Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί...

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί... μοιράσαν δώρα οι οχτροί.
Στις πληγείσες περιοχές ο πρωθυπουργός κι η συνοδεία του.

Επέσατε θύματα αδέλφια εσείς.
Και όχι δεν εννοούμε τους λογής πατριώτες που έπεσαν πολεμώντας τον εκάστοτε τύραννο.
Εννοούμε άλλους δεκάξι αθώους νεκρούς που προστέθηκαν στην ατέλειωτη λίστα των θυμάτων των μνημονιακών συμμοριών.
Η μαφία εδώ κι ενάμιση αιώνα ονομάζετει "μαφία". Αρχηγοί αλλάζουν, εκτελεστές έρχονται και παρέρχονται, το όνομα "Μαφία" παραμένει.
Εδώ, σε 'μάς, η συμμορία απατεώνων και καθαρμάτων που λυμαίνεται τον τόπο ονομάζεται "κυβέρνηση". Πρωθυπουργοί αλλάζουν, υπουργοί έρχονται και παρέρχονται, το όνομα της συμμορίας παραμένει: κυβέρνηση.

Το blog θυμάται -παιδί ακόμα- όταν βλέπαμε στα επίκαιρα στον κινηματογράφο (τηλεοράσεις και δελτία των οκτώ δεν υπήρχαν) τις πλημμύρες με τα εκατοντάδες θύματα και την σιωπηλή απελπισία στο Μπαγκλαντές και στις άλλες τριτοκοσμικές περιοχές (ούτε καν ο όρος υπήρχε), τα πικρά σχόλια των γονιών και των άλλων μεγαλύτερων: "όπου φτωχός κι η μοίρα του".
Πώς έγινε εδώ, στην πατρίδα μας, μετά από τόση ανάπτυξη, τόση αντιπαροχή, τόσον σοσιαλισμό και τόσον "εκσυγχρονισμό", τόσες επιδοτήσεις και τόσες "συγκλίσεις", τόσα έργα και τόσα μακέτα, τόσους τεχνοκράτες και τόσους οικονομολόγους, να γίνουμε Μπαγκλαντές;
Και είναι η φτώχεια μας που μας κατατρέχει, ή η διαχρονική ανικανότητα, η λωποδυσία, το ψέμα κι η ανηθικότητα των απατεώνων και των καθαρμάτων της διαχρονικής συμμορίαςπου λέγεται κυβέρνηση;

Σηκώθηκε στο άντρο της συμμορίας μεσίστια σημαία. Για τους νεκρούς της ανικανότητάς τους. Και της αδιαφορίας τους.
Κι έτσι ο αρχηγός αποκοίμησε την συνείδησή του. Πήρε τις ευθύνες του.
Η οποία συνείδησή του έτσι κι αλλιώς πολύ εύκολα αποκοιμιέται, είτε θρηνεί μεσιστίως τα θύματα της συμμορίας του, είτε ξεπουλάει σε μία νύχτα το ΟΧΙ ενός ολόκληρου λαού.
Συνείδηση ποτισμένη με την βαλεριάνα που λέγεται χρήμα κι εξουσία.

Η δική μας συνείδηση όμως ποτισμένη με τα δάκρυα για τα θύματα των μνημονίων,ποτισμένη μίσος για την αδικία και την καταστροφή των μνημονίων, ποτισμένη χλεύη, αποτροπιασμό κι αηδία για τους αρχηγούς και τα μέλη της συμμορίας, δεν μπορεί ν' αποκοιμηθεί.
Στριφογυρνάει ανήσυχη και στοιχειωμένη, να βρεί τρόπο, κουράγιο και δύναμη να δικαιώσει τα θύματα.
Τα νεκρά θύματα, και τα εν ζωή θύματα.

Να βγούν απ' την πόλη οι οχτροί!..




Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

"Ουδέν Σχόλιον"
Post A Comment
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

4 σχόλια :

  1. Κουίζ για συριζόπουλα-"ξουράφια" ανά την Ελλάδα.
    Η ερώτησή μας:
    "Τι περιείχε το κόκκινο σακιδιάκι της δούραινας, όταν πήγε εκδρομή με τις εικονιζόμενες φάτσες στην Μάνδρα , εκτός από μηνύσεις προς κάθε ανευθυνοϋπεύθυνο;".
    1. Μπουκαλάκι με νερό μπας και διψούσε, μιας και δεν υπήρχε ούτε νερό.
    2. Εφεδρικό καλσόν μην τύχαινε και έσκιζε αυτό που φορούσε από την μεγάλη ταλαιπωρία της να περπατάει και να έχει όλη την ώρα στραμμένο το βλέμμα της στον αρχηγό της, σαν να του έλεγε "Αντε, αλέξη, έμπαινε τώρα εσύ για να δικαιολογήσεις τα αδικαιολόγητα...! Θα το χάψει καλύτερα ο κόσμος".
    3. Μπουκαλάκι δείγματος ούρων που θα γέμιζε με νερό και χώμα και που θα κρατούσε ως ενθύμιο στην εταζέρα του σπιτιού της, για να της θυμίζει στο υπόλοιπο της ζωής της το φινάλε της μεγάλης "πολιτικής" της καριέρας.
    4. Δονητή.
    Το ευρόν συριζόπουλο που περνιέται όπως πάντα για "ξουράφι", κερδίζει αντίγραφο των ευθυνών που πιθανόν ΘΑ προκύψουν για την περιφέρεια και θα τις αναλάβει. Η δούραινα φυσικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπήκαν στην πόλη οι Οβριοί...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. «Κι όσοι σταθήκανε ικανοί.
    μένοντας απο τρεις φορές
    στον ένα και στον άλλο κόσμο,
    να φυλαχτούν ολότελ’ από τ’ άδικα,
    του Δία το δρόμο βγάλανε ως την άκρη του
    προς τον ψηλό του Σωρρα πύργο
    εκεί όπου οι αύρες πνέουνε του Ωκεανού
    στα νησιά γύρω των Μακάρων
    κι άνθια χρυσά φεγγοβολούν
    άλλα απο δέντρα ολόλαμπρα, στη γη
    (κι) άλλα που το νερό τα θρέφει
    και μ’ αυτά πλέκουνε γιρλάντες για τα χέρια των
    και για τις κεφαλές στεφάνια
    κατά τη δίκαιη κρίση του Ραδάμανθη,
    που πρόθυμό του πάρεδρο τον έχει ο μέγας
    πατέρας, ο άντρας της Ρέας, της θεάς
    με τον απ’ όλους πιο ψηλό το θρόνο.
    Μαζί μ’ αυτούς κι ο Κάδμος κι ο Πηλέας κι ο Πατερακης λογιάζουνται,
    κι έφερε και τον Σωρρα εκεί η μητέρα του,
    αφού την καρδιά λύγισε
    του Δία με τα θερμά της παρακάλια να τον κανει ανθρωπο..»

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αρθρογράφε είσαι πληρωμένος κονδυλοφόρος , άλλως πολυ μαλακας

    ΑπάντησηΔιαγραφή


Υγεια

[Υγεία][threecolumns]

Αρθρα Αναγνωστων

[Άρθρα Αναγνωστών][twocolumns]

Πολιτικη

[Πολιτικά][threecolumns]

Οικονομικα

[Οικονομικά][threecolumns]

Περιεργα - Απιστευτα

[Περίεργα - Απίστευτα][bsummary]
Loading...

Μυστηρια

[Μυστήρια][bsummary]

Αρχαια Ελλαδα

[Αρχαία Ελλάδα][twocolumns]

Life Style

[Life Style][bsummary]