ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΕΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΑΡΜΑ ΤΩΝ ΗΠΑ ΚΑΙ ΜΑΣ ΣΕΡΝΟΥΝ ΣΤΟ ΧΩΜΑ ΕΠΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ!


ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΡΑΚΗ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ: ΠΡΩΤΑ Η ΑΜΕΡΙΚΗ!





Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου 

Ο Τραμπ είπε «πρώτα η Αμερική», οι ελληνικές κυβερνήσεις είναι όμως που το εφαρμόζουν απαρέγκλιτα μετά το 2009, έχοντας αναγορεύσει
σε δόγμα της εξωτερικής (και της οικονομικής) πολιτικής το «Πάρτα όλα και μη δίνεις τίποτα»!

Και επειδή τρώγοντας έρχεται η όρεξη, μετά το κακήν κακώς και αντίθετο με τη βούληση του ελληνικού λαού «κλείσιμο» του μακεδονικού, σταματημό δεν έχουν πλέον οι πιο διαφορετικές αμερικανικές απαιτήσεις από τη χώρα μας. Βρήκαμε παπά, να θάψουμε πεντέξι.


Μεταξύ πολλών άλλων θέλουν τώρα να γεμίσουν όλη τη χώρα με εξαιρετικά επικίνδυνες για την Ελλάδα αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις, αλλά και να υπογράψουν συμφωνίες παραμονής, που θα δένουν και τις μελλοντικές κυβερνήσεις.

Ισχυρίζονται ότι οι βάσεις θα αυξήσουν την ασφάλεια της χώρας, το αντίθετο όμως θα συμβεί, θα την εκθέσουν σε νέους, πολλαπλούς κινδύνους και θα αφαιρέσουν το «γεωπολιτικό χαρτί» από οποιαδήποτε μελλοντική κυβέρνηση θελήσει ενδεχομένως να το χρησιμοποιήσει, αντιμέτωπη με το φάσμα μιας ενδεχόμενης, τελικής οικονομικο-κοινωνικής κατάρρευσης.

Μήπως άλλωστε εμπόδισαν οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο την Τουρκία να εισβάλλει; Αν οι αμερικανικές βάσεις βοηθούσαν την άμυνα, δεν θα έσπευδε ο Ανδρέας Παπανδρέου να αναστείλει τη λειτουργία τους, όταν αντιμετώπισε τουρκική απειλή, το 1987.

Το δεύτερο πολύ σημαντικό που ζητάνε οι Αμερικανοί από τον Αρχιεπίσκοπο και τον κ. Μητσοτάκη, είναι να αναγνωρίσει η ελληνική Εκκλησία την εντελώς μειοψηφική, χωρίς κανένα κύρος εντός της χώρας της και μη αναγνωριζόμενη από κανέναν διεθνώς «Αυτοκέφαλη Εκκλησία» της Ουκρανίας.

Αν το πράξουν, θα επιφέρουν συντριπτικό πλήγμα και στις ελληνο-ρωσικές σχέσεις (η Ουκρανία έχει για τους Ρώσους την ίδια σημασία που έχει για μας Αιγαίο και Κύπρος), αλλά και στο ίδιο το Οικουμενικό Πατριαρχείο!

Το λέμε γιατί αυτό που πραγματικά έχει ανάγκη το Πατριαρχείο δεν είναι συνδρομή σε μια σύγκρουση που μάλλον αφρόνως ξεκίνησε (υπό έλεγχο ο ρόλος των Τσίπρα – Κοτζιά στην υπόθεση αυτή), αλλά μάλλον βοήθεια και μεσολάβηση ώστε να έχουμε μια συμβιβαστική εκτόνωση της κρίσης στις σχέσεις με τη Ρωσική Εκκλησία, όπως άλλωστε έχουν προτείνει και προσπαθούν δύο σεβαστοί Ιεράρχες, ο Τιράνων Αναστάσιος και ο Κύπρου Χρυσόστομος.

 Ελπίζουμε βέβαια να μην τους βγάλουν κι αυτούς «κατασκόπους της Ρωσίας» οι πρεσβείες των ΗΠΑ και της Βρετανίας και οι δικές μας υπηρεσίες, όπως δοκίμασαν να κάνουν πέρυσι με τους οργανωτές των συλλαλητηρίων για το μακεδονικό!

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν στηρίζεται παρά στην πνευματική ακτινοβολία του για να συνεχίσει να ασκεί όντως τον οικουμενικό ρόλο του. Δεν έχει δυνατότητα να κερδίσει αυτή τη σύγκρουση, πόσο μάλλον εναντίον της ισχυρότερης ορθόδοξης εκκλησίας στον κόσμο, που συγκεντρώνει στις τάξεις της περίπου τους μισούς Ορθοδόξους παγκοσμίως και υποστηρίζεται από μία μεγάλη δύναμη.

‘Όχι μόνο λόγω συσχετισμού, αλλά γιατί δεν έπεισε κανέναν. Καμιά ορθόδοξη εκκλησία δεν ακολούθησε το Φανάρι στην αναγνώριση της αυτοκέφαλης εκκλησίας της Ουκρανίας και της υπαγωγής της στην Πόλη, αντί της Μόσχας, όπου υπάγεται εκκλησιαστικά η Ουκρανία από τον 17ο αιώνα!

Στην ίδια την Ουκρανία, η εκκλησία αυτή εκπροσωπεί μια μικρή μειοψηφία ιερωμένων και πιστών. Η παράταση και το περαιτέρω βάθεμα της αντιπαράθεσης μεταξύ του Οικουμενικού και του Πατριαρχείου Μόσχας θα οδηγήσει σε «εμφύλιο» εντός της Ορθοδοξίας, σε παγκόσμια κλίμακα, που θα πλήξει ασφαλώς το κύρος της.



ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΟΙΜΟΣ-ΑΘΗΝΑ



loading...

Δεν υπάρχουν σχόλια :