Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ «ΜΑΤΙ» ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΓΕΩΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΚΥΚΛΩΝΑ


Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ 
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ


Γράφει ο  Βασίλης Βιλιάρδος

Θεωρείται πως οι διεθνείς ελίτ που στηρίζουν γενικότερα την παγκοσμιοποίηση, θέλοντας να επιβάλλουν μία ανοιχτή και όχι πλέον
καλυμμένη παγκόσμια οικονομική διαχείριση, ένα παγκόσμιο νόμισμα, μία κοινωνία χωρίς μετρητά, καθώς επίσης μία παγκόσμια διακυβέρνηση, χρειάζονται για να το επιτύχουν μία σημαντική οικονομική καταστροφή – μεταξύ άλλων την υπονόμευση της αμερικανικής οικονομίας και του δολαρίου, επειδή οι Αμερικανοί Πολίτες δεν πρόκειται να συμφωνήσουν με τα σχέδια τους, όσο η κοινωνία τους παραμένει εύπορη και άνετη.

Ανάλυση

Ξεκινώντας με την καλή πλευρά, οφείλουμε να γνωρίζουμε πως το μεγαλύτερο μέρος του πραγματικού πλούτου, όπως είναι οι δεξιότητες των ανθρώπων, οι τεχνολογίες, τα κτίρια, οι υποδομές και τα φυσικά περιουσιακά στοιχεία, δεν καταστρέφεται όταν μία οικονομία καταρρέει στα πλαίσια ενός οικονομικού πολέμου – οι διαφορές του οποίου με έναν στρατιωτικό πόλεμο είναι πολύ μεγάλες.

Συνεχίζει δηλαδή να υπάρχει, αλλά απλά αλλάζει ιδιοκτησία – όπως στο παράδειγμα της Ελλάδας που έχει ήδη δρομολογηθεί η υφαρπαγή της, μέσω του ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟΥ όσον αφορά το δημόσιο και της πλήρους απώλειας του τραπεζικού της συστήματος, το οποίο ελέγχει ένα μεγάλο μέρος των ιδιωτικών περιουσιακών στοιχείων.

Περαιτέρω, αρκετοί ισχυρίζονται πως οι Η.Π.Α. οδηγούνται στην παγίδα του Θουκυδίδη – ο οποίος αναφέρεται στον Πελοποννησιακό Πόλεμο μεταξύ Αθήνας και Σπάρτης στα τέλη του πέμπτου προ Χριστού αιώνα, όπου μία κυρίαρχη δύναμη αναγκάζεται να επιτεθεί πρώτη σε μία ανερχόμενη, έτσι ώστε να εκμεταλλευθεί την ισχύ της πριν είναι πολύ αργά και τη χάσει.

Κάτω από αυτήν την οπτική γωνία, θεωρούν αναπόφευκτο έναν στρατιωτικό πόλεμο μεταξύ Κίνας και Η.Π.Α., ο οποίος θα ακολουθήσει τον εμπορικό και νομισματικό που ευρίσκεται ήδη σε εξέλιξη – πιστεύοντας όμως πως μάλλον θα προηγηθεί μία παγκόσμια κρίση που είναι άλλωστε νομοτελειακή ανά 10-15 χρόνια.

Στα πλαίσια αυτά, είναι σωστό να επικεντρωθούμε σε διάφορα οικονομικά μεγέθη, για να έχουμε μία καλύτερη εικόνα – υπενθυμίζοντας πως είμαστε οι πρώτοι που από το 2009 αναφερθήκαμε στον εν εξελίξει πρώτο παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο.

 Ειδικότερα, η κινεζική οικονομία παρήγαγε το 2017 (ΑΕΠ) 23,2 τρις $ σε όρους αγοραστικής αξίας (ΡΡΡ), κατακτώντας την πρώτη θέση – με την ΕΕ στη δεύτερη (19,9 τρις $) και με τις Η.Π.Α. στην τρίτη (19,3 τρις $).

Το γεγονός αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, επειδή πριν από μόλις 40 χρόνια η Κίνα δεν ήταν τίποτε άλλο από 1 δισεκατομμύριο φτωχούς αγρότες – ενώ εάν συνεχιστεί η τάση, η οικονομία της θα είναι τριπλάσια από αυτήν των Η.Π.Α. μετά από είκοσι έτη.

Εν τούτοις παραμένει μία σχετικά φτωχή χώρα, όσον αφορά το βιοτικό της επίπεδο – αφού το κατά κεφαλήν της εισόδημα είναι της τάξης των 16.600 $, έναντι 59.500 $ των Η.Π.Α.

Το γεγονός αυτό επιτρέπει στις κινεζικές εταιρείες να πληρώνουν λιγότερο τους εργαζομένους τους, σε σχέση με τις Αμερικανούς – οπότε τα προϊόντα τους είναι φθηνότερα, με αποτέλεσμα αφενός μεν να είναι πιο ανταγωνιστικά στις παγκόσμιες αγορές, αφετέρου πολλές ξένες εταιρείες να εγκαθίστανται εκεί για να παράγουν τα προϊόντα τους με χαμηλότερο κόστος.

Μεταξύ αυτών αρκετές αμερικανικές που παράγουν στην Κίνα εξάγοντας στην αμερικανική αγορά και τις οποίες προσπαθεί ο πρόεδρος Trump να επαναφέρει στις Η.Π.Α. αυξάνοντας τους δασμούς – κάτι που όμως είναι δύσκολο, αφού τα έξοδα μετεγκατάστασης τους θα ήταν πολύ μεγάλα.

Χρησιμοποιεί βέβαια και άλλες μεθόδους, όπως την απαγόρευση πώλησης ανταλλακτικών στην κινεζική Huawei που τη θεωρεί επικίνδυνη – κάτι που εξόργισε σε μεγάλο βαθμό την Κίνα.



ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΟΙΜΟΣ-ΑΘΗΝΑ



loading...

Δεν υπάρχουν σχόλια :