Μπέτυ Μπαζιάνα: Μια «αριστερή» συνείδηση στο κρεβάτι του μνημονιακού Πρωθυπουργού

Η ήδη πολυσυζητημένη συνέντευξη της συντρόφου του Αλέξη Τσίπρα στην «Εφ. Συν.» είναι μια βαθιά πολιτική παρέμβαση, που εντάσσεται μεν στην ενίσχυση του επικοινωνιακού μετώπου του ΣΥΡΙΖΑ αλλά δείχνει και κάποια άλλα πράγματα


Φωτογραφημένη από τον προσωπικό φωτογράφο του Πρωθυπουργού, τον Αντρέα Μπονέτι (άραγε είναι μέρος των συμβατικών υποχρεώσεών του;) και επί τέσσερις σελίδες στην φιλοκυβερνητική «Εφημερίδα των Συντακτών», η Μπέτυ Μπαζιάνα δίνει μια καθαρά πολιτική συνέντευξη. Δεν μιλά για την οικογένεια, για τον άνθρωπο Αλέξη Τσίπρα, ή για την καθημερινότητά της – είναι μια πολιτική παρέμβαση πρωτοφανής για σύντροφο/σύζυγο Πρωθυπουργό, που κάποιοι την αποδίδουν στην επιχείρηση ενίσχυσης του επικοινωνιακού προφίλ του ΣΥΡΙΖΑ καθώς εισερχόμαστε σε οιωνεί προεκλογική περίοδο.

Η κυρία Μπαζιάνα εμφανίζεται ως –εξωθεσμικός αλλά υπαρκτός και ιδιαίτερα κοντινός στον Πρωθυπουργό– πολιτικός παράγων. Μάλιστα δεν διστάζει να εξαγγείλει κατάργηση των αντιλαϊκών μέτρων και να προαναγγείλει εμμέσως πλην σαφώς διώξεις –απαιτεί για παράδειγμα κάθαρση για ανθρώπους «σε θέσεις-κλειδιά που εξυπηρετούν το παλιό διεφθαρμένο σύστημα»…

Η κυρία Μπαζιάνα μίλησε στην «Εφ. Συν.» και στη δημοσιογράφο Εφη Μαρίνου χρησιμοποιώντας την γνωστή φρασεολογία του ΣΥΡΙΖΑ περί «φασιστικής μπότας» των δανειστών, αγώνων, ηθικού πλεονεκτήματος, «παλαιού συστήματος» κλπ. Αναφέρθηκε εκτενώς στο δημοψήφισμα, στα αντιλαϊκά μέτρα που πήρε η κυβέρνηση, στην αντιπαράθεση με τους δικαστικούς κάνοντας μάλιστα λόγο για «διεφθαρμένο σύστημα» (!) και βεβαίως στον ΣΥΡΙΖΑ  που δήθεν ακόμα δεν έχει πάρει την εξουσία (δηλαδή τι απομένει για να την πάρει;). Η κυρία Μπαζιάνα εμφανίζεται με έναν τρόπο ως η «αριστερή» συνείδηση στο κρεβάτι του ρεαλιστή και μνημονιακού Πρωθυπουργού – άλλωστε εκείνη σπεύδει να μιλήσει ακόμα και για λίμπιντο.

Αναφορικά με τα ακραία πολιτικά γεγονότα του 2015 η κυρία Μπαζιάνα λέει για τον σύντροφό της:

«Η διακυβέρνηση που παρέλαβε δεν ήταν ένα καθαρό ένα άγραφο χαρτί, ώστε να ξεκινήσει από το μηδέν. Το τεφτέρι είχε πολλά χρωστούμενα. Έπρεπε να παζαρέψει, να διαπραγματευτεί πάνω σε αυτά, με άξονα τις αξίες στις οποίες εκλέχτηκε».

«Φασιστική μπότα οι δανειστές»
Για τους δανειστές η κυρία Μπαζιάνα αναφέρει ότι συμπεριφέρονταν «σαν μια τιμωρητική, φασιστική μπότα που προσπαθούσε να σου λιώσει το κεφάλι, να σε πατήσει κάτω επειδή τόλμησες να ξεστομίσεις «δεν αντέχω άλλο»… Λες και δεν είχες δικαίωμα να αντιστέκεσαι».

Αρνητική ήταν η απάντηση της κυρίας Μπαζιάνα στην παρατήρηση της δημοσιογράφου ότι άλλα υποσχέθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλα έκανε. «Αυτό λέει ποιος; Εκείνοι που έσκυβαν το κεφάλι χωρίς να “χάσουν” καθόλου χρόνο, πρόθυμοι σε όλες τις εντολές; Αυτοί που είχαν χρεωθεί για πάντα την αναξιοπρέπεια της υποταγής τους;» για να προσθέσει στη συνέχεια ότι «ο Τσίπρας το οδήγησε μέχρι εκεί που μπορούσε να το πάει, έχοντας συναίσθηση της ευθύνης για ό,τι είχε υποσχεθεί στον ελληνικό λαό αλλά και της ευθύνης μπροστά στο διακύβευμα. Γι’ αυτό δεν δέχομαι τις κατηγορίες περί προδοσίας και εξαπάτησης. Δεν είχε άλλα στο μυαλό του και άλλα έκανε, δεν είπε ψέματα, δεν οπισθοχώρησε. Πάλεψε να διαχειριστεί μια σκληρή, αμετακίνητη κατάσταση που ορθώθηκε μπροστά του άκρως απειλητική. Και το πήγε ως το όριο που είχε η χώρα μπροστά στην τρομακτική πίεση, τον πνιγμό, την τιμωρία. Είναι περιττό να πω αν συμφωνεί ο Τσίπρας με ό,τι αναγκάστηκε να κάνει, ότι θα ήθελε να κάνει τα πράγματα αλλιώς. Ναι, αγωνίστηκε όσο καλύτερα μπορούσε έχοντας απόλυτα συναίσθηση της επικίνδυνης κατάστασης. Και στην τελευταία πρόταση συμφωνίας από τους δανειστές, στο εκβιαστικό take it or leave it πάλεψε όσο άντεξε».

Για το δημοψήφισμα
Σε ότι αφορά στο δημοψήφισμα η κυρία Μπαζιάνα αναφέρει ότι ο Τσίπρας «έκανε αυτό που κάθε δημοκράτης, αριστερός πολιτικός θα έκανε: ρώτησε τον λαό που τον εξέλεξε προκειμένου να αντισταθεί “να υπογράψω;” και ο λαός μας απάντησε περήφανα “όχι” παρόλη τη βία εκείνης της κρίσιμης εβδομάδας πριν το δημοψήφισμα, την απίστευτη προπαγάνδα, τότε που το παλιό σύστημα έπαιζε τα ρέστα του (…) Ο Τσίπρας έχοντας ρωτήσει τον ελληνικό λαό στο δημοψήφισμα έφυγε να διαπραγματευτεί ξανά με τους δανειστές μια καλύτερη συμφωνία. Είχε πάρει καθαρή εντολή δικαιότερης συμφωνίας, όχι εντολή ρήξης ή εξόδου από την Ευρώπη ή το ευρώ. Το ερώτημα του δημοψηφίσματος ήταν σαφές “συμφωνείτε με την πρόταση των δανειστών;”. Στηριζόμενος στο κρυστάλλινο όχι του ελληνικού λαού επέστρεψε με μια συμφωνία που ήταν μακριά από αυτό που οραματιζόταν αρχικά. Έκανε έναν συμβιβασμό, όχι όμως ταπεινωτικό. Έναν συμβιβασμό που πίστευε ότι είχε προοπτική. Να οδηγήσει τελικά στο τέλος της ηγεμονίας των ισχυρών, στο τέλος της παράλογης λιτότητας».

Η απόφαση για εκλογές τον Σεπτέμβριο του ’15
«Κι έκανε πάλι αυτό που θα έπρεπε να κάνει κάθε αριστερός πολιτικός που σέβεται την ψήφο του λαού του αλλά κυρίως σέβεται τον εαυτό του. Έθεσε ξανά στην κρίση του λαού τις επιλογές του προκαλώντας τις εκλογές του Σεπτεμβρίου. Είπε ξεκάθαρα “στις πρόωρες εκλογές εκλέχθηκα με ένα πρόγραμμα που οραματιζόταν τον άμεσο τερματισμό της ατιμωτικής επιτροπείας. Έδωσα έναν γνήσιο καθαρό αγώνα με όσες δυνάμεις είχα. Αυτά κατάφερα. Ζήτησα τη γνώμη σας στα δύσκολα, στο αδιέξοδο. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν στα χέρια μου δύναμη. Που δυστυχώς υποτιμήθηκε. Αυτή τη συμφωνία έφερα, συμφωνείτε; Συνεχίζουμε μαζί τον αγώνα;”».

Απευθυνόμενη στη συνέχεια «σε όσους μοιράστηκαν μαζί την κοινή αγωνία, την κοινή προσδοκία, το κοινό όνειρο», λέει: «Εχω να πω ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει». «Δεν ξέρω τι νόημα έχει αν είχαμε αυτοκτονήσει συλλογικά. Ο πόλεμος έχει πολλές μάχες» προσθέτει η ίδια.

«Κάθε 5 Ιουλίου κλαίω από νεύρα, οργή»
Σε επόμενη ερώτηση για την αποχώρηση συντρόφων του ΣΥΡΙΖΑ μετά το «αριστερό» Μνημόνιο η κυρία Μπαζιάνα εξομολογείται ότι «προσωπικά μιλώντας, τα τελευταία τρία χρόνια κάθε 5η Ιουλίου κλαίω από νεύρα, από οργή – ναι κυριολεκτώ. Πώς είναι δυνατόν να υποτιμήθηκε τόσο η γνώμη ενός λαού από τους ισχυρούς-δυνάστες του; Ποια “δημοκρατία” των ισχυρών μπορεί να αγνοήσει την επιλογή ενός λαού να ακολουθήσει άλλο δρόμο; Θυμηθείτε, το μήνυμα που διαδόθηκε παγκόσμια σαν φλόγα εκείνο το βράδυ της μοιραίας διαπραγμάτευσης: This is a coup…».

Η κυρία Μπαζιάνα λέει ακόμα στο ερώτημα για τον κόσμο της εργασίας που έκανε πενιχρές οικονομίες μιας ζωής ότι «γι’ αυτούς ακριβώς η κυβέρνηση αναγκάστηκε να συμβιβαστεί όχι όμως προτού δώσει τη μάχη που υποσχέθηκε (…) Ο Τσίπρας μέσα σε αυτή τη δίνη δεν άλλαξε τον χάρτη των αξιών του, δεν τάχθηκε υπέρ των ισχυρών, είναι πάντα με την πλευρά των ανθρώπων του μόχθου. Ποιος από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ επωφελήθηκε προσωπικά; Ποιος απέκτησε χρήματα στην πλάτη του ελληνικού λαού; Αν ξέρετε κάποιον να μου το πείτε. Πρώτη εγώ θα βγω στους δρόμους και θα διαμαρτυρηθώ. Κι όμως φαίνεται ότι η κατάσταση αλλάζει. Φαίνεται ότι οι επιλογές που ακολουθήθηκαν είχαν ένα στόχο: την αποδέσμευση από την επιτροπεία και τον σταδιακό τερματισμό της λιτότητας. Περιμένω ως πολίτης να δω να γίνεται πράξη».

Ερωτηθείσα για τα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα που έμειναν η κυρία Μπαζιάνα απαντά: «Αυτό είναι το μεγάλο κόστος, όμως έρχεται η στιγμή που σταδιακά θα πρέπει να ανακληθούν. Δεν γίνεται αλλιώς. Οι παροχές που δόθηκαν αυτές τις ημέρες αποτελούν ένα είδος αντιστάθμισμα σε αυτή τη λαίλαπα. Συμβιβάστηκες για να υπάρχει η χώρα σου».

«Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την κυβέρνηση αλλά όχι την εξουσία»
Αίσθηση προκαλεί η θέση της Περιστέρας Μπαζιάνα με αφορμή ερώτηση για την κόντρα κυβέρνησης-δικαστικών. «Κι εγώ αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν να συζητάμε για το αν πρέπει οι δικαστικοί να δηλώνουν πόθεν έσχες ή όχι» και σε αυτό το σημείο προσθέτει «ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την κυβέρνηση αλλά δεν πήρε την εξουσία. Γιατί εξουσία δεν είναι ο υπουργός αλλά ο μηχανισμός. Υπάρχουν άνθρωποι σε θέσεις-κλειδιά που εξυπηρετούν το παλιό διεφθαρμένο σύστημα. Και περιμένω την κάθαρση».

«Ο Τσίπρας δεν πρόδωσε τον λαό»
Στην ερώτηση για το πώς στήριξε η ίδια τον κ. Τσίπρα η κυρία Μπαζιάνα απαντά: «Οπως το ένιωθα. Ήξερα ότι αντέχει να αντιταχτεί, ότι θα το παλέψει. Αλλά αυτό που είχε ανάγκη αυτός ήταν η στήριξη του κόσμου. Ακόμα και σήμερα δεν έχω καταλάβει πώς μπορεί να πέρασαν αυτές οι 17 ώρες αφόρητης πίεσης. Είμαι σίγουρη όμως πως όποιος αριστερός πολίτης κι αν ήταν στη θέση του, θα έδινε τη μάχη όσες ώρες κι αν χρειαζόταν. Υπήρχε και ένα ανθρώπινο στοιχείο σε όλο αυτό. Ένας νέος άνθρωπος που βρέθηκε σε αυτή τη θέση τη δεδομένη στιγμή έχοντας το δύσκολο καθήκον να μην προδώσει τον λαό που τον στήριξε. Και δεν τον πρόδωσε. Εκείνον σκέφτηκε, για εκείνον έχασε χρόνο, για εκείνον αναγκάστηκε να δεχτεί μια συμφωνία που δεν την ήθελε έτσι».

«Η κουτσομπολίστική δημοσιότητα»
Στην ερώτηση για το τι σκέφτεται για τα δημοσιεύματα που την αφορούν η κυρία Μπαζιάνα απαντά: «Όταν πέφτουν στην αντίληψή μου απλώς γελάω Τα μίντια έχουν προδιαγεγραμμένο έναν συγκεκριμένο ρόλο για τη γυναίκα του πρωθυπουργού: Πώς ντύνεται, πώς χτενίζεται κλπ.Βαρετός και πολυπαιγμένος ρόλος (…).Προτού ακόμα ο Αλέξης βρεθεί στη θέση του Πρωθυπουργού είχα την ανάγκη να απομυθοποιήσω απόλυτα την κατάσταση μέσα μου. Εκείνος περπάτησε προσγειωμένος το δρόμο προς την εξουσία, κι εγώ δίπλα του. Νομίζω ότι έδωσα τη συνειδητά τη μάχη ενάντια στην κουτσομπολίστικη δημοσιότητα της κλειδαρότρυπας και την κέρδισα».

Οσον αφορά την παρουσία την στον επαγγελματικό χώρο η κυρία Μπαζιάνα λέει ότι «προσπαθώ να είμαι όσο καλύτερη μπορώ στη δουλειά μου. Και κρίνομαι καθημερινά και αυστηρά γι’ αυτήν. Μόνο που κριτές μου δεν είναι οι δημοσιογράφοι αλλά ευτυχώς οι συνάδελφοι, οι καθηγητές και οι φοιτητές μου. Η εξέλιξη στο Πανεπιστήμιο γίνεται με βάση κάποια κριτήρια, τις δημοσιεύσεις και το βιογραφικό σου και προσπαθώ με όλες μου τις δυνάμεις για να ανταποκρίνομαι στα κριτήρια αυτά».

Η εξουσία έχει να κάνει ακόμη και με τη λίμπιντο
Στο ερώτημα για το αν φοβάται την αλλοτρίωση που φέρνει η άσκηση εξουσίας η σύντροφος του Πρωθυπουργού απαντά: «Η εξουσία, ακόμα και η αριστερή, χτυπάει σε πολύ εσωτερικές χορδές του ανθρώπου, έχει να κάνει με την αυταρέσκειά του, την εικόνα του εαυτού του, ακόμα και με τη λίμπιντό του. Ο ναρκισσισμός καιροφυλακτεί. Ίσως η ψυχανάλυση να βοηθούσε τους πολιτικούς… Αλλά ποιος αντέχει να συγκρουστεί με το είδωλό του;».

Στην τελευταία ερώτηση που αφορά το ποιον πολιτικό θα ήθελε να συναντήσει απαντά «κάποιον που δεν ζει πια, δεν πρόλαβα να συναντήσω. Τον Φιντέλ Κάστρο».
Γράψτε το Σχόλιο σας
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

Δεν υπάρχουν σχόλια :


Περιεργα - Απιστευτα

[Περίεργα - Απίστευτα][threecolumns]

Υγεια

[Υγεία][threecolumns]
Loading...

Αρθρα Αναγνωστων

[Άρθρα Αναγνωστών][twocolumns]

Πολιτικη

[Πολιτικά][threecolumns]

Οικονομικα

[Οικονομικά][threecolumns]

Μυστηρια

[Μυστήρια][bsummary]

Αρχαια Ελλαδα

[Αρχαία Ελλάδα][twocolumns]

Life Style

[Life Style][bsummary]