Ο ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΣ ΝΕΟΤΑΞΙΤΗΣ ΜΑΝΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΟΣ ΠΑΓΚΑΛΟΣ "ΤΙΜΗΤΕΣ" ΤΩΝ "ΥΠΕΥΘΥΝΩΝ" ΓΙΑ ΤΑ...ΜΝΗΜΟΝΙΑ!!!



 ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΕΣ ΚΑΙ  ΣΥΝΤΗΡΟΥΜΕΝΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΤΑΞΕΙΣ





Γράφει ο Ηλίας Σταμπολιάδης

Η χώρα μας έχει φθάσει σε πρωτοφανή επίπεδα οικονομικής, πολιτικής, ηθικής και δημογραφικής  εξαθλίωσης την οποία πολλοί θεωρούν ως μη αντιστρεπτή. 

Ήδη αναφέρθηκαν τέσσερις πτυχές του προβλήματος  εκ των οποίων οι δύο πρώτες, οικονομία και πολιτική, συνδέονται άμεσα μεταξύ τους  και επηρεάζουν τις  δύο άλλες  αν και η ηθική τουλάχιστον  στάση ενός ιστορικού λαού όπως ο ελληνισμός θα έπρεπε να είχε λειτουργήσει ως ασφαλιστική δικλείδα στα παρατηρούμενα φαινόμενα παρακμής.

Η υλιστική θεώρηση της ζωής από τους κομμουνιστές και τους κεφαλαιοκράτες έχουν καταντήσει τους ανθρώπους παραγωγικές, καταναλωτικές, ηδονιστικές, μονάδες που λειτουργούν σε μία κομματική, ψευτοδημοκρατική κοινωνία με ψυχολογία οπαδών ποδοσφαίρου χωρισμένους οι σε δεξιούς και αριστερούς. 

Όλοι απαιτούν το καλύτερο κομμάτι της πίτας για τον εαυτό τους  χωρίς να τους απασχολεί ποίος και πως δημιουργεί την πίτα.

Αρχικά όταν  η γη αποτελούσε την κύρια πηγή των ειδών πρώτης ανάγκης , σε χώρες όπου δεν ήταν δίκαια κατανεμημένη στους πολλούς  και υπήρχαν οι γαιοκτήμονες  μεγάλων εκτάσεων υπήρχε εκμετάλλευση των ακτημόνων. 

Αργότερα με την βιομηχανική επανάσταση  που απαιτούσε την επένδυση κεφαλαίων για την δημιουργία παραγωγικών μονάδων οι εργαζόμενοι έγιναν το αντικείμενο εκμετάλλευσης με τους κεφαλαιοκράτες να εκμεταλλεύονται την υπεραξία της εργασίας των πρώτων.

Ο κομμουνισμός ήλθε να διορθώσει την  εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο αλλά απέτυχε διότι αγνόησε την δημιουργική ικανότητα των ανθρώπων θεωρώντας τους όλους  σαν ρομποτικές μονάδες  που πειθαρχούν σε ένα γραφειοκρατικό σύστημα εντολών εκ των άνω που κύριο μέλημα είχε μάλλον την διατήρηση της εξουσίας παρά την παραγωγή αγαθών για την ικανοποίηση όλων.

Και τα δύο συστήματα έχουν αποτύχει να δουν ότι πηγή δημιουργίας  είναι ο ίδιος ο άνθρωπος και ο ρόλος του κράτους πρέπει να περιορίζεται στην δημιουργία κανόνων με βάση τις βιοτικές ανάγκες και τις ηθικές αξίας καθώς και την τήρηση των κανόνων  από τους δημιουργούς πλούτου που δεν είναι μόνο οι κατέχοντες τα μέσα παραγωγής αλλά και οι εργαζόμενοι με αυτά. 

Χωρίς τον επιχειρηματία δεν υπάρχουν θέσεις εργασίας και ούτε μπορούν να καλυφθούν όλες οι ανθρώπινες ανάγκες χωρίς την ύπαρξη των αυτοαπασχολούμενων αγροτών, βιοτεχνών, τεχνιτών, εμπόρων, επιστημόνων και καλλιτεχνών.

Το κράτος έχει αποδειχθεί ο χειρότερος επιχειρηματίας διότι τα κριτήρια στην διαχείριση των πραγμάτων είναι κομματικά, ούτε καν πολιτικά και αυτή η νοοτροπία έχει περάσει στους  κρατικούς λειτουργούς που κατά πλειοψηφία καταλήγουν να είναι κομματικοί οπαδοί και υπηρέτες της εκάστοτε εξουσίας. 

Η πελατειακή σχέση κομματικής εξάρτησης και διαχείρισης των κοινών έχει σαν αποτέλεσμα την διόγκωση του κράτους σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες της πολιτείας. 

Τα κόμματα δεν μπορούν να δημιουργήσουν παραγωγικές θέσεις εργασίας παρά με ρουσφέτια προς επιχειρηματίες ή κρατικοδίαιτους οργανισμούς, ενώ οι προσλήψεις στο δημόσιο  αποτελούν την πλέον προσφιλή και συγχρόνως αντικοινωνική μέθοδο ικανοποίησης των ψηφοφόρων. 








1 σχόλιο :