Ο τρίτος δρόμος χρειάζεται Ηγέτη!

Του Θανάση Κ.


     Από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 (κυρίως μετά το Μάη του ’68), στην παγκόσμια Αριστερά και Κεντροαριστερά, αναδείχθηκε το αίτημα του «Τρίτου δρόμου»…

    Τότε μίλαγαν για «Τρίτου δρόμο» προς τον Σοσιαλισμό, υποτίθεται…


    Και ως «τρίτο δρόμο», εννοούσαν κάτι διαφορετικό και διακριτό από τον παραδοσιακό Κομμουνισμό αφενός (που δεν συγκινούσε πολλούς πια), αλλά και την παραδοσιακή Σοσιαλδημοκρατία αφετέρου (που δεν συγκινούσε κανένα, αν και εκλογικά επικρατούσε σε πολλές χώρες…)

    Ο Τρίτος δρόμος λοιπόν, συμβόλιζε τότε την ανανέωση των κοινωνικών οραμάτων, την αναγέννηση των κοινωνικών κινημάτων, την πολιτική ταυτότητα που έψαχναν όλοι όσοι αμφισβητούσαν «τα κατεστημένα που γέρναγαν», ένα νέο ταξίδι στη Χίμαιρα…

     

    Τελικά ο «τρίτος δρόμος» εκείνης της εποχής, δεν οδήγησε σε ένα «Σοσιαλισμό με Δημοκρατία και Ανθρώπινο Πρόσωπο» όπως πίστεψαν οι οπαδοί του. Ανάμεσα στα «δύο κακά» που κατήγγελλαν τότε – τον Καπιταλισμό της Δύσης και τον Κομμουνισμό της Σοβιετικής Ένωσης – δεν αναδείχθηκε κάτι «τρίτο» και πιο «ελπιδοφόρο». Κατέρρευσε το ένα από τα δύο - ο Κομμουνισμός – και επικράτησε το άλλο – ο δυτικός Καπιταλισμός…

    Και οι πρώην οπαδοί του «Τρίτου δρόμου», στην μεγάλη πλειονότητα τους υπηρέτησαν μετά το Καπιταλισμό! Στη νέα, πιο «παγκοσμιοποιημένη» εκδοχή του πλέον…

    Ο «Τρίτος δρόμος στο Σοσιαλισμό» αποδείχθηκε … ο συντομότερος δρόμος στην καπιταλιστική «παγκοσμιοποίηση».

 

    Αν πάμε, όμως, λίγο πιο πίσω, θα διαπιστώσουμε πως πάντα, όταν οι λαοί ή οι διανοούμενοι βρίσκονται μπροστά σε ιστορικά αδιέξοδα, τότε αναζητούν κάποιον «τρίτο δρόμο».

    Στη Δύση αυτό βιώνεται με το Διαφωτισμό του 17ου Αιώνα. Όταν ανάμεσα στο «σκοταδισμό»- κυνισμό του «αρχαίου καθεστώτος» και στον ορμητικό Πλατωνικό ιδεαλισμό του Αναγεννησιακού πνεύματος,

    ανάμεσα σε αυτούς που φοβούνταν το χάος και την αναρχία και γι’ αυτό υπερασπίζονταν την «άνωθεν εξουσία», και σε εκείνους που αμφισβητούσαν την εξουσία, ξεπρόβαλε η ανάγκη μιας δυναμικής ισορροπίας:

    Στηριγμένης στη γνώση, στην αυτοσυνείδηση, στην Ελευθερία, στον «Ορθό Λόγο» και - κυρίως - στην Ισορροπία.

    Και τότε αναδείχθηκε η Αριστοτελική αρχή – θεμέλιο των κοινωνιών, της ηθικής και της ευημερίας τους: «Ουχ’ υπερβολή, ούδ’ έλλειψις!


    Κάθε πράγμα «με μέτρο».

    Ακόμα και τα «καλά», στην υπερβολή τους μπορεί να κάνουν κακό και να οδηγήσουν στο αντίθετό τους.

    --Η Ελευθερία του μέτρου, κατάργησε τις «κάθετες εξουσιαστικές δομές» (Αυτοκρατορικές και Εκκλησιαστικές) και γέννησε τον πολυκεντρισμό, τη χειραφέτηση των κοινωνιών, την αυτονόμησή τους και τον ανταγωνισμό μεταξύ τους. Άρα και τη συσσώρευση πλούτου, αλλά και τις συγκρούσεις τους…

    --Η Αισθητική του Μέτρου, έσπασε πατροπαράδοτες «φόρμες» αιώνων και γέννησε νέα πρότυπα, που αναζητούσαν την Αρμονία δεν την έπαιρναν ως «δεδομένη».

    --Η Γνώση του Μέτρου γέννησε τη σύγχρονη Επιστήμη. Όπου δεν προσπαθούσαν να επιβεβαιώσουν κλασικές «πατροπαράδοτες αλήθειες», αλλά να ανακαλύψουν την Αλήθεια! Με μελέτη, πειράματα, υπολογισμούς, ορθολογική αιτιοκρατία, έρευνα και μαθηματικές εφαρμογές.

    --Η Πολιτική του Μέτρου, γέννησε το Ρεαλισμό:

    Το ρεαλισμό της σύγκρουσης, αλλά και το ρεαλισμό του συμβιβασμού!

    Και την ανάγκη να τεθούν κοινά αποδεκτοί κανόνες και για τα δύο.

    Χωρίς αυτά η δημοκρατία δεν θα μπορούσε να υπάρξει δύο αιώνες αργότερα… 

    --Η Ηθική του Μέτρου, γέννησε τον Ανθρωπισμό. Δηλαδή την ανάγκη ηθικών κανόνων που δεν παραδίδονται άνωθεν ως «Θεία Εντολή», αλλά εσωτερικεύονται μέσα στις κοινωνίες με τη συναίνεση των ανθρώπων.

 

    Αυτή η συνεχής αναζήτηση δυναμικής ισορροπίας μέσα από την θεμελιακή εντολή «ουδ’ έλλειψις, ούχ’ υπερβολή» - όχι πολύ, ούτε λίγο – ήταν μια συνεχής πάλη, ανάμεσα σε «άκρα», «ακραίες λογικές», «ακραίες εκφάνσεις» πλούτου, ισχύος, ηθικών δοξασιών, πολιτικών δογμάτων και καθεστωτικών δομών.

    Γεννούσε τη συνεχή ροπή προς την εξέλιξη-ανατροπή - αλλά και την συνεχή αναζήτηση ισορροπίας.

    Κι αυτό μπολιάστηκε  στο DNA του Δυτικού Πολιτισμού από το Διαφωτισμό και μετά.

 

    Από τότε, οι λαοί και οι ηγεσίες τους και οι διανοητές τους αναζητούν τον «Τρίτο δρόμο», ανάμεσα στα κυρίαρχα δόγματα, ή επίφοβα «άκρα», ή «καθεστώτα» της εποχής τους.

    Η αναζήτηση της Αλήθειας, ή της Προόδου, ή της Ελπίδας, μετατρέπεται έτσι σε μια συνεχή «Οδύσσεια» ανάμεσα σε «Συμπληγάδες» που απειλούν να σε «μαγκώσουν» ή ανάμεσα σε «μυλόπετρες» που απειλούν να σε συντρίψουν, ή ανάμεσα σε κάποιου είδους «δίδυμα τέρατα», τύπου «Σκύλλας και Χάρυβδης», που απειλούν να σε αφανίσουν - αν κάνεις το λάθος και «λοξοδρομήσεις» προς τη μια ή προς την άλλη πλευρά…

     

    Τα περισσότερα μεγάλα πολιτικά (και θεωρητικά) ρεύματα του περασμένου αιώνα είναι μια αναζήτηση «τρίτου δρόμου» στην εποχή τους.

    --Ο Κέυνς και η (μικτή) Θεωρία του την περίοδο της Μεγάλης Κρίσης, είναι η χάραξη ενός Τρίτου δρόμου.

    --Ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ στις ΗΠΑ της δεκαετίας του 30, χαράζει κι αυτός Τρίτο δρόμο.

    --Ο Ντε Γκώλ στη Γαλλία κι αυτός «Τρίτο δρόμο» χαράζει το 1958, με τη «γαλλική ηγεμονία» (που οδήγησε αργότερα στη «γαλλική ουδετερότητα»).

    --Ο Μιτεράν στη Γαλλία της δεκαετίας του ’80, όπως και η Θάτσερ στη Βρετανία και ο Ρέηγκαν στις ΗΠΑ την ίδια εποχή, κάνουν τις μεγάλες τομές τους και τις «μεγάλες συνθέσεις» τους, χαράζοντας – εντελώς διαφορετικούς μεταξύ τους – «τρίτους δρόμους» για τις χώρες τους.

    --Όπως και ο Μάο Τσε Τουνγκ στην Κομμουνιστική Κίνα της δεκαετίας του 60 ή ο Τέγκ Σιάο Πίγνκ στη μετα-Μαόίκή Κίνη από τα τέλη της δεκαετίας του ’70…

 

    Όλοι αυτοί υπερβαίνουν αδιέξοδα που προϋπήρχαν, ξεπερνούν διλήμματα που κυριαρχούσαν ως τότε, κάνουν «υπερβάσεις» – επιλέγοντας ο καθένας το δικό του «Τρίτο δρόμο».

 

    Στην Ελλάδα τέτοιες «υπερβάσεις» αναζήτησης «τρίτου δρόμου», κατάφεραν να κάνουν στην εποχή τους:

    --ο Χαρίλαος Τρικούπης τον 19ο αιώνα (στηριγμένος στην κληρονομιά του Κουμουνδούρου),

    --ο Ελευθέριος Βενιζέλος, στις δύο πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα,

    --ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, στη δεκαετία του ’50 (στηριγμένος στην κληρονομιά Παπάγου-Μαρκεζίνη), αλλά και το 1974 (πάνω στα ερείπια της χούντας)

    Κάθε μεγάλο άλμα της χώρας πραγματοποιήθηκε επειδή κάποιος ηγέτης έκανε την «υπέρβαση» ενός τρίτου δρόμου.

    Και το αντίθετο: κάθε περίοδος στασιμότητας, καθίζησης, πολιτικής παραλυσίας και κοινωνικής παρακμής ανάγεται στην αδυναμία τέτοιας υπέρβασης: Όταν η χώρα συνθλίβεται ανάμεσα σε «Συμπληγάδες» και «μυλόπετρες», ανίκανη να βρει κάποιον «Τρίτο δρόμο»…

 

    Η περίοδος διακυβέρνησης Σαμαρά (Ιούλιος 2012 – Ιανουάριος 205), αξίζει να εξεταστεί ακριβώς γι’ αυτό:

    Γιατί αποτελεί την μοναδική προσπάθεια ως τώρα – τα τελευταία χρόνια - να χαραχθεί «Τρίτος δρόμος» μέσα από τα μεταπολιτευτικά αδιέξοδα:

    --Πρώτα-πρώτα ο ίδιος ο Σαμαράς είναι ο μόνος που μίλησε για «υπέρβαση», ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’90. Κανείς δεν το κατάλαβε τότε…

    --Ύστερα, ως ευρωβουλευτής στις Βρυξέλλες, ήταν ο μόνος που διαφώνησε ανοικτά τότε με την μονοδιάστατη νομισματική πολιτική της ευρωζώνης – που αργότερα οι ίδιες οι Ευρωπαϊκές αρχές θεώρησαν πως υπήρξε …«κατασκευαστικό λάθος» του ευρώ και προσπάθησαν να το θεραπεύσουν.

    Στο διεθνή τύπο είχε κάνει ιδιαίτερη αίσθηση η παρέμβαση του ευρωβουλευτή Σαμαρά (και η δημόσια διαφωνία του με τον Τρισέ). Στην Ελλάδα της… «αστακομανακαρονάδας», τότε, ούτε πήρε χαμπάρι κανένας…

    --Ύστερα ως αρχηγός της αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ο Σαμαράς προσφέρθηκε το Φεβρουάριο του 2010, να βάλει πλάτες στην τότε κυβέρνηση ΓΑΠ, για να ληφθούν τα αναγκαία μέτρα και να μην πάμε σε μνημόνια. Δεν είχε ξαναγίνει ποτέ κάτι τέτοιο: να προσφερθεί η Αντιπολίτευση να στηρίξει αντιδημοφιλή μέτρα της κυβέρνησης για να αποφευχθούν τα χειρότερα.

    Τον ειρωνεύτηκαν τότε! Ποιοι; Οι ίδιοι που μετά τον κατηγόρησαν ως… «λαϊκιστή»!

    --Λίγο αργότερα, αρνήθηκε να ψηφίσει το πρώτο Μνημόνιο γιατί διέβλεψε εγκαίρως τα λάθη του!

    Κι όχι μόνο διέβλεψε τα λάθη του, αλλά κατέδειξε και πως μπορούσαν να διορθωθούν. Δεν εισακούστηκε όμως…

    Και τότε διάλεξε το μοναχικό «τρίτο δρόμο», ανάμεσα στους «μνημονιακούς» από τη μία, που ψήφιζαν τα πάντα, χωρίς να τα έχουν διαβάσει - και τους παθιασμένους αντιμνημονιακούς από την άλλη, που βιάζονταν να… «καταργήσουν τα μνημόνια με ένα άρθρο και ένα νόμο».

    Λίγο αργότερα εκπρόσωποι των δανειστών άρχισαν να ομολογούν τα σφάλματα του πρώτου μνημονίου:               

    Από τον Olivier Blanchard επικεφαλής οικονομολόγο του ΔΝΤ τότε, μέχρι τον πρώην Πρόεδρο του Eurogroup τον κ. Ντάισελμπλούμ (αυτός ο τελευταίες έκανε δακρύβρεκτη «αυτοκριτική» αφότου έφυγε από τη θέση του!)

    Ο Blanchard μάλιστα όχι μόνο παραδέχθηκε ότι ήταν λάθος οι «πολλαπλασιαστές» του πρώτου μνημονίου, αλλά κι ότι ο σωστός «πολλαπλασιαστής» ήταν αυτός που από την αρχή είχε επισημάνει ο Αντώνης Σαμαράς!

    --Στη συνέχεια ο Σαμαράς παρά το γεγονός ότι επέμενε πως ήταν λάθος το Πρόγραμμα, ψήφιζε ωστόσο, όλα τα επί μέρους «σωστά» του. Ως Αντιπολίτευση την περίοδο 2010-11 ψήφισε περισσότερα μέτρα προσαρμογής (μεταρρυθμίσεις και περικοπές σπατάλης), απ’ όσα έχει ψηφίσει ποτέ Αντιπολίτευση στην Ελλάδα!

    Ψήφισε μέσα σε δύο χρόνια περισσότερα απ’ όσα έχουν ψηφίσει όλες οι άλλες αντιπολιτεύσεις μαζί όλες τις προηγούμενες δεκαετίες!

    Ανάμεσα στην καταναγκαστική εμμονή των «μνημονιακών» και στις ψύχωση των «αντι-μνημονιακών», επέλεξε σταθερά τον «τρίτο δρόμο»: να καταγγέλλει τα σφάλματα (για να διορθωθούν) - και να στηρίζει τα σωστά (για να εφαρμοστούν).

    Κανείς άλλος δεν το έχει αυτό κάνει ποτέ. Ούτε ως τότε, ούτε έκτοτε…

    --Στη συνέχεια, ως κυβέρνηση πια, διόρθωσε το μνημόνιο και εφάρμοσε τις περισσότερες μεταρρυθμίσεις που έχουν εφαρμοστεί ποτέ.

    Επέβαλε και στους δανειστές μείωση των φόρων (όπως το ΦΠΑ στην Εστίαση και η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών) την ώρα που μείωνε τα ελλείμματα. Ούτε κι αυτό έγινε ποτέ ξανά – ως τότε και έκτοτε…

 

    * Δεν το «έπαιζε» φιλελεύθερος. Ήταν φιλελεύθερος: Με τις μεταρρυθμίσεις που εφάρμοσε η ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής οικονομίας ανέβηκαν 41 θέσεις στη διεθνή κατάταξη μέσα σε 2,5 χρόνια. Έκανε τις περισσότερες αποκρατικοποιήσεις που έχουν γίνει ποτέ και τις περισσότερες μειώσεις φόρων που έχουν γίνει ποτέ, σε περίοδο που έκοψε τα ελλείμματα σε βαθμό που δεν έχουν κοπεί ποτέ (κατά 7 σχεδόν ποσοστιαίες μονάδες σε δυόμιση χρόνια). Κι ενώ ταυτόχρονα μείωνε το δημόσιο, κι έβγαζε τη χώρα στην ανάπτυξη.

    Αν αυτό δεν είναι ρεκόρ αληθινά φιλελεύθερης πολιτική, ποιο είναι;


    * Δεν το έπαιζε «υπερπατριώτης». Άσκησε γνήσια εθνική πολιτική: ανάγκασε το Ερντογάν να κάθεται φρόνημα την ώρα που σταματούσε τα τετελεσμένα της Τουρκίας στην ΑΟΖ, την ώρα που δημιουργούσε συμμαχίες ανάσχεσης της Τουρκίας (με Ελλάδα-Κύπρο-Αιγυπτο και Ισραήλ, πράγματα αδιανόητα ως τότε)…


    * Δεν το έπαιζε «υπέρ-δημοκράτης», αλλά όταν ξεσάλωσε η ΧΑ, έλυσε τα χέρια της Δικαιοσύνης να την παραπέμψουν ως «εγκληματική οργάνωση» και να τη βάλουν φυλακή. Μετά ήλθαν οι… τάχα μου «αριστεροί δημοκράτες» συνεργάστηκαν με τη ΧΑ για να ανατρέψουν το Σαμαρά και τώρα - τι σύμπτωση - η δίκη της ΧΑ έχει «παγώσει»…


    * Την ίδια στιγμή όμως, ο Σαμαράς καθάριζε σταδιακά το κέντρο της πόλης από την ανομία, σφράγιζε τα σύνορα και έδιωχνε λαθρομετανάστες από την Ελλάδα, μέσω «Αμυγδαλέζας». Τότε δεν υπήρχαν καν hot spots. Τώρα υπάρχει γενικευμένο χάος.

 

    Όλα αυτά που έκανε ο Σαμαρά – κι όσα δεν πρόλαβε να κάνει κι όσα δεν τον άφησαν να κάνει – ήταν ο «τρίτος δρόμος» για τη χώρα.

    --Στέρεα μέσα στην Ευρώπη, αλλά όχι ως «πειθήνιο ανδρείκελο» - όπως κάποιοι άλλοι, ονόματα δεν λέμε.

    --Αποφασιστικά μεταρρυθμιστής, αλλά όχι με «επικοινωνιακά πυροτέχνημα» - με αληθινές τομές.

    --Στέρεα δημοκράτης, αλλά αμείλικτος κατά των άκρων. Όλων των άκρων… 

    Ο Σαμαράς χάραξε τον Τρίτο δρόμο. Πρόλαβε κι απέδειξε ότι υπάρχει. Ότι είναι ρεαλιστικός. Ότι δουλεύει. Ότι βγάζει τη χώρα από το βάλτο…

    * Τον χτύπησαν ως «ακροδεξιό» οι εχθροί του! Αυτοί που συνεργάστηκαν με τη …ΧΑ για να τον ανατρέψουν...

    * Τον χτύπησαν ως «συναινετικό προς το ΠΑΣΟΚ» κάποιοι από το Κόμμα του. Αυτοί που τώρα ζητούν να συναινέσουμε προς το… ΣΥΡΙΖΑ!

    * Τον είπαν… «λαϊκιστή» αυτοί που υπηρέτησαν το «λεφτά υπάρχουν» του Γιώργου Παπανδρέου. Κι αυτοί που θαύμαζαν το «πρόγραμμα Θεσσαλονίκης» του Τσίπρα. Κι εκείνοι, οι δικοί του, που δεν ψήφιζαν τα μέτρα της διακυβέρνησής του, κι ύστερα παρακαλούσαν τον Τσίπρα και φέρει να ψηφίσει πολύ χειρότερα. Και αχρείαστα…

 

    Τι τα θέλετε;

    Σε περιόδους κρίσης, ο «Τρίτος δρόμος» είναι η σωτήρια υπέρβαση για ολόκληρη την κοινωνία.

    Αφορά όλους!

    Αλλά δεν τον μπορούν και δεν τον αντέχουν όλοι…

 

    ΥΓ, Και οι εθνικές απειλές απαιτούν ηγέτη – όπως και ο «τρίτος δρόμος».

    Και το Σκοπιανό, εδώ που το έφτασαν οι καραγκιόζηδες.

    Μόνο που στα εθνικά θέματα εκτός από «ηγέτης» χρειάζεται και «λαός».

    Τίποτε δεν χάνεται όσο ο λαός είναι όρθιος.

    Και τίποτε δεν σώζεται όταν ο λαός κοιμάται. Ή όταν ανοητεύει…
Post A Comment
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

4 σχόλια :

  1. ΝΑΤΟΣ ΠΑΛΙ Ο ΕΛΕΕΙΝΟΣ ΣΑΜΑΡΟΓΛΕΙΦΤΗΣ, ΘΑΝΑΣΑΚΗΣ Κ.

    ΕΠΙΑΣΕ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ!!

    ΚΑΙ ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΕΙ;

    "Ο Τρίτος Δρόμος Χρειάζεται Ηγέτη!"

    ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ Ο "ΗΓΕΤΗΣ" ΘΑΝΑΣΑΚΗ;

    ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΣΟΥ;;

    ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΣΟΥ ΞΑΝΑ-ΠΩ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ....

    Σήμερα θα σου πω μιαν ιστορία. Απίστευτη ιστορία…
    Μια ιστορία σχεδόν «θεατρική» – σε «πέντε πράξεις», μάλιστα…
    Και σε καλώ όχι να την πιστέψεις, αλλά να την ψάξεις! Να την τσεκάρεις!
    Να διασταυρώσεις όλες τις πληροφορίες που θα διαβάσεις μόνος σου…
    Όπως διασταύρωσα κι εγώ, όσα σου γράφω πιο κάτω.
    Κι είναι όλα αλήθεια! Ως την τελευταία λεπτομέρεια…

    Πράξη 1η:
    Υπήρχε το 1993 ένας τυχοδιώκτης πολιτικός από την Καλαμάτα, το όνομά του Αντώνης Σαμαράς,ο οποίος,αφού πρώτα, ως υπουργός εξωτερικών,έφερε στην Ελλάδα όλους τους φυλακισμένους Αλβανούς, ΠΡΟΔΩΣΕ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΟΥ και έρριξε την κυβέρνηση τού Κ.Μητσοτάκη, επειδή δεν του έφθανε το αξίωμα του υπουργού. ΄Ηθελε την αρχηγία τού κόμματος, ώστε να γίνη ο ίδιος πρωθυπουργός.

    Πράξη 2η:
    ΄Υστερα από αρκετά χρόνια, κατάφερε να γίνη ΑΡΧΗΓΟΣ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑ ΠΟΥ ΠΡΟΔΩΣΕ (!!!) και, ενώ είχε ήδη υπογραφεί το 1ο μνημόνιο,ως αντιπολίτευση διαλαλούσε πώς αυτός έχει τον τρόπο για να μας βγάλη από τα μνημόνια. Ο τρόπος ήταν τα «ΖΑΠΠΕΙΑ», τα οποία παρουσίαζε κάθε λίγο, ώστε να πείση τους αφελείς ψηφοφόρους!

    Πράξη 3η:
    Προεκλογικά, τον Ιούνιο του 2012, προκειμένου να πείση τους αφελείς «δεξιούς», διερρήγνυε τα ιμάτιά του πώς δεν πρόκειται σε καμμία περίπτωση να συνεργαστή με το Πασόκ!
    Η ακριβής δήλωσίς του:
    <<….. Και το λέω ρητά και κατηγορηματικά:
    ΑΠΟΚΛΕΙΩ ΚΑΘΕ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ. ΤΗ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΟΛΑ ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΕΚΕΙΝΕΣ ΟΙ ΣΥΝΤΕΧΝΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΑΛΛΑΞΗ ΤΙΠΟΤΕ ΣΤΗ ΕΛΛΑΔΑ.
    ΄Οσο το ΠΑΣΟΚ είναι στα πράγματα, ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΜΕ ΔΕΥΤΕΡΟ ΡΟΛΟ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, έχουν το κεφάλι τους ήσυχο.
    Δεν μπορούμε να βγούμε απ΄ την ύφεση μαζί με εκείνους που μας έφεραν στην ύφεση...>>

    Πράξη 4η:
    Μ΄αυτά και με άλλα ψέμματα, κατάφερε και κέρδισε τις εκλογές και έγινε επί τέλους πρωθυπουργός. Τύποις όμως, επειδή στην ουσία τον έσερνε από την μύτη ο υπέρβαρος αρχηγός του Πασόκ (με το οποίο δεν θα συγκυβερνούσε…)Τούρκογλου (Βενιζέλος).
    Και ώ τού θαύματος! Εφαρμόζοντας τα «Ζάππεια» έσωσε την Ελλάδα, υπογράφοντας το 2ο μνημόνιο!!
    Και επειδή κάποιο κόμμα του έμπαινε πολύ..στη μύτη και του έπαιρνε τους δεξιούς ψηφοφόρους που κατάλαβαν πως τους κορόιδεψε, ΑΥΤΟΣ Ο ΑΛΗΤΗΡΙΟΣ ΠΟΥ ΠΑΡΙΣΤΑΝΕ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ, χειραγωγώντας την Δικαιοσύνη, ΔΙΩΞΕ ΠΟΛΙΤΙΚΑ το τρίτο κόμμα της Βουλής, γράφοντας στους γεννητικούς του αδένες και το Σύνταγμα των Ελλήνων και την ίδια (την υποτιθέμενη) Δημοκρατία!!
    Με τηλεφωνήματά του στον εισαγγελέα Ντογιάκο, γνωστό και ως «παναθηναϊκάκια», φυλάκισε τον αρχηγό και την μισή κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος αυτού (Χρυσή Αυγή)!!

    Πράξη 5η:
    Αφού απέτυχε παταγωδώς και ο κόσμος τον καταψήφισε εκλέγοντας ως πρωθυπουργό τον διεθνιστοκομμουνιστή Τσίπρα, περιμένοντας την «ελπίδα», ο πολιτικάντης από την Καλαμάτα βρέθηκε στην αντιπολίτευση.
    Από εκεί, ως ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟΔΩΣΕ,ΕΓΙΝΕ ΟΥΡΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ψηφιζοντας:
    το 3ο μνημονιο..
    την χορήγηση της Ελληνικής..Ιθαγενείας (!!!) στους λαθροεισβολείς αφροασιάτες..
    το σύμφωνο συμβίωσης των ομοφυλοφύλων..
    την ανέγερση απανταχού της χώρας, μουσουλμανικών τεμενών…
    και αρκετά άλλα αντεθνικά νομοσχέδια.

    Κι όμως, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που νοσταλγούν αυτόν τον ΑΛΗΤΗΡΙΟ!!
    Και φυσικά, αδυνατώ να πιστέψω πώς αυτοί είναι τόσο ηλίθιοι. Όχι, το αποκλείω.
    Προφανώς, επί των ημερών Σαμαρά, θα λάδωσαν καλά το εντεράκι τους!
    Μάλλον τύπους σαν κι αυτούς, εννοούσε το παχύδερμο του Πασόκ όταν δήλωνε πώς «μαζί τα φάγαμε»….

    ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ολο τα ίδια μας λες ρε Θεμιστοκλή Κ. Τα κάνεις και αντιγραφή κάθε φοΡά που θέλεις να πεις ότι ο Σαμαράς δεν σου κάνει εσένα που έχεις πάρει εργολαβία το βρίσιμό του εδω και αλλού....
    Με τον Τσίπρα που έφερες θέλεις να μας πεις τι κερδίσαμε;
    Χάσαμε το εισόδημά μας,έκλεισαν οι τράπεζες, ανοίξαμε το όνομα των Σκοπίων σε αλλα συριζα έκδοση που εξεγέρθικαν και οι πέτρες, κόβονται συντάξεις, χάθηκαν επιδόματα, μπήκαν capital control, άρχισαν οι πλειστηριασμοί απο τις τράπεζες, διέλυσαν την υγεία, διορίζονται κατα χιλιάδες οι οπαδοι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αύξησαν την ανεργία έκανα την Ελλάδα κάρβουνο!!!

    Πατριώτη Θεμιστοκλή Κ. κόφτο γιατί έρχονται πονηρές ημέρες!
    Η γλώσσα που χρησιμοποιείς δεν πείθει ότι ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος κατέστρεψαν!
    Αντίθετα μάλιστα ήταν οι μόνοι που έδωσαν λίγη ελπίδα στο χάος...
    Δεν το λέω μόνο εγώ τό λένε όλοι στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
    Ο Σαμαράς θα ξαναγυρίσει σύντομα!
    Μόνο που εσεις θα κλαίτε ρε πετριώτη!!
    Ξέρεις γιατί;
    Γιατί ο λαός σας έμαθε ποτέ ξανά σαν εσας!!!
    Κόφτο και γράψε καταρχάς ποιο κόσμια και με επιχειρήματα γιατί φαίνεσαι αμόρφωτος και άσχετος όπου η λάσπη που πετάς είναι καταδικαστέα απο το λαό που θέλει να φύγουν χθες οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
    Και θα φύγουν σύντομα ως η χειρότερη κυβέρνηση Μαδούρο που έγινε ποτέ!
    ΥΓ.: Περιμένωκανένα καινούργιο σχόλι απο εδω και πέρα και οχι copy paste λάσπης που συνηθίζεις να κάνεις

    Τρύφων Κατραμάδος
    Άνεργος



    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ ΤΡΥΦΩΝΑ!

      ΠΕΙΝΑΜΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

      ΕΞΩ ΟΙ ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ

      ΤΩΡΑ ΕΚΛΟΓΕΣ

      Διαγραφή
  3. Τρύφωνα Κατραμάδο

    Δεν βλέπω να αντικρούης ως ψευδή όσα γράφω!

    Κι αυτό είναι κάτι που με ικανοποιεί!!

    Όσο γιά τον Τσίπρα:

    Εσείς οι ψωφοδεξιοί και όχι εμείς οι εθνικιστές, φέρατε στην εξουσία τους ψυχικά λεπρούς διεθνιστοκομμουνιστές, με την ΦΙΛΟΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ 44 ΕΤΩΝ.

    Κι εδώ λέω..υπερβολές;

    Κι επειδή, τα ανθρώπινα τα χαρακτηρίζουν οι Πράξεις κι όχι τα λόγια...

    Οι επί 44 συναπτά έτη πράξεις του κόμματός σας άλλο δείχνουν..

    Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΠΟΥ

    - Πρόδωσε την Κύπρο (που «κείται μακράν»),

    - Νομιμοποίησε τους εκδοροσφαγείς του ΚΚΕ και παρέδωσε την Ελλάδα στη μαρξιστική αριστερά,

    - Καθιέρωσε ως εθνική εορτή το παραμύθι τού Πολυτεχνείου,

    - ΄Εδωσε συντάξεις "εθνικής αντίστασης" στους ξενοκίνητους απάτριδες που έστρεψαν τα όπλα κατά τής ιδίας τής πατρίδος που τους γέννησε και σκότωναν τα Ελληνόπουλα που πήγαν στον Ελληνικό στρατό γιά να υπηρετήσουν την θητεία τους,

    - Φυλάκισε τους έντιμους και πατριώτες αξιωματικούς της 21ης Απριλίου,ανακαλώντας την χορηγηθείσα από τον ίδιο τον αρχηγό της,ψευτοεθνάρχη Καραμανλή, αμνηστεία, κάτι το οποίο αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία!

    -Επέτρεψε στην ασύδοτη αριστερή προπαγάνδα να παραχαράσση και να διαστρεβλώνη την Ιστορική Αλήθεια, κρατώντας φιμωμένη επί 40 χρόνια την πατριωτική παράταξη, στην οποία δημιούργησε ψεύτικες ενοχές. Και όταν οι σοσιαλκομμουνιστές εκραύγαζαν το σύνθημα «ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά»,αυτό το αισχρό κόμμα που καρπωνόταν τις ψήφους της δεξιάς,δεν τους απάντησε ούτε μία φορά πώς, η Δεξιά ήταν αυτή που ξαναέχτισε τα ερείπια που άφησε πίσω της η Σλαβόδουλη λαίλαπα τού "Κόμματος τού Εγκλήματος και τής Προδοσίας"!

    - Συνεργάστηκε με την Εγκληματική Οργάνωση τού Πασόκ, συνεχίζοντας τα εθνοκτόνα μνημόνια και το ξεπούλημα της χώρας στους διεθνείς τοκογλύφους και εξαθλίωσε τον Ελληνικό Λαό!

    -Προστάτεψε από την Δικαιοσύνη τους Εθνικούς Ολετήρες του Πασόκ, οι οποίοι ευθύνονται για σωρεία σκανδάλων (υποβρύχια,λίστα Λαγκάρντ,siemens,επιβολή του Δ.Ν.Τ. κ.α.)

    -Ξεπούλησε το Αιγαίο στους Μογγόλους «κουμπάρους» τών Καραμανλο-Παπανδρέων και το ιερό όνομα της Μακεδονίας μας στους σκοπιανούς!

    -Ακολουθώντας Σταλινικές πρακτικές, σε συνεργασία με επίορκα στελέχη της Δικαιοσύνης, ΦΥΛΑΚΙΣΕ ΑΔΙΚΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΑ τον Αρχηγό,τους μισούς βουλευτές και πολλά στελέχη της Χρυσής Αυγής, επειδή έχανε τους πατριώτες ψηφοφόρους,οι οποίοι συνειδητοποίησαν πώς το κόμμα που ψήφιζαν επί 40 ολόκληρα χρόνια,αποδείχθηκε πιο αριστερό και από το ΚΚΕ!!

    -΄Εγινε «ουρά» των ψυχικά λεπρών διεθνιστοκομμουνιστών του ΣΥΡΙΖΑ, ψηφίζοντας το τρίτο μνημόνιο, την χορήγηση της Ελληνικής ιθαγενείας στους αφροασιάτες λαθροεισβολείς, την ανέγερση τεμενών, το σύμφωνο συμβιώσεως των ομοφυλοφύλων, το νομοσχέδιο για την.. αλλαγή φύλλου(!!) και την αναγώριση «τουρκικής μειονότητος» στην Θράκη μας! Κορυφαία δε στελέχη της (Μπακογιάννη κλπ..) ψήφισαν μέχρι και την υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφυλλα ζευγάρια!!

    ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΕ ΔΙΑΨΕΥΣΗΣ κ. Κατραμάδο;;;
    ΘΑ ΕΚΤΙΜΟΥΣΑ ΑΝ ΤΟ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕΣ...

    ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή


Μυστηρια

[Μυστήρια][threecolumns]

Περιεργα - Απιστευτα

[Περίεργα - Απίστευτα][threecolumns]

Υγεια

[Υγεία][threecolumns]
Loading...

Αρθρα Αναγνωστων

[Άρθρα Αναγνωστών][twocolumns]

Πολιτικη

[Πολιτικά][threecolumns]

Οικονομικα

[Οικονομικά][threecolumns]

Αρχαια Ελλαδα

[Αρχαία Ελλάδα][twocolumns]

Life Style

[Life Style][bsummary]