Η ΕΤΑΙΡΙΑ «ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΕΠΕ» ΕΧΕΙ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΘΥΓΑΤΡΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ-ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΟΝΟΜΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ Ε.Ε. ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ   «ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ»;




Η ήπειρος μας έχει μεταλλαχθεί σε ένα είδος τέταρτου Ράιχ που επιτεύχθηκε με οικονομικά όπλα αυτή τη φορά και που δεν γνωρίζουμε πώς
θα εξελιχθεί στη συνέχεια.

Εν προκειμένω, οι πλέον ανήσυχοι για αυτές τις εξελίξεις είναι οι ίδιοι οι Γερμανοί Πολίτες – οι οποίοι έχουν υποφέρει τα πάνδεινα στο παρελθόν, υπό την κυριαρχία της βιομηχανικής τους ελίτ.


 Στα πλαίσια αυτά, το επόμενο μεγάλο δράμα θα βιωθεί όταν ξεσπάσει η αναμενόμενη κρίση, η οποία θα βρει κράτη, κεντρικές τράπεζες, εμπορικές τράπεζες, επιχειρήσεις και νοικοκυριά χωρίς όπλα και βυθισμένους στα χρέη – ενώ ειδικά η Ευρωζώνη δεν έχει δημιουργήσει ακόμη έναν αποτελεσματικό μηχανισμό αντιμετώπισης κρίσεων, ούτε φυσικά ανάκτησης της χαμένης ανταγωνιστικότητας πολλών μελών της.

Άποψη

Ο τίτλος του άρθρου δεν είναι δικός μας, αλλά ενός αρθρογράφου του Spiegel – ο οποίος επιβεβαιώνει πως η Ευρώπη είναι πλέον γερμανική, οπότε δεν υπάρχει λόγος να μην την ονομάζουμε ως τέτοια, όπως εμείς σε μία παλαιότερη ανάλυση μας.

Μέχρι πρόσφατα βέβαια η Γερμανία είχε μεν στελεχώσει πολλές σημαντικές θέσεις της ΕΕ, αλλά όχι αυτές του προέδρου της Κομισιόν και του διοικητή της ΕΚΤ – αν και η ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα «κατασκευάσθηκε» κατά τα πρότυπα της BUNDESBANK, η έδρα της είναι στη Φρανκφούρτη και ο πρώτος πρόεδρος δεν ήταν μεν Γερμανός αλλά Ολλανδός, με καθαρά γερμανικές όμως νομισματικές αντιλήψεις.

Με απλά λόγια, το μοναδικό που του έλειπε ήταν το γερμανικό διαβατήριο – κάτι που διαπιστώνεται σε πολλούς άλλους, ισχύοντας ενδεχομένως και για το νέο πρωθυπουργό μας που θα ζητήσει σύντομα την έγκριση της καγκελαρίου για τον περιορισμό του πρωτογενούς μας πλεονάσματος, επισκεπτόμενος το Βερολίνο.

Βέβαια η Ελλάδα δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα κράτη της ΕΕ, αφού έχει μετατραπεί σε μία πλήρη γερμανική αποικία – οπότε είναι φυσιολογικό ο διατεταγμένος κυβερνήτης της να ζητάει τη στήριξη της μητρόπολης.

Συνεχίζοντας στην ΕΚΤ, ο τότε καγκελάριος (H. Kohl), δεν αρκέσθηκε στα παραπάνω, αλλά για λόγους δικής του ασφάλειας τοποθέτησε ως επικεφαλής οικονομολόγο της έναν Γερμανό – τον κ. O. Issing, ο οποίος με τη σειρά του καθόριζε τη νομισματική της στρατηγική για οκτώ ολόκληρα χρόνια.

Ποιος ήταν ο αντικαταστάτης του; Δεν είναι δύσκολο να μαντέψει κανείς – ένας ακόμη Γερμανός, όπως επίσης στα προκαταρκτικά χρόνια της Ευρωζώνης, όπου στην ΕΕ ένας Γερμανός κατείχε τη θέση της γενικής διοίκησης για την Οικονομία, επιβλέποντας την πολιτική όλων των κυβερνήσεων.

Όταν έφυγε τώρα από την ΕΚΤ ο Ολλανδός πρόεδρος της (W. Duisenberg), ακολούθησε ένας Γάλλος – ο J.C, Trichet που όμως συμπεριφερόταν ως καθαρός Γερμανός, όσον αφορά τη νομισματική πολιτική και όλα τα υπόλοιπα.

Υπενθυμίζουμε εδώ το βρώμικο μυστικό της ΕΚΤ, σε σχέση με τις αποφάσεις της που ήταν ανέκαθεν «κομμένες και ραμμένες» στα μέτρα της Γερμανίας, αλλά και τους απίστευτους εκβιασμούς της – καθώς επίσης το παράνομο κλείσιμο των ελληνικών τραπεζών, ανεξάρτητα από τις ευθύνες της τότε κυβέρνησης.

Ο Γάλλος (J.C, Trichet ) ήταν τόσο Γερμανός, όσο ο Ιταλός επίτροπος ανταγωνισμού κ. M Montiπου τοποθετήθηκε στην τεχνοκρατική κυβέρνηση της Ιταλίας, μετά την ανατροπή ουσιαστικά του κ. Berlusconi – όπως συνέβη με τον κ. Παπανδρέου στην Ελλάδα, όταν τόλμησε να αναφερθεί σε δημοψήφισμα για το μεγαλύτερο έγκλημα όλων των εποχών, για το PSI.

Περαιτέρω, θα μπορούσε βέβαια να ισχυριστεί κανείς πως όλα αυτά είναι παρελθόν, οπότε είναι λογική η ανάληψη εκ μέρους της Γερμανίας της μίας εκ των δύο κορυφαίων θέσεων της ΕΕ – κάτι που θα ήταν σωστό, εάν δεν είχε μεσολαβήσει ένας εντυπωσιακός πολλαπλασιασμός των Γερμανών σε όλες τις θέσεις κλειδιά, ιδίως μετά το ξεκίνημα της κρίσης.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΟΙΜΟΣ-ΑΘΗΝΑ



Γράψτε το Σχόλιο σας
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

Δεν υπάρχουν σχόλια :


Loading...