ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΥΣΧΕΤΙΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ;


Ρωτάμε και πάλι τους αρχαιοθρήσκους: Γνωρίζουν άραγε καλά τι ήταν στην ουσία οι πολυποίκιλες μορφές της αρχαιοελληνικής θρησκευτικής παράδοσης και πόση σχέση είχαν με τους μορφωμένους αρχαίους σοφούς και επιστήμονες προγόνους μας;
Γνωρίζουν τη στάση των σκοταδιστικών ιερατείων απέναντι σε κάθε νέα ιδέα και πρόοδο; Γνωρίζουν τη στάση των σοφών, των φιλοσόφων και των επιστημόνων, απέναντι στους παιδαριώδεις μύθους, οι οποίοι και αποτελούσαν το «πιστεύω» του αμαθούς όχλου, τους οποίους ποδηγετούσε το ιερατείο; Γνωρίζουν για τις μεγάλες διώξεις και δίκες των σοφών και των επιστημόνων στην Αθήνα του 5ου αιώνος (όπως και των κατοπινών αιώνων), περί αθεΐας, τις οποίες απαίτησε το ιερατείο, με επικεφαλής τον διαβόητο ιερέα και μάντη Διοπείθη, το 431 π, Χ.; Γνωρίζουν ότι σε αυτές τις διώξεις καταδιώχτηκαν, ταλαιπωρήθηκαν, βασανίστηκαν και έχασαν τη ζωή τους η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων, οι οποίοι δημιούργησαν το πολιτισμικό θαύμα της κλασικής Αθήνας (Σωκράτης, Θεόδωρος Κυρηναίος, Περικλής, Ασπασία, Αριστοτέλης, Πλάτων, Πρωταγόρας, Αλκιβιάδης, Αισχύλος, Ευριπίδης, Αναξαγόρας, Φειδίας, και τόσοι άλλοι); Η σύγχρονη έρευνα κατονόμασε τουλάχιστον πεντακόσιους, από τους κορυφαίους σοφούς, οι οποίοι διώχτηκαν, μόνο στην Αθήνα, ενώ για την υπόλοιπη Ελλάδα δεν έχουμε στοιχεία, όπου ασφαλώς η αρχαία θρησκεία έκανε τις διώξεις της και ίσως πολύ χειρότερα από την Αθήνα.

Διερωτόμαστε αν έχουν διαβάσει, με τη δέουσα προσοχή, τους αρχαίους συγγραφείς για την ανθελληνική, την αντικοινωνική και σκοταδιστική δράση των παραγόντων της αρχαίας θρησκείας. Αν έχουν διαβάσει τους ιστορικούς των περσικών πολέμων, όπου το κέντρο της αρχαιοελληνικής θρησκείας, οι Δελφοί, υπήρξε το πλέον ανθελληνικό κέντρο, το οποίο συντάχτηκε με τους Πέρσες και έδινε ψευδείς χρησμούς (άλλωστε όλοι ψεύτικοι ήταν), προς τις ελληνικές πόλεις να παραδοθούν στους Πέρσες, ως θέλημα των «θεών»! Έχουν ακούσει μήπως για τους τέσσερις φονικότατους «Ιερούς Πολέμους» (595-332 π. Χ.), οι οποίοι έγιναν για να υπερασπιστούν οι ιερείς τα συμφέροντα του μαντείου των Δελφών και αποδεκάτισαν έτσι τους Έλληνες και έφεραν πιο κοντά την παρακμή της Ελλάδος; Γνωρίζουν άραγε ότι το σκοταδιστικό θρησκευτικό αυτό κέντρο, της δεισιδαιμονίας και του ανθελληνισμού, υπήρξε ο ολετήρας της αρχαίας Ελλάδος και το κύριο αίτιο της παρακμής της, διότι ευθύνεται για την υποδαύλιση του αδελφοκτόνου πελοποννησιακού πολέμου, δίνοντας ψευδοχρησμούς στις αντιτιθέμενες παρατάξεις (Σπαρτιατών – Αθηναίων), για νίκη τους κατά των αντιπάλων; Γνωρίζουν για τη στάση των αρχαιοελληνικών «ιερών» κατά την ρωμαιοκρατία, των οποίων οι ιερείς υποδέχτηκαν τους κατακτητές ως σωτήρες; Γνωρίζουν μήπως ότι ουδέποτε οι σοβαροί αρχαίοι μας πρόγονοι διανοήθηκαν να μιμηθούν τους «θεούς» της αρχαίας θρησκείας; Γνωρίζουν μήπως, πως όταν οι Αθηναίοι κατέστρεψαν τους Μηλίους το 416 π. Χ. πρόβαλαν τον ισχυρισμό: ότι αυτά κάνουν και οι «θεοί» (Θουκ. Ε΄ Βιβλίο, 85-116); Γνωρίζουν τη μεγαλειώδη διακήρυξη του Ξενοφάνη (570-480 π. Χ.) ότι οι ποιητές – μυθογράφοι Όμηρος και Ησίοδος «ως πλείστα εφθέγξαντο θεών αθεμίστια έργα, κλέπτειν μοιχεύειν τε και αλλήλους απατεύειν» (Β12) («τραγούδησαν πολυάριθμες παράνομες πράξεις των θεών: πως κλέβουν, πως μοιχεύουν και εξαπατά ο ένας τον άλλον»;

Γνωρίζουν επίσης, αν έχει την παραμικρή σχέση ο ορθός λόγος των σοφών και των επιστημόνων με τους γραώδεις, παράλογους και ανήθικους μύθους, οι οποίοι συνέθεταν την «θεολογία» των διαφόρων μορφών της αρχαιοελληνικής θρησκείας; Αναρωτήθηκαν ποια σχέση μπορεί να έχει λ.χ. η οντολογία του Πλάτωνα, ο θετικισμός του Αριστοτέλη, τα μαθηματικά του Πυθαγόρα, η ιατρική του Ιπποκράτη, η αστρονομία του Αναξαγόρα και του Ιππάρχου, η Γεωμετρία του Αρχιμήδη και του Ευκλείδη, με τις απίστευτες και απίστευτες πρακτικές της μαντικής, της μαγείας, τις θυσίες, το φόβο των «διοσημειών», τη δράση των διαβόητων πυθαϊστών (πρακτόρων των Δελφών σε κάθε πόλη), τους ορφεοτελεστές, τους καθαρτές μιασμάτων, τους ψευδοθεραπευτές, τα ασκληπιεία των τσαρλατάνων ιεροθεραπευτών, και πάμπολλες άλλες πρακτικές της θρησκείας; Μπορούν να μας υποδείξουν πολλούς ιερείς και μάντεις, οι οποίοι υπήρξαν σοφοί και επιστήμονες; Ποια σχέση μπορεί να έχει η φιλοσοφία με την «Ιερή Πορνεία», τους κανιβαλισμούς των Μαινάδων, τους βακχισμούς, και δυστυχώς την φρίκη των ανθρωποθυσιών (φαρμακούς, κλπ), οι οποίες, σύμφωνα με σαφέστατες μαρτυρίες, του περιηγητή Παυσανία (110-180 μ. Χ.), του νεοπλατωνικού Πορφύριου (234-305 μ. Χ.), και του ρήτορα Λιβάνιου (314-392 μ. Χ.), τελούνταν καθ’ όλη τη διάρκεια της αρχαιότητας, και τουλάχιστον έως και τον 4ο μ. Χ. αιώνα;

Ο αείμνηστος διαπρεπής καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Β. Ιωαννίδης είχε αναφέρει τα εξής διαφωτιστικά για την διάσταση φιλοσοφίας και αρχαιοελληνικής θρησκείας: «οι διανοούμενοι και οι φιλόσοφοι εθνικοί ουδεμίαν πίστιν έτρεφον προς τους θεούς της μυθολογίας και κατεπολέμουν παντιοτρόπως την πίστιν του λαού εις αυτούς, δι’ επιχειρημάτων … οι Κυνικοί και οι Στωικοί φιλόσοφοι εχλεύαζον την πίστιν των πολλών ότι δια θυσιών και προσφορών εξηυμενίζοντο οι θεοί, ενώ κατ’ αυτούς η εσωτερική κάθαρσις μόνον δέον να διακρίνη τον αληθώς ευσεβή» (Β. Ιωαννίδη, Ο μυστικισμός του Απ. Παύλου, σελ.80). Επίσης ο μεγάλος μελετητής της αρχαίας Ελλάδος, Σουηδός καθηγητής Μ. Nilsson, τόνισε πως «Η πνευματική ανάπτυξη της Ελλάδος έφερε στο φως τα ελαττώματα των θεών της και της θρησκείας της» (M.Nilsson Ιστορία της αρχαίας ελληνικής θρησκείας, σελ. 277). Και ο καθηγητής Ευάγγελος Θεοδώρου επισήμανε πως «οι φιλόσοφοι εκλόνισαν εκ θεμελίων την λαϊκήν πολυθεϊστικήν πίστιν» (Θ.Η.Ε.,τομ.9,στ.66). Τέλος ο καθηγητής Πανεπιστημίου Π. Παναγιώτου έγραψε πως: «Αυτοί (οι φιλόσοφοι) βάλθηκαν ν’ ακουμπήσουν με τρόπο ότι γινόταν θετικότερο, τα μεγάλα αινίγματα του κόσμου: Ποια είναι η προέλευσή του, ποια είναι η ουσία και το νόημά του, ποιος είναι ο σκοπός και ποιο το παρελθόν και το μέλλον του. Και αφήνοντας τους θεούς στη μακαριότητα ή τις αυθαίρετες επιδιώξεις των, προσπαθώντας ακόμη, να εξοστρακίσουν, όσο γινόταν, τους παραλογισμούς τις αδικαίωτες πίστεις και τις μαγικές πράξεις που επηρεάζουν την πορεία των γεγονότων, και τις σχετικές ανακοπτικές κάθε προόδου φοβίες, έδωσαν ο καθένας των ή τουλάχιστον, προσπάθησαν να διαμορφώσουν κοσμολογικές θεωρίες, που αποτέλεσαν πηγές επιστημονικών ρευμάτων και προσανατολισμών για αιώνες κατόπιν» (Π. Παναγιώτου, Εισαγωγή στο Περί Ουρανού του Αριστοτέλη, εκδ. Νέα Σύνορα, Αθήνα 1989, σελ.59).

Μπορούν να μας πουν τι σχέση έχουν οι μύθοι της αρχαίας θρησκείας, ήτοι η «θεολογία» της, με την πίστη του Αναξαγόρα για το Θεό: «Νούς δε εστίν άπειρον και αυτοκρατές και μέμεικται ουδενί χρήματι, αλλά μόνος αυτός αφ’ εαυτού εστίν» (απ.12); Με την πίστη του Αριστοτέλη: «αΐδιον και ουσία και ενέργεια ούσα. Κινεί δε ώδε το ορεκτόν και το νοητόν» (Μεταφ.1072Β3); Με το «θείον αθάνατον και ανόλεθρον» του Αναξιμάνδρου; Με το «Πολλούς μεν θεούς λατρεύουσι τα έθνη, αλλ’ η φύσις ένα και μόνον Θεόν ενδείκνυσι» (Φιλοδ.Περί Ευσεβ.21), του Αντισθένη; Το «το θείον ουχί ανθρωπόμορφον, αλλ’ αποκλειστικώς πνεύμα» του Εμπεδοκλή; Με το «ει οι θεοί εισί κακοί, ουκ εισί θεοί» (Ηρακλ. Μαινομ.) του Ευριπίδη; Με τη θεώρηση του θείου, ότι, «1)ουκ έστιν γινόμενον», 2) «έστιν άπειρον», 3) «έστιν έν», 4) «έστιν ακίνητον και απαθές» και 5) «έστιν άυλον» ((ΜΕΕ,τομ.Θ΄,σελ.920) του Μέλισσου τα Σάμιου;

Αξιοσημείωτη είναι η παρατήρηση του μέγιστου των ιστορικών του 20ου αιώνος Άρνολντ Τόυμπη: Ότι οι ψυχές των Ελλήνων βρισκόταν «απελπιστικώς χαμέναι μέσα εις μίαν πνευματικήν ερημίαν … (γι’ αυτό) προχωρούσαν διαρκώς περαιτέρω εις την οδόν του σκεπτικισμού» (Σπουδή της Ιστορίας, μετ. Ν. Παπαρρόδου, Αθήναι 1962,σελ.455). Και αλλού επισημαίνει πως, οι φιλόσοφοι έθεσαν τον Δία «εντός κλουβιού (ο οποίος πια) ήταν ανίκανος να υποφέρει μιαν αιωνιότητα αναγκαστικής ευπρεπείας, ως ανώτερος τρόφιμος ενός στωικού αναμορφωτηρίου» (Άρνολντ Τόυμπη Σπουδή της Ιστορίας, μετ. Ν. Παπαρρόδου, Αθήναι 1962,σελ.473). Για όσους μελετούν σοβαρά και αντικειμενικά την ιστορία δεν έχουν παρά να διαπιστώσουν ότι η ακαθορίστων ορίων αρχαιοελληνική θρησκεία υπήρξε ένας από τους βασικούς παράγοντες παρακμής της αρχαίας Ελλάδος. Στα πρωτοβυζαντινά χρόνια αμφότερες έρεγχαν το επιθανάτιο ρόγχο τους, καθότι η θρησκεία είχε συμπαρασύρει την Ελλάδα στον τάφο της. Αν δεν βρισκόταν ο εύρωστος Χριστιανισμός για να σώσει, ό, τι καλό υπήρχε στην πολιτισμική της παράδοση, θα είχε την τύχη της αρχαίας θρησκείας! Ό, τι διέσωσε ο Χριστιανισμός αυτό αποτελεί την πραγματική αξία της αρχαίας Ελλάδος!

Όλα αυτά τα αγνοούν οι διοργανωτές των «Προμηθείων»; Αδυνατούμε να το πιστέψουμε. Δεν τα αγνοούν, απλώς τα προσπερνούν, διότι πραγματικός τους στόχος δεν είναι η ανάδειξη του καθαρού και πραγματικού αρχαιοελληνικού κλέους, αλλά η προώθηση της αρχαιοελληνικής θρησκείας, στην οποία θέλουν να δώσουν επίφαση «επιστημονική», «φιλοσοφική» και «πολιτισμική», για να την στρέψουν κατά της χριστιανικής μας πίστεως! Αυτός είναι ο πραγματικός τους σκοπός. Τα περί «επανελλλήνισης» και «λατρεία της αρχαίας Ελλάδος» και οι πομπώδεις φολκλορισμοί, είναι και γίνονται για τη δημιουργία εντυπώσεων!

Κλείνοντας την ανακοίνωσή μας θα θέλαμε για πολλοστή φορά να επισημάνουμε στους πιστούς μας, ότι το καινοφανές παγκόσμιο κίνημα της στροφής προς τον πολυθεϊσμό, δεν είναι τίποτε άλλο από μια σύγχρονη μορφή και τακτική αντιχριστιανισμού. Δεν είναι στην ουσία κάτι νέο, αλλά παλιό, το οποίο έχει τις ρίζες του στον «ευρωπαϊκό διαφωτισμό» του 18ου και 19ου αιώνα, ο οποίος ανέσυρε από τα αραχνιασμένα ντουλάπια της ιστορίας κάθε σαθρότητα του προχριστιανικού παρελθόντος, την οποία είχε απορρίψει η ιστορία και την οποία έριξε στον αγώνα κατά του παραφθαρμένου Χριστιανισμού της Δύσεως. Ο «κλασικισμός» προσπάθησε να περιθωριοποιήσει τον «σκοταδιστικό» Χριστιανισμό στη Δύση, κάτι που δε μπορεί να πετύχει στην Ορθόδοξη Ελλάδα μας. Οποιοδήποτε «αντίπαλο δέος» ενάντια στην γνήσια Ορθόδοξη Πίστη μας, αποδεικνύεται μηδαμινό και απόλυτα αναποτελεσματικό. Αυτό φάνηκε και στα φετινά «Προμήθεια», όπου, μερικές δεκάδες αρχαιόθρησκοι, προσπάθησαν να «συνδέσουν» τον πολιτισμό, τη φιλοσοφία και την επιστήμη με την αρχαιοελληνική θρησκεία, με την απόδοση τιμών στον «αντάρτη των θεών» μυθικό τιτάνα Προμηθέα! Που όμως η ίδια η φύση της «εορτής» αναιρεί πανηγυρικά την οποιαδήποτε σχέση αρχαιοελληνικής θρησκείας και αρχαιοελληνικού πολιτισμού!

16 σχόλια :