Τα βασανιστήρια στο Βυζάντιο -Ωχριούν οι τζιχαντιστές


Το Βυζάντιο, που δεν ήταν παρά η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, καθιέρωσε με ωμή βία τον χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία της αυτοκρατορίας. Ο χριστιανικός κόσμος ποτέ δεν θέλησε να παραδεχτεί το βίαιον της υπόθεσης, παρ’ όλο που ατέλειωτες ιστορικές μαρτυρίες, γραπτές και αρχαιολογικές, βοούν προς αυτή την κατεύθυνση.

Διαβάζοντας τα παρακάτω εύκολα μπορεί κανείς να αντιληφθεί ότι οι αγριότητες των τζιχαντιστών του ISIS και ο φανατισμός των ταλιμπάν ωχριούν μπροστά στις φρικαλεότητας των χριστιανών ορθοδόξων του μεσαίωνα. Στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία οι ιθαγενείς αναγκάστηκαν να αποδεχθούν τον χριστιανισμό κατά τα πρώτα 1000 χρόνια με αυτές τις μεθόδους τρομοκράτησης και βασανισμού.
Υπάρχουν όμως κι έντιμοι χριστιανοί οι οποίοι το αναγνωρίζουν. Θα αναφέρουμε μια τέτοια περίπτωση:
Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ, Πρύτανις στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης, βιβλίο «Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ», έκδοση «Ψυχογιός» σελ. 17.

«Πράγματι κατά τη βασιλεία του Θεοδοσίου ο χριστιανισμός γίνεται η θρησκεία του κράτους. Εναντίων των ειδωλολατρών (διάβαζε Ελλήνων) εφαρμόσθηκαν μέτρα, που πήραν συχνά το χαρακτήρα πραγματικών διώξεων.
Το μαντείο των Δελφών υποχρεώθηκε να σιγήσει, οι Ολυμπιακοί αγώνες και τα Ελευσίνια μυστήρια απαγορεύτηκαν, τα ιερά λεηλατήθηκαν από τους χριστιανούς, οι ιερείς, όπως γράφει ο Λιβάνιος υποχρεώθηκαν «να σιγήσουν ή να πεθάνουν».
Ωστόσο είναι άξια απορίας τα φρικτά βασανιστήρια κι οι απάνθρωπες ποινές που εφαρμόστηκαν, καθ’ όλη τη διάρκεια της αυτοκρατορίας αυτής, παρ’ όλα τα «αγαπάτε τους εχθρούς υμών» και τα «καλώς ποιείται τοις μισούσιν υμάς». Όπως και να το κάνουμε, θρησκεία της αγάπης λέγεται.
Κι όμως, οι φρικαλεότητες εκτινάχθηκαν σε απίστευτα ύψη. Η απανθρωπιά των Βυζαντινών μας προκαλεί τεράστιες δέος και τρομερή κατάπληξη για το απίστευτο μέγεθος της διαστροφής, στην οποία μπορεί να περιέλθουν ανθρώπινα όντα.

Όλα τα στοιχεία που θα παραθέσουμε είναι από το ανεκτίμητο βιβλίο του Κυριάκου Σιμόπουλου «ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑ». Ότι θα ακολουθήσει εδώ τυγχάνει προϊόν αντιγραφής από το προαναφερθέν βιβλίο. Θέτουμε υπ’ όψιν των αναγνωστών ότι τίποτε απολύτως δεν αναφέρει ο εν λόγω συγγραφέας χωρίς να το τεκμηριώσει και μάλιστα στις περισσότερες περιπτώσεις με αρκετά και ικανά ιστορικά ντοκουμέντα, τα οποία παραθέτει στις πάμπολλες υποσημειώσεις. Πρόκειται για ένα άκρως επιστημονικό έργο. Επίσης πρέπει να αναφέρουμε ότι το βιβλίο είναι ογκωδέστατο, ότι καλύπτει όλες τις ιστορικές περιόδους και πολιτισμούς και ότι όσα θα αποσπάσουμε εδώ τυγχάνουν ψήγματα του όλου έργου.Έχουμε λοιπόν και λέμε:

Στο Βυζάντιο άναψαν οι πρώτες πυρές για την θανάτωση αιρετικών και μάγων. Στο Βυζάντιο η πρώτη Ιερά Εξέταση. Καινούργιες μέθοδοι βασανισμού και εκτελέσεων εφαρμόζονται για κατάδικους και εχθρούς της εξουσίας. Όλα αυτά μαζί με τη διαφθορά του συστήματος, συνθέτουν μια τοιχογραφία φρίκης και τρόμου. Η κατάκτηση και η διατήρηση της αυτοκρατορικής ηγεμονίας, γράφει ο Μιχαήλ Ψελλός, γινόταν «φόνοις και αίμασιν»…
Βασάνιζε η αυτοκρατορική εξουσία, βασάνιζε και η πατριαρχική. Με την ίδια αγριότητα. Οι βασανιστές του πατριαρχείου συναγωνίζονταν τους βασανιστές του παλατιού σε σκληρότητα και εφευρετικότητα.

Η αγριότητα των βυζαντινών ηθών, ο σαδισμός και οι εκδικητικές επινοήσεις στους βασανισμούς εξεικονίζονται στα κείμενα των χρονογράφων. Αναρωτιέται ο Νικήτας Χωνιάτης ποιός από τους πασίγνωστους τύραννους της αρχαιότητας υπήρξε τόσο θηριώδης όσο οι σύγχρονοί του ηγεμόνες. Μήπως ο Καμβύσης ή ο Ταρκύνιος, μήπως ο Έχετος ή ο Φάλαρις;
Δεν είναι επομένως περίεργο που πολλοί αυτοκράτορες χαρακτηρίζονται από Βυζαντινούς συγγραφείς αίσχιστοι, παμμίαροι, δυσεβείς, θεοβδέλυκτοι, ωμότατοι, ανόσιοι, τρισάθλιοι, θηριώδης, αιμοχαρείς, θεομισείς, αλιτήριοι, παλαμναίοι (δηλ. δολοφόνοι, βδελυροί).

Οι ποινές στους Βυζαντινούς χωρίζονταν σε τρεις κατηγορίες. Σα κείνες που συνεπάγονταν θάνατο, στις σωματικές ποινές και σε κείνες που όριζαν χρηματική αποζημίωση. Στις κεφαλικές ανήκαν αρχικά ο αποκεφαλισμός, η πυρά, η κρεμάλα, ο απαγχονισμός, ο καταποντισμός, ο λιθοβολισμός κι ακόμα η εξορία, ο περιορισμός και η δουλεία. Αργότερα θα προστεθούν στις θανατικές ποινές η εκτύφλωση, ο ακρωτηριασμός και το μεταλλισθήναι – ισόβια καταναγκαστικά έργα στα μεταλλεία.
Απέραντη ποικιλία αυθαίρετων βασανισμών και μαρτυρικών θανατώσεων. Ψήσιμο στη θράκα, εκδορά, θανάτωση σε κοχλαστό νερό, βραστό λάδι ή αναλειωτή πίσσα, ανασταύρωση, παλούκωμα, κατόρυξη, πυρωμένα σίδερα, φαρμάκωμα, ακόμα και ευνουχισμός.
Ο τεράστιος αριθμός των ακρωτηριασμών στο Βυζάντιο φαίνεται και από τα παρωνύμια που δίνονταν σε όσους είχαν υποστεί ρινοτομία, αποκοπή αφτιών, χεριών κ.λπ., Κοψόρρινος, Αργυρομύτης, Ασημομύτης, Χαλκομύτης -επειδή τα θύματα αντικαθιστούσαν την κομμένη ή πλαγιασμένη μύτη με ομοίωμα, ένα είδος θήκης από μέταλλο- Κουτσομύτης, Κουτσοχέρας, Κουτζοδάκτυλος, Δερμοκαΐτης. Κι ακόμα το όνομα Γάλλος που σημαίνει τον «αποτετμημένον τα αιδοία», τον ευνούχο.
Οι Βυζαντινοί αναζητούσαν και θεωρητική κάλυψη των ακρωτηριασμών και των εκτυφλώσεων, που κυριαρχούσαν στον κολασμό των πολιτικών, κυρίως, εγκλημάτων, με θεολογικά επιχειρήματα και αναγωγές στα ιερά κείμενα. Επιστράτευαν λ.χ. την ίδια τη διδασκαλία του Χριστού, τα ευαγγελικά ρήματα.

Βγάλε το μάτι σου, κόψε το χέρι σου ή το πόδι σου αν σε σκανδαλίζει. Καλύτερα κουτσός ή κουλός παρά αρτιμελής και κολασμένος – «και εάν σκανδαλίζει σε η χειρ σου, απόκοψον αυτήν. καλόν σοι εστί κυλλόν εις την ζωήν εισελθείν, ή τας δύο χείρας έχοντα απελθείν εις την γέενναν, εις το πυρ το άσβεστον… και εάν ο πούς σου σκανδαλίζει σε, απόκοψον αυτόν. καλόν εστί σοι εισελθείν εις την ζωήν χωλόν, ή τους δύο πόδας έχοντα βληθήναι εις την γέενναν… και εάν ο οφθαλμός σου σκανδαλίζει σε, έκβαλε αυτόν. Καλον σοι κλπ.». (Μαρκος, Θ’, 43-47).
Αλλά και στον Ματθαίο ε’, 29: «ει δε ο οθφαλμός σου ο δεξιός σκανδαλίζει σε, έξελε αυτόν και βάλε από σου. Συμφέρει γαρ ίνα απόληται εν των μελών σου, και μη όλον το σώμα σου βληθή εις γέενναν. Και ει η δεξιά σου χειρ σκανδαλίζει σε, έκκοψον αυτήν και βάλε από σου».

Και μια άλλη, νομικοθεολογική αυτή τη φορά, θεμελίωση. Η εκτύφλωση και οι ακρωτηριασμοί αντικαθιστούν τη θανατική ποινή δίνοντας στον δράστη του εγκλήματος την ευκαιρία να μετανοήσει… πρόκειται φυσικά για σοφιστικές προφάσεις και υποκριτικές δικαιολογίες. Οι ακρωτηριασμοί και οι εκτυφλώσεις είναι η φρικαλεότερη μορφή βασανισμού, χειρότερη ποινή κι από τον θάνατο γιατί καταδικάζει το θύμα σε ισόβια δυστυχία.
Με τη συχνότητα, πολλαπλότητα και έκταση που παρουσιάζονται στο Βυζάντιο οι αποτρόπαιες αυτές τιμωρίες, δημιουργούν τη εντύπωση πνεύματος διαστροφής και κύματος βαρβαρότητας…


Χειροκοπία
Ήταν η πιο συνηθισμένη ποινή, για όποιους έγδυναν νεκρούς, παραχάραζαν νομίσματα, έκοβαν ξένο αμπέλι, πυρπολούσαν αποθήκες, γκρέμιζαν φράχτες, όποιος ξέκοβε κοπάδι από βοσκοτόπι ή μαντρί, προκαλούσαν βαρύ τραύμα με γροθιά, έπαιζαν ζάρια κ.ά. Από τις αρχές του Η’ αιώνα οι ακρωτηριασμοί, με την ένταξή τους στην ποινική νομοθεσία, κατάντησαν ένα οικτρό φαινόμενο του βυζαντινού καθημερινού βίου. Σε ορισμένες περιόδους έπαιρναν διαστάσεις τρομακτικές. Σε κάθε βήμα συναντούσε κανείς ανθρώπους με κλαδεμένα μέλη.

Ρινοτομία
Ήταν ο ποιο συνηθισμένος ακρωτηριασμός. Θύματα ακόμα και αυτοκράτορες. Επιβαλλόταν για πολλά και ποικίλα εγκλήματα, πολιτικά και του κοινού δικαίου, και έπληττε άτομα όλων των τάξεων, κρατικούς αξιωματούχους, κληρικούς και απλούς πολίτες.

Αποτελούσε είδος βασανιστηρίου αλλά και ηθικής, κοινωνικής και πολιτικής εξόντωσης σε περιόδους εσωτερικών αναστατώσεων ή θρησκευτικής διαμάχης, όπως στα χρόνια της εικονομαχίας. Επιβαλλόταν συνήθως στους δίγαμους, αιμομίκτες, πορνεύοντες σε μοναστήρι, βιαστές, απαγωγείς κοριτσιού κ.α.
Επιβαλλόταν και στους μοιχούς μαζί με ξυλοδαρμό δημόσιο και κούρεμα ατιμωτικό. Σε περίπτωση μοιχείας ελεύθερης με δούλο η γυναίκα μαστιγωνόταν, κουρεύονταν και έχανε τη μύτη της ενώ ο δούλος καιγόταν ζωντανός ή θανατώνονταν με ξίφος.
Ρινοτομία στους Βυζαντινούς δεν σήμαινε πάντοτε αποκοπή της μύτης με μαχαίρι, κλάδεμα από τη ρίζα, όπως γινόταν επί τουρκοκρατίας. Έκοβαν με μια κοφτερή λαβίδα, ψαλίδιζαν δηλαδή, μόνο τον χόνδρο που χωρίζει τους δύο ρώθωνες. Έτσι η μύτη, χωρίς το εσωτερικό υποστήριγμα, έγερνε στο πλάι. Η αποκοπή του χόνδρου γινόταν από χειρουργό.

Γλωσσοτομία
Ποινή επί ψευδορκία.

Ταυτοπάθεια
Πολλές φορές, έκοβαν το μέλος του σώματος που είχε προκαλέσει την εγκληματική πράξη ή επέβαλλαν την ταυτοπάθεια. Έκοβαν την γλώσσα του ψεύδορκου, έριχναν στην πυρά τον εμπρηστή και φούρκιζαν τον φονιά ληστή στο σημείο ακριβώς που έγινε η ανθρωποκτονία.

Ο χρονογράφος Γεώργιος Κεδρηνός αναφέρεται στον βαρύ κολασμό με τη μέθοδο της ταυτοπάθειας μιας ομάδας αρρενοφθόρων (παιδεραστών) στον δεύτερο χρόνο της βασιλείας του Ιουστινιανού. Ανάμεσά τους και δύο επίσκοποι, ο Ησαΐας ο Ρόδιος και ο Αλέξανδρος Διοσπόλεως Θράκης. Ακρωτηριασμός των γεννητικών μορίων, έμπηξη μυτερών καλαμιών στην ουρήθρα, γύμνωση, περιαγωγή στους δρόμους, θάνατος.

Καυλοκοπία
Ήταν θανατηφόρα εξαιτίας της αιμορραγίας που προκαλούσε. Με αποκοπή των γεννητικών οργάνων κολάζονταν και οι κτηνοβάτες. Βλ. ταυτοπάθεια. Ο Ιουστινιανός και η Θεοδώρα χρησιμοποιούσαν την απειλή αποκοπής των γεννητικών μορίων ως όπλο τρομοκρατίας ή εκδικητικό μέσο εναντίον των αντιφρονούντων και μη υπάκουων. Για να εξοντώσει έναν επίφοβο εχθρό το αυτοκρατορικό ζεύγος έδινε εντολή να χαλκευθεί κατηγορία για παιδεραστία, με συνέπεια τον άμεσο ακρωτηριασμό του. Αυτή την τύχη είχε κάποιος Βασιανός που τόλμησε να μιλήσει σαρκαστικά για την Θεοδώρα.

Εκτύφλωση
Στο Βυζάντιο τους ακρωτηριασμούς ακολουθεί σε συχνότητα η εκτύφλωση. Ως ποινή, βασανιστήριο, ανταπόδοση, ως προληπτικό ή κατασταλτικό μέτρο η εκτύφλωση κυριαρχεί στον δημόσιο και ιδιωτικό βίο επί αιώνες με την τραγικότητα και τη φρίκη που προκαλεί. Η ευκολία προσφυγής σ’ αυτή την αποτρόπαιη τιμωρία ή εκδίκηση εξεικονίζει, περισσότερο από κάθε άλλο κοινωνικό χαρακτηριστικό βίας και ανομίας, τα ήθη του Βυζαντίου.

Κολασμός για τα εγκλήματα κατά της εξουσίας η εκτύφλωση είχε καταντήσει καθημερινό φαινόμενο εξαιτίας των μόνιμων εσωτερικών αναστατώσεων και των αδιάκοπων πολέμων, εξωτερικών και εμφύλιων, της πολιτικής διαφθοράς, των αναρίθμητων ανταρσιών, στάσεων και στρατιωτικών κινημάτων, των πραξικοπηματικών ανατροπών, της εξοντωτικής θρησκευτικής διαμάχης, του ανταγωνισμού των φατριών και της αρχομανίας… Θύματα αυτοκράτορες, πατριάρχες, στρατηγοί, βασιλόπαιδες, αξιωματούχοι. Αλλά και ιερόσυλοι, αιρετικοί και μάγοι…
Η εκτύφλωση προβλεπόταν αρχικά από την νομοθεσία αλλά μόνο για τους ιερόσυλους. Με αυτοκρατορική, ωστόσο, εντολή ή συγκατάθεση θα επεκταθεί αυθαίρετα και στα εγκλήματα καθοσιώσεως, για κάθε δηλαδή επιβουλή κατά της εξουσίας και του βασιλικού οίκου… Ο αυτοκράτορας, επίγειος εκπρόσωπος του θεού, ενσαρκώνει το ιερό και όσιο, όποιος επιβουλεύεται τον μονάρχη και την εξουσία προσβάλλει τα ιερά και τα όσια, ασεβεί στο θείο, είναι επομένως ιερόσυλος…
Δεν περνούσε μέρα στην Κωνσταντινούπολη χωρίς εξομματισμούς και φονικά, γράφει ο Νικήτας Χωνιάτης. … η βασανιστική αυτή ποινή εφαρμοζόταν με δύο τρόπους. Ο πρώτος, με πυρωμένο σίδερο που κρατούσε ο δήμιος μπροστά στα μάτια του θύματος. Ο δεύτερος, με τη χρησιμοποίηση αιχμηρών αντικειμένων ή με κάποιο καυτό ή κοχλαστό υγρό.
Οι Βυζαντινοί συνήθιζαν και τις ομαδικές τυφλώσεις αιχμαλώτων. Κορυφαίο παράδειγμα, ίσως το πιο μαζικό και βάρβαρο της ιστορίας, η εκτύφλωση 15.000 Βουλγάρων στρατιωτών του Σαμουήλ, ύστερα από την μάχη του Μελένικου, το 1014.


Κάψιμο βιβλίων
Το Βυζάντιο έχει και ένα άλλο θλιβερό προβάδισμα. Τη δημόσια ρίψη στην πυρά ανεπιθύμητων βιβλίων. Διαπομπεύονταν -«περιβωμίζονταν»- μάλιστα και οι κάτοχοί τους στους δρόμους της «βασιλεύουσας». Ήταν η εποχή που απαγορεύτηκε η διδασκαλία της φιλοσοφίας και έκλεισαν -το 529 με εντολή του Ιουστινιανού- οι αθηναϊκές σχολές. Όπως μας πληροφορεί ο χρονογράφος Ιωάννης Μαλαλάς ρίχτηκαν στην πυρά ελληνικά βιβλία των κλασσικών και μετακλασικών χρόνων και έργα τέχνης πολυμίσητα για τη νέα θρησκεία.
Δεν είναι το μοναδικό περιστατικό. Το 724 ο εικονομάχος αυτοκράτορας Λέων Γ’ πρόσταξε να πυρποληθεί η περίφημη Οικουμενική Σχολή, το ανώτατο πνευματικό ίδρυμα της εποχής, όπου στεγαζόταν η μεγαλύτερη βιβλιοθήκη του Βυζαντίου, επειδή οι δάσκαλοι του εκπαιδευτηρίου αρνήθηκαν να γνωματεύσουν εναντίον της λατρείας των εικόνων.
Οι χρονογράφοι Κεδρηνός, Ζωναράς, Γλυκάς και Μανασσής βεβαιώνουν ότι ο αυτοκράτορας έδωσε εντολή να κυκλωθεί από ένοπλους στρατιώτες το κτίριο κατά την διάρκεια της πυρκαγιάς και να απαγορευθεί η έξοδος του προσωπικού από τη Σχολή, με αποτέλεσμα να καούν όχι μόνο οι θησαυροί της βιβλιοθήκης αλλά και οι διδάσκαλοι.
Επτά περίπου αιώνες αργότερα, το 1463, δέκα χρόνια μετά την άλωση, ο πατριάρχης Γεννάδιος (Γεώργιος Σχολάριος) έκαψε το βιβλίο του Πλήθωνος (Γεμιστού) «Νόμοι», εξαιτίας εισηγήσεών του για πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις. Έτσι εγκαινίασε η Εκκλησία τη δράση της μετά τον σκλαβωμό του Γένους…

Ο Μ. Κωνσταντίνος καίει βιβλία.

Κρατούμενοι ως πειραματόζωα
Οι Βυζαντινοί είναι οι πρώτοι που χρησιμοποίησαν κρατουμένους ως πειραματόζωα για ιατρική έρευνα. Έχουν, δηλαδή, τα πρωτεία στα λεγόμενα επιστημονικά βασανιστήρια. Ο Θεοφάνης μας πληροφορεί ότι επί Βασιλείου Β΄ Βυζαντινοί πράκτορες πήγαν στη Βουλγαρία με αποστολή την απαγωγή ενός χριστιανού εξωμότη. Οι πράκτορες κατόρθωσαν να τον αρπάξουν και να τον μεταφέρουν δέσμιο στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί, αφού του έκοψαν χέρια και πόδια, κάλεσαν τους γιατρούς. Κι εκείνοι τον άνοιξαν ζωντανό με τα νυστέρια τους από τα γεννητικά όργανα ως το στέρνο για να μάθουν τα μυστικά του ανθρώπινου σώματος.

Διαπόμπευση
Η διαπόμπευση, η ατιμωτική δηλαδή περιαγωγή καταδίκου στους δρόμους και η παράδοσή του στη χλεύη, στους ονειδισμούς αλλά και στις βάναυσες επιθέσεις του όχλου ήταν το κατ’ εξοχήν βυζαντινό βασανιστήριο. Άγριος βασανισμός ψυχικός και σωματικός γιατί η περιφορά των θυμάτων στην Αγορά συνοδευόταν όχι μόνο από τον ηθικό εκμηδενισμό τους, με τις λοιδορίες και τις προσβολές αλλά και από βιαιοπραγίες και κάθε λογής κακώσεις.
Δεν ήταν «ιδία ποινή», αποκλειστική δηλαδή η διαπόμπευση, αλλά προσθετική, συμπληρωματική και εφαρμοζόταν πριν από την τελική τιμωρία – πριν από τη φυλάκιση, τον ακρωτηριασμό, την εκτύφλωση ή τη θανάτωση…
Πριν από την διαπόμπευση, τον «θρίαμβο» όπως την αποκαλούσαν χλευαστικά, μαστίγωναν σκληρά τον κατάδικο, τον κούρευαν «εν χρω», τον ξούριζαν (μαλλιά, γένια, μουστάκι, φρύδια), μουτζούρωναν το πρόσωπό του με καπνιά ή το άλειφαν με πίσσα, τον στεφάνωναν με μια πλεξάνα σκόρδα, τον τύλιγαν με βρωμερά άντερα από το χασαπιό, κρεμούσαν στο λαιμό του σαπιοκοιλιές και στους ώμους του κουδούνια.
Κατά την πάνδημη περιαγωγή του στους δρόμους και στην αγορά ή στον Ιππόδρομο κάθιζαν το θύμα γυμνό ή ημίγυμνο σε γάιδαρο, παλιομούλαρο, ψωριασμένη καμήλα, ακόμα και σε γελάδα ανάστροφα και το υποχρέωναν να κρατάει την ουρά του υποζυγίου.

Στην πομπή που σχηματιζόταν προπορεύονταν σαλπιγκτές και διαλαλητές. Και το πλήθος των συγκεντρωμένων περίεργων του πετούσαν στο πρόσωπο λάσπες και ανθρώπινες ακαθαρσίες, άδειαζαν πάνω του δοχεία με ούρα, τον χτυπούσαν στο στόμα με βορβορώδη εντόσθια σφαγίων. Μουτζούρωναν παλάμες και δάκτυλα με την καπνιά και τη γάνα των τσουκαλιών και των τζακιών, ζύγωναν τον «γαϊδουροκαθισμένο» και τον πασάλειβαν. Τον έφτυναν, τον πετροβολούσαν, τον χτυπούσαν με ραβδιά και μαστίγια, τον έβριζαν, τον λοιδορούσαν.
Διαπομπεύονταν γιατροί που δεν εφάρμοζαν καλή θεραπεία με αποτέλεσμα να πεθάνει ο ασθενής. Ανάγκαζαν, μάλιστα, τον άτυχο Ασκληπιάδη να κρατάει κατά την περιαγωγή δοχείο νυκτός…
Ακόμα και εκταφές και διαπομπεύσεις νεκρών γίνονταν στην Κωνσταντινούπολη. Όπως το πτώμα του αυτοκράτορα Λέοντος Ε’ του Αρμενίου που ύστερα από τη δολοφονία στο ναό σύρθηκε -το 820- στους δρόμους και ρίχτηκε στον Ιππόδρομο. Ξέθαψαν τον πατριάρχη Ιωάννη «μετά του ωμοφορίου» και έφεραν τα λείψανά του στον Ιππόδρομο σε ημέρα αγώνων. Εκεί, μπροστά στο πλήθος, αφού αποκάλυψαν και μαστίγωσαν τον σκελετό -«έτυψε μαγκλάβια»- τον έκαψαν.

Απίστευτες φρικαλεότητες
Μετά το πραξικόπημα και τον αποκεφαλισμό του στρατηγού Αλέξιου Βρανά ο αυτοκράτορας Ισαάκιος Άγγελος πρόσταξε να περιαχθούν στους δρόμους της Πόλης το κεφάλι του κι ένα πόδι καρφωμένα σε παλούκια. Αλλά δεν αρκούσε η εκπόμπευση των λειψάνων του στασιαστή. Κατά την διάρκεια του επινίκιου γεύματος στο παλάτι ο αυτοκράτορας ζήτησε το κεφάλι του Βρανά και το κύλησε στο πάτωμα ανάμεσα στους συνδαιτημόνες. Άρχισαν τότε όλοι να το λακτίζουν πέρα-δώθε, «δίκην σφαίρας», όπως γράφει ο Ν. Χωνιάτης, που περιορίζεται να χαρακτηρίσει την πράξη του αυτοκράτορα «επεισόδιον ουκ ευπρεπές».
Ο Αλέξιος Κομνηνός έβρασε κάποιον σε καζάνι και έστειλε ύστερα το πτώμα του στους οικείους του μέσα σε μεγάλο κοφίνι. Άλλον έκλεισε σε σακί και τον πέταξε στη θάλασσα. Για τον αρχηγό όμως των στασιαστών ήταν πιο εφευρετικός. Πρόσταξε να ετοιμάσουν ένα χαλκωματένιο στέμμα, άνοιξε τέσσερες τρύπες γύρω-γύρω, στερέωσε το «διάδημα» στο κεφάλι του θύματος και έμπηξε με σφυρί τέσσερα σιδεροκάρφια από τις τρύπες στο κρανίο…
Οι αυτοκρατορικοί δήμιοι άλειφαν τα γένια και τα μουστάκια του δεμένου χεροπόδορα θύματος με κηρέλαιο και έβαζαν φωτιά με αποτέλεσμα να καίγεται το κεφάλι σαν αλειμματοκέρι. Άλλοτε, αντί κηρέλαιο, χρησιμοποιούσαν πίσσα και ελαιόλαδο.
Κατά την περίοδο των ενδοχριστιανικών διενέξεων οι αντιμαχόμενες μερίδες συναγωνίζονταν σε βασανισμούς και κακουργίες, απαράλλαχτα όπως κατά τους θρησκευτικούς πολέμους στη Δύση. Έγδαραν λ.χ. το γενειοφόρο τμήμα του προσώπου ενός μοναχού βγάζοντας το δέρμα μαζί με τα γένια. (Υπενθυμίζουμε ότι όλες οι πληροφορίες στο βιβλίο του Σιμόπουλου είναι τεκμηριωμένες και ότι από τις αποτρόπαιες αυτές πράξεις που αναφέρει μόνο ένα μέρος αντιγράφουμε εδώ)
Η Θεοδώρα βασάνιζε τους εχθρούς της τυλίγοντας και σφίγγοντας με βούνευρο το κεφάλι τους τόσο πολύ που έβγαιναν τα μάτια από τις κόχες.

Γδάρσιμο ζωντανών ανθρώπων
Ο δρουγγάριος των βυζαντινών πλωίμων (στόλαρχος) Νικήτας Ωορύφας (Θ’ αιώνας), που διακρίθηκε στις εκστρατείες κατά των Αράβων πειρατών, όταν αιχμαλώτιζε χριστιανούς εξωμότες στα εχθρικά καράβια, τους έγδερνε ζωντανούς. Χάραζε το δέρμα στον αυχένα και τραβούσε με δύναμη λωρίδες ως τις φτέρνες.

Βράσιμο σε κοχλαστή πίσσα
Ο προηγούμενος Ωορύφας άλλους εξωμότες κρεμούσε με τροχαλία πάνω σε καζάνια με κοχλαστή πίσσα και τους άφηνε, χαλαρώνοντας τα σχοινιά, να βυθιστούν λέγοντας πως τους βαφτίζει στη νέα θρησκεία τους.

Ανασκολοπισμός-Παλούκωμα
Η περιγραφή που ακολουθεί είναι από τον Σερραίο συγγραφέα Γιώργο Καφταντζή και αναφέρεται στο βιβλίο του «Η ΣΕΡΡΑΪΚΗ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΣΥΝΑΔΙΝΟΥ», έκδ. της Μητροπόλεως Σερρών 1989.

«Το παλούκωμα (φούρκισμα, ανασκολοπισμός) γίνονταν δημόσια και σε θέση περίοπτη με τον εξής τρόπο. Έπαιρναν μια μακριά ως 3 μέτρα σούβλα σιδερένια ή ξύλινη με σιδερένια μύτη, την οποία κουβαλούσε ο κατάδικος στον ώμο ως τον τόπο του απαίσιου μαρτυρίου. Εκεί τον ξάπλωναν καταγής μπρούμυτα γυμνό μέχρι τη μέση και χειροπόδαρα με ανοιγμένα σκέλια. Ύστερα ο μπόγιας αφού ξέσχιζε το πανταλόνι και φάρδαινε με το μαχαίρι την τρύπα του απευθυσμένου, έχωνε τη σούβλα αλοιμένη λίπος για να γλιστρά και χτυπώντας σιγανά προσέχοντας να μη βλάψει βασικά όργανα όπως τα έντερα, καρδιά, πλεμόνια, την έβγαζε από το πίσω μέρος της δεξιάς πλάτης..»

Συντριβή των Αρθρώσεων
Αποκοπή των τενόντων με μαχαίρι
Προκαλούσε παράλυση.
Ευνουχισμός
Μια από τις πολυδοκιμασμένες μεθόδους για οριστικό παραμερισμό, για αχρήστευση και στιγματισμό εχθρών, αντιπάλων αντιφρονούντων και κυρίως νεαρών διεκδικητών ή κληρονόμων του θρόνου ήταν ο ευνουχισμός… Αναρίθμητα τα περιστατικά βίαιου ευνουχισμού για πολιτικούς λόγους.
loading...
Post A Comment
  • Blogger Comment using Blogger

21 σχόλια :

  1. Στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία,
    που πολλά χρόνια αργότερα, μετά την πτώση της,
    ονομάσθηκε από τον Wolf Βυζάντιο και εκατοικείτο από σαράντα και πλέον λαούς,
    οι Ρωμαίοι επέβαλον ένα βάρβαρο θεοκρατικό καθεστώς.
    Βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν κυρίως Ελληνες.

    Στους έντεκα αιώνες του Βυζαντίου, δεν γράφτηκε ούτε ένα αξιόλογο βιβλίο, που να διαβάζεται και σήμερα.
    Δεν ανηγέρθη ούτε ένα μνημείο πολιτισμού, πλην της Α. Σοφίας.

    Αυτό ήταν το Βυζάντιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανοησίες αστοιχιωτες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μπούρδες ...πες κι άλλες.ετσι φαίνεται ότι εισε αστοιχειωτος....κι όμως ζουν ανάμεσα μας....και δεν το πιστευα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. απο τα εικονιδια που
    ποσταρετε
    λειπει η μονη αληθεια
    ο φιλος του αρτεμη σωρρα
    ο μπαλαντινας που κατεσφαξε
    τη παιδοψυχιατρο θωμη κουμπουρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Η βαρβαρότητα είναι βαρβαρότητα. Τα εγκλήματα των τζιχαντιστων, δηλαδή των ισλαμιστών τα βιώνουμε σχεδόν καθημερινά ανα τον κόσμο. Εκατοντάδες χριστιανοι έχασαν τη ζωή τους πρόσφατα στη Σρι Λανκα στο όνομα κάποιου Αλαχ, από μουσουλμάνους που πιστεύουν ότι δολοφονώντας αθώους θα πάνε στον παράδεισο όπου τους περιμένουν εβδομήντα παρθένες, βουνά από πιλάφι και ποτάμια από μέλι.
    Είναι ατυχές να συγκρίνουμε τη βιαιότητα του μεσαίωνα με τη φρίκη και τον παραλογισμό των μουσουλμάνων ανα τον κόσμο, γιατί έτσι προσφέρεται και άλλοθι στα εγκλήματα των ισλαμιστών.
    Ο Χριστιανισμός στη σύγχρονη εποχή βρίσκεται υπό διωγμό, ειδικότερα στις μουσουλμανικές χώρες, ενώ η δήθεν πολιτισμένη Δύση κλείνει τα μάτια και τα αυτιά της μπροστά σε αυτά τα εγκλήματα. Κανενος δυτικού το αυτί δεν ίδρωσε για το πόσες εκκλησίες κάηκαν στη Συρία ούτε πόσοι χριστιανοί βρήκαν τραγικό θάνατο. Όποιος δε αντιδρά σε αυτή την κατάσταση χαρακτηρίζεται με ευκολία ισλαμοφοβικος και ακροδεξιός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΚΑΠΩΣ ΠΗΓΑΝ ΝΑ ΣΥΜΟΡΦΩΘΟΥΝ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ
    ΤΩΝ ΑΝΑΡΤΗΣΕΩΝ
    ΑΛΛΑ Ο ΖΑΓΚΛΑΡΑΣ mad dog
    ΜΕ ΤΑ ΣΥΝΕΧΗ ΨΕΥΔΩΝΥΜΑ
    ΖΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ ΣΤΟ ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΡΕ
    ΓΙΑ ΝΑ ΧΤΥΠΑΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ
    ΠΑΝΤΑ ΠΡΙΝ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
    ΜΕ ΤΑ ΑΘΛΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ ΤΟΥ
    ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΜΑΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ΜΗ ΨΑΡΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΧΑΜΕΝΟΥΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ, ΠΑΙΧΝΙΔΗ ΚΑΝΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΠΥΡΟΥΝ ΔΙΧΩΝΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.ΣΤΗΜΕΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΕΧΘΡΩΝ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ...ΑΠΑΞΙΩΣΤΕ ΤΟΥΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Το άρθρο έχει ημερομηνία 13 Αυγούστου 2019 και τα σχόλια 1 Μαϊου 2019. Ρε αρθρογράφε μήπως ξέρεις αν η κότα έκανε τ'αυγό η τ'αυγό την κότα. Ρε δεν θυμάσαι τι μαχαίρι έπεσε, από τα φιλαράκια σου, μόλις εμφανίστηκε ο Χριστιανισμός; Ρε που ζεις ακόμα και νομίζαμε πως έκλεισαν οι υπόνομοι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Μεγάλος αριθμός προσκυνητών του μαντείου των Δελφών αγανακτησμένοι κατά του αιγυπτιοφοινικικού διεφθαρμένου ιερατείου που χρησμοδοτούσε ανάλογα με το ποσό που εισέπρατε αντιδρούσε χέζοντας στον ναό του Απόλλωνα ! Το ληστρικό και ανθελληνικό ιερατείο ανήρτησε απόφαση με την οποία απειλούσε με βαρειές ποινές τους παραβάτες .Αποτέλεσμα οι χέζοντες αυξήθηκαν δραματικά . Ο Παυσανίας έκανε νόμο με τον οποίο επιβάλονταν βαρειές ποινές όπως θάνατος με βασανισμό στους παραβάτες . Η έκφραση *Ούτε στο ναό του Απόλλωνα να είχα χέσει * διασώθηκε από τους αρχαίους γιά να καταδείξει σκληρές και απάνθρωπες ποινές .Από αυτό φαίνεται οτι το μαντείο των Δελφών οι προγονοι μας το είχαν σε μεγάλη εκτίμηση (χεσμένο )και δεν χρειαζόταν και πολύ να κλείσει.Αλωστε οι διαδοχικές προδοσίες και συνεργασία με εισβολείς (πέρσες κλπ) το είχαν πλήρως απαξιώσει .Αυτά γιά κάποιους συγχρονους ηλίθιους που κατηγορούν τον χριστιανισμό γιά το κλείσιμο του μαντείου .Είναι ή δεν είναι γιά ανάλογη αντιμετώπιση !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το άρθρο αναφέρεται κατόπιν μεγάλης έρευνας για το τι γινόταν στο βυζάντιο,
      όπου ιεράτιο και παλάτι ανταγωνίζονταν στην θηριωδία κατά του λαού μας.

      Εσύ, ο τελευταίος των τελευταίων, μη έχοντας τίποτα να επιχειρηματολογήσεις επί
      του θέματος, βρίζεις με τον ποιο άνανδρο τρόπο το ιερότερο των προγόνων μου και
      λέω "μου" γιατί εσύ παρότι κρύβεσαι πίσω από το όνομα "Ελλην" δεν είσαι.

      Το μαντιο των Δελφών, που ονομάζονταν και ο "ομφαλός της γης" ήταν το μεγαλύτερο
      ιερό για χιλιάδες χρόνια όλων των Ελλήνων, ακόμη και σήμερα ερχοντε άνθρωποι από
      όλη την γη να θαυμάσουν τα ερίπια που άφησε ο ιουδαιοχριστιανισμός.

      Δεν πιστέυει κανείς σήμερα σε Θεούς, εξάλλου οι Θεοί ήταν οι δυνάμεις της φύσης,
      αλλά σαν Έλληνες πρέπει να σεβόμαστε τα σεβασματα των προγόνων μας, εξαιρούντε
      βεβαίως, εβραίοι, γύφτοι, αναρχοαλήτες και θρησκόπληκτες κότες.

      Ότι αθάνατο είπαν και έκαναν οι πρόγονοι μας στην κλασική Ελλάδα, στον πολιτισμό,
      έρευνα, φιλοσοφία, τεχνολογία, στα πάντα, είναι ανεξήτηλο στην ανθρωπότητα και
      ανέδειξε την Ελλάδα σαν το λίκνο του πολιτισμού, όλα βασίστηκαν στο Ολυμπιακό Πάνθεο.
      Ότι καταστροφικό και σκοταδιστικό έζησε και ζει η Ελλάδα, είναι έργο του
      ιερατίου που θέλει να σβήσει τον Ελληνισμό.

      Αυτά και άλλα πολλά, που αναφέρει ο Σιμόπουλος, είναι μια μικρή αλήθεια
      από τα εγκλήματα του ιουδαιοχριστιανισμού κατά των Ελλήνων.

      Εσύ και καναδυό ανώνυμοι αλήτες στο σάιτ, είστε η ντροπή της Ελλάδας!

      Διαγραφή
    2. Αναγκάζομαι ,καίτοι δεν είναι ότι καλύτερο ,να απαντήσω σε αυτό το ανήθικο και ποταπό υποκείμενο που εμφανίζεται όπως όλοι οι απατεώνες και εγκληματίες με πολλά ονόματα. Το σχόλιο μου αναφέρετε σε ένα ιστορικό γεγονός .Τοανήθικο ιερατείο που υποκίνησε τους τρείς ιερούς πολέμους που αποδυνάμωσαν την αρχαία Ελλάδα είναι υπεύθυνο για την μεγαλύτερη γενοκτονία και την εξαφάνιση παντελώς από το χάρτη της ακμάζουσας πόλης της Κίρα .Υπήρξε ανθελληνικό και συμμάχησε ,έναντι αμοιβής , με όλους τους εισβολείς (Κέλτες,Πέρσες,Ρωμαίους κλπ )πλήν Γαλατών με τους οποίους δεν πρόλαβε.Η απαξίωση στη συνείδηση των Ελλήνων οδήγησε στο κλείσιμο του κι αυτό είναι το νόημα της δημοσίευσης μου που σχολιάζει σημείο της ανάρτησης .Δεν είναι του επιπέδου κανενος νούν έχοντος να ανοίγει διάλογο με υπανθρώπους και κτήνη επιπέδου Ζάγκλου,Ζαγκλάρα και οτιδήποτε άλλο ποστάρει το υποκατάστατο ανθρώπινου κτήνους Ως έλλην και ως χριστιανός αρνούμε να τον εξυβρίσω ,διαπίστωση της κατάντιας ενός ατόμου κάνω και εύχομαι γιά το δικό του καλό να ακολουθήσει την κατάληλη θεραπεία γιά τον επανεξανθρωπισμό του

      Διαγραφή
    3. Είμαι περήφανος που αυτό το ανθρώπινο σκουπίδι που υπογράφει όπως όλοι οι απατεώνες με πολλά ονόματα ,Ζάγκλος ,ζαγκλάρας ,βουλγάρα πόρνη και τόσα άλλα με βρίζει απρόκλητα .Φαντασθείτε να μη το έκανε και να με εξυμνούσε .Δεν θα είχα μέρος να κρυφτώ .Οταν σε βρίζουν τα αγράμματα ψυχανώμαλα υποκατάστατα του ανθρωπίνου είδους το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να τα λυπηθείς και να εύχεσε να βρεθεί στο δρόμο τους ένας καλός ψυχίατρος που θα αδειάσει το βόθρο της ψυχής τους

      Διαγραφή
    4. ΖΑΓΚΛΕ,ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ ΤΗ ΚΥΡΑ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ.ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΜΑΣ ΝΑΟΥΣ.ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ.ΘΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΟΤΙ ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΝΑΟΙ ΜΑΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΣΦΥΚΤΙΚΑ ΓΕΜΑΤΟΙ.Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΖΕΙ ΚΑΙ ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ.ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ ΠΙΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΑΠΟ ΠΟΤΕ.ΑΝ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ.ΑΝ ΟΧΙ ΞΥΔΑΚΙ.ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΕΙ.ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ.ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΧΑΡΗ.ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΟΛΗ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ.ΜΠΟΡΕΙ ΠΟΤΕ ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ΙΟ ΦΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ....

      Διαγραφή
    5. @ Ελλην του κώλου

      Το παράδοξο είναι ότι πουθενά δεν σε έβρισα, ενώ εσύ με βρίζεις ακατάπαυστα!

      Σε έκανα παρατήρηση αχρείε, γιατί το άκρως χυδαίο σχόλιο σου δεν έχει
      σχέση με την ανάρτηση, παρά είναι ένας οχετός κατά του Ελληνισμού,
      κοινό γνώρισμα των προσκυνημένων τρωκτικών.

      Στην υφήλιο υπάρχουν πάνω από 20 χιλ θρησκείες, αλλά η ορθοδοξία είναι
      η αληθηνή, στην πραγματικότητα δεν είναι ούτε καν θρησκεία,
      παρά μια ιουδαϊκή αίρεση που αφάνησε τον λαό μας!

      Διαγραφή
  10. Ο ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΚΑΘΑΡΑ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΣΤΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΤΟΥΣ ΑΠΑΙΣΙΟΥΣ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΒΕΣΤΟ ΜΙΣΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΜΟΝΗ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ,ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ.ΑΘΛΙΟΙ ΤΥΠΟΙ ΣΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΣΥΧΝΑ ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΙ ΔΗΛΩΝΟΥΝ ΑΘΕΟΙ ΛΟΙΔΩΡΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ.ΤΟΛΜΟΥΝ ΑΛΛΩΣΤΕ ΝΑ ΛΟΙΔΩΡΗΣΟΥΝ ΤΟ ΙΣΛΑΜ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Καλημέρα και συγχαρητήρια για την ανάρτηση.
    Διάβασα το "Βασανηστήρια και εξουσία" του κ. Σιμόπουλου
    που είναι μια ιστορική έρευνα πριν πολλά χρόνια.

    Πραγματικά θέλει γερά νευρα η ανάγνωση του, η οποία δεν μπορεί να δώσει
    το μέγεθος της λύσσας των ιουδαιοχριστιανών κατά των Ελλήνων.

    Επίσης, δεν αναφέρεται η Σκυθόπολη, το στρατόπεδο εξόντωσης του
    ελληνισμού όπου εκατομύρια Έλληνες εφονευθησαν με βασανηστήρια.

    Ο μέσος χριστιανός σήμερα, με τον φόβο που του έχει φυτευσει επί εκατοντάδες χρόνια
    η ανθελληνικη εκκλησία, ΔΕΝ ΤΟΛΜΑ να αμφισβητησει το μέγα ψευδος του χριστιανισμού,
    παρά χωρίς να σκεφθεί καν απορίπτει την αλήθεια που κρρύβεται στα οστα εκατομύριων
    συμπατριωτών μας που βασανίσθηκαν και δολοφονήθηκαν από την δολοφονική μηχανή,
    Ρωμαϊκό ξίφος-εβραϊκό μίσος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΦΙΛΕ 8,18,ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΤΟ.Η ΕΛΛΑΣ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΗΣΕ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΝΤΑ ΠΟΛΕΜΟΥΣΑΝ ΓΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΝΤΙΧΡΗΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΩΝ ΤΥΠΩΝ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΦΟΥ ΤΟΥΣ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥΣ ΕΚΑΝΑΝ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΥΣ ΕΚΤΕΛΟΥΝ ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥΣ.ΕΣΥ ΦΙΛΕ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΝΟΙΑΖΕΣΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙΣ ΤΗΝ ΜΟΝΗ ΑΛΗΘΙΝΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΕΣΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜ ΠΟΥ ΘΕΩΡΕΙ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΖΩΟ,ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΗΔΟΝΗΣ,ΤΟΥΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΥΛΛΟΥΣ ΜΙΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΓΥΡΝΑΕΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΠΙΣΩ?ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΑΦΕΡΕΣΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ ΠΟΥ ΕΙΠΕ ΟΣΤΙΣ ΘΕΛΕΙ ΟΠΙΣΩ ΜΟΥ ΕΛΘΕΙΝ ΕΝΩ ΤΟ ΙΣΛΑΜ ΛΕΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΠΑΘΗ ΟΛΟΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ?ΤΟΛΜΑΣ ΟΜΩΣ?ΧΤΥΠΑΣ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ.ΩΣ ΑΘΕΟΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΕΣΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ?

      Διαγραφή
    2. Θα μπω στον κόπο να σε απαντήσω εν συντομία στα παράλογα που αναφέρεσαι.

      Η Ελλάδα μεγαλούργησε στην κλασική και πριν αυτής Ελλάδα, αυτή την Ελλάδα
      γνωρίζει όλος ο κόσμος και υποκλίνεται σε φιλοσόφους, ανδρεία και
      στα ευρήματα στου κόσμου τα μουσεία.

      Η γυναίκα στην αρχαιότητα ήταν ίση με τον άνδρα, στην παλαιστίνη (ισραήλ)
      όπως και στις ασιατικές χώρες, η γυναίκα είχε αξία όσο δύο γίδες, έτσι ήταν
      και έτσι είναι, οι μεγαλύτεροι παιδεραστές σήμερα είναι οι παπάδες,
      καθώς και κέντρο ακολασίας κιναιδων είναι το όρος.

      Μια θρησκεία που ο θεός δίνει διαταγές να εξοντωθούν λαοί και να σφάξουν ακόμη
      και παιδιά, μια θρησκεία που ο θεός βασανίζει αιώνια στην κόλαση τους αμαρτήσαντες
      (βασικά ΌΛΟΙ είναι αμαρτωλεί) αυτή είναι θρησκεία του μίσους, όχι της αγάπης,
      γιατί αγάπη είναι να συγχωρείς, όχι να βασανίζεις τους ανθρώπους αιώνια!

      Κανένας ισλαμιστής δεν με έβρισε την Ελλάδα, ούτε κανείς άλλος από άλλη θρησκεία,
      οι χριστιανοί μόνο βρίζουν τους προγόνους μου, ξέρεις, επί πολλές χιλιάδες χρόνια
      οι Έλληνες είχαν μια θρησκεία που μέσω αυτής μεγαλούργησαν, με το που ήρθε
      η ασιατική χολέρα, τα χαστούκια και η κατρακύλα στην χώρα μας,
      είναι ασταμάτητη, εκτός αν εσύ νομίζεις ότι είμαστε καλά!

      Σε σένα και σε όλους τους χριστιανούς θρησκευόμενους, έχω να πω, κρατάτε την πίστη σας μέσα στην ψυχή σας και μην βρίζεται
      τα σεβασματα των προγόνων μας, δεν είστε άξιοι να τους κρίνετε.

      Διαγραφή
    3. Η διαμάχη, που βασικά είναι ένα χυδαιολόγημα του αχρείου σχολιαστή "Ελλην",
      ξεκινά χωρίς να αναφέρεται στην ανάρτηση, λέγοντας ότι στους Δελφούς,
      το ιερότερο ιερό των Ελλήνων, οι Έλληνες αφόδευαν εκεί!

      Τη θα έλεγες αν εγώ έλεγα ότι οι Έλληνες αφοδευουν στον πανάγαθο τάφο?
      Για πες μου τι θα έλεγες!!!!!!!!

      Διαγραφή
    4. Οσα αναφέρει ο Ελλην είναι ιστορικά καταγεγραμμένα και ο νόμος του Παυσανία υπάρχει ! γιά ψάξτο , όπως και η γενοκτονία της Κίρα και οι συμφωνίες του ιερατείου με τους εισβολείς .Δυστυχώς γιά τους φανατικούς το ιερατείο των Δελφών αποτελείτο από αιγυπτιοφοινικικά καθάρματα που επέβαλαν μετά το 1500 πχ μιά ξένη προς τα ελληνικά ιδεώδη και την ελληνική φιλοσοφία (εξόντωσε τους περισότερους φιλοσόφους ,Σωκράτη και δεκάδες άλλους ,και επιδιδόταν σε ίντρικές ,εκμετάλευση και ιερή πορνεία ως κοινή νταβατζήδες ?Τι σχέση ανόητοι φανατικοί μπορεί να έχουν αυτοί με Σωκράτη ,Πλάτωνα ,Αριστοκλή και λοιπούς φιλοσόφους που δολοφόνησαν ?ΕΛΕΟΣ η αμάθεια δεν είναι εγκλημα μπορεί να είναι κανείς αγράμματος και αμαθής αυτό διορθώνετε .Εγκλημα κατά του ιδίου του εαυτού του διαπράτει αυτός που φανατικά επιμένει στην αμάθεια και αυτοεξευτελίζετε .

      Διαγραφή
  12. ΕΛΛΗΝΕΣ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ με την ευχή της Παναγίας να είστε ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ .

    ΑπάντησηΔιαγραφή