίρετος νους, μέχρι εδώ όλα επιτρεπτά και αρεστά, κανένα μεμπτό σημείο, και πως θα μπορούσαμε άλλωστε να αντιδράσουμε σε αυτήν την τόσο λογική και εύστροφη, εύλογη σκέψη και απόφαση. Εν αντιθέσει αλλά οι μετέπειτα εντελώς λανθασμένες και παράλογες ενέργειες των κινήσεων του, προσωπικώς εμένα με λύπησαν βαθύτατα και με απογοήτευσαν, ρίχνοντας, χύνοντας το γάλα που με τόσο κόπο κατάφερε να αποκομίσει, υπενθυμίζοντας με, πως υπήρξε πολύ κατώτερος του αναμενομένου και των προσδοκιών των αξιοπρεπών ανήσυχων μη συμβιβασμένων συμπολιτών του, όπως επίσης, περίτρανα μου απέδειξε πως είναι πολύ λίγος εν γένει για πολιτικός καριέρας, για τον θεσμό του Δημάρχου που κατέχει, χωρίς τίποτα το αξιόλογο υπερβατικό, ιδιαίτερο Εθνικά αξιοπρεπές ανήσυχο προσόν, να τον διακρίνει δυστυχώς.

Η πολιτική διορατική οξυδέρκεια και ευστροφία του Κυρίου Δημάρχου Χαλκηδόνας Ιωάννη Τσουκνιδά, ο κατά τα άλλα συμπαθέστατος συντοπίτης μου, με τον οποίο εκ των προτέρων το λέγω, δεν έχω να χωρίσω απολύτως τίποτε, και όσα του προσάπτω είναι καλοπροαίρετα, παρά μόνο διαφωνούμε πολιτικά, καθώς προφανώς δεν τον θεωρώ καθόλου αμελητέα ποσότητα πολιτική, απεναντίας τον σέβομαι μέχρι κεραίας. Παράλληλα όμως και αυτός θα πρέπει κάποτε να μάθει, να ακούει τον καλοπροαίρετο διαφορετικό πολιτικό λόγο, και να μην είναι τόσο αλαζονικός δια της προφανής του επάρσεως, καθώς θεωρεί τον εαυτό του με την όλη εν γένει διαχρονική συμπεριφορά του, ως το κέντρο της οικουμένης ή κόσμου. Εν τω μεταξύ να προβληματιστεί περαιτέρω, από μία διαφορετική γενιά από δαύτον, που δεν έμαθε να σκύβει συμβιβασμένα ευκόλως, καθεστωτικά υποτονικά αδρανώς φοβικά, τις κεφαλές τις, στις προκλητικά προβεβλημένες επιφανείς σκιές. Αφενός μεν τις σέβεται, δεν τις απορρίπτει, εν μέρει δεν τις ανατρέπει ολοσχερώς πλήρως ως ανεπιθύμητες, και αφετέρου δε, διακριτά ισορροπημένα ηπίως μετριοπαθώς, έχει μάθει και να διεκδικεί αξιοπρεπώς περαιτέρω, δια της εύλογης υπερβάσεως και ο νοόων νοείτω. Επιπροσθέτως φαίνεται εκείνη την ημέρα, την άφησε την πολιτική του οξυδερκή διπλωματία, των κατεξοχήν διακριτών ελιγμών, την ξέχασε στο σπίτι του δυστυχώς, έπεσε στο κενό, και για αυτόν ακριβώς τον λόγο εμφανώς ζημιώθηκε εν γένει ο τόπος μας, τον μέμφομαι πολιτικώς και όχι προσωπικώς, προκαλώντας με αλγεινή εντύπωση. Εν προκειμένω αλλά και για εμάς τους απλούς άσημους Δημότες Πολίτες των Κουφαλίων δυσαρεστηθήκαμε, ενώ περιμέναμε εναγωνίως πολλαπλώς, να ακουστούνε τα αναρίθμητα προβλήματα μας, που καθημερινώς ερχόμαστε αντιμέτωποι ενώπιον ενωπίω και μας ταλανίζουν εν πολλοίς, μέσω των χειλών του Κυρίου Δημάρχου μας, εις μάτην όμως καρτερούσαμε ασκόπως, του εκπροσώπου μας και πρεσβευτή μας, προς τον Πρώτο πολίτη της χώρας. Εν αντιθέσει και απεναντίας, διακρίναμε έναν φοβικό ενδοτικό οσφυοκάμπτη και δουλοπρεπή εν πολλοίς, πλήρως συμβιβασμένο και καθεστωτικό δεδομένο εξ αρχής Δήμαρχο, εν μέρει ελεγχόμενος, μόνο σάλια να τρέχουνε από το στόμα του Δημάρχου, και αφειδώλευτες φιλοφρονήσεις εκατέρωθεν και χαριεντισμούς ανύπαρκτης υστεροφημίας, δια του στείρου θεαθήναι των κατεξοχήν εντυπώσεων, ώστε να αποκομίσει το ενδιαφέρον κατά κόρον από τον Κύριο Προκόπη Παυλόπουλο.

Ως εκ τούτου θα έπρεπε μόνο ο Δήμαρχος με τον Περιφερειάρχη να τον υποδέχονταν, απομακρύνοντας και τους αναρίθμητους σαλιάρηδες τυχάρπαστους και περαστικούς πολίτες, που μόλις δούνε αστραφτερό προβεβλημένο πρόσωπο, τρέχουνε για πολλοστή φορά να μας αποδείξουνε την εκάστοτε δουλοπρέπεια τους, στο αμιγώς καθεστωτικό σύστημα, που αυτοί οι ίδιοι εκθρέφουνε ποικιλοτρόπως και ας γκρινιάζουνε ενίοτε, ενώ τους έφτασε στο σημείο να μην μπορούνε να ικανοποιήσουνε τις εκάστοτε απαραίτητες ανάγκες τους. Παραδείγματος χάριν όπως τα παιδιά τους να ξενιτεύονται για ένα καλύτερο μέλλον, αύριο, στην κρύα και άψυχη, αφιλόξενη αμιγώς υλιστική βιοποριστική προτεσταντική εκ αιρετικής εσπερίας ορθολογιστική δύση. Διότι η υποτιθέμενη και προκλητικά προβεβλημένη, επιλεκτικώς μονομερώς δημοκρατική Ελλάδα του Προκόπη Παυλόπουλου, με μισθούς πείνας και εξαθλίωσης που τα δίδει, δια της σύγχρονης αναξιοπρεπής δουλείας, ενώ πάντοτε παίρνει το μέρος του δυνατού και ισχυρού, έναντι του αδυνάτου και ανίσχυρου, δια της ανθρώπινης ζούγκλας που δημιουργήθηκε στον εργασιακό μεσαίωνα, τρώγοντας το μεγάλο ψάρι το μικρό στην κυριολεξία, δεν υπήρξε ικανή και άξια, να τα θρέψει με την πρέπουσα αξιοπρέπεια που τα αρμόζει και ταιριάζει, οφείλει εν πολλοίς. Παράλληλα όπως επίσης, να εισπράττουνε συντάξεις φιλοδωρήματα στην κυριολεξία, πείνας, όσο για ζώσα Εθνική αξιοπρεπή μνήμη και παρακαταθήκη, καθήκον, ας το αφήσουμε καλύτερα αυτό το γεγονός, προσκυνώντας μανιωδώς επιλεκτικώς μονομερώς, επιπροσθέτως τον θεό του καταναλωτικού χρήματος τοις πάσι δια της σαρκικής γαστέρας, του κέρδους και μόνο, με οποιοδήποτε κόστος και αντίκρισμα, τίμημα, έστω και εις βάρος των υπολοίπων συμπολιτών τους, αυξάνοντας και καλπάζοντας ως εκ τούτου τις εκάστοτε κοινωνικές ανισότητες των αδικιών. Εν τω μεταξύ καταντήσαμε ξένοι στον ίδιο μας τον τόπο, δια της σύγχρονης πολυποίκιλης Βαβέλ, από τους αναρίθμητους μουσουλμάνους λαθρομετανάστες που μας κουβάλησαν, ενώ προκλητικά μονομερώς, μας τους ονόμασαν και όλους πρόσφυγες ως αγγελικά πλασμένους. Ζήτω η δημοκρατία σας λοιπόν, ο κόσμος ο υποκριτικά αγγελικά πλασμένος, για τους βολεμένους ως είθισται, παρακολουθήστε, συνομιλήστε με τα παιδιά σας τώρα, από το διαδίκτυο, μέσω skype, λόγω ξενιτιάς, και ου το καθεξής.

Αφενός μεν, θεωρώ πως εμείς ως τοπικά επαρχιακά απόμακρα Κουφάλια, στενή και εν μέρει συντηρητική κοινωνία, με τεράστια προβλήματα να μας ταλανίζουνε αλλά και απασχολούνε, πλήττουνε, όπως της αυξημένης και καλπάζουσας ανεργίας, με τους μισθούς πείνας και εξαθλίωσης, δια των αναρίθμητων κοινωνικών τους ανισοτήτων, της σύγχρονης δουλείας να μας περιτριγυρίζουν εσωτερικώς πέριξ μας. Συνάμα της εγκαταλελειμμένης υγείας, δια της προφανής ελλείψεως του απαραίτητου Ασθενοφόρου του Κέντρου Υγείας των Κουφαλίων, της περιθωριοποιημένης κρατικής ασφάλειας και οντότητας γενικότερα, μέσω της απομόνωσης που μας επιβλήθηκε διαχρονικώς. Εν τω μεταξύ δεν επωφεληθήκαμε σε τίποτα, από την επίσκεψη του Κυρίου Παυλόπουλου, υπό καμία έννοια, και δεν εισπράξαμε απολύτως τίποτα το χειροπιαστό κέρδος, εν κατακλείδι, μηδέν εις το πηλίκο ή αλλιώς πολύ κακό για το φανταχτερό τίποτα του στείρου θεαθήναι. Αφετέρου δε, ο Δήμαρχος μας, προσπάθησε στο επικοινωνιακό ασφαλώς φανταχτερό κομμάτι του επικείμενου παιχνιδιού, να μας φανερώσει, δείξει την επιμέρους ανωτερότητα του, πως και καλά πρόκειται περί ενός παίχτη πολύ δυνατού, αδιαμφισβήτητου ηγέτη της τοπικής μας περιοχής, κυρίως στο θέμα των διασυνδέσεων, κοινωνικών επαφών, ισχυριζόμενος πως υποκριτικά, ότι επί ημερών του, κατάφερε και μας έφερε ολόκληρο Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, γεγονός που ποτέ στο παρελθόν δεν διεξήχθη, βγάζοντας μας από την εσωστρεφή αφάνεια που μέχρι εκείνη την στιγμή κυλιόμασταν, και αυτό και μόνο αποδεικνύει περίτρανα, την τεράστια εμβέλεια της κοινωνικής και εμβληματικής προσωπικότητας του. Πράγματι, να μην του φάμε το δίκιο, ανέβασε κατά πολύ τον πήχη της εκάστοτε τοπικής πολιτικής στείρας ως είθισται αντιπαράθεσης, φέρνοντας μας τον Πρώτη πολίτη της χώρας, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στα επαρχιακά απόμακρα Κουφάλια, έχει βάση αυτός ισχυρισμός, ευσταθεί κατά πολύ, δυστυχώς όμως καλοί μου φίλοι και φίλες αναγνώστες, δεν αφορά εμένα, όσο εγωιστικό και αλαζονικό, υπεροπτικό και εάν ακούγεται. Διότι η ταπεινότης μου, δεν συμβιβάζεται με τα εκάστοτε ψίχουλα, επειδή ψίχουλα δημοσιότητας εισπράξαμε όταν δεν κατάφερε, δεν τόλμησε καλύτερα να ψελλίσει τα τεράστια προβλήματα που μας ταλανίζουνε και μας απασχολούνε. Παράλληλα ως τοπική κοινωνία των ημέτερων Κουφαλίων, δείχνοντας εμφανώς επίπλαστα και επιδερμικά υποκριτικά δολίως, πως όλα σε αυτόν εδώ τον τόπο, λειτουργούνε με απόλυτη αρμονία κινήσεων, και δεν χρειαζόμαστε απολύτως περαιτέρω καμία βοήθεια από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Φρονώ πως αυτό και μόνο το έπραξε, από προφανή φόβο και υποτονική αδρανούσα δειλία τον κυρίεψε, βλέποντας και διακρίνοντας όλα τα φώτα της δημοσιότητας επάνω του.

Εν συνεχεία απλούστατα δείλιασε να του αναφέρει, απαριθμήσει, φοβούμενος μήπως χαρακτηριστεί το κακό παιδί, καθώς εκ προοιμίου είχαν συνεννοηθεί, πως δεν θα τον ομιλούσε πολιτικά, παρά μόνο θα τον υποδεχόταν θερμώς, ώστε να τον εκθειάζει πολλαπλώς, από το άκρως διεφθαρμένο πολιτικό τους αμιγώς καθεστωτικό σύστημα, το οποίο όποιον θέλει και επιθυμεί, αυτόν τον προωθεί και τον προβάλει τα μέγιστα, ποικιλοτρόπως, τον αναπτερώνει και προάγει το ηθικό του, ενώ από την άλλη, όποιος δεν τον ικανοποιεί, τον εκτοξεύει στα τάρταρα, στα άδυτα του ναδίρ, απομονώνοντας τον επικίνδυνα και υποβαθμίζοντας την εκάστοτε προσωπικότητα του, υστεροφημία του. Κατ΄ εμέ, εμφανίστηκε πολύ κατώτερος του αναμενομένου, δεν άρπαξε από τα μαλλιά, αυτήν την πολύτιμη ευκαιρία που του δινότανε, ώστε να απαριθμήσει τα αναρίθμητα προβλήματα που αντιμετωπίζει και ταλανίζουν τον τόπος μας. Εν τάχει διακριτικά ισορροπημένα μετριοπαθώς ηπίως, στο να εκφράσει και εκφέρει τα εύλογα παράπονα μας, προς τον Πρώτο πολίτη της χώρας μας, παρόλο που τον παίζαμε στην έδρα μας, τον είχαμε κλειδώσει και στριμώξει μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Χαλκηδόνας, ώστε να μας ακούσει θέλοντας και μη, και θα επιθυμούσα να σας υπενθυμίσω σε αυτό εδώ το σημείο, πως ότι λάμπει, δεν σημαίνει πως είναι και χρυσός, για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας αναφέρομαι. Ως εκ τούτου και η υποτιθέμενη και ασφαλώς προκλητικά προβεβλημένη δημοκρατία, την οποία  σκοπίμως και μεροληπτικώς την υπερασπίζεται ο Κύριος Παυλόπουλος, έχει και αυτή τεράστιες ευθύνες παθογενειών και αδυναμιών καθώς την περικλείουνε, πλήττουνε και βασανίζουνε. Επιπροσθέτως, ο Κύριος Παυλόπουλος, πληρώνεται αδρά, ασφαλώς πλουσιοπάροχα, στο πιο επικερδές επάγγελμα του μέλλοντος του λεγόμενου πολιτικού, ώστε να την προβάλει αλλά και προωθεί τα μέγιστα, κατά κόρον, ως επίπλαστο και επιδερμικό, ευκαιριακό άγγελο, την γυροφέρνει σε όλη την χώρα της δημοσιότητας της δημοκρατίας του, δια της φανταχτερής ώρας και περίλαμπρης εν τάχει στιγμής. Εν αντιθέσει ενώ όποιος δεν την συμμερίζεται την δική του άποψη και γνώμη, τότε το πλήρως εξαρτώμενο αλλά και ελεγχόμενο μονομερές δημοσιογραφικό συμβιβασμένο σύστημα, συνάφι καλύτερα, τον συμπεριφέρονται σαν τον αποδιοπομπαίο τράγο, να πρόκειται περί μαύρου προβάτου διάβολου, απομακρύνοντας τον σκοπίμως. Επομένως τα φαιδρά και οξύμωρα παράλογα, αντιφατικά της προκλητικά προβεβλημένης τους, δημοκρατικής μεροληπτικής επιλεκτικής καλύψεως και πολιτείας, αλλά και εμφανής εμπάθειας, σε όλους τους τομείς, προς τους πολιτικούς της αντιπάλους.

Ματαίως όπως αποδείχθηκε περίτρανα, περίμενα εναγωνίως ώστε να ακούσω από τον Δήμαρχο μας, τον εκπρόσωπο μας και πρεσβευτή μας, απευθυνόμενος προς τον Κύριο Προκόπη Παυλόπουλο, τον Πρώτο Πολίτης της Χώρας μας, και Πρόεδρο της Δημοκρατίας, με ότι αυτό το βαρυσήμαντο γεγονός-θεσμός τον συνοδεύει, να τον ενημερώσει για τα προβλήματα του τόπου μας. Εναργέστατα όπως ότι το νερό των Κουφαλίων δεν είναι καλό, πόσιμο προς ασφαλή κατανάλωση, εν μέρει επιεικώς θεωρείται βρώμικο, δεν είναι καθαρό, και μη κατάλληλο για την υγεία των πολιτών, ή τουλάχιστον έτσι ακούγεται και φημολογείται διαχρονικώς πολλαπλώς, αιωρείται προς τα έξω εκ πολλαπλών χρόνων, χωρίς, δίχως, κανείς επίσημος υπεύθυνος της υγειονομικής πολιτείας, να μας απαντάει ξεκάθαρα επισήμως, με την πρέπουσα βαρυσήμαντη δήλωση του και διαύγεια που υποτίθεται πως τον διακρίνει και συνοδεύει, τουλάχιστον εδώ και δύο δεκαετίες, για το εάν είναι ή δεν είναι καθαρό προς σίγουρη και ασφαλή πόση. Επιπροσθέτως, το Κέντρο Υγείας των Κουφαλίων, υπολειτουργεί στην κυριολεξία, κατάντησε σε ένα απομονωμένο και εμφανώς περιθωριοποιημένο, απομακρυσμένο από όλους και όλα, αγροτικό ιατρείο, μη χρήζοντας καμία απολύτως σοβαρής ευθύνης και ιδιαίτερης σημασίας, παρόλο που υποτίθεται πως εξυπηρετεί 20.000 πολίτες της ευρύτερης περιοχής, εν ολίγοις, είναι για τους τύπους, δίχως, ούτε καν την στοιχειώδη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, όπως την εμφανέστατη απουσία, έλλειψη του απαραίτητου Ασθενοφόρου. Εν συνεχεία φέρνοντας τον μπροστά στις τεράστιες ευθύνες που τους αναλογούνε, λέγοντας τον, πως αυτήν την στιγμή, εάν κάποιος από όλους εμάς, που βρισκόμαστε σε αυτόν εδώ τον χώρο, πάθει ένα ελαφρύ εγκεφαλικό, ή σπάσει το πόδι του, λιποθυμήσει, θα χρειαστεί για να μεταφερθεί στο πλησιέστερο νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης, στην καλύτερη των περιπτώσεων, και εάν είναι και πολύ τυχερός, τουλάχιστον μία ώρα καθυστέρησης αργοπορίας, ώστε θα χαροπαλεύει ασκόπως ο ασθενής αναξιοπρεπώς, με ότι δυσάρεστες συνέπειες θα επακολουθήσουνε, για την μετέπειτα πορεία της υγείας του, υποβαθμίζοντας περαιτέρω την ζωή μας. Εκ νέου η αναρίθμητη εγκληματικότητα έχει εκτιναχθεί στα ύψη, ουράνια, χτύπησε τα κόκκινα, λόγω του μη επανδρωμένου αξιοπρεπώς και ελλειμματικού Αστυνομικού Τμήματος των Κουφαλίων, και ασφαλώς, εξαιτίας της ανάρμοστης και άνομης συμπεριφοράς κατά πολλοίς, ως είθισται, των γύφτων της παρακείμενης Χαλκηδόνας. Επιπροσθέτως ακούγεται πως θα επανδρωθεί η περιοχή με επιπρόσθετη αστυνομική προστασία, φρούρηση, όμως ακόμη ο επικείμενος καρπός της αστυνομικής καλύψεως, αλλά και περιφρουρήσεως, βρίσκεται μονάχα στα χαρτιά, στα λόγια, για το θεαθήναι των στείρων εντυπώσεων, από την εμφανώς σκόπιμη κωλυσιεργία του διεφθαρμένου άκρως καθεστωτικού Αθηνοκεντρικού συστήματος.

Εν κατακλείδι χρειαζόμαστε επειγόντως και μία τσιμεντένια ασφαλή κερκίδα τουλάχιστον των 1.000 ατόμων, για να ικανοποιήσουμε τις υπεράριθμες ανάγκες μας, του αθροίζεστε και κοινωνικοποιήστε, συνωστίζεστε εν πολλοίς, στο Δημοτικό Στάδιο Κουφαλίων, καθώς η ταπεινότης μου Προτείνει εμφανώς ανεπιφύλακτα, να Ονομασθεί ως Ήρωα Αντισυνταγματάρχη του Παύλου Κουρούπη, ορμώμενου εκ Καλαμάτας, του Ήρωα Διοικητή της Κερύνειας του 251.ΤΠ, ο οποίος πιάστηκε αιχμάλωτος στους Τούρκους εισβολείς κατακτητές, στις 22/7/1974, και από τότε αγνοείται η τύχη του. Όλα τα παραπάνω, έπρεπε να τα αναφέρει εν τάχει, δίχως φόβο και πάθος, τέσσερα πράγματα θα τον ζητούσαμε, δεν νομίζω πως θα τον πιέζαμε ασφυκτικά, εάν τολμούσε να του τα απαριθμήσει, όσο για το δήθεν πρόσχημα πως ο χρόνος τον πίεζε ως είθισται αφόρητα, προτιμότερο θα ήτανε, καλύτερα να λιγόστευε ο χρόνος του στο εστιατόριο που τον φιλεύαμε, ως καλοί οικοδεσπότες που είμαστε και ορθώς πράξαμε, παρά να μην του τα αναφέραμε. Εν ολίγοις, κάτι από όλα αυτά θα μας υποσχότανε, πως θα πίεζε τους προϊσταμένους του, αλλά και εργοδότες του της κρατικής Πολιτείας, πως θα κατάφερνε να τα αποσπάσει και αποκομίσει, με τα διάφορα χρηματικά κονδύλια, που επιβάλλεται για να χρησιμοποιηθούνε και πραγματοποιηθούνε. Για επίλογο τώρα, αναφέρθηκε ο Κύριος Προκόπης Παυλόπουλος, ο κατά τα άλλα εκλεκτός και ασφαλώς σεβαστός και συμπαθέστατος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, όταν όμως την αφήνουνε και επιτρέπουνε στο να λειτουργήσει και να αντιδράσει, δρα, ελεύθερα, ακηδεμόνευτα αλλά και ανεξάρτητα, αδέσμευτα. Ως εκ τούτου απομακρύνοντας από επάνω της, τις εμφανώς σκόπιμες και μεροληπτικές τους αντιδράσεις, των άκρως ιδιοτελέστατων αγκυλώσεως τους, αυτά τα αναρίθμητα βαρίδια που μονίμως δεν την επιτρέπουνε στο να αναπνεύσει ελευθέρως, και να καρποφορήσει, ίσως και να καταφέρει στο να κυοφορήσει, πως πράγματι, από όλα τα άλλα πολιτεύματα είναι ίσως το λιγότερο κακό δια της Προεδρευόμενης Δημοκρατίας. Μέσω των ιδεολογιών τους, του αμιγώς ιδιοτελέστατου δοκούν τους, στην καταστροφική εσωτερική διχόνοια μας, πως αυτή και μόνο είναι ο κακός μας εαυτός, ενώ επιβάλλεται να ξεριζωθεί από μέσα μας, πως θα πρέπει να είμαστε ενωμένοι, μονιασμένοι, ως μία γροθιά ώστε να καταφέρουμε να ανταπεξέλθουμε αξιοπρεπώς, στις περαιτέρω προκλήσεις του μέλλοντος. Διότι αυτό μας διδάσκει η διαχρονική ζώσα ιστορική μας παρακαταθήκη και διαδρομή, πορεία, από την οποία θα πρέπει να εισπράττουμε μόνο διδάγματα και καρπούς γνώσεως. Συμφωνώ απόλυτα μαζί του, όμως για ποια ενότητα μας ομιλεί, αλλά και ευαγγελίζεται; Στο να κυβερνάει διαχρονικώς και εσαεί αυτός, και μόνο αυτός, με πλάγιους και ανήθικους τρόπους, μέσω των αυλικών τους, όμοιους του, της καθεστωτικής τάξεως;

Για την ιστορία τώρα, το ποιόν του Κυρίου Προκόπη Παυλόπουλου στην πολιτική ήτανε κατά εμέ αποκαρδιωτικό, καλώς λέκτορας, ρήτορας μεν, κήρυκας της επίπλαστης ευδαιμονικής καθεστωτικής δεξιάς, αμιγώς οικονομικής καπιταλιστικής παρατάξεως, του άκρατου κεφαλαίου εν ολίγοις, αλλά στην ουσία του προβλήματος, απουσίαζε περίτρανα η εκάστοτε σωτήρια λύση, μέσω της αποτυχίας. Επιπροσθέτως, υπήρξε ο Υπουργός Δημοσίας Τάξεως επί Καραμανλή 2004-2009, που επί ημερών του, κάηκε η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη, στάχτη και μπούρμπερη μετατράπηκε, ως νησίδα ανομίας και παραβατικότητας εξελίχθηκε η όλη του σταδιοδρομία. Και όλα αυτά, μετά τον άτυχο θάνατο, δολοφονία, του 16χρονου παιδιού, στα Εξάρχεια όμως, του Αλέξη του Γρηγορόπουλου, στο άντρο της ανομίας και της ακολασίας, τρομοκρατίας γενικώς, στο άβατο των αβάτων, και δεν ήτανε άξιος και ικανός, στο να καταφέρει να την καταστείλει και μετριάσει, αυτές τις αναρίθμητες εμπρηστικές ενέργειες παραβατικότητας, εις βάρος των σωμάτων ασφαλείας, αλλά και των ανυπεράσπιστων πολιτών καταστημάτων. Επομένως, ομιλούμε για έναν εντελώς αποτυχημένο Υπουργό Δημοσίας Τάξεως, που δεν προνόησε ώστε να καταφέρει να περιφρουρήσει την δημόσια και ιδιωτική περιουσία των Ελλήνων πολιτών, και υποτίθεται εκπροσωπούσε τους δεξιούς συντηρητικούς νοικοκυραίους ψηφοφόρους. Εν τέλει, το πολίτευμα της Δημοκρατίας, έχει τα θετικά του σημεία, γνωρίσματα αλλά και χαρακτηριστικά, όπως επίσης και τα τρωτά του, δια των αναρίθμητων κοινωνικών τους ανισοτήτων. Εν αντιθέσει αλλά αυτοί που την αντιπροσωπεύουνε και αντικατοπρίζουν δεν αξίζουνε εν πολλοίς, υστερούνε στο πνεύμα, με την ως γνωστόν σκόπιμες και μεροληπτικές πολιτικές τους πεποιθήσεις, ενώ όλοι εμείς οι υπόλοιποι, ως φτωχοί συγγενείς υποχρεούμεθα κατά αυτούς πάντοτε, να τους παρακολουθούμε παρασάγγας, αποσβολωμένοι, ακολουθούμενοι ως αγέλη στις εκάστοτε αμιγώς ιδιοτελέστατες πολιτικές τους αποφάσεις των σκοπιμοτήτων τους, συμπεριφερόμενοι προς εμάς, ως πολίτες Γ και Δ κατηγορίας.

Ερωτώ ευθέως λοιπόν, προς τον Κύριο Προκόπη Παυλόπουλο, στο Βαλκανικό Μουσείο της Γέφυρας, του Δήμου Χαλκηδόνας, εκεί που διεξήχθη η παράδοση της Πόλεως της Θεσσαλονίκης, ανήμερα του Αγίου Δημητρίου, το σωτήριο έτος του 1912, από το 1430 έως το 1912, ενώ ήμασταν σκλαβωμένοι στον αυταρχικό βάρβαρο οθωμανικό ζυγό. Παράλληλα γιατί δεν ανεγείρετε έναν περικαλλή και επιβλητικό Ανδριάντα, του Αρχιστρατήγου Βασιλέως Κωνσταντίνου, ώστε να ξαναζωντανέψουμε την ζώσα αυθεντική, Εθνική μας διαδρομή, της παρακαταθήκης στους επόμενους, όπως ισχυριστήκατε; Απλούστατα, επειδή ήτανε ο διάδοχος Βασιλέας Κωνσταντίνος, για αυτό, σας απαντώ εγώ εν ολίγοις, και σας ομιλεί ένας μη βασιλικός αλλά Βενιζελικός της Τριανδρίας Θεσσαλονίκης. Διότι δεν συμφέρει σε κανέναν ιδιοτελέστατο αμιγώς πλουσιοπάροχο πολιτικάντη, σαν εσάς να αναγείρονται Μνημεία που να μας υπενθυμίζουνε περίτρανα το πέρασμα των Βασιλικών Ανακτόρων, από την διαχρονική ιστορία της χώρας μας. Εν κατακλείδι στις δηλώσεις του, αναφέρθηκε στην Θεσσαλονίκη, μετά την στρατιωτική παρέλαση, πως το ΌΧΙ της 28 Οκτωβρίου του 1940, το είπε ο λαός, έτσι ανώνυμα και γενικά, έωλα, ασφαλώς αστήριχτα, ντροπή σας και πάλι ντροπή σας, ο δικτάτορας Ιωάννης Μεταξάς το ξεστόμισε κατάφωρα, είτε το θέλετε, είτε όχι, μπροστά στα μούτρα του Ιταλού Πρέσβη, του Εμμανουέλε Γκράτσι, στις 3 τα μεσάνυχτα. Επομένως Κύριε Προκόπη Παυλόπουλε, φάσκετε και αντιφάσκετε ενίοτε, όταν ομιλείτε περί προσποιητής ενότητας και μη διχόνοιας, κοιτάξτε πρώτα να συμμαζέψετε τα του οίκου σας, και μετά να μας κάνετε και υποδείξεις πολιτικής νομιμοφροσύνης, περί νουθεσιών. Υστερόγραφο, προκοπή δεν φάνηκε στα Κουφάλια, τι και εάν ήρθε ο Προκόπης ο Παυλόπουλος;

Αν λαχταράς την λευτεριά σε ξένους μην ελπίζεις, πάρτην ο ίδιος αν μπορείς αλλιώς δεν την αξίζεις.
Πέτα την ανθρωπιά σου και από τον αφέντη πιάσου και όταν σε φτύσει αυτός να κάθεσαι σκυφτός και θα έχεις τα πρωτεία στην σάπια πολιτεία-κοινωνία.
Λέμε δυνατά αυτά που οι άλλοι ψιθυρίζουν.
Εγώ γεννήθηκα στα κύματα της φουρτούνας.
Ο λάτρης της Ελληνικής ιστορίας Βαλκανίδης Δήμος εκ Κουφαλίων tamystikatoubaltou.blogspot.   

Δεν υπάρχουν σχόλια :