Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

ΤΑ ΚΟΥΡΕΛΟΤΕΦΤΕΡΑ ΤΗΣ ΑΘΕΪΑΣ ΠΟΥ ΤΑ ΟΝΟΜΑΣΑΝ "ΦΑ(Σ)ΚΕΛΟΥΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ"

ΝΕΡΩΝΕΣ ΚΑΙ ΔΙΟΚΛΗΤΙΑΝΟΙ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ



 Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός

«Και οι απεργίες, Γέροντα, τι κακό κάνουν!
Ολόκληρο μήνα χωρίς μαθήματα τα παιδιά, να γυρίζουν στους δρόμους! -Εγώ λέω τους δασκάλους ποτέ να μην κάνουν απεργία, εκτός αν πάνε να καταργήσουν τα θρησκευτικά...
την προσευχή ή να κατεβάσουν τον σταυρό από την σημαία. Τότε πρέπει να διαμαρτυρηθούν....».

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Α΄, «Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο», εκδ. «Ιερόν Ησυχαστήριον Ευαγγελιστή Ιωάννου του Θεολόγου», σελ. 297.


Αυτά ειπώθηκαν πριν από 40-50 χρόνια από τον άγιο. Σαν τους παλαιούς προφήτες μας προειδοποίησε για την επερχόμενη λαίλαπα της αθεΐας και της εκκλησιομαχίας, που ξεβράζεται στον χώρο της παιδείας.


 Με τα νέα βιβλία των θρησκευτικών ολοκληρώνεται ο κύκλος της λυσσαλέας επίθεσης, των ποικιλώνυμων εθνομηδενιστών, κατά των τριών μαθημάτων που προσφέρουν στους μικρούς μαθητές ταυτότητα και ιθαγένεια.

Η αρχή έγινε με το βιβλίο ιστορίας της Στ΄Δημοτικού, τους συνωστισμούς στο λιμάνι της Σμύρνης και τους εξωραϊσμούς της φρικτής τουρκοκρατίας. Δεν πέρασε. Ο λαός έφτυσε το... κατάπτυστο βιβλίο και τους συγγραφείς του.

Στα βιβλία όμως ιστορίας Γυμνασίου και Λυκείου οι μαθητές εισπνέουν τις αναθυμιάσεις των προσκυνημένων ιστοριογράφων τύπου Ρεπούση.

Τα βιβλία της Γλώσσας μένουν στο απυρόβλητο και συνεχίζονται οι ανοησίες με «συνταγές μαγειρικής», οι κρανιοκενείς εμπνεύσεις για τον «Μέγα Αλέξανδρο και την Κοκκινοσκουφίτσα» ή τα βδελύγματα για έρωτες 25 χρόνων με μαθήτριες Γυμνασίου.

Στο μεσοδιάστημα, μέχρι να φτάσουμε στην απροκάλυπτη επίθεση κατά του μαθήματος των Θρησκευτικών ή, καλύτερα, κατά της Ορθοδοξίας έχουν καταργηθεί με ύπουλες μεθοδεύσεις και με καρυκεύματα περί δημοκρατικότητας, σεβασμού της διαφορετικότητας, συνοδοιπορίας με την σάπια Ευρώπη και λοιπά ηχηρά πονηρεύματα, τα εξής:

Πρώτον: Η γιορτή των Τριών Ιεραρχών με την παρουσία των σχολείων στους ενοριακούς ναούς. (Μεγάλη ευθύνη φέρουν και οι εκπαιδευτικοί που πολλοί ξεχύνονταν την μέρα αυτή στα φραπεδοπωλεία των πόλεων, προκαλώντας την χλεύη και τον θυμό του κόσμου).

Δεύτερον: Ο εκκλησιασμός όλου του σχολείου, ως έμπρακτη φανέρωση της παιδαγωγίας «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου» του αποστόλου Παύλου.

Τρίτον: Η έπαρση της σημαίας μας, άπαξ του μηνός, με  την συνοδεία των παιδικών φωνών που ψάλλουν τον Εθνικό μας Ύμνο.

Τέταρτον: Η αριστεία, δηλαδή η συνέπεια, η επιμέλεια και ο ευεργετικός έπαινος που τροφοδοτεί την καθ΄όλα αξιέπαινη προσπάθεια κάποιων παιδιών να υπερέχουν. Απογυμνώνεται το σχολείο από τις δύο ιδρυτικές, θα λέγαμε, προϋποθέσεις του: την τιμωρία και την επιβράβευση.

Καταντά η σχολική αίθουσα προέκταση του παιδικού δωματίου. (Με την ατιμωρησία-η καταστροφική αρχή του όλα επιτρέπονται, γιατί είναι παιδιά- επιβραβεύονται οι ασυνεπείς και απείθαρχοι, με την καταδίκη της αριστείας τιμωρούνται οι φιλόπονοι και φιλομαθείς).

Και βέβαια η παραπάνω κατάργηση υπονομεύει τον θεσμό των εθνικών παρελάσεων. Αυτό θα το καταλάβουμε, όταν γίνουν οι κληρώσεις και αρχίσουν οι αδικίες. Τα παιδιά του Δημοτικού τις «αριστερές», συριζαίικες παλαβομάρες δεν τις καταλαβαίνουν…


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΟΙΜΟΣ-ΑΘΗΝΑ



1 σχόλιο :

  1. Η παγκοσμιοποίηση ξεθεμελιώνει σχεδόν τα πάντα. Ξεπεσμός, σχεδόν παντού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή