ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΕΥΡΩΣΤΗ Η ΤΟΥΡΚΙΑ...


ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΣΤΟΚΧΟΛΜΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ





Γράφει ο Ιάκωβος Ιωάννου

Είναι ασφαλώς αρρωστημένες οι προσπάθειες του θύματος να γίνει φίλος με το θύτη του – πόσο μάλλον των Ελλήνων με έναν λαό που
προέβη σε μία εθνοτική κάθαρση με τόσο επιμέλεια, η οποία ξεπερνάει ακόμη και τις ναζιστικές θηριωδίες του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.

Εισαγωγικά, τα βασικά συμπτώματα του συνδρόμου της Στοκχόλμης, το οποίο αναφέραμε στο παρελθόν ως χαρακτηριστικό της Ελλάδας στη σχέση της με τους δανειστές και ειδικά με τη Γερμανία είναι τα εξής: (α) τα θετικά συναισθήματα του θύματος προς το θύτη, προς το άτομο δηλαδή που τον κακοποιεί και τον ελέγχει, (β) τα αρνητικά συναισθήματα του θύματος προς τη δική του οικογένεια, τους φίλους του και τις Αρχές, (γ) η υποστηρικτική συμπεριφορά του θύματος προς το θύτη, με την έννοια πως το θύμα εκθειάζει το θύτη του και (δ) η ανικανότητα του θύματος να καταστρέψει τη «σχέση» του με το θύτη.

Όσον αφορά την Ελλάδα, τους πιστωτές της και τα μνημόνια, έχει διαπιστωθεί πως ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, όπως αυτό που πρόσκειται στους πρωτεργάτες των μνημονίων (στο ΠΑΣΟΚ και στη συνέχεια στη ΝΔ), καθώς επίσης εκείνο που συνέχισε να στηρίζει το ΣΥΡΙΖΑ μετά την υπογραφή του τρίτου μνημονίου, έχει όλα τα συμπτώματα του συνδρόμου.

 Το ίδιο δυστυχώς συμβαίνει με την Τουρκία, όπως αναδείξαμε πρόσφατα , ενώ οι μύθοι που κυκλοφορούν από τα θύματα της, τους Έλληνες, δεν φαίνεται να έχουν τελειωμό – όπως ο πρόσφατος περί του ρυθμού ανάπτυξης της, ο οποίος είναι δήθεν 7% και που δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την πραγματικότητα.

Αντίθετα, όπως φαίνεται από το γράφημα, έχει πέσει κάτω από το 2% ενώ ήταν κατά καιρούς αρνητικός, παρά το ότι πρόκειται για μία αναπτυσσόμενη οικονομία, με έναν συνεχώς αυξανόμενο πληθυσμό – πόσο μάλλον όταν εμπλέκεται σε πολέμους που στηρίζουν την πολεμική της βιομηχανία, οπότε το ΑΕΠ της.

Εκτός αυτού, με βάση όλους τους οικονομικούς δείκτες, όπως το εξαιρετικά ελλειμματικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της και η ξέφρενη πτώση της ισοτιμίας του νομίσματος της, ευρίσκεται σε πορεία κατάρρευσης – κάτι που έχουμε προβλέψει πολλά χρόνια πριν.

Είναι δε απόλυτα εξαρτημένη από τις εξαγωγές της στην Ευρώπη, καθώς επίσης από τα δάνεια των ευρωπαϊκών τραπεζών – ενώ οι Πολίτες που διαμένουν στα παράλια της στο Αιγαίο είναι εναντίον του δικτάτορα προέδρου της, αφού έχει καταστρέψει τον τουρισμό με τα πραξικοπήματα, με τις συλλήψεις και με τους ανόητους πολέμους του.

Το σύνδρομο βέβαια ανάγεται σε πολλά χρόνια πριν, όπως στην άνοιξη του 1988 που συναντήθηκε ο κ. Παπανδρέου με τον Τούρκο ομόλογο του στο Νταβός, για να επιδιώξει τη φιλία των δύο λαών – χωρίς να ντραπεί, αφού ήταν απαράδεκτη η κίνηση του, όταν η Τουρκία μερικά χρόνια πριν είχε εισβάλλει στρατιωτικά στην Κύπρο, ενώ η χώρα μας είχε συμμαχήσει πολύ σωστά με τους Κούρδους.

 Ο άνθρωπος βέβαια αυτός, ο οποίος έθεσε τα θεμέλια της καταστροφής της Ελλάδας μέσω της αλματώδους αύξησης του χρέους της και της διαφθοράς τόσο του πολιτικού συστήματος, όσο και της κοινωνίας, το μετάνιωσε αργότερα λέγοντας τη γνωστή φράση «Mea Culpa» – δηλαδή, δικό μου λάθος.

Εν τούτοις, στη διεθνή πολιτική η άφεση αμαρτιών που ζήτησε με τη φράση αυτή δεν έχει κανένα νόημα – επειδή η ζημία που προκαλείται στα εθνικά θέματα δεν αποκαθίσταται ποτέ.

Σε κάθε περίπτωση, είναι ασφαλώς αρρωστημένες οι προσπάθειες του θύματος να γίνει φίλος με το θύτη του – πόσο μάλλον των Ελλήνων με έναν λαό που προέβη σε μία εθνοτική κάθαρση με τόσο επιμέλεια, η οποία ξεπερνάει ακόμη και τις ναζιστικές θηριωδίες του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΟΙΜΟΣ-ΑΘΗΝΑ


Δεν υπάρχουν σχόλια :