ΜΑΣ ΑΦΗΝΟΥΝ ΚΑΙ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΚΛΕΨΟΥΝ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΟΧΙ ΝΑΙ..


1848 ή 1914;


Γράφει ο Στάθης

Ευρώπη. Η ανοιχτομάτα κόρη. Όπου ο κ. Μακρόν για να μη νικήσει η κυρία Λεπέν, σπάει κεφάλια διαδηλωτών και κόβει πρόστιμα
σε όσους δεν διαμαρτύρονται ευπρεπώς.

Η Ευρώπη με το Ευρωκοινοβούλιο της πλάκας, που δεν έχει καμιά αρμοδιότητα, με δικαίωμα λόγου ενός λεπτού ο κάθε ευρωβουλευτής. Για μια ερώτηση. Χωρίς απάντηση. Ποτέ άλλοτε στην ανθρώπινη ιστορία μια τέτοια κατά συνθήκην φάρσα!


Στο Καρλομάγνειο αυτό μόρφωμα οι άρχοντες της Εκτελεστικής Εξουσίας δεν εκλέγονται, ενώ οι ηγέτες των κρατών - μελών είναι μια πλειάδα ντήλερς, ένα υπηρετικό προσωπικό της οικονομικής τυραννίας.

Κι όμως, εκατοντάδες τόνοι χαρτί, αμέτρητη ηλεκτρονική ύλη περιστρέφονται γύρω απ’ αυτό το τίποτα, του δίνουν υπόσταση.

Μιλάμε κι ακούμε, διαλεγόμαστε και διαφωνούμε για ένα φάντασμα – αν θα μπορούσε να υπάρξει αλλιώς, αν θα μπορούσε να μετεξελιχθεί, αν πάει πίσω ή μπρος, αν το σύστημα έχει να χωρίσει τίποτα απ’ το αντισύστημα, μια ομηρική πολυλογία.

Για να λέγονται πολλά, τζόγος να γίνεται – για να γίνεται τζίρος.

Βεβαίως, δεν γίνεται αλλιώς! το παν είναι να μη φθάνουμε στην ουσία των πραγμάτων. Η Ευρώπη έριξε στη Γιουγκοσλαβία βόμβες απεμπλουτισμένου ουράνιου. Τώρα η Σερβία κάνει ό,τι μπορεί για να μπει στην Ένωση. Εν τέλει η Ένωση δεν θα μπορούσε να ‘ναι αλλιώς.

Δεν γεννήθηκε όπως οι ΗΠΑ από μια επανάσταση που στη συνέχεια γύρεψε να γίνει κάτι. Η Ένωση είναι απότοκο μιας συμφωνίας κυρίων απ’ τις κυρίαρχες τάξεις με στόχο τη διαιώνιση της ταξικής τάξης πραγμάτων.

Τη διαιώνιση της εκμετάλλευσης των ανθρώπων μέσα στις νέες (μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο) συνθήκες. Η ιστορία της Ένωσης είναι η ιστορία της Νέας Τάξης μέσα στις νέες συνθήκες, δια των όπλων του πολυπολιτισμού, του μεταμοντερνισμού και της πολιτικής ορθότητας.

Σήμερα η Ευρώπη είναι ένας χυλός. Σε επίπεδο συμβόλων ίσως καλύτερα εξ’ όλων να την απεικονίζει ο Αυστριακός δικέφαλος αητός – ο οποίος στο ένα του πόδι κρατεί σφυρί και στο άλλο δρεπάνι.

Ίσως επίσης να απεικονίζει το ίδιο αυτόν τον χυλό, το Ιταλικό Σύνταγμα (1947) που προέβλεπε ότι σκοπός του κράτους είναι η μετατροπή του σε σοσιαλιστικό.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΟΙΜΟΣ-ΑΘΗΝΑ



loading...

Δεν υπάρχουν σχόλια :