Δεν ξέρουν τι τους περιμένει…

Του Θανάση Κ.


    Σήμερα θα απαντήσω σε μερικά «ερωτήματα» που τίθενται συχνά στα τηλεοπτικά panels ή στις κοινωνικές συναναστροφές, και πρέπει να αντικρούονται κοφτά και απερίφραστα και αφοπλιστικά.


    Άλλα απ’ αυτά είναι «ρητορικά» ερωτήματα, άλλα είναι πραγματικά,

    άλλα τίθενται καλόπιστα, άλλα εντελώς κακόπιστα

    – όλα, όμως, είναι σκέτη προπαγάνδα! Συριζαϊκή προπαγάνδα!

    Που πρέπει να την απαντάμε, να την κάνουμε «φύλο και φτερό»

    και να την γυρίζουμε «μπούμερανγκ» σε όσους τη χρησιμοποιούν…

    Άντε γιατί σαν πολλά μας τα ’πανε…


    --Μας λένε για το κατώτατο μισθό που μειώνει ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα…

    Και πόσο «καλό» και «φιλολαϊκό μέτρο» είναι…

    Απάντηση: Δεν είναι μέτρο που παίρνει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα.     Είναι μέτρο που είχε ψηφίσει η κυβέρνηση Σαμαρά το 2013

    και επρόκειτο να εφαρμοστεί από 1ης Ιανουαρίου του 2017.

    Είναι μέτρο που καθυστέρησε ο ΣΥΡΙΖΑ δύο ολόκληρα χρόνια,

    γιατί μας έβαλε στο μεταξύ, στο τρίτο μνημόνιο…

 

    --Μας λένε, ότι παρ’ όλα αυτά η αύξηση του κατώτατου μισθού, έστω και καθυστερημένη, θα «ωφελήσει» τους εργαζόμενους και την οικονομία. Κι αυτό θα το «εισπράξει» δημοσκοπικά (και εκλογικά αργότερα) ο ΣΥΡΙΖΑ…

    Απάντηση: Όχι! Κατ’ αρχάς δεν πρόκειται να ωφεληθούν τίποτε οι εργαζόμενοι. Γιατί όλη την αύξηση που θα έπαιρναν, θα τους την «απορροφήσει» η αύξηση των φόρων (από τη μείωση του αφορολογήτου, που έχει ήδη ψηφίσει ο ΣΥΡΙΖΑ και θα ισχύσει από 1/1/2019). Αλλά και από την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών που έχει ήδη ψηφιστεί και ισχύει!

    Πράγματι, με το νόμο που είχε ψηφίσει η κυβέρνηση Σαμαρά, από 1ης Ιανουαρίου 2017 – δηλαδή εδώ και δύο χρόνια – οι εργαζόμενοι θα έβλεπαν αύξηση της τάξης των 65 ευρώ το μήνα στην τσέπη τους. Γιατί οι ασφαλιστικές εισφορές τους είχαν μειωθεί επί κυβέρνησης Σαμαρά και γιατί δεν θα πλήρωναν καθόλου φόρο μισθωτών υπηρεσιών…

    Το αφορολόγητο για τους εργαζόμενους ήταν τότε 9,500 χιλιάδες - και τους υπερκάλυπτε…

    Τώρα θα πάρουν παραπάνω γύρω στα 54 ευρώ. Γιατί στο μεταξύ αυξήθηκαν οι ασφαλιστικές εισφορές – από εκεί που τις είχε αφήσει ο Σαμαράς.

    Αλλά από τις αρχές του επόμενου χρόνου, θα μειωθεί (κι άλλο!) και το αφορολόγητο! Από τις 9,5 χιλιάδες που το είχε πάει ο Σαμαράς, και τις 8,7 χιλιάδες που είναι τώρα, θα πάει στις 5,7 χιλιάδες! Πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα τους «καλύπτει» πια το (μειωμένο) αφορολόγητο. Δηλαδή θα πληρώνουν φόρο ακόμα και όσοι παίρνουν κατώτατο μισθό!

    Πόσο πρόσθετο φόρο θα πληρώνουν;

    50-53 ευρώ το μήνα!

    Δηλαδή η καθαρή αύξηση που θα τους μείνει στην τσέπη θα είναι από… 0,76 ως 4 ευρώ, το μήνα! Δηλαδή τίποτε!

    Ουσιαστικά με το ένα χέρι τους δίνει «αύξηση» και με το άλλο τους τα παίρνει από την αυξημένη φορολογία (και τις ήδη αυξημένες ασφαλιστικές εισφορές).


    Κι έτσι η οικονομία δεν θα «ωφεληθεί» από την «αυξημένη ζήτηση»! Ποια αυξημένη ζήτηση, παιδιά; Το ένα ή τα τρία ευρώ το μήνα; Πλάκα κάνετε;

    Αντίθετα, η οικονομία θα πληγεί, γιατί οι επιχειρήσεις θα αναγκαστούν να πληρώνουν παραπάνω τους εργαζομένους τους - και σε μισθό και σε αυξημένες ασφαλιστικές εισφορές. Κι έτσι μπορεί να διώξουν κάποιους – ή/και να μη προσλάβουν καινούργιους!

    Τους το είπε και η Κομισιόν! Ακόμα και η Κομισιόν που ήταν τόσο «επιεικής» μαζί τους ως τώρα, τους το είπε κοφτά: ότι η αύξηση του κατώτατου μισθού, όπως γίνεται, θα πλήξει και την ανάπτυξη και την απασχόληση και τις επενδύσεις…

    Όποιος περιμένει «βελτίωση της οικονομίας» απ’ αυτό το μέτρο είναι βαθιά νυχτωμένος. Το ακριβώς αντίθετο θα συμβεί…

 

    --Μας λένε ακόμα, ότι παρ’ όλα αυτά, κάποιοι νεαροί εργαζόμενοι που θα πάρουν κάπως αυξημένες αποδοχές (έστω και κατά ένα πενηντάρικο τους αμέσως επόμενους μήνες – και μέχρι να τους αυξηθούν οι φόροι από 1/1/2019), θα νιώσουν «ευγνωμοσύνη» για την κυβέρνηση. Άρα ο ΣΥΡΙΖΑ κάτι θα «τσιμπήσει» δημοσκοπικά, ως τότε…

    Απάντηση: Όλοι ξέρουν - κι αν δεν ξέρουν, θα το μάθουν αμέσως - ότι κι αυτά τα «παραπανήσια» που θα πάρουν τώρα, θα τους τα πάρουν πίσω από τις αρχές της επόμενης χρονιάς.

    Και πάντως, οι «παροχές» εξασφαλίζουν ψήφους, αν ικανοποιούν, έστω και προσωρινά, τις προσδοκίες του κόσμου.

    Αν ο κόσμος περιμένει 1 και του δίνουν 2, τότε οι παροχές βοηθούν την κυβέρνηση που μοιράζει λεφτά.

    Αν ο κόσμος περιμένει 100 και του δίνουν 50, τα οποία θα του πάρουν πίσω έξη μήνες αργότερα, τότε οργίζεται – δεν «ευγνωμονεί» την κυβέρνηση…

    Πολύ περισσότερο θα εξοργιστούν όσοι θα χάσουν τη δουλειά τους, γιατί ο εργοδότης τους δεν αντέχει την αύξηση του κατώτατου μισθού και θα αναγκαστεί να απολύσει κάποιους για να κρατήσει τους υπόλοιπους…


    --Μας λένε ότι τα καλά νέα για την οικονομία και «η έξοδος στις αγορές», έτσι κι αλλιώς θα έχουν θετική απήχηση στην κυβέρνηση. Κι αυτό θα εκφραστεί τους επόμενους μήνες δημοσκοπικά…

    Απάντηση: Ποια «καλά νέα», παιδιά; Που τα είδατε;

    * Το επιχειρηματικό κλίμα, όπως το μετράει η Εurostat, επιδεινώθηκε στην Ελλάδα. Από τον καιρό που «βγήκαμε», υποτίθεται, από τα μνημόνια, δηλαδή από πέρσι τον Αύγουστο, το επιχειρηματικό κλίμα στην Ελλάδα επιδεινώνεται συνεχώς!

    Είμαστε η μόνη χώρα που βγαίνει από τα μνημόνια και το επιχειρηματικό κλίμα επιδεινώνεται.

    Είμαστε η μόνη χώρα της ευρωζώνης, όπου το επιχειρηματικό κλίμα έπεσε κάτω από ο όριο του 100 (κυριαρχούν οι απαισιόδοξες προβλέψεις)!

    * Η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας πέφτει συνεχώς επί ΣΥΡΙΖΑ. Επί διακυβέρνησης Σαμαρά η Ελλάδα είχε κερδίσει 41 – 45 θέσεις στη διεθνή κατάταξη ανταγωνιστικότητας (στους αντίστοιχους δείκτες του ΟΟΣΑ και της Παγκόσμιας Τράπεζας) μέσα σε δυόμιση μόλις χρόνια – κάτι που δεν έχει προηγούμενο!

    Στα τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης Τσίπρα η Ελλάδα έχασε τη μισή από την πρόοδο που είχε κάνει πριν – και συνεχίζει να πέφτει.

    * Η Ελλάδα υποχώρησε επί ΣΥΡΙΖΑ και στην διεθνή κατάταξη διαφθοράς! Πριν (επί Σαμαρά) ανέβαινε συνεχώς, τώρα έχει καταπέσει και πάλι. Στο Δείκτη της Διεθνούς Αμνηστίας είναι η δεύτερη χειρότερη χώρα στην ΕΕ (μετά την Βουλγαρία)…

    * Και σε ό,τι αφορά το πενταετές ομόλογο που εξέδωσε προχθές, αφήστε τα καλύτερα:

    Το αντίστοιχο ομόλογο που εκδόθηκε επί Σαμαρά τον Απρίλιο του 2014 είχε διπλάσια απόδοση από το συγκρίσιμο ομόλογο της Πορτογαλίας τότε. Σήμερα είναι εφταπλάσιο το κόστος του από το κόστος που δανείζεται η Πορτογαλία!

    * Για να πάρετε μια τελική εικόνα και να μη σας μπερδεύουν, τον Ιούνιο του 2014 το Ελληνικό χρηματιστήριο είχε φτάσει τις 1360 μονάδες – έξη μήνες νωρίτερα από την ημέρα που θα έβγαινε η Ελλάδα από τα μνημόνια (τότε).

    Σήμερα το Ελληνικό Χρηματιστήριο είναι στις 633 μονάδες (κάτω από τα μισά) έξη μήνες αφότου βγήκαμε – υποτίθεται – από τα μνημόνια!

    Ποια «καλά νέα», παιδιά; Που τα είδατε;


    --Μας λένε τέλος, ότι εντάξει, μπορεί να μην αποδίδουν πολύ οι «παροχές» στο εκλογικό σώμα, μπορεί να μην είναι και πολύ «θετικά» τα νέα από την οικονομία, αλλά τον στηρίζουν οι ξένοι!

    Απάντηση: Τον στήριζαν μέχρι να υπογράψει τις Πρέσπες! Αλλά αυτό τελείωσε. Τους το έκανε. Τώρα γιατί να εξακολουθήσουν να τον στηρίζουν;

    Τον έχουν πια ανάγκη; Όχι!

    Τα πάει καλά; Όχι!

    Εφαρμόζει τα συμφωνηθέντα στις μεταρρυθμίσεις; Το ακριβώς αντίθετο!

    Είναι ευχαριστημένοι με το έργο του; Όχι!

    Πυκνώνουν συνεχώς τα δημοσιεύματα του ευρωπαϊκού τύπου, ότι στα οικονομικά δεν τραβάει, κι ότι του έδειξαν «επιείκεια» ως τώρα για να ψηφίσει τις Πρέσπες. Τώρα που τέλειωσε αυτό, γιατί να εξακολουθούν να στηρίζουν την αποτυχία του – και τις «παρασπονδίες» του που επιδεινώνουν την αποτυχία του;

    Και πέρα από την αποτυχία στην Οικονομία, γιατί να καταπίνουν τη στήριξη που μόνος ο Τσίπρας στην Ευρώπη προσφέρει προς το καταρρέον καθεστώς του δικτάτορα Μαδούρο; Ήδη άρχισαν διεθνώς οι υπαινιγμοί, ότι μπορεί να μην είναι μόνον «ιδεολογικοί» οι λόγοι για τη στήριξη αυτή…


    Και τέλος, ποιοι τον στηρίζουν – αν τον στηρίζουν;

    Η Μέρκελ και ο Μακρόν! Δηλαδή οι τελειωμένοι στις χώρες τους!

    Αυτούς ποιος τους στηρίζει; Μετά τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών που προβλέπονται κόλαφος –και για τον ένα και για την άλλη – δεν θα ξέρουν πού να κρυφτούν…


    Συμπέρασμα: οι «παροχές» του Τσίπρα δεν θα τον βοηθήσουν. Ούτε αυτή τη φορά…

    Όπως δεν τον βοήθησε το προηγούμενο «κύμα» παροχών του περασμένου Φθινοπώρου. Όπου οι περισσότεροι «ευεργετηθέντες» περίμεναν πολύ περισσότερα - κάποιοι περίμεναν και δεν πήραν τίποτε - με αποτέλεσμα να εισπράξει περισσότερη οργή παρά ευγνωμοσύνη.

    Πήγε τώρα να αντιστρέψει την δυσμενή εικόνα από τις Πρέσπες, αλλά δεν τα καταφέρνει!

    Οι Πρέσπες θα εξακολουθούν να ρίχνουν βαριά τη σκιά τους πάνω στο ΣΥΡΙΖΑ. Κι όχι μόνο στη Βόρειο Ελλάδα.

    Σε αυτό βοηθά – καθημερινά πια – και ο Ζάεφ, εδώ που τα λέμε.

    Δεν περνάει μέρα να μην «πανηγυρίσει» ότι πέτυχε την πλήρη διεθνή αναγνώριση της «Μακεδονίας» του…

 

    Οι Έλληνες δεν ξέχασαν το Μακεδονικό! Δεν χρειάζονται «επιχειρήματα» να το «αποδείξουμε». Γιατί το ξέρουμε, το είδαμε, το διαπιστώσαμε: είναι το μόνο κοινωνικό ζήτημα που διαπέρασε την κοινωνία, την κινητοποίησε και την έβγαλε στους δρόμους, περισσότερο από κάθε άλλο ζήτημα στα 45 χρόνια της Μεταπολίτευσης. Για την ακρίβεια, περισσότερο απ’ όλα τα άλλα ζητήματα μαζί!


    Σήμερα οι Πρέσπες εισπράττονται ως «ήττα» και βιώνονται ως «βαθύ τραύμα», βαθιά στο συλλογικό υποσυνείδητο του Ελληνικού λαού.

    Κι αυτό ούτε ξεπερνιέται με κυβερνητικές φανφάρες (για την… «έξοδο» στις αγορές), ούτε ξεχνιέται με «επιδοματικές παροχές» – και μάλιστα της πλάκας.

    Ό,τι βιώνεται ως βαθύ τραύμα στο συλλογικό υποσυνείδητο κάθε λαού, προκαλεί τελικά πολύ μεγάλες και απότομες μετακινήσεις στο εσωτερικό της κοινωνίας.

    Σε όλες τις χώρες.

    Πολύ περισσότερο στην Ελλάδα, που γέννησε την Τραγωδία και το Έπος,

    την Αθηνά (Παρθένο και Πολέμαρχο), αλλά και την «υπέρμαχο Στρατηγό»,

    τον Οδυσσέα (και τον ακατανίκητο «νόστο» του),

    τον Ηρακλή (και την ενάρετη επιλογή του, αλλά και τη «μήνη» του),

    τους Λεωνίδες και τους Εφιάλτες,

    τους Διάκους που θυσιάζονται στην Αλαμάνα,

    τους Παπαφλέσσες που διαφθείρονται

    κι ύστερα εξαγνίζονται με την αυτοθυσία τους στο Μανιάκι,

    τους Τρικούπηδες και τους Βενιζέλους,

    το Ζορμπά και τον Καπετάν Μιχάλη,

    τις «γάτες του Αη Νικόλα» και το «Άξιον Εστί»,

    την Μαρία Κάλλας και το Στέλιο Καζαντζίδη,

    τους μύθους και τους ήρωες

    που ύφαναν το «είναι» του

    και σημάδεψαν την Ψυχή του Ελληνικού λαού.


    Αυτά τα άφατα, δεν είναι «συναίσθημα» που ξεθυμαίνει.

    Είναι Ψυχή, είναι Συνείδηση, είναι Ταυτότητα.

    Δεν μετριέται με αριθμούς,

    Δεν εξηγείται με θεωρίες,

    Δεν αντικρούεται με επιχειρήματα.

    Είναι η ίδια η συλλογική μας υπόσταση.

    Αυτή τραυμάτισαν!

    Κι ύστερα πάνε να την εξαγοράσουν με εμπαιγμούς «επιδομάτων»…

    Οι ανόητοι!

    Δεν ξέρουν τι «θηρίο» ξύπνησαν…

    Οι καημένοι!

    Δεν ξέρουν τι τους περιμένει…   


Γράψτε το Σχόλιο σας
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

Δεν υπάρχουν σχόλια :


Loading...